Worst

 Ik heb weer een nieuwe gadget: een mal om worstjes te maken.

Ik maak wel vaker worst, gewikkeld in aluminiumfolie, en dan stomen, maar dit lijkt me ook wel handig. Er zit ook een boekje bij met twee vegan recepten. Die vond ik wat te simpel, dus heb wat meer smaakmakers toegevoegd.

Zo maakte ik deze:

90 g tofu

160 ml water

1 tl bouillonpoeder

1 el tomatenpuree

1 el sojasaus

1 tl Engelse saus

1 tl mosterd

½  tl miso

30 ml olijfolie

½ sjalotje

¼ tl smoked paprika

1 tl tijm

1 tl knoflookpoeder

½ tl piment

½  tl korianderpoeder

½  tl zout

snufje chilipoeder

120 g tarwegluten

Pureer met de staafmixer de tofu met alle ingrediënten, voeg de tarwegluten toe en kneed tot een deeg.

Neem per worst 50 g deeg en kneed tot een worstje. Vul elke vorm en druk stevig aan.

Deksel erop en ongeveer 45 min. stomen.

Laat kort afkoelen en braad in wat olie (of vries in).

Worst ziet er op de foto nooit zo smakelijk uit, maar ze smaken echt heerlijk!

Brood zonder kneden

Ook al is de keuken nog niet helemaal klaar, ik kon toch niet wachten om de oven uit te testen. Of de deur nu naar beneden, links- of rechtsdraaiend was bij eerdere ovens, hij stond altijd in de weg en ik verbrandde vaak mijn arm. Nu heb ik gekozen voor een oven met een inschuifbare deur, een Slide & Hide van het merk Neff. Geweldig hoor!

Als eerste maak ik een brood zonder kneden. Dat lijkt me wel wat, omdat ik soms pijn in mijn handen heb en kneden dan niet gaat.

De meeste pannen die ik heb zijn geschikt voor de nieuwe inductie kookplaat, op drie pannen na. Ik heb ook nog een oude gietijzeren braadpan, nog van de kookclub bij mijn eerste werkplek, maar die ga ik niet op die mooie plaat zetten! Ik ga hem gebruiken als een soort Dutch Oven voor het brood.

Eindelijk heb ik ook een Deense klopper aangeschaft, zo handig! 

Het is een vochtig deeg. Normaal moet je brooddeeg kneden om de gluten (eiwitten) te activeren. Dat zorgt er voor dat brood luchtig en elastisch wordt. Bij het niet-kneden brood gebruik je heel weinig gist en door de lange rijstijd ontstaat een fermentatieproces en vindt een voorverteringsproces plaats en dat maakt het brood veel lichter verteerbaar (... las ik hier).  

Na verschillende probeersels ben ik tevreden over deze ingrediënten:

300 g biologische tarwebloem

150 g biologisch volkoren speltmeel

25 - 50 g pitten, zaden en/of noten

350 ml water op kamertemperatuur

¼ tl droge gist

8 g zout

Dag 1:

Zout in een kom, daarop meel, gist en evt. zaden e.d. met het water door elkaar roeren (met m'n Deense klopper). Dek af met plasticfolie en theedoek en laat 18 uur staan.

Dag 2:

Volgens de meeste recepten moet je nu het werkvlak met bloem bestuiven. Ik vind dat niet goed werken omdat het nogal onhandelbaar deeg is. Ik smeer het werkvlak in met wat olie en de schrapers ook. Schraap het deeg uit de kom en vouw het met behulp van twee schrapers een paar keer dubbel. Leg een groot stuk bakpapier in een schone kom, til het deeg in de kom en bedek met theedoek en laat nog 2 uur rijzen.

Verwarm een half uur van te voren de oven voor op 230°C. Zet de gietijzeren pan met deksel in de oven. Ik gebruik de onderste richel.

Als het deeg klaar is, neem de pan uit de oven (Pas op, zeer heet!)

Til het deeg met het bakpapier en al op en laat het in de hete pan zakken. Knip het bakpapier zonodig bij. Doe de deksel er weer op en zet in de oven. Ongeveer 30 min.

Na 30 min het brood eruit tillen, bakpapier wegnemen (dan wordt de bodem ook knapperig) en brood weer terug in de pan doen, zonder deksel terugzetten voor nog 15 à 20 min. voor een mooi bruin kleurtje. Ik zet de oven dan terug naar 200 °C omdat het bij mij te donker werd.

Klop op de bodem, als het hol klinkt is het brood gaar.

Het is een mooi brood met een knapperige korst geworden. Het brood niet in plastic bewaren, dat wordt het zacht. Ik stop het in een katoenen zak als het helemaal afgekoeld is. Of gewoon los in de broodtrommerl. 

Dezelfde dag opeten is het beste, maar de volgende dagen is het ook nog prima te eten. Invriezen gaat ook goed.

Het smaakt heerlijk! Inmiddels heb ik al verschillende soorten gemaakt, met een beetje roggemeel of lijnzaad, pompoenpitten, zonnebloempitten, gehakte cashewnoten enz. Ik maak er nu elke dag een en koop zelden nog brood.

Volgens allerlei info op internet is Jim Lahey (eigenaar van Sullivan Street Bakery in New York), de bedenker van het No Knead bread, in 2006.

Maar ene Suzanne Dunaway, ook uit de VS, schreef in 1999 het boek No Need to Knead: Handmade Italian Breads in 90 Minutes.

