Demo en Proeverij

In het kader van de Vegan Challenge gaf ik vanavond weer een demonstratie veganaise maken, een kleine introductie over zeewier en een proeverij van de Vivera Kipstukcjes.

Ik laat zien hoe simpel het is om een lekkere mayonaise zonder ei te maken, en je zodoende de mate van zoet of zout zelf kunt bepalen.

Deze veganaise wordt met sojamelk gemaakt, dit gaat trouwens niet met andere soorten melk!

Ik had vanmorgen alvast een versie gemaakt, ik wilde genoeg voor de proeverij hebben. Deze was met koolzaadolie, omdat ik geen zonnebloemolie meer in huis had.

De demo-versie was wel met zonnebloemolie en in een deel daarvan voeg ik wat zeewier toe.

Ook proeven we het verschil tussen de zelfgemaakte veganaises en de remia mayolein, die lekker makkelijk in de supermarkt te koop is, tenminste, hij was even uit de schappen verdwenen wegens het vervangen van plastic naar glas. Wat m.i. wel beter is.

De mayolein is heel goedkoop en toch plantaardig … maar helaas vrij zoet. De zelfgemaakte wordt toch smaakvoller gevonden.

En hoe proef je mayonaise het beste … met frietjes natuurlijk!

De absolute winnaar is de veganaise van koolzaadolie, deze olie geeft een prachtige gele kleur, eidooierkleur zei een van de deelnemers.

Daarna vertel ik iets over zeewier. Niet dat ik daar al zoveel van weet, maar na de wandeling en de zeewierwijzer, ben ik al weer ietsje wijzer en deel ik mijn kennis beetje bij beetje.

Ik laat de deelnemers twee soorten wieren zien. Zeesla en Wakame. Van de Wakame heb ik twee soorten, de gekochte afkomstig uit Bretagne en de zelf geoogste van de Oosterschelde.

Er wordt geroken en geproefd. Ik geef informatie over groei, voedingswaarde en gebruik.

Ook gaan we weer de Vivera kipstukjes proeven en beoordelen. Ik heb ze, zoals de verpakking aangaf, enkele minuten in wat olie gebakken. Niet heel bijzonder, maar met wat pindasaus komt het meer tot z’n recht.

Ik twijfel of ik die van de Vegetarische slager toch iets lekkerder vind. Er is wel een prijsverschil.

Ze zijn in ieder geval niet slecht, die van Vivera, maar je moet er wel nog iets leuks mee doen, in een curry o.i.d.

Het was een proeverij, maar het bleek voldoende als maaltijd. Leuke mensen deden mee.

Ik deed weer wat meer ervaring op in het organiseren van dit soort dingen.

Tot slot gaf ik de deelnemers nog een klein aquafaba-ijsje toe.

Erg leuk allemaal. Lieve berichtjes in het gastenboek.

Bijzonder en superleuk was dat een bevriend stel helemaal uit België de reis naar Gouda ondernam, net als een jaar geleden, en dat we er door Facebook achterkwamen dat het precies op deze dag, 25 oktober was.

Eet Lekker Mee op (Eet Geen) Dierendag (57)

Dit 57ste ELM-diner valt op Wereld Dierendag.

Bij de ELM-dinertjes gebruik ik eigenlijk zelden kant-en-klaar vleesalternatieven, maar vandaag dus wel een keer omdat ik de pulled veggie ga testen.

Ik maak er een stoofpotje van en omdat dit product niet hoeft te stoven, het is in een paar minuutjes klaar, maak ik het stoofpotje van groente en voeg de pulled veggie op het laatst toe.

Echt heel lekker geworden! 

Een heel gezellige ELM-avond, leuk ook dat een deel van de fractie van de Partij voor de Dieren uit Gouda kwam mee-eten, hoe toepasselijk vandaag!

Dagje vasten 2014

Op de tweede dag van de Vegan Challenge hoef ik niet na te denken over wat ik ga eten. Het is 2 Oktober, Dag van de Geweldloosheid, uitgeroepen door de Verenigde Naties vanwege de geboortedag van Mahatma Gandhi (2 oktober 1869) en hij sprak ooit deze woorden:

"The greatness of a nation and its moral progress can be judged by the way in which its animals are treated."

Via de facebookpagina van FARM, Farm Animals Rights Movement, zag ik dat deze dag ook uitgeroepen is tot World day for Farmed Animals. Omdat Gandhi veel voor elkaar kreeg door te vasten, roept FARM mensen op om vandaag ook te vasten: Fast against slaughter.

Omdat de dieren op transport naar het slachthuis urenlang, soms dagenlang geen eten en drinken krijgen en zodoende solidariteit gevraagd wordt om dat ook te doen. In Nederland leeft het niet zo. Hier denkt men vaak dat het alleen in het buitenland allemaal verkeerd gaat. 

Sommige mensen zeggen dat het flauwekul is om een dag te vasten en dat het beter is geen dierlijke voedingsmiddelen meer te kopen. Dat is natuurlijk zo. Door deze dag te vasten zal er niks voor de slachtdieren veranderen. 

Ik besluit toch mee te doen, en heb ook nog iemand meegekregen.

Gewoon, uit compassie met het wrede lot van die dieren, een dag te ervaren hoe dat voelt om niet eten en drinken.

Ik heb ervaring met sapvasten, maar dan drink je heel de dag door.

Maar nog nooit een dag zonder te drinken. Een beetje eng vind ik dat wel.

Er zijn mensen die het 24 uur doen of nog meer, maar er zijn er ook die het 12 uur doen. Sommigen drinken wel water, anderen niet. Het maakt niet uit, het gaat om bewustwording.

Ik streef naar twaalf uur meedoen. Vroeg in de morgen neem ik een smoothie van sinaasappel, banaan, appel, meloen en wat hennepzaadjes en dat is de enige maaltijd vandaag, tot zo'n twaalf uur later.

Omdat ik vanmorgen moest werken en veel praten heb ik halverwege de morgen toch een glas water genomen.

's Middags vrij en het allerbeste wat je kunt dan als je vast is iets leuks gaan doen, bij voorkeur buiten.

Met een lieve kennis ga ik hazelnoten en tamme kastanjes zoeken.

Het zijn de hazelnoten van de Boomhazelaar (Corylus colurna), die zijn een stuk kleiner dan de bekende hazelnoten van de struik hazelaar (Corylus avellana). Men denkt vaak dat deze kleine hazelnootjes niet eetbaar zijn, maar dat zijn ze wel!

Het leuke is dat iemand de parkeerplaats geveegd heeft en zodoende alle nootjes op een grote berg liggen, voor ons makkelijk oprapen. Ook liggen er tamme kastanjes.

En in de bomen hangt ook nog genoeg ... wat een overvloed!

Tamme kastanje

Boomhazelaar

Los van de gratis oogst was het gewoon zo heerlijk om daar te zitten, te rapen en te praten. Door zoiets simpels voel ik met weer zo'n bevoorrecht mens.

Eind van de middag het vasten breken met hazelnootjes, een uur minder gevast dan ik van plan was, maar toch maar gedaan!

Vegan Challenge

Mensen denken vaak dat ik veganist ben, maar dat is niet zo. Ik zou het graag willen zijn, hoogstwaarschijnlijk is het m’n toekomst, maar nu ben ik nog niet zover, maar wel een eind op weg.

Net als stoppen met roken ettelijke pogingen en een lange periode duurde, zo gaat er bij het stoppen met dierlijke etenswaren ook tijd kosten.

Veganist zal ook niet echt lukken, want ik heb veel leren schoenen en tassen in de kast staan en die ga ik niet weggooien. Ik heb zelfs al jaren twee zijden jurkjes in mijn kast hangen en ik slaap onder een wollen dekbed.

Ik doe erg lang met al mijn spullen, maar als er iets nieuws aangeschaft moet worden, dan hou ik er nu wel rekening mee dat het dier(leed)vrij is.

Dus vooralsnog ben ik planteneter en dan voor ongeveer 75%.

Want ik eet nog weleens iets dierlijks, als eigen keus zoals soms een eitje in het weekend, of ongemerkt omdat ik niet gecontroleerd heb of het E-nummer wel of niet van dierlijke oorsprong is.

Ook vind ik het sociale aspect erg belangrijk. Spontane uitnodigingen en leuke invallen zouden anders niet meer kunnen. En dan is er nog mijn werk.

Ik streef wel naar zo min mogelijk, met als gevolg dat je voor beide kampen niet goed bezig bent.

De meeste mensen vind mij extreem met voeding, de vegans vinden mij  … ja wat eigenlijk?

Omgedraaid komt ook voor. Mensen proberen me te betrappen op inconsequenties, terwijl vegans juist weer wel begrip tonen voor de manier hoe ik het doe, stapje voor stapje.

Deze maand doe ik weer mee met de Vegan Challenge. Want ik hou wel