Engelwortel’s Zeewierburger

Het is niet The Dutch Weed Burger, maar dit recept is ook erg lekker! En makkelijk te maken.

375 g tofu

5 g gedroogd zeewier (ik had nog wakame van eigen pluk)

3 cm gember

6 el panko

1 lijnzaad’ei’ (1el gemalen lijnzaad, geweekt in 2 el water)

2 zakjes miso soep (Saitaku)

2 tl shichimi togarashi (Jonnie Boer)

4 hamburgerbroodjes (die van de jumbo zijn vegan)

1 tomaat in plakjes

4 augurken in plakjes

1 rode ui in dunne ringen

4 blaadjes kropsla

veganaise

Laat de tofu uitlekken. Wikkel het stuk in keukenpapier en zet er iets zwaars op.

Verwarm de oven voor op 220 °C. Prak de tofu met een vork of pureestamper fijn.
Snijd het zeewier fijn en laat in een schaaltje met water 10 min. wellen.

Giet af, laat uitlekken en dep droog.
Schil en rasp de gember, doe samen met het zeewier, lijnzaad, panko, miso en shischimi togarashi bij de tofu.

Meng door elkaar en vorm er met vochtige handen burgers van. Leg de burgers op een met bakpapier beklede bakplaat. Bak de burgers ca. 10 min. in het midden van de oven. Keer de burgers, en bak nog eens ca. 10 min. Snij de broodjes open en leg ze bij de burgers in de oven.

Neem de broodjes en burgers uit de oven. Besmeer het onderste broodje met veganaise en beleg achtereenvolgens met sla, een burger, tomaat, ui en augurk (en eventueel een pittige saus naar keuze) en dek af met de bovenkant.

Linguine met zeewierpesto

Nog een gerechtje met de oogst van de zeewierexcursie. Dit is blaaswier, weet ik nu en daarmee ga ik een lekker pastasausje maken.

sap van een halve citroen
40 g geroosterde zonnebloempitten
40 g cashewnoten, paar uur geweekt
3 eetl edelgist
1 tl knoflookpoeder
handje basilicum incl. steeltjes
150 g dievries spinazieblokjes, ontdooid en uitgelekt
50 g blaaswier, kleingesneden
peper en zout
olijfolie, per eetl toevoegen, ik gebruikte 5 eetl

Pureer alle ingrediënten tot een smeuïge massa, voeg zo nodig een scheutje water toe.

Kook ondertussen
200 g linguini gaar, bewaar wat van het kookwater, en rooster een handje
piijnboompitten

Meng de gare pasta met wat lepels pesto en een scheutje kookwater, schep op een bord en strooi er de pijnboompitten over.

Heerlijk! Je zou verwachten dat het vrij zout zou uitvallen door het zeewier, maar dat was dus niet het geval, ik heb zelfs nog wat zout toe moeten voegen ... 
Blaaswier heeft de naam wat winderigheid te veroorzaken, ah, vandaar die naam, haha. Nog niks van gemerkt.

De hoeveelheid pesto was genoeg om er deze week nog eens van te eten, deze keer met ‘courgetti’:

Quiche met gezaagde zee-eik wier

De zeewierexcursie van afgelopen zondag geeft veel inspiratie. De eerste gedroogde wakame is klaar, knisperend droog. Dat blijft wel een tijdje goed in een potje.
Er hangen al weer nieuwe stukken. Als u zich afvraagt waarom in de slaapkamer? Die wordt niet verwarmd en goed geventileerd. De appelschillen voor de thee doe ik daar ook altijd.

Voor nu heb ik de gezaagde zee-eik uitgezocht. Als experimentje, met wat ik verder in huis heb, ga ik een quiche maken:

Voor de bodem:
5 plakjes bladerdeeg (Tante Fanny)

30 g macademianoten, fijngemalen
30 g panko paneermeel
30 g edelgist

Voor de vulling:
1 pakje tofu naturel (250 g)
1/2 tl kurkuma
1 tl knoflookpoeder
50 g edelgist
snufje peper en zout
1 tl worcester sauce (biona)
sap van een halve citroen
papje van 50 g maizena en 50 ml sojamelk

2 sjalotjes, fijngehakt 
olijfolie
40 g gezaagde zee-eik, kleingesneden

Bekleed een taartvorm met de plakjes bladerdeeg, laat wat van het deeg over de rand hangen en prik met een vork gaatjes in het deeg. Zet in de koelkast.
Smoor de sjalotjes in de olie tot ze zacht en lichtgekleurd zijn. Zet apart.

Doe alle ingrediënten voor de vulling, behalve sjalot en zeewier, in de keukenmachine en pureer tot een glad mengsel.
Spatel er dan de sjalot en het zeewier door.

Neem de taartvorm met bladerdeeg uit de koelkast en verdeel een laagje macademiamengsel op de bodem. Schep daar de vulling op. Sla de randjes bladerdeeg terug over de vulling heen.