Verder speurend blijkt British food writer Doris Grant in 1943 al een boek met een recept voor een Grant Loaf, zonder kneden heeft geschreven.

Volgens weer andere bronnen deed men het al zo in de 18e eeuw en wie weet wel veel eerder. Mogelijk deden de Romeinen het al met een Römertopf. Niks nieuws onder de zon … het is gewoon het allerlekkerste, makkelijke brood. En niet kneden, dat is toch fantastisch!

 

Nog meer druivensap

Onze druif groeit in een soort ijzeren rekje en rankt naar een gammele lantarenpaal die in een border staat. Als volgend jaar de verbouwing begint moet dat rek weg. De lantaarn proberen we nu al weg te halen, met het resultaat dat de stoppen doorslaan.

Ik hoorde van vrienden dat zij bijna geen druiven over hadden, door de vogels of door wespen opgegeten. Wij hebben denk ik het geluk dat deze druif niet gesnoeid was, de trossen waren amper zichtbaar. Toen ik wat uitlopers verwijderd heb, kwam er opeens een merel van de druiven snoepen. Dat vond ik niet erg, omdat ik blij was een merel te zien, het schijnt niet zo goed met ze te gaan. Maar omdat er nu druiven op de grond vallen trekt dat veel vliegen aan.
Ik besluit alle druiven te plukken en de plant rigoreus te snoeien.
Samen met het deel druiven dat ik al eerder plukte en in de vriezer bewaarde heb ik in totaal zo'n zeven kilo druiven! En een onsje rode bessen.

Ik heb een sappan aangeschaft, ook wel een ontsapper of stoomextractor genoemd.
Want versgeperst sap is heerlijk, maar kun je niet lang bewaren. Met deze pan kun je van grotere hoeveelheden fruit sap maken en lang bewaren, want het is gepasteuriseerd. Door het stoom komt het sap van het fruit vrij.

Het sap is lekker, wel erg zoet. Meer rode bessen had voor de smaakbalans wel fijn geweest. 

Alle bewaarde flessen en flesjes gevuld met puur sap.

Aardappelkroketten

De millecroquette

Ik kwam dit filmpje tegen van een aardappelkrokettenmachine en wilde gelijk zo’n ding. Ze zijn nog te koop, maar € 35,— vond ik wat veel. Ik vond er een op mp voor de helft.

Als het pakketje komt, word ik al vrolijk van de verpakking … zo jaren ’70.

Het is een eenvoudig apparaat waar aardappelpuree ingaat en door de hefboom naar beneden te duwen krijg je mooi gevormde kroketjes. De onderplaat rijdt mee omdat er kleine wieltjes onderzitten. Een wondertje van vernuft èn eenvoud.

Ik heb het gelijk uitgeprobeerd met een rest gekookte aardappels die ik gestampt heb met wat olijfolie, klein scheutje sojamelk en wat peterselie.

Paneren en kort frituren, voilà ... plantaardige aardappelkroketjes. Dat vraagt naar meer experimentjes!

Japanse mandoline

Ik heb een mandoline gekocht … nee, geen muziekinstrument, maar een verbeterde versie van de ouderwetse schaaf. Een nieuw apparaat om handmatig leuke dingen te doen met groenten. Meestal gaat alles wel met wat ik heb (ik wil niet teveel zooi in m'n keuken), maar dit leek me wel een handige toevoeging.

Ik heb de Japanse mandoline via internet gekocht, maar ik ben achteraf bang dat ik niet de meest veilige heb aangeschaft. De vingerbeschermer is vrij klein (misschien voor Japanse handen bedoeld) en schuift niet prettig.

Er zitten nog drie soorten mesjes bij om verschillende diktes julienne snijden, ik weet alleen niet hoe ik ze in het apparaat moet krijgen. In de handleiding staat een plaatje dat je dan aan de plastic knopjes moet draaien die aan de zijkanten zitten. Maar bij mij gebeurt dan helemaal niks. Ik heb ze er helemaal uitgedraaid en weer ingedraaid maar zie geen verschil.

Onderop zitten wel twee schroeven, ik denk dat die los moeten, maar om nou eerst een kruiskopschroevendraaier te gaan zoeken en dan dat ding uit elkaar moeten schroeven … lastig en vooral doodeng. Dan maar geen julienne, flinterdunne schijfjes snijden is al spannend genoeg.

Wel weer grappig dat mijn (gebrek aan) technisch vernuft zelfs blijkt bij een handmatig apparaat. 

Maar superlekkere chips gemaakt en alle vingertopjes zijn heel gebleven!

Als je er aan denkt om ook een mandoline aan te schaffen, stel ik voor dat je je eerst goed in alle mogelijke soorten verdiept.

Groentespaghetti

Een nieuw apparaatje aangeschaft: de Spiralschneider Spirelli.

Het is een soort puntenslijper voor groente.

Je maakt er spaghetti mee van courgette, wortel en komkommer.

Handig voor als ik volgende maand Fris en Fruitig ga doen.

Vandaag heb ik het uitgeprobeerd met een courgette.

Er zijn twee standen, dun en wat dikker. De dunne braken snel, de dikke slierten werden bijna twee meter lang.

Een simpele pastasaus gemaakt, de courgetteslierten in een vergiet overgoten met kokend water, uit laten lekken, pastasaus erover, wat vegaspekjes en geraspte kaas (daar moet ik nog een vervanging voor bedenken).

Leuk en lekker.

Hier vind je de vegan-versie.