Op het eerste gezicht (12)

De laatste 'Op het eerste gezicht'. Wel een sombere op deze natte decemberdag.

Het had een leuke afsluiting geweest als het gesneeuwd had. Hoewel het wel in de lucht zat, op sommige plaatsen wat natte sneeuw, hier alleen veel regen.

Met spanning zal ik de kruisbes volgen. De knopjes naast de stekels zien er goed uit!

Maar van zo'n dakterras word ik niet echt vrolijk. Gelukkig fleuren de vogeltjes het nog wat op. 

Het laatste groen is van de klaver als groenbemester en (on)kruid wat vanzelf opkomt.

De korianderplantjes hebben goed dienst gedaan, zo makkelijk was het om dat te kweken. Helaas houdt Mijn Architect niet van de smaak.

Zo'n rondje over het terras roept wel gedachten op over hoe en wat ik volgend jaar wil. Plannetjes wel gelijk in het notitieboekje schrijven, anders vergeet ik ze. Ik krijg er gelijk zin in!

Hier vind je alle twaalf maanden van dit jaar van 'Op het eerste gezicht'.

Twee dagen later was het zover!

Op het eerste gezicht (11)

De allerlaatste oogst van dit jaar. Twee tomaatjes en wat boontjes.

Veel mooie herfstkleuren en verval op het dakterras, dat geeft niet, dat hoort, maar hoe mooi de herfst ook is, een beetje weemoed hoort er ook bij. Enkele planten hebben het niet gered, de ginkgo biloba is ter ziele, de aardbeiplantjes wilden ook niet meer, de boksdoorn kreeg meeldauw en stak de peterselie aan.

sedum

Streptocarpus Saxorum, laatste bloemen, bruine blaadjes

Hortensia nog in mooie kleuren

nog enkele blaadjes aan de Amorpha, voordat de wind ze meeneemt

verdronken muisje

boksdoorn met meeldauw

De stevia staat er nog fris bij, lijkt wel of hij nog wil gaan bloeien

Ook frisgroen is de incarnaatklaver in de zinken teil. Ik had gelezen dat het goed voor de grond is om een groenbemester te zaaien, zodoende. Wel een beetje uitgeschoten met zaaien. Maar hoe moet het nu verder, gewoon laten staan tot het voorjaar? En dan onder spitten?

Stevia in de knop

Incarnaatklaver

Op het eerste gezicht (10)

zaaddoosjes van het Zegekruid

Op het dakterras zijn steeds meer blaadjes veranderd in mooie herftskleuren.

Omdat ik al een paar jaar achtereen zelfgeoogst zaad van de lathyrus gebruikte dacht ik  maar weer eens een zakje te kopen voor wat vers bloed. Volgens het plaatje zou het paars bloeien. Maar deze (vrij laat gezaaide) lathyrus bloeit in bijna lichtgevend wit. Ook mooi. Hij groeit via het balkonhek bijna het dakterras af:

laatste Petunia

toch nog wat sperzieboontjes

De amorpha kleurt geel, laat z’n blaadjes langzaam vallen en kleurt weer geel en blauw van pimpel- en koolmeesjes. Wat een vrolijkheid!

In januari dit jaar begon ik met 'Op het eerste gezicht' het is amper te geloven dat er al tien stuks zijn.

Op het eerste gezicht (9)

Veel verschil in een maand tijd na de Op het eerste gezicht van augustus.

Herfstkleurtjes verschijnen nu al. De allerlaatste tomaten en bonen.

Laatste soldaten- (of heilig) boontje

De Amorpha krijgt al gele blaadjes en de blauwe hortensia wordt roodpaars, de blauwe bes en de rhododendron krijgen rood blad.

Amorpha

Hortensia

Blauwe bes

Rhododendron

Sedum

mooie zaaddoosjes van het Zegekruid

Ook een nieuwe aanwinst, een Boksdoorn, (Lycium barbarum) beter bekend als Goji-bes, waarover meer in een later blog.

Op het eerste gezicht (8)

Sinds de Op het eerste gezicht van een maand geleden is de Amorpha inmiddels helemaal uitgebloeid. Als ik de bloemaren er uit knip wil hij nog wel een keer bloeien, maar dat is wel even een werkje.

De tomaten krijgen eindelijk een beetje kleur.

Hadden de soldatenboontjes vorige maand een moeizaam begin, nu na wat mest  een doorstart en hangen ze vol. Van zes geplante boontjes heb je toch wel een maaltje bij elkaar. Ik laat ze hangen om gedroogde boontjes te krijgen. Ze zijn zo als peultjes niet zo lekker, erg draderig. Maar als proef is het wel erg geslaagd.

De blauwe bessen deel ik met de merel, het is zo’n leuk gezicht hoe hij met een schuin oog naar mij steeds een besje wegpikt.

Het zegekruid bloeit ook, de zwarte stipjes op de bladeren lijken van dichtbij wel baardstoppeltjes. Steeds pluk ik er en paar voor in een vaasje.

Twee jaar geleden stekte ik een bloem van de sedum, inmiddel mooi uitgegroeid:

De kruisbes zit helemaal vol blad, zo’n verschil in een maand, hij ziet er levenslustig uit. Ik reken op kruisbessen volgend jaar.

Omdat er nu wat weinig kleur op m’n dakterras was heb ik wat planten gekocht. Een blauwe hortensia, wat petunia’s en een allium, waar het gelijk een gezellige drukte is van hommeltjes en zweefvliegen.

Tot slot mijn kruidenpotjes, ik laat ze nu niet meer verregenen, ik zet ze in de 'serre'. Mijn Architect heeft daar van wat overtollige boekenplanken een vensterbank gemaakt. Ik kan er lekker veel potjes kwijt.