Bak ong. 50 min. in een voorverwarmde oven van 190 °C tot hij gaar is.
Laat een klein kwartiertje afkoelen en snij in punten. Strooi er wat Salade du Pêcheur over.

Wij vonden hem goed!

Wierewaaien

Vroeg op deze zondag. Ik ga met vriendin Mirte naar Zeeland, voor een excursie Wilde Wieren op Neeltje Jans, georganiseerd door Wildwier. Het word een prachtige zonnige dag, maar er staat wel een snijdend koude wind.
De gidsen Ellen en Guido verwelkomen ons en leggen uit wat we gaan doen.

We krijgen een bakje en een schaar mee en gaan 'oogsten'. We leren hoe je moet knippen, zodat het wier weer gewoon kan aangroeien. 
Mijn verbazing groeit tijdens deze workshop ... wat kun je hier veel soorten vinden. Je loopt letterlijk over je eten heen.
Ik wist wel al iets over zeewier na de workshop van Lisette Kreischer en haar boek Groente uit zee, maar dat gaat veelal over buitenlands zeewier. Dat er hier, gewoon bij de Oosterschelde, zoveel keus is had ik niet kunnen dromen.

Het is gewoon kunst!

Mirte zag op een gegeven moment onze excursieleider aan voor Poseidon, hoe hij uit de zee kwam met grote stukken wakame.

Een paar namen heb ik onthouden en kan ik terug herkennen: Gezaagde zee-eik, wakame, knotswier, blaaswier en Iers mos. En, mijn favoriet, Japans bessenwier, met heerlijk smakende minuscule besjes die knappen in je mond.
Ik heb nog veel meer soorten in m'n bakje, maar helemaal weet ik niet meer wat wat is. Een draadwier zit er bij, en darmwier ... maar verder ben ik niet zeker meer.
Helaas is het te koud om aantekeningen te maken, zelfs m'n phone herkent m'n koude vinger amper als ik een foto wil nemen.

Na het plukken gaan we ook nog even combinaties met zeewier proeven. Een rolletje van courgette, gevuld met zontomaatje, wakame en wat feta (voor mij zonder). Heel bijzonder was een stukje pure chocolade samen met gedroogde, geroosterde wakame in je mond stoppen ... geweldig!

Na afloop eten Mirte en ik in de auto ons meegenomen proviand, warmen weer wat op, gaan nog voor een kop koffie naar Westenschouwen en daarna weer huiswaarts. Een heerlijke ochtend!
Thuisgekomen sorteer ik de oogst en bedenk wat ik er mee ga doen, want heel lang blijft het niet goed natuurlijk.

Van de gids Ellen kreeg ik nog een email met de namen van de soorten:
Links boven in het bakje Iers mos en onder blaaswier.
Op het bovenste blad links wakame en in de schaal dundraad
daaronder links gezaagde zee eik, midden darmwier en rechts Japans bessenwier.
Het onderste blad links knotswier, rechtsboven kernwier en rechtsonder weer Iers mos.
In de schaal rechtsboven, rood wier of rood darmwier, maar dat was al aan het ontbinden. Kan als compost gebruikt worden.
Het bakje aan de rechterkant bevat bovenin gezaagde zee eik en onderin blaaswier.

In ieder geval slapen Mijn Architect en ik vannacht in een frisse, zilte zeegeur ... want de wakame hangt in de slaapkamer te drogen.

Espuma van pompoen op chips uit zee

Op de facebookpagina Eet eens wier 'n dag vond ik zo'n leuk recept: Espuma van pompoen. 
Espuma is een culinaire bereidingswijze (Wikipedia). 

Omdat ik nog een zogenaamde kidde of slagroomsyphon heb, met de bijbehorende gaspatronen, ging ik aan de slag ... uiteraard niet met gelatine maar agar agar.

Met als resultaat een amuse van fluweelzacht, heerlijk smakend schuim. De hoeveelheid van het oorspronkelijke recept is vrij veel, maar het blijft wel een paar dagen goed in de koelkast.

1 flespompoen
5 gr agar agar (poeder)

1 pakje sojacuisine (250 ml)

sap van 1 citroen

1 tl zeezout

1/4 tl gemberpoeder

Chips uit Zee

Sea Crunchy

Schil de pompoen, verwijder zaden en snijd in stukken. Duw de stukken pompoen door een sapcentrifuge. Ik had ongeveer 4 deciliter sap.

Kook het sap van de pompoen op laag vuur in tot 3 deciliter.

Kook de agar 2 minuten mee, 

Haal van het vuur en breng op smaak met citroensap (ik had geen limoen), gemberpoeder en zout.

Wrijf door een zeef.

Meng er de sojacuisine goed door.

Doe dit mengsel in de kidde, belucht met 1 patroon en bewaar tot gebruik in de koeling.

Serveren: 

Snij de Sea Crunchy in smalle reepjes. Spuit de espuma op een zeewierchipje en garneer met een reepje Sea Crunchy.

Nog genoeg voor het weekend: