Keramiek verzamelen

Ik heb een aardige verzameling Nederlands keramiek, voornamelijk vazen en vaasjes.

Sommige heb ik al heel lang, zonder dat ik er meer van weet.

Nu ik het gebruik van google-eye ontdekt heb, wordt het wel makkelijker.

Zo heb ik bijvoorbeeld deze twee vaasjes, die ik op verschillende plekken gevonden heb.

Ik vond/vind ze gewoon mooi en heb me nooit echt afgevraagd waar ze vandaan kwamen. Ik dacht dat het iets Oost-Europees was, de initialen V.S. kon ik niet thuisbrengen.

Tot nu.

De letters staan voor Van Stolk, van Jan van Stolk.

Jan van Stolk, telg uit het geslacht Van Stolk (Atlas Van Stolk), was een Nederlandse keramist.

Hij werd geboren op het Canarische eiland Gran Canaria.

(Santa Brigid, 11-04-1920 - Oosterbeek, 20-12-1997).

In 1946 begon Van Stolk een eigen atelier in Nijmegen, vanaf 1953 in Oosterbeek. Tot 1970 was hij docent aan de Vrije academie in Nijmegen. In het vroege werk van Van Stolk is de Mediterrane sfeer herkenbaar.

Later maakte hij werken met ingegutste decoraties, vaak op een zwarte ondergrond. 

Deze techniek heet 'sgraffito' en dat komt van het Italiaanse 'sgraffiare', wat 'krassen' betekent. 

Sgraffito is een decoratietechniek in de keramiek waarbij patronen worden gekrast door een toplaag van gekleurde engobe op leerharde klei, waardoor de onderliggende kleikleur contrasteert.

Engobes zijn dunne, vloeibare kleimengsels die minder glasvormende stoffen bevatten dan glazuur, waardoor ze een mattere, fluweelachtige finish geven. 

En daar heb ik er dus toevallig twee van. Des te leuker nu ik weet dat het toch Nederlands keramiek is.

Thuisvakantie (4)

Nu ik vakantie heb kan ik ook eens uitgebreid naar de Gouds Montmarte, een markt met antiek, curiosa en brocante, tijdens de zomermaanden elke woensdag.

Vaak vind ik het er te prijzig, maar rondkijken is altijd leuk. Soms vind ik wel een koopje, zoals afgelopen woensdag, in deze berg bestek …

 … dit mooie zilveren lepeltje uit Groningen:

En twee bordjes met tulp en gentiaan, voor een euro per stuk.

Vandaag ga ik met een kennis naar Amsterdam RAI, naar het Viva las Vegas Food Festival, een festival dat helemaal in het teken van plantaardige voeding en lifestyle staat. We hadden natuurlijk prachtig weer. Je kon van allerlei lekkers proeven, zoals dit kokoswater in jonge Thaise kokosnoten, super!

The Dutch Weedburger wilde ik nu ook eens een keer proeven, maar dat ging niet lukken, de hele dag een lange rij, wel leuk dat er zoveel belangstelling voor is, maar ik ga niet in een rij staan voor eten.

Ook hadden we ons ingeschreven voor een workshop Notenkaas maken.

Leuk om te leren hoe makkelijk je van noten bijvoorbeeld mozzarella en kaasfondue kunt maken. Met duidelijke recepten om thuis aan de slag te gaan, ik zal binnenkort over de resultaten schrijven.

Als workshop viel het wat tegen, het was meer een presentatie en daar 30 euro voor vragen vond ik wel veel geld.

Maar het was een erg geslaagde dag en leuk dat er steeds meer info over plantaardig leven komt.

De laatste dagen van mijn vakantie gaan we toch nog even weg, naar Groningen, dat staat beschreven op mijn andere blog.

Van groen glas tot zwart-wit aardewerk

Ik heb de neiging tot verzamelen, het mag eigenlijk niet van mezelf want mijn huis is niet groot, er gaat veel tijd en geld inzitten en dan ook nog steeds dat afstoffen. Maar het overkomt me regelmatig dat ik weer iets ga ‘sparen’.

Mijn eerste echte verzameling was oud groen glas. Ik deed nog kalm aan, zo nu en dan wat wijnglaasjes, kleine vaasjes en schaaltjes, maar al gauw grotere stukken.

Toen de mensen in mijn omgeving dat doorhadden ging men voor me opletten. Ik kreeg steeds meer, ook dingen die ik niet zo mooi vond of de foute kleur groen hadden.

‘Kijk eens wat ik voor je gevonden heb’ … en dan verwachtingsvol mijn reactie afwachten. Het was altijd zo aardig bedoeld, dan kun je moeilijk zeggen dat je het niks vind, of dat je liever zelf iets zoekt. Door het hele huis kwam prullaria van groen glas te staan, geschenkjes kwamen zelfs van winkels als Blokker of Marskramer, vaasjes, kaarsenstandaards, theelichthouders, flesjes.

Ik had er geen lol meer in en gaf aan dat ik ‘gestopt was met groen glas’.

Een paar dingen heb ik bewaard en de rest te koop aangeboden. Er kwam een echtpaar kijken, waarvan de man al meteen de mooiste stukken begon uit te zoeken. Nee, nee, dat is niet de bedoeling ... alles in één koop of niets. Als ik opruim doe ik het grondig.

Zijn vrouw vond de prulletjes wel leuk, hij was meer geïnteresseerd in het ‘Annagroen’. Nou had deze man een geigerteller bij zich en bij veel stukken ging dat ding toch tekeer!

Weg ermee ... dat radioactieve spul wil je toch niet in je eetkamer hebben? Hij was er wel blij mee.

Toen begon ik een nieuwe verzameling. Nederlands keramiek. Kleine vaasjes.Het leek me ook wel veilig om dit te verzamelen, omdat je het niet zo vaak tegen kwam, dus was het redelijk in de hand te houden. Hoewel, binnen niet al te veel tijd had ik een hoop vaasjes, daar moest dus een kastje voor komen.

Ik kon ook geen weerstand bieden aan wat grotere vazen, omdat ik ze zo mooi vond. En het afdingen goed lukte! Ondanks dat het bijna museumstukken zijn, is het geen fragiel spul, dus worden ze ook gewoon gebruikt.

Ravelli heeft wel mijn voorkeur: