Sap en crackers van wortel

Ik maak 's morgens vaak een groente/fruit sapje. Zoals vanmorgen van wortel en bleekselderij, wat een heerlijke combinatie is. De biologische winterwortel is heel zoet.

Van het pulp wat over blijft in de sapcentrifuge gaat soms een deel naar de kipjes en het meeste op de composthoop. Dat is eigenlijk zonde, want het zit vol met vezels en vitamientjes.

Je kunt best veel doen met dat pulp, afhankelijk van welke groente of fruit gebruikt is. Bijvoorbeeld muffins of soep van maken.

Ik maak van deze pulp crackers. De eerste keer dat ik deze crackers maakte zat de pulp vol met ‘haren’ van de bleekselderij. Nu snij ik de stengel dwars in kleine stukjes voordat het geperst wordt en dan heb je er geen last van.

Het drogen kan in de oven, maar omdat er veel vocht vrij komt, zou je eigenlijk de ovendeur op een kiertje moeten zetten. Mijn oven gaat dan uit. Sneller gaat het in de magnetron.

De aantallen komen niet erg nauw. Je kunt allerlei zaden en pitten en gebruiken, de variatie is eindeloos. Voor deze crackers gebruikte ik het volgende:

Pulp van ong. halve kilo winterwortel en 1 stengel bleekselderij.

2 el gemalen lijnzaad

1 el chiazaad

1 el sesamzaad

1 el hennepzaad

1 el zonnebloempitjes, grof gehakt

1 el edelgist

½ el sojasaus

¼ tl gemalen kombu 

⅛ tl zout

ongeveer 50 ml water

Meng alles met de pulp en giet er de helft water bij. Als het te droog is wat meer.

Laat het een half uurtje afgedekt staan zodat lijnzaad en chia kunnen zwellen.
Dan eventueel nog wat water erbij om goed te kunnen mengen.
Ik knip een bakpapier op maat van de magnetronschaal en smeer het mengsel zo dun mogelijk uit. Is het teveel, dan beter in twee keer. Maak er met de spatel lijnen in, zodat het makkelijk te breken is.

In mijn magnetron droog ik ze in 2x 2 min. op 600 en 3x 2 minuten op 900 watt. Maar let goed op dat ze niet verbranden.

Af laten koelen en in stukken breken. Superlekker om zo te eten of te dippen in hummus. Of als krokantje bij een gerecht.

Rode paprikasoep met geroosterde kikkererwten

Het recept van deze soep is voor een deel gebaseerd op een allerhande.
Voor een flinke pan:

5 grote dieprode paprika's, in blokjes
2 rode uien, gesnipperd
4 teentjes knoflook, fijngehakt
1 rood pepertje, kleingesneden
2 tl paprikapoeder
2 tl komijnpoeder
2 blik tomatenblokjes
1 liter groentebouillon (van 3 blokjes)
olie

Olie verhitten en de ui op laag vuur 5 minuten fruiten. Voeg de knoflook, komijn, paprikapoeder en rode peper en paprikablokjes toe en roerbak nog een paar minuten.
Giet de tomatenblokjes en bouillon erbij en roer goed door. Laat de soep ongeveer een  kwartiertje zachtjes koken, tot de paprika zacht is.
Pureer de soep met de staafmixer en passeer door zeef. Voeg naar smaak peper en zout toe.
Schenk in kommen of diepe borden, of -zoals ik deed- in dubbelwandige glazen, lepel er wat cashewroom op en strooi de geroosterde kikkererwten er op (zie hieronder).

Omdat bij soep iets knapperigs lekker is, maakte ik voor deze soep geroosterde kikkererwten in plaats van croutons.

Een pot kikkererwten (400 g)
1/2 el Baharat 
2 el olie
1 tl zout

De kikkererwten uit laten lekken en dan op een theedoek droogdeppen.
De velletjes die loslaten verwijderen, die verbranden snel.
Olie, zout en specerij in een schaal mengen en dan de kikkererwten toevoegen.
Goed omscheppen zodat alles met een laagje bedekt is.

Oven voorverwarmen op 180 °C.
Bakpapier op de bakplaat en de kikkererwten in een laag uitspreiden.
Afhankelijk van je oven duurt het 30 - 50 minuten.
Tussendoor proeven (pas op heet!). Ze moeten aan de buitenkant knapperig zijn en binnen nog wat zacht.
De eerste keer had ik ze te kort gedaan, ze waren iets te zacht, de tweede keer was een aantal ook van binnen hard, dat is dan weer tè hard.
Om de 10 minuten even omschudden.
Erg lekker als (verantwoorde) snack en leuk bovenop de soep.

Pissaladière

Een pissaladière is een Franse soort knapperige pizza van gekarameliseerde uien met tapenade en ansjovis.

Deze foto is trouwens genomen van het beeldscherm, het origineel kon ik om de een of andere reden niet downloaden.

Ik vind het ruitpatroon altijd zo mooi en dacht na hoe ik deze diervrij kon maken.

Ik maakte hem met in reepjes geknipte zeewierchips, de smaak is niet hetzelfde als ansjovis, maar de zeewier geeft wel een subtiel zee-smaakje.

Je kunt natuurlijk zelf pizzadeeg maken, maar voor nu gebruikte ik een pak pizzadeeg van de supermarkt.

1 pak pizzadeeg (het bijbehorende potje tomatensaus wordt hier niet gebruikt)

zeewierchips

peper en zout

3 takjes tijm

3 el olijfolie

1 kg uien, in dunne ringen

2 teentjes knoflook uit de pers

Ris de baadjes van de takjes tijm. Verhit de olie in een pan en voeg uien, knoflook en tijm toe. Laat de ui niet kleuren, maar op heel laag vuur zacht en gaar worden. Kan wel een uurtje duren.

Verwarm de oven voor op 180°C. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Rol het pizzadeeg erover uit en verdeel de uien erover.

Bak de pissaladière in 15-20 minuten gaar.

Haal uit de oven en leg er de reepjes zeewier in ruitpatroon op en verdeel de olijven erover. Doe de pissaladière nog ongeveer 5 minuten terug in de oven.

Serveer met een salade.

Bron: allerhande

Pannekoeken met spek

Als je googelt op vegan bacon kom je allerlei soorten tegen. Ik vond zelfs een recept waarvoor rijstpapier werd gebruikt. Dat lijkt me leuk om uit te proberen. En is het mogelijk om deze facon in pannekoeken te gebruiken?

Het originele recept komt uit Denemarken!

Ingrediënten:

6-8 vellen rijstpapier
2 el olijfolie
2 el edelgist
3 el tamari of sojasaus
½ tl knoflookpoeder

¼ tl liqued smoke

½ el maple syrop

¼ tl gemalen zwarte peper

¼ tl Hongaarse paprikapoeder

evt. snufje zout

In dit filmpje wordt het precies voorgedaan:

Ik knip de vellen met een schaar, dat gaat makkelijker dan snijden met een mes, omdat ze dan gauw breken.

Het resultaat is verbluffend. Ik weet niet in hoeverre het naar bacon smaakt, maar het smaakt wel erg lekker en krokant. Ik zal het binnenkort eens omni's laten proeven.

Voor de pannekoeken gebruik ik het recept van Vegetus van simpele pannekoeken. Ik voeg er wat havermout aan toe voor wat voedzamere pannekoeken.

1½ cup bloem

½ cup havermout

1½  à 2 cups water

1 cup sojamelk

1 el koolzaadolie

½ tl zout

zonnebloemolie om te bakken

Pannekoeken zonder ei hebben wat meer tijd nodig.
Als ik een stuk bacon in het beslag in de pan stop, verbrandt het voordat de pannekoek gaar is.
Bij de tweede poging laat ik de pannekoek eerst helemaal gaar worden en leg er dan de bacon op. Dit bedek ik met een dun laagje beslag en bak het nog heel even, zodat de bacon vast zit. Dit werkt prima!
Met een scheutje maple syrop eten we dus vegan pannekoeken met spek en stroop.

Hartige zadencrackertjes van amandelpulp

Zadencrackers zijn heel simpel te maken, ik heb al eens eerder lijnzaadcrackers gemaakt die erg lekker waren.
Ik had nog wat amandelmeel in de koelkast staan. Dat was nog over van de taartjesmiddag. Dit was het pulp dat overblijft als je amandelmelk maakt, ik had het gedroogd en luchtdicht bewaard.
Voor dit soort crackers kun je allerlei zadenmengsels gebruiken. Ik maakte ze deze keer zo:

65 g amandelpulp

2 eetl. gemalen lijnzaad

2 tl tijm

1/4 tl zeezout

2 tl sesamzaad

1 tl hennepzaad

1 eetl edelgist

2 tl notenolie

ong. 100 ml water

Ik voegde als extra smaakmaker een fijngesneden zeewierchipje toe:

Meng het geheel en kneedt tot een bal. Druk de bal plat op een bakplaat met bakpapier. Leg er plasticfolie over en rol dun uit. Breng eventueel verder in vorm met een spatel.

Je kunt het zo strak maken als je wenst, of mooie ronde, ik heb ze hier wat ‘rustiek’ gehouden omdat ze toch voor mezelf waren.

Snij met de botte kant van een mes in vierkantjes.

Een uur in de oven op 100°C met pollepel tussen ovendeur.

Als ze dan nog niet droog zijn, de crackers omdraaien en nog een kwartiertje in de oven laten, of zo lang tot ze knapperig zijn. Zet de oven uit en laat ze in de oven afkoelen en bewaar ze luchtdicht.

Hier geserveerd met hummus en erwten-muntspread.

Engelwortel’s Zeewierburger

Het is niet The Dutch Weed Burger, maar dit recept is ook erg lekker! En makkelijk te maken.

375 g tofu

5 g gedroogd zeewier (ik had nog wakame van eigen pluk)

3 cm gember

6 el panko

1 lijnzaad’ei’ (1el gemalen lijnzaad, geweekt in 2 el water)

2 zakjes miso soep (Saitaku)

2 tl shichimi togarashi (Jonnie Boer)

4 hamburgerbroodjes (die van de jumbo zijn vegan)

1 tomaat in plakjes

4 augurken in plakjes

1 rode ui in dunne ringen

4 blaadjes kropsla

veganaise

Laat de tofu uitlekken. Wikkel het stuk in keukenpapier en zet er iets zwaars op.

Verwarm de oven voor op 220 °C. Prak de tofu met een vork of pureestamper fijn.
Snijd het zeewier fijn en laat in een schaaltje met water 10 min. wellen.

Giet af, laat uitlekken en dep droog.
Schil en rasp de gember, doe samen met het zeewier, lijnzaad, panko, miso en shischimi togarashi bij de tofu.

Meng door elkaar en vorm er met vochtige handen burgers van. Leg de burgers op een met bakpapier beklede bakplaat. Bak de burgers ca. 10 min. in het midden van de oven. Keer de burgers, en bak nog eens ca. 10 min. Snij de broodjes open en leg ze bij de burgers in de oven.

Neem de broodjes en burgers uit de oven. Besmeer het onderste broodje met veganaise en beleg achtereenvolgens met sla, een burger, tomaat, ui en augurk (en eventueel een pittige saus naar keuze) en dek af met de bovenkant.

Quiche met gezaagde zee-eik wier

De zeewierexcursie van afgelopen zondag geeft veel inspiratie. De eerste gedroogde wakame is klaar, knisperend droog. Dat blijft wel een tijdje goed in een potje.
Er hangen al weer nieuwe stukken. Als u zich afvraagt waarom in de slaapkamer? Die wordt niet verwarmd en goed geventileerd. De appelschillen voor de thee doe ik daar ook altijd.

Voor nu heb ik de gezaagde zee-eik uitgezocht. Als experimentje, met wat ik verder in huis heb, ga ik een quiche maken:

Voor de bodem:
5 plakjes bladerdeeg (Tante Fanny)

30 g macademianoten, fijngemalen
30 g panko paneermeel
30 g edelgist

Voor de vulling:
1 pakje tofu naturel (250 g)
1/2 tl kurkuma
1 tl knoflookpoeder
50 g edelgist
snufje peper en zout
1 tl worcester sauce (biona)
sap van een halve citroen
papje van 50 g maizena en 50 ml sojamelk

2 sjalotjes, fijngehakt 
olijfolie
40 g gezaagde zee-eik, kleingesneden

Bekleed een taartvorm met de plakjes bladerdeeg, laat wat van het deeg over de rand hangen en prik met een vork gaatjes in het deeg. Zet in de koelkast.
Smoor de sjalotjes in de olie tot ze zacht en lichtgekleurd zijn. Zet apart.

Doe alle ingrediënten voor de vulling, behalve sjalot en zeewier, in de keukenmachine en pureer tot een glad mengsel.
Spatel er dan de sjalot en het zeewier door.

Neem de taartvorm met bladerdeeg uit de koelkast en verdeel een laagje macademiamengsel op de bodem. Schep daar de vulling op. Sla de randjes bladerdeeg terug over de vulling heen.

Bak ong. 50 min. in een voorverwarmde oven van 190 °C tot hij gaar is.
Laat een klein kwartiertje afkoelen en snij in punten. Strooi er wat Salade du Pêcheur over.

Wij vonden hem goed!

Augurken

Voor de eerste keer ga ik augurken inmaken. Dit is de oogst uit mijn moestuin.
Zoals meestal vind ik bij het zoeken naar recepten weer veel verschillende en tegenstrijdige adviezen op het internet. De een gebruikt gewone azijn, de ander inmaakazijn. Dat dan weer wel of niet met water verdund moet worden. Warm of koud gebruiken.
Ik kocht bij ah inmaakazijn, het klinkt aannemelijk dat een hogere zuurgraad beter is om in te maken, maar misschien is het ook flauwekul.
Ook de hoeveelheid suiker verschilt. Als ik een potje augurken koop neem ik meestal zure, die vind ik lekkerder dan zoetzure. 
Verder moet je dan weer wel, dan weer niet de augurken in zout leggen. De schil zou dan knapperiger blijven.

Ik doe het maar, de augurken in het zout. Eerst wassen, afborstelen en goed drogen. Geen idee hoeveel zout, maar ik schoot uit. 
Na 24 uur waren de kleinere augurken zacht geworden, de kleine kromme zelfs slap. Die gebruik ik maar niet.
De grote zagen er goed uit. Ik spoel het zout eraf en maak ze weer goed droog.

Ik zet een pan met de inhoud van de fles azijn op het vuur en doe er 75 gram suiker bij. Als de suiker opgelost is, wil ik voorzichtig proeven. Als over de pan buig beneemt het me m'n adem en schieten de tranen in m'n ogen. Ik doe er nog maar 50 gram suiker bij. Had ik de azijn toch met water moeten verdunnen? Of beïnvloedt dat de houdbaarheid? Ik weet het gewoon niet, ik doe het maar zonder water.

Ik snij de augurken in plakjes en verdeel ze over uitgekookte glazen potjes.
Verder voeg ik het volgende toe:
laurierblad
mosterdzaad
venkelzaad
korianderzaad
roze peperkorrels
jeneverbes
venkelbloemetjes
ui

Dan giet ik de hete azijn erover, zet de potjes een tijdje op hun kop.
Zouden ze te zuur zijn? Het is nu afwachten ... pas over een maandje kan er geproefd worden.

Uitje was ook van eigen teelt ...

Update: 11 september 2015: Hoewel ze vrij zuur zijn, zijn ze ongelofelijk lekker, wat zeg ik ... ik heb nooit eerder zulke lekker augurken geproefd!

Dip bij chips

Ik maak bij voorkeur alles zelf … dan weet je precies wat er in zit. Wij eten zelden chips, en sinds ik weet dat die vermaledijde E621 er, naast allerlei nare zaken, misschien voor zorgt dat je niet kunt stoppen met eten, let ik erop dat ik voedingsmiddelen zonder dat spul koop. Hoewel het niet echt bewezen is. Maar het lijkt mij sowieso een overbodige toevoeging in chips.

Eigengemaakte chips zijn het lekkerste (hoewel de Hoekse chips ook niet te versmaden zijn). Mijn magnetronchips zijn een topper! Van aardappels, bataten of aardperen. Van biet viel het wat tegen.

Ik vond bij de lidl een zakje groentechips, zonder rare toevoegingen, in zakjes van 100 gram. Precies een mooie hoeveelheid als borrelhapje met z'n tweetjes.

Ze blijken erg lekker! Ik hou ervan om chips te dippen en maak vaak van allerlei voorhanden ingrediënten een soort tapenades o.i.d.

Vandaag gebruikte ik deze ingrediënten:

2 eetl. groene olijven

2 eetl. zontomaatjes op olie

2 eetl. zonnebloempitten

1 eetl. kappertjes

een restje komkommer, in blokjes

1 teentje knoflook

wat sprietjes bieslook

Maar het kan ook met een stukje paprika, bosuitje, cashewnoten, peterselie, witte of bruine bonen, enz. enz. Snel gemaakt in het hakmolentje van de staafmixer.

De truc is gewoon regelmatig proeven, beetje van dit, beetje van dat toevoegen.

Deze smaakte erg goed bij de groentechipjes.