Posts tonen met het label veganaise. Alle posts tonen
Posts tonen met het label veganaise. Alle posts tonen

woensdag 26 oktober 2016

Demo en Proeverij


In het kader van de Vegan Challenge gaf ik vanavond weer een demonstratie veganaise maken, een kleine introductie over zeewier en een proeverij van de Vivera Kipstukcjes.
Ik laat zien hoe simpel het is om een lekkere mayonaise zonder ei te maken, en je zodoende de mate van zoet of zout zelf kunt bepalen.
Deze veganaise wordt met sojamelk gemaakt, dit gaat trouwens niet met andere soorten melk!
Ik had vanmorgen alvast een versie gemaakt, ik wilde genoeg voor de proeverij hebben. Deze was met koolzaadolie, omdat ik geen zonnebloemolie meer in huis had.

De demo-versie was wel met zonnebloemolie en in een deel daarvan voeg ik wat zeewier toe.
Ook proeven we het verschil tussen de zelfgemaakte veganaises en de remia mayolein, die lekker makkelijk in de supermarkt te koop is, tenminste, hij was even uit de schappen verdwenen wegens het vervangen van plastic naar glas. Wat m.i. wel beter is.
De mayolein is heel goedkoop en toch plantaardig … maar helaas vrij zoet. De zelfgemaakte wordt toch smaakvoller gevonden.
En hoe proef je mayonaise het beste … met frietjes natuurlijk!

De absolute winnaar is de veganaise van koolzaadolie, deze olie geeft een prachtige gele kleur, eidooierkleur zei een van de deelnemers.


Daarna vertel ik iets over zeewier. Niet dat ik daar al zoveel van weet, maar na de wandeling en de zeewierwijzer, ben ik al weer ietsje wijzer en deel ik mijn kennis beetje bij beetje.
Ik laat de deelnemers twee soorten wieren zien. Zeesla en Wakame. Van de Wakame heb ik twee soorten, de gekochte afkomstig uit Bretagne en de zelf geoogste van de Oosterschelde.
Er wordt geroken en geproefd. Ik geef informatie over groei, voedingswaarde en gebruik.


Ook gaan we weer de Vivera kipstukjes proeven en beoordelen. Ik heb ze, zoals de verpakking aangaf, enkele minuten in wat olie gebakken. Niet heel bijzonder, maar met wat pindasaus komt het meer tot z’n recht.
Ik twijfel of ik die van de Vegetarische slager toch iets lekkerder vind. Er is wel een prijsverschil.
Ze zijn in ieder geval niet slecht, die van Vivera, maar je moet er wel nog iets leuks mee doen, in een curry o.i.d.

Het was een proeverij, maar het bleek voldoende als maaltijd. Leuke mensen deden mee.
Ik deed weer wat meer ervaring op in het organiseren van dit soort dingen.
Tot slot gaf ik de deelnemers nog een klein aquafaba-ijsje toe.


Erg leuk allemaal. Lieve berichtjes in het gastenboek.
Bijzonder en superleuk was dat een bevriend stel helemaal uit België de reis naar Gouda ondernam, net als een jaar geleden, en dat we er door Facebook achterkwamen dat het precies op deze dag, 25 oktober was.



woensdag 8 januari 2014

Skordalia

Ik maak wekelijks een portie veganaise en iedereen die het proeft vindt het erg lekker.
Ik hield me precies aan het recept, maar terwijl ik de olie druppelsgewijs toevoegde werd het soms zelfs te dik … ik deed dan nog wat meer olie erbij, in de veronderstelling dat het dan wat dunner zou worden. Het werd juist nog dikker … je kon het bijna met een mes snijden!
Nu weet ik als ik iets minder dikke mayonaise wil, ik er juist minder olie bij moet doen.
Ik blijf me verbazen, het is vast iets scheikundigs, maar ik vind het tovenarij!



Een variant op de veganaise is knoflookmayo. Kan op dezelfde wijze, maar dan met wat uitgeperste teentjes knoflook.
In het boek Ecofabulous van Lizette Kreischer, zag ik een aardappelmayo staan.

Dit deed me erg denken aan Skordalia, een Griekse saus of mousse, roept gelijk heimwee op naar Griekenland ... net als Tzatziki (die heb ik nog niet vegan gemaakt, een volgend projectje).
Er bestaan van Skordalia vele verschillende recepten, ik denk dat elke Griekse streek wel z'n eigen versie heeft.

Volgens mijn boek Culinaria Griekenland is Arcadia op de Peloponnese het belangrijkste teeltgebied voor Griekse knoflook, en het in dit boek genoemde recept voor Skordalia bestaat uit geweekt oud witbrood, knoflook, olijfolie en citroen.
In andere boeken vind ik weer andere recepten ... met amandelen, soms met bouillon of met aardappel. De Grieken eten dit vaak bij vlees, maar het kan eigenlijk overal bij.


Ik had nog wat gekookte aardappels liggen en maakte het op deze manier:

twee (koude) gekookte aardappels, in stukjes gesneden
4 teentjes knoflook, geschild
125 ml sojamelk
1 tl mosterd
1 eetl. appelciderazijn
zeezout en zwarte peper
olijfolie


Alles, behalve de olie, in een mengbeker doen en met een staafmixer (je kunt niet zonder zo'n ding!) pureren. Langzaam de olie druppelsgewijs toevoegen tot gewenste dikte.
Schep in een schaaltje, giet er nog wat olijfolie over … klaar.

We aten deze skordalia - met wat melancholische terugblikken en zonnige herinneringen - bij simpele wintergroenten en linzen uit de oven. Dat is een proefje voor morgen ... dan is er weer een ‘Eet Lekker Mee’.


woensdag 30 oktober 2013

Veganaise


Ik heb weleens zelf mayonaise gemaakt, maar vond het niet erg geslaagd.
Nu de Vegan Challenge bijna begint toch maar weer eens een poging wagen.

100 ml sojamelk
1 el appelciderazijn
1 tl mosterd
½ - 1 tl zout
1 tl agavestroop
200-250 ml zonnebloemolie (tegenwoordig gebruik ik koolzaadolie, wordt het wat geler)

Doe alle ingredienten (behalve de olie) in een mengkom, doe er in gedeeltjes scheutjes olie bij. Hoe meer olie hoe dikker. Het wonder als je het dik ziet worden! Ik kan toveren, dacht ik toen.
Het is superdikke, heerlijk romige veganaise geworden … zo simpel is het!