Daslookpesto

Dit jaar is de daslook wel heel erg vroeg. Ik zag zelfs al bloemknoppen! In de eerste week van maart! Omdat het blad minder goed smaakt als de plant bloeit, nog maar snel even de overheerlijke pesto gemaakt. Ook wat blad ingevroren, kijken of dat werkt.

Ik serveerde deze pesto vooraf aan een dinertje, op een bruschetta (volkorenbrood ingesmeerd met olijfolie en dan gegrilld).

flinke handvol daslookblaadjes, gewassen en steeltjes verwijderd

75 gram cashewnoten, een uurtje geweekt in wat water en afgespoeld

50 gram walnoten

5 eetl. edelgist

scheutje goede olijfolie

2 eetl. geroosterde pijnboompitten

2 eetl. citroensap

scheutje water

zout en peper naar smaak

Snij de daslook iets kleiner en doe met alle ingrediënten in het hakmolentje van de staafmixer en pureer tot een gladde massa.

Voeg zo nodig meer water toe om het smeuïg te krijgen.

De pesto van de daslook uit het bos achter ons huis, is een ongelooflijk lekker smaakbommetje!

Hartige zadencrackertjes van amandelpulp

Zadencrackers zijn heel simpel te maken, ik heb al eens eerder lijnzaadcrackers gemaakt die erg lekker waren.
Ik had nog wat amandelmeel in de koelkast staan. Dat was nog over van de taartjesmiddag. Dit was het pulp dat overblijft als je amandelmelk maakt, ik had het gedroogd en luchtdicht bewaard.
Voor dit soort crackers kun je allerlei zadenmengsels gebruiken. Ik maakte ze deze keer zo:

65 g amandelpulp

2 eetl. gemalen lijnzaad

2 tl tijm

1/4 tl zeezout

2 tl sesamzaad

1 tl hennepzaad

1 eetl edelgist

2 tl notenolie

ong. 100 ml water

Ik voegde als extra smaakmaker een fijngesneden zeewierchipje toe:

Meng het geheel en kneedt tot een bal. Druk de bal plat op een bakplaat met bakpapier. Leg er plasticfolie over en rol dun uit. Breng eventueel verder in vorm met een spatel.

Je kunt het zo strak maken als je wenst, of mooie ronde, ik heb ze hier wat ‘rustiek’ gehouden omdat ze toch voor mezelf waren.

Snij met de botte kant van een mes in vierkantjes.

Een uur in de oven op 100°C met pollepel tussen ovendeur.

Als ze dan nog niet droog zijn, de crackers omdraaien en nog een kwartiertje in de oven laten, of zo lang tot ze knapperig zijn. Zet de oven uit en laat ze in de oven afkoelen en bewaar ze luchtdicht.

Hier geserveerd met hummus en erwten-muntspread.

Dip bij chips

Ik maak bij voorkeur alles zelf … dan weet je precies wat er in zit. Wij eten zelden chips, en sinds ik weet dat die vermaledijde E621 er, naast allerlei nare zaken, misschien voor zorgt dat je niet kunt stoppen met eten, let ik erop dat ik voedingsmiddelen zonder dat spul koop. Hoewel het niet echt bewezen is. Maar het lijkt mij sowieso een overbodige toevoeging in chips.

Eigengemaakte chips zijn het lekkerste (hoewel de Hoekse chips ook niet te versmaden zijn). Mijn magnetronchips zijn een topper! Van aardappels, bataten of aardperen. Van biet viel het wat tegen.

Ik vond bij de lidl een zakje groentechips, zonder rare toevoegingen, in zakjes van 100 gram. Precies een mooie hoeveelheid als borrelhapje met z'n tweetjes.

Ze blijken erg lekker! Ik hou ervan om chips te dippen en maak vaak van allerlei voorhanden ingrediënten een soort tapenades o.i.d.

Vandaag gebruikte ik deze ingrediënten:

2 eetl. groene olijven

2 eetl. zontomaatjes op olie

2 eetl. zonnebloempitten

1 eetl. kappertjes

een restje komkommer, in blokjes

1 teentje knoflook

wat sprietjes bieslook

Maar het kan ook met een stukje paprika, bosuitje, cashewnoten, peterselie, witte of bruine bonen, enz. enz. Snel gemaakt in het hakmolentje van de staafmixer.

De truc is gewoon regelmatig proeven, beetje van dit, beetje van dat toevoegen.

Deze smaakte erg goed bij de groentechipjes.

Rucolapesto

100 gram cashewnoten, een uurtje geweekt in wat water en afgespoeld

5 eetl. edelgist

1 teentje knoflook

125 g Rucola

scheut goede olijfolie

2 eetl. zonnebloempitten en/of pijnboompitten

1 eetl. citroensap

2 eetl. water

halve tl. paprikapoeder

zout en peper naar smaak

Doe alle ingrediënten in de hakmolen, de rucola in gedeeltes toevoegen en pureer tot een smeuïge massa.

Erg lekker op stokbrood, desembrood enz.

Artisjokbodem met pesto en geroosterde cashewnoten

Een simpele, snelle amuse, alvast voor je gasten aan tafel terwijl ze wachten op het voorgerecht. Mijn ervaring is dat men het altijd een lekker beginnetje vindt!

Soms zijn blikjes en potjes toch wel handig.

Artisjokbodems uit blik, afgieten en droogdeppen met keukenpapier. In dit blik zaten er tien!

Per persoon 1 lepeltje vegan pesto (AH) in een schaaltje opwarmen (ik deed het kort in de magnetron).

Per persoon 3 cashewnoten kort roosteren in een droge koekepan.

Zet de artisjokbodems op bordjes. Al ze niet goed blijven staan, snij ze dan wat bij aan de onderkant.

Schep de warme pesto in het kuiltje en leg daar de geroosterde cashewnoten op.

Maak tot slot een rand van geknipte tuinkers en serveer.

Empanadas

Empanadas, gebaseerd op dit recept van Vegetus, maar ik gebruik kant-en-klaar deeg, met picadillo, een latijns-amerikaans specerijenmengsel (ik maak meestal eigen mengsels, maar ik vind de blikjes van Jonnie Boer ook erg fijn).

Ingrediënten:

1 pakje deegplakjes voor hartige taart

olijfolie

1 ui, gesnipperd

1 winterwortel, in kleine stukjes

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 eetl. picadillo specerijenmengsel

1/2 theel. oregano

2 eetl. tomatenketchup

70 gram diepvries boerenkool, ontdooid

1 blik zwarte bonen

1/2 tl. zout

Verhit een scheut olie in een koekepan en fruit de ui en wortel tot ze beetgaar zijn. Doe knoflook, oregano en picadillo erbij en bak even mee. Zet het vuur uit en roer de tomatenketchup, boerenkool en bonen erdoor. Zet opzij.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Ik rol de deegplakjes nog wat uit, want anders vind ik het te dik.

Met een dumplingmaker maak ik rondjes en de resten deeg rol ik steeds weer uit, in plaats van 10 stuks maak ik zo het dubbele aantal empanadas. Spotgoedkoop!

Doe een lepeltje vulling op het deegrondje, knijp het apparaatje dicht en leg de empanadas op een bakplaat met bakpapier.

Ongeveer 20-25 minuten tot goudbruin, laat ze iets afkoelen en serveer, eventueel met een lekkere salsa.

Artisjokdip

In het boek De Vegarevolutie staat een lekkere dip die samen met nachochips een prima voorafje is. Ook bij onverwacht bezoek is dit snel gemaakt (mits je wat potjes bonen en blikjes artisjokharten op voorraad hebt).

100 g witte bonen (potje)

1 blik artisjokharten

200 ml sojayoghurt

1 el citroensap

1 teentje knoflook

4 el edelgist

zout en peper naar smaak

fijngesneden rozemarijn

1 zak nachochips naturel

Spoel de witte bonen af, laat de artisjokharten uitlekken en snij ze iets kleiner. Stop alles in de blender en blend tot een gladde dip. Schep in een schaaltje en dippen maar!

Vegan promotie

Op 29 maart is de Geluksroute voor de eerste keer te ervaren in Gouda. Delen waar je gelukkig van wordt en zo het geluk verspreiden.

Uit het ontembare verlangen om geluk te delen is de Geluksroute ontstaan. Een ongedwongen uitwisseling die voor inspirerende ontmoetingen en mooie ontdekkingen zorgt.

Allerlei particulieren, organisaties en bedrijven delen gratis waar zij gelukkig van worden. 

Toch weten weinig mensen die ik spreek ervan. Zelfs ik wist het, terwijl ik me normaal gesproken weinig bezig hou met wat er zoal in mijn woonplaats gebeurt. Ik kijk meer naar noordelijke verten, dat vind ik om diverse redenen toch interessanter.

Maar dit vond ik wel aardig. Deel waar je gelukkig van wordt … ja, dat is in mijn geval natuurlijk kokkerellen zonder dat er een dier voor heeft geleden. Ik besloot mee te doen en plantaardige hapjes aan te bieden en zodoende gelijk wat informatie te kunnen geven over wat veganisme is.

Foto's boven uit het raam genomen

Bijzonder vriendelijk van de Nederlandse Vereniging voor Veganisme om mij van promotiemateriaal te voorzien.

Ik rekende nergens op, want mensen moeten wel een steile trap op bij mij … en ik ben niet zo'n type om mensen naar binnen te praten. Heel even heb ik het geprobeerd, met een bordje lekkere hapjes beneden te gaan staan … maar het gemiddelde winkelend publiek loopt hier meestal al met de handen en monden vol, want de route voert ze van eettent naar eettent, patatzaak, broodjeszaak, de turkse bakker … Zie je het al voor je als ik vraag of ze een plantaardig hapje willen proeven? Hahaha!

Ik zei het al, het is aan mij niet besteed … als ik twee keer nee op mijn vraag: ‘proeven?’  heb gehad, dan haak ik al af.

Even kletsen met de buurvouw van de bloemenwinkel en dan hang ik een papier op, laat de deur open en ga lekker naar boven. Verder geen belangstelling van omringende winkeliers of kennisen en bekenden (waar ik stiekem wel een beetje op hoopte).

Bij de deur zet ik nog onze gelukskruk uit Groningen (komt nu goed van pas) met foldertjes erop.

Als je in verschillende Vegangroepen op facebook zit lijkt het soms alsof iedereen het over plantaardige voeding heeft … maar in het echte leven is dat natuurlijk niet zo. Ik ken zelfs maar één persoon die daadwerkelijk met dieren begaan is. Verder kan het mensen weinig schelen. Bewust met eten bezig zijn kan een eenzame toestand zijn. Maar dat geeft niets, gewoon stug doogaan, niet belerend, maar met humor is de beste manier, ooit zal men het inzien en met schaamte terugkijken.

Henny en ik zijn goed bezig en het bewijs is al zichtbaar in onze vitaliteit, prima gewicht en gezondheid. Kritiek op onze manier van eten van anderen zie ik dan maar als jaloezie, maar ook dan streef ik er naar om met empathie en humor te kunnen reageren.

Uiteindelijk zijn er 9 mensen geweest (waarvan twee kinderen) en dat was zo leuk! Vooral vegetariërs/flexitariers, dus al redelijk bewust met voeding bezig. Leuke gesprekken!  Over net dat stapje verder willen gaan en het waarom om zuivel af te zweren. Als ik vertel over de melkindustrie en de bijbehorende horror, krijg ik meestal de reactie … daar heb ik nooit zo bij stil gestaan.

Mijn bezoekers tonen interesse en nemen de folders mee. Als er maar eentje wat meer over nadenkt, dan heeft de middag al nut gehad!

Mijn bezoekers zijn uiteraard ook gecharmeerd van de hapjes. Ik heb m'n best gedaan om te laten zien dat je zonder dierlijke ingrediëten ongelofelijk lekkere dingen kunt maken. Erg vroeg opgestaan vanmorgen en ik was precies om drie uur klaar, de tijd dat ik had aangeven dat ik open was. Daardoor geen tijd om bij de andere geluksgevers te kijken, behalve de Natuurwinkel, Bloemenbuuf en het edelstenenwinkeltje in mijn straat. Krijg ik ook nog van een anonieme gever een (niet-vegan) chocolade paasei ...

Ik had 8 verschillende gerechtjes om te proeven, 7 vegan en 1 vegetarisch, van hartig naar zoet:

1. Visvrije tonynsalade (vegetarisch omdat er in de tonyn nog wat melkeiwit zit)
2. Kikkererwten op fishy wijze, genaamd Tonon, met hummuschips en zeechips
3. Tuinbonenpesto
4. Groene aspergesoep
5. Groene smoothie
6. Abrikozen/walnotenballetjes
7. Dadel/paranotenballetjes
8. Tiramisu

Visvrije tonynsalade

‘Tonon’

Tuinbonenpesto

Abrikozen/walnotenballetetjes (boven)
Dadel/paranotenballetjes (onder)

‘Tiramisu’ 

Alles uitgestald op de eettafel, kaartjes met ingrediënten erbij en maar praten! Alles werd erg lekker gevonden, maar de tiramisu was de absolute favoriet.

Inspirend hoor zo'n dagje vegan ambassadeur zijn.

En dan gaat nu het licht uit en de kaarsjes aan … het is earth hour!

Tuinbonenpesto

Ik heb dit leuke boek te leen en krijg helemaal zin in de lente. De tuinboon komt als eerste aan de beurt en met enthousiasme beschreven moest ik gelijk een zakje tuinboonzaden kopen.

Ik hou erg van verse, maar wel dubbelgedopte, tuinbonen en geïnspireerd door de recepten besloot ik tuinbonenpesto te maken. Er zijn nu natuurlijk nog geen verse tuinbonen, maar ik denk dat diepvries voor dit gerecht niet zoveel uitmaakt. In het boek staat een recept met kaas, dat kon dus niet voor het ELM-diner, dus maakte ik een eigen versie met edelgist:

tuinbonen (diepvries 450 g)
2 teentjes knoflook

1/4 bosje platte peterselie

2 eetl. walnotenolie

sap en rasp van een halve citroen

50 g macadamianoten, fijngemalen

snufje cayennepeper

zout en peper 
2 eetlepels edelgist

ongeveer 4 eetl. lekkere extra vierge olijfolie

Breng een pan water aan de kook, voeg er de tuinbonen bij en laat 3 minuten koken, giet af en spoel met koud water af.

Dubbeldop de boontjes (maak een sneetje in het taaie velletje en druk het groene boontje eruit). Schil de knoflook en snij in stukjes.

Doe de boontjes, knoflook, peterselie, walnotenolie, cayennepeper en macadamia in een mengkom en pureer met de staafmixer fijn.

Giet de olijfolie in gedeeltes erbij tot de gewenste smeuïgheid, voeg de edelgist en naar smaak peper en zout toe.

Erg lekker op een toastje, gegarneerd met tuinkers, maar ook op een desemboterham niet te versmaden!

Aardpeer - een wonderknolletje

Ik had uit nieuwsgierigheid wat aardpeertjes gekocht in de natuurwinkel. Tijdens het googlen las op de leuke site Greendelicious dat je aardperen makkelijk kan poten. 

Aparte knolletjes die geen familie van aardappels zijn. Ze heten aardpeer of topinamboer, in het Engels Jerusalem artichoke … maar er is geen verband met Israel. Oorspronkelijk afkomstig uit de Andes.
Eerst maar eens in mijn boekenkast kijken, ik vond info in deze twee - al oudere - boeken. Volgens het linker boek is de knol ontdekt bij de Topi-indianen en daar zou de naam topinamboer vandaan komen.

Het is een onbekende, vergeten groente en dat is raar omdat er allerlei positiefs over valt te ontdekken. Ze zijn volgens mij alleen maar in natuurwinkels te koop.

De botanische naam is Helianthus tuberosus en ze zijn dus verwant aan de zonnebloem.

Ze zijn zeer voedzaam, licht verteerbaar en bevatten veel vitamines, mineralen, voedingsvezels, en ook inuline, dat niet alleen mensen met diabetes ten goede komt. Daarbij bevatten ze nauwelijks kilocalorieën. De smaak van de knol is lichtelijk zoet, notig en heeft iets van een artisjok

Tevens beschikken ze nog over een hele lijst met indrukwekkende geneeskrachtige eigenschappen, zie meer daarover hier.

Hoe meer ik te weten kom over deze aardpeer, hoe enthousiaster ik word.

Het houdt niet op bij al deze positieve voedingseigenschappen …  ze zijn ook simpel te telen, zelfs op een balkon en zijn zeer resistent tegen ziekten. Als je ze eenmaal in je tuin hebt, raak je ze niet meer kwijt … dus heb je altijd gratis eten. Je kunt er alles mee doen wat je ook met aardappels doet.

Naast een moestuingewas is het ook een prachtige sierplant met gele bloemen, ze worden ook wel als windbrekers ingezet gezien de lengte van hun stengels.

Als je dit allemaal weet zou je denken dat ze beter verdienen dan voornamelijk als veevoer of om alcohol te stoken te worden gebruikt. 

Het is jammer dat de aardappel ooit de aardpeer verdrongen heeft. Ik ga er in ieder geval vaker mee experimenteren in de keuken. Op zoek naar recepten ontdekte ik dat ze wel een eigen website hebben, kijk … dat verdienen ze!

Van die paar kleine knolletjes (10 stuks) die ik kocht heb ik er vier als proef op het dakterras in de zinken teil in de grond gestopt ... we gaan het hier op de blog volgen wat er gebeurt.

De resterende zes knolletjes werden chips. Goed afgeborsteld onder de kraan, lelijke puntjes weggesneden, in dunne plakjes gesneden, kort in kokosolie gefrituurd, wat zeezout erover … superlekker snacken met wat veganaise en een wijntje erbij.

Inmiddels nog een supergerecht gemaakt met aardpeertjes: een hemels dessert!

Humuschips met amandel-pompoenpit-nori-spread

Een lekker smeerseltje, hoe moet ik het noemen? Het heeft iets ‘vissigs’, Mijnarchitect noemde het Tonon!

Ik serveerde het als amuse in hummuschips tijdens een Eet Lekker Mee-diner.

100 g pompoenpitten

50 g witte amandelen

3 eetl. veganaise

1 eetl. kappertjes

1 norivel, tot poeder gemalen

1 knoflookteentje

1 tl. mosterd

1 eetl. citroensap

1 tl. tijm

snufje cayennepeper

peper en zout

Week de pompoenpitten en amandelen een paar uur in water, giet ze af, en pureer samen met alle ingrediënten tot een smeuïge spread. Proef regelmatig of er nog wat kruiden of zout bij moet.

Ook heerlijk als broodbeleg!

Kerrie-kaaskoekjes

Ik heb op dit tijdschrift een proefabonnement, drie nummers voor een tientje. Leuk blad.

Er staat een recept van kerriekoekjes in, dat leek me wel lekker.

Ik vond de hoeveelheden alleen erg veel, dus heb ik alles door de helft gedaan. Dan was het nog veel, een gedeelte van het deeg ligt nog in de diepvries, een volgende keer misschiien nog eens door de helft doen.

Maar lekker waren ze, bij een glaasje wijn of bij een kop soep kan ook.

Dit zijn de gehalveerde hoeveelheden:

300 g zachte boter

150 g geraspte kaas

300 g bloem

50 ml melk

10 g kerriepoeder (ik gebruikte hot curry)

5 g zout

wit sesamzaad

Meng de boter en kaas in de keukenmachine (die heb ik niet, ik deed het met de mixer met deeghaken) en voeg de bloem toe. Breng de melk aan de kook en roer er het kerriepoeder door. Voeg zout toe. Meng melk en boter-kaasmengsel tot een deeg. Maak een rol van het deeg en wikkel het in plasticfolie. Laat even rusten.

(Ik heb de rollen in de diepvries gelegd, dan snijd het makkelijker.)

Verwijder de plasticfolie en snijd de rol deeg in dunne koekjes. Besmeer ze met wat water en strooi er wat sesamzaadjes over.

Leg op de bakplaat en bak de koekjes ongeveer 12 minuten in een voorverwarmde oven van 160 graden. Keer de koekjes na ongeveer 6 minuten om.

Moeilijk om van af te blijven!