Slapen in een Duitse Pipowagen (4)

Vandaag is het wat regen betreft wel de slechtste dag van ons verblijf. We speuren de hemel af, en kijken regelmatig naar de buienradar. We willen graag een dichtbijgelegen stadje bezoeken. De ochtend is in ieder geval niks, we blijven binnen in de pipowagen. Kan Mijn Architect nog wat werken. Zelfs hondje Pau komt even schuilen.

Tegen twee uur wagen we het erop. Het is droog, en de zon komt door. We fietsen door het prachtige Reichswald, een flink glooiend bos, naar Kleve. Onderweg een buitje, maar het bladerdek beschermt ons.

Het is soms flink stijgen, behoorlijk heuvelachtig hier, waardoor ik merk dat ik wel weer eens wat aan mijn conditie mag doen. In Kleve, in het Nederlands Kleef geheten, aangekomen valt het ons op hoeveel Nederlanders hier rondlopen. 

Als we het winkelcentrum inlopen zien we een beeld, de Lohengrinbrunnen welke de geschiedenis verbeeldt van de herkomst van de eerste bewoners van Kleve. De legende van 1000 jaar geleden gaat over ene Beatrix die met de Zwanenridder getrouwd was, maar nooit naar z'n naam of herkomst mocht vragen. Op aandringen van hun zonen deed ze het toch, en toen kwam de zwaan hem weer halen. Beatrix stierf binnen enkel maanden aan een gebroken hart.

Ik vind het niet echt leuk om door zo'n stadje te wandelen met de constante dreiging van een regenbui. En als het dan stortregent ziet het er toch wat treurig uit.
We eten een lekkere Pommes onder een afdak en gaan een kroegje binnen voor een wijntje.

Ik schaf een tijdschrift aan, leuk altijd die keus in Duitsland in vega tijdschriften. Grappig, in de winkels praten wij Duits, en zij Nederlands.

Als het weer droog is, fietsen we terug, voor de zekerheid toch maar de regencapes aangedaan, maar echt nodig was het niet. We hebben steeds wel geluk.
We rijden nog even langs de supermarkt om iets voor het avondeten te kopen. 

Voor ons vrij ongebruikelijk, maar voor het gemak eten we een keer uit pakjes. Wel veel afval voor 1 maaltijdje, maar was goed te eten. Caroline bracht ook nog wat leftovers van gisteren. Lekker knus zo deze laatste avond in onze pipowagen. Sapperdeflap!

Slapen in een Duitse Pipowagen (3)

Vanmorgen regent het, we blijven lekker lang in bed, beetje op de computer, beetje facebook. Tegen elven is het droog en kunnen we buiten ontbijten.

Vanmiddag ga ik met Caroline door haar tuin om allerlei eetbare kruiden en wilde planten te plukken. We gaan samen een wilde maaltijd maken. Dit is echt genieten!

We zien een bijzonder vlindertje, het is een Groot Dikkopje.

Wat groeit er toch veel eetbaars in een natuurlijke tuin, wat een rijkdom aan vitamientjes en andere waardevolle nutriënten.

We maken een heerlijke soep van brandnetel, weegbree en teunisbloemblad, gebonden met een bechamel van Wilmersburger.

Een ongelooflijk fantastische salade ... echt een Quer durch den Garten Salat. Wat er allemaal in zat?

Brandnetelbloemen, zuringbloem en -blad, hondsdraf, weegbreeblad, zevenblad en -bloem, bloemknoppen van de teunisbloem, meldetopjes, perzikkruid, majoraanblad en -bloem, pimpernel, hemelsleutelblad, klaproosbloem, kaasjeskruidbloem, goudsbloem, viooltjes, oostindische kers, smeerwortelbloempjes. Deze sla is zo kruidig, daar hoeft alleen een drupje olie en wat citroensap over.

Hemelsleutelblad is nieuw voor mij, wat lekker zeg. En de zaadkegeltjes van de weegbree, kort gebakken en met wat zout is een geweldige snack. Wat een ontdekking!

Daarbij had Caroline nog een stamppotje van aardappels met brandnetel en heerlijke mungbonenburgertjes gemaakt, ook weer met wilde kruiden zoals majoraan en hondsdraf.

Wat een feestmaal!

Slapen in een Duitse Pipowagen (2)

Heerlijk geslapen in het knusse bedje en met een lekker geluidje van de regen op het dak. Vanmorgen is het droog en we kunnen buiten ontbijten. Lekker met vers zelf afgebakken broodjes. De temperatuur is prima!

Gezellig als de hondjes langskomen.

Koevinkje, grappige naam voor een fraai vlindertje.

We fietsen even naar de dichtsbijzijnde supermarkt voor wat wijn.

Mijn broer woont hier maar een half uurtje rijden vandaan, en hij komt even langs.
We gaan eten in Kranenburg, bij Café NiederRhein, een restaurant in een voormalig station, heel erg leuk en zomaar vegan-opties op de kaart.

Henny neemt spaghetti met linzen en ik falafel met couscous en bulgur met lekkere sausjes en frietjes.

Fijn plekkie en leuk om samen met m'n oudste broer te eten!

Slapen in een Duitse Pipowagen (1)

We gaan nog even een paar daagjes weg, naar Duitsland, vlak over de grens bij Nijmegen... logeren in een Pipowagen. De weersvoorspellingen zijn niet heel erg goed, maar het is sowieso lekker om er weer even uit te zijn.

De reis er naar toe gaat van een leien dakje. Trein naar Utrecht, direct aansluiting naar Nijmegen en vandaar de bus naar de bestemming. Dat is lang geleden dat alles zo vlotjes gingmet OV. We worden door de eigenaresse Caroline van de bushalte opgepikt. 
Het is hier trouwens best mooi weer. We worden vrolijk begroet door een van de lieve hondjes, Pau.

En wat is het hier heerlijk stil!

Een fantastische tamme kastanje, vol gezoem van verschillende soorten bijen.

Het is zo leuk in een pipowagen, net een tiny-house. Maar alles is er, een koelkastje, een kookplaat, een oventje, zo nodig zelfs een houtkacheltje. Het is allemaal prima verzorgd, het koelkastje is goed gevuld en alles voor een lekker vegan ontbijt is er.

Met wat proviand van thuis meegenomen maak ik voor vanavond een simpel flansje van paprika, aubergine, ui en knoflook en brood. In de tuin staan volop aalbessen, frambozen en kruisbessen.