Vlierbloesemsiroop

Al tien jaar maak ik vlierbloesemsiroop en dit jaar gebruikte ik ook wat schermen van m'n rode vlier, Sambucus nigra ‘Black Lace’. Deze peterselievlier heeft prachtig, bijna zwart blad en roze-witte bloemen. De siroop heeft ietsje meer kleur dan van alleen witte bloemen. 

Ongeveer 250 gram geriste bloemen onder water zetten met een biologische citroen in schijven. Afdekken en anderhalve dag koel laten staan. Door vergiet en nog eens door een doek zeven. Ik had iets meer dan twee liter en voegde 1250 gram suiker toe. Suiker al roerende oplossen, opwarmen tot net aan de kook, 22 gram citroenzuur toevoegen en in schone flesjes gieten.

Vlierbloesem ‘champagne’

Omdat ik zelf nog geen bloesem aan mijn vlier heb, mag ik bij de buren plukken.

Dit jaar maak ik, naast gelei en siroop, ook limonade volgens dit recept van internet:

Houdbare rauwe vlierlimonade

En hier nog een heel bijzonder recept, van de Zwitserse moeder van een cursiste: houdbare rauwe vlierlimonade die echt een heel jaar lekker blijft en nog mousseert ook:

Ingrediënten voor 7 liter vlierlimonade:

- 30 vlierschermen (of meer), zonder de dikke steeltjes

- 700 gram suiker

- sap en schil van 1 biologische citroen

- ¼ liter witte wijnazijn

- rauwe rijstkorrels

- 7 liter water

- goed afsluitbare flessen, schoongemaakt met kokend sodawater  en nagespoeld met kokend water

Bereiden:

Doe alle ingrediënten in een grote pan en laat 12 uur staan. Regelmatig roeren. Haal de citroenschillen er na 3 uur uit. Niet verhitten! 

Zeef vervolgens door een doek en giet in de flessen.

Voeg per fles van 1 liter 5 rijstkorrels toe. Niet meer! De rijstkorrels zorgen voor een mousserend effect.

Dat kun je wel zeggen, dat het ging mousseren. Ik vraag me af of die rijstkorrels wel nodig waren. Het spuit de flessen uit!

De volgende flessen na een dag of tien heel voorzichtig en steeds wat koolzuur laten ontsnappend, geopend en geproefd. Het is lekker prikkelend fris, niet tè zoet, met die heerlijke vlierbloesemsmaak en -geur. Mogelijk zit er wat alcohol in, maar dat kan nooit veel zijn na zo'n korte tijd.

Dinsdag Dicht (64)

Telkens als de vlier bloeit moet ik denken aan dit gedicht van Annie M.G. Schmidt:

MEI

Wanneer ik u een goede raad mag geven:
De vlier bloeit, het is Mei. Vooruit, pluk vlier!
Het is niet zo vaak Mei meer in uw leven,
misschien nog dertig keer, misschien nog vier.

U kunt die tijd natuurlijk ook benutten
door de courant te lezen hier op aard.
Er zijn zeer veel couranten hier beneden,
maar zijn ze, achteraf, de moeite waard...

Want als u strakjes binnen wordt gelaten,
daarginder op die ster, in het portiek,
dan zult ergens over moeten praten
en niet zo heel veel over politiek.

Als u de E.E.G. daar gaat bespreken,
dan luisteren ze weliswaar beleefd,
maar 't zijn daar op die ster volslagen leken,
ze weten echt niet waar u 't over heeft.

Vertel hun dus maar niets van filmjournalen,
zeg überhaupt maar niets van Polygoon.
Begin maar liever over nachtegalen,
die kennen ze. Vertel hun maar gewoon

hoe lief de merels zijn op deze aarde
in Mei. En hoe 't met de seringen staat.
Dan strijken ze daar zachtjes langs hun baarden
en zeggen: Ja, zo was het. Inderdaad.

En daarom moet u voor die tijd wel weten
hoe pruimenbloesem ritselt als het waait,

en hoe de vlier bloeit. U moet niet vergeten:

de Meien zijn betrekk'lijk dun gezaaid. 

Ik zie al veel bloeiende vlieren, dus snel plukken en weer heerlijke siroop maken.

Vlierbloesemsiroop

Wanneer ik een goede raad mag geven:

De vlier bloeit, het is mei. Vooruit, pluk vlier!

Het is niet zo vaak mei meer in uw leven,

misschien nog dertig keer, misschien nog vier.

(Annie M.G. Schmidt)

Vlierbloesemsiroop

Vlierbloesemsiroop

Van de gisteren geplukte vlierbloesem lekker veel siroop gemaakt.
Heerlijk, ik kan weer vooruit! 
Hetzelfde recept als vorig jaar.

Klein geluk ... de vlier bloeit weer

Het allerlaatste potje vlierbloesemgelei en het allerlaatste flesje vlierbloesemsiroop … allebei op. Precies een jaar met de vorige voorraad gedaan, maar ik moest op het laatst wel zuinig doen. 

Ik had hier en daar al rijpe vlierbloesemschermen (Sambucus nigra) gezien, maar met al die regen schoot het niet op.

Vandaag ga ik ze plukken, het is zulk prachtig weer en er is meer bloesem dan vorig jaar. 
In korte tijd is m'n tas gevuld met prachtige wolkjes vlier, vol met het zo belangrijke gele stuifmeel.

Thuisgekomen de bloempjes gelijk rissen van de stelen, een geduldwerkje, ik heb bijna twee keer zoveel als vorig jaar. Ik wil ook weer een grote voorraad hebben, vooral de pannacotta met vlierbloesengelei is favoriet bij Eet Lekker Mee.

Twee biologische citroenen in plakken gesneden en alles onder water gezet. Nu wachten, morgen verder.

Panna Cotta (2)

Luchtige pudding-achtige toetjes zijn mijn favoriet. Panna cotta (gekookte room) is een Italiaans nagerecht gemaakt van room, melk, suiker en gelatine. Ook de Franse bavarois (Frans voor Beiers) is een luchtige pudding op basis van slagroom, eieren en gelatine. Blanc manger is ook gebaseerd op deze ingrediënten. Als je hierover gaat googlen blijken veel landen een vergelijkbare versie te hebben.

Nu wil ik natuurlijk geen gelatine gebruiken (brrr) en gebruik ik daarvoor in de plaats agar agar.

Dus niks weerhoud me nu om een lekkere, maar ook gezonde (voor mij en de dieren) panna cotta te maken. Al die dierlijke ingrediënten zijn helemaal niet nodig. Het gaat prima met agar-agar, zoals ik hier maakte met amandelmelk.

Deze maak ik met sojamelk:

250 ml sojamelk

75 ml sojaslagroom (Alpro)

1 tl agar-agar poeder

1 tl amandelextract

2 eetl. vlierbloesemgelei

20 g suiker

Doe de agar-agar in een pan en los het op met een beetje van de sojamelk, goed roeren, voeg de rest van de sojamelk en de slagroom toe en verwarm langzaam tot het kookpunt, laat zachtjes 2 minuten koken. Voeg amandelextract, vlierbloesemgelei en suiker toe, roer goed met een garde en laat nog een minuutje zachtjes koken.

Giet het in de (siliconen) vormpjes, laat afkoelen en plaats nog een klein uurtje in de koelkast. 

Een heerlijk romig toetje, helemaal diervrij!

Stort op een bordje en bestrooi met wat geroosterde amandelsnippers en pompoenpitjes.

Ik schep er nog een lepel vlierbloesemgelei op, uit het laatste potje. Gelukkig komt de vlierbloesemtijd er weer aan, hopelijk kan ik zo'n grote hoeveelheid maken zodat ik weer een jaar vooruit kan.

Vlierbloesemgelei

Voor zulke mooie toetjes bedacht ik vlierbloesemgelei.

Vlierbloesemgelei

400 ml vlierbloesemsiroop

1 liter witte wijn

2 vanillepeulen

300 g suiker

1 zakje Marmello nr. 2

Zet een bordje in de koelkast.

Doe de wijn in een pan en verwarm langzaam.

Snij de vanillepeulen over de lengte open en schraap de zaadjes eruit en voeg deze toe aan de wijn.

(De peulen niet weggooien, maar in de suikerpot doen, of zoals in mijn geval in het flesje vanille-extract)

Voeg de vlierbloesemsiroop toe

Meng het Marmellopoeder door de suiker en voeg het geheel toe.

Breng al roerende aan de kook, laat even goed doorkoken.

Doe een druppel op het koude bordje, houdt het een beetje schuin, als het direct opstijft is het goed, als het nog vloeibaar blijft, dan de gelei nog even laten inkoken.

De gelei in brandschone potjes gieten en ondersteboven zetten.

Vlierbloesemsiroop 2013

Bloeiende vlier bij het kerkje van Krewerd, Groningen, 26-6-2013

In 2012 had ik mijn vlierbloesemsiroop al klaar op 14 juni, zie hier. Dit jaar was het wachten en wachten. Al die regen, ik had er een hard hoofd in.
De laatste twee weken van juni was ik op vakantie in Groningen en als ik daar prachtige plukrijpe schermen zag, hoopte ik vurig dat er nog wat voor me zou zijn bij thuiskomst.

Goudse Hout, onbereikbare bloesem

Afgelopen donderdag ging ik op zoek. Het viel niet mee om een mandje vol te krijgen.

De mooiste vlierschermen zijn of onbereikbaar, of te hoog of aan de waterkant, of ik moet me een weg banen door metershoge brandnetel en kleefkruid en dan maar twee schermpjes kunnen plukken. Bramenstruiken grijpen me woest vast, maar ik zet door, ik moet en zal vlierbloesemsiroop maken. Veel bloesems zijn al te ver heen, ik vind nu minder schermen met veel stuifmeel en dat bepaalt de smaak.

Uren rondfietsen en onder de brandnetelbultjes, braamschaafwondjes, volgeplakt met bolletjes kleefkruid en allerlei eng kriebelgespuis vastgeplakt op m'n natte rug en in m'n decolleté, het is het allemaal waard, ik heb m'n mandje vol!

Ik maak de siroop weer hetzelfde als vorig jaar, die was goed van smaak.

Na het verwijderen van de takjes  heb ik ongeveer 250 g bloemetjes, ik voeg er twee liter lauw water bij, een biologische citroen in plakken en een vanillestokje. Gewicht erop en anderhalve dag laten staan.

Vanmorgen heb ik het geheel door een zeef gegoten en het vocht nog eens door een doek.

Ik zet het op een zacht vuur en roer er anderhalve kilo suiker door. Goed roeren tot suiker oplost. Daar voeg ik 22 gr citroenzuur aan toe voor de houdbaarheid.

Tegen de kook aanbrengen, niet borrelend laten koken, dan met trechter in brandschone flesjes gieten. Op kop zetten, omdraaien, testen of deksel niet meer flopt, dan is het goed.

Twaalf flesjes, nu niet net als vorig jaar teveel weggeven (twee al beloofd) met de rest proberen uit te komen tot de volgende pluk.

We beginnen deze avond met een glas witte bubbeltjeswijn met vlierbloesemsiroop … 

Vlierbloesemsiroop 2012 (2)

In mijn vorige blogbericht schreef ik dat Ria Loohuizen in haar boek Van Nature de vlierbloesems drie dagen laat staan trekken.

Na een tijdje komt er echter een filmpje bovenop wat me niet aanstaat. Verder zijn er ook wat bloemetjes boven gaan drijven en die zijn bruin geworden, die gaan net anders ruiken, niet zo lekker. Ik durf het niet langer te laten staan. Ik ga het zeven, in plaats van drie dagen wordt het anderhalve dag. Misschien toch beter.

Okke waarschuwde ook, pas op dat het niet gaat gisten.

De bedoeling is siroop, geen wijn!

Ik heb het gezeefd, eerst door een vergiet, dan door een doek. Het sap heeft nu een mooie kleur en een heerlijke geur.

Dan ga ik het verwarmen met suiker en citroenzuur.

Ik gebruik op twee liter sap anderhalve kilo suiker en 22 g citroenzuur. Goed blijven roeren tot alle suiker is opgelost.

Ik had al flesjes verzameld voor dit doel. Goed afgewassen, uitgekookt met soda, naspoelen en in een warme oven laten drogen.

Het sap niet laten koken, maar net tegen de kook aan, iets afschuimen en dan met een trechter in de flesjes schenken.

Een beetje siroop, aangevuld met prikwater en voorproeven maar. Ik vind het lekker, heerlijk zelfs … ja waar lijkt het op? Het is apart, verfrissend, bijzonder.

Later deze week hebben Broer en Schoonzus ook geproefd. Ze vonden het ook erg lekker.

Experiment geslaagd! Ik heb een bijzonder drankje gebrouwd en ik kan wel even vooruit met m’n voorraadje.

(Dacht ik dus, maar ... weggevertjes en verslavend lekker in witte wijn of prosecco maakt dat m'n voorraad snel slinkt).

Vlierbloesemsiroop 2012 (1)

Vanmorgen werd ik wakker en hee de zon schijnt! Vlug opstaan en eindelijk vlierbloesem gaan plukken, voordat de wolken weer komen.

Ik ben al zeker twee weken van plan om vlierbloesem te plukken. Maar, of het was rotweer, of de zon scheen wel, maar was ik aan het werk.

We springen op de fiets en rijden naar een plek waar geen verkeer komt.

We trotseren hoge brandnetels en kleefkruid. Kriebelige kevertjes lopen over armen en in de nek. Ik blijf hangen aan de braamuitlopers.

Wandelaars en fietsers kijken verbaasd, wat doet die daar nou?

Een vrouw komt vragen wat ik er mee ga doen. Ze zegt dat ze zelf zo’n struik in de tuin heeft, maar nooit geweten dat je daar iets mee kon …!

Ik zag dat ze geïnspireerd raakte door m’n enthousiaste verhaal.

We plukken van iedere boom wat mooie geurende schermen, alle bloemetjes open, zonder bruine bloemen en met lekker veel stuifmeel. Niet teveel van een boom, er moeten ook nog bessen gevormd worden!

In mijn nieuwe, rode pluktas kunnen de  beestjes dankzij de gaten hun heil makkelijk elders zoeken.

In het boek ‘Van Nature’ van Ria Loohuizen staat veel geschreven over de vlier: Vlier is een heel bijzondere boom, omringd met legendes en bijgeloof, een symbool van ijver, van heidense verering, een levensboom, een huisapotheek en met Vliermoeder Vrouw Holle

De vlier valt onder de bescherming van godinnen als Diana, Hekate en Demeter, met het heilige getal vijf: elke vlierbloem heeft vijf blaadjes, vijf gele stampers en vijf kelkblaadjes die een miniatuursterretje vormen onder aan elk bloempje. De vlierbloemschermen hangen aan vijf stelen aan het eind van elke tak, die zich weer elk onderverdelen in vijf zijtakjes.

Ik hou van de verhalen die dit soort bomen met zich meedraagt.

Vorig jaar heb ik al vlierbessen gebruikt in de jam, nu ga ik vlierbloesemsiroop maken. Ik heb dat ooit geproefd en vond het zoo lekker!

Na het rissen hou ik 200 gram bloempjes over. Ik giet twee liter lauw water over de bloemen en voeg een biologische citroen in plakjes en een vanillestokje toe. Een gewicht erop zodat de bloemen onder water blijven, afdekken en dan maar afwachten.

Ria Loohuizen laat het geheel drie dagen staan. Maar zolang zal ik het niet doen.

Hier het vervolg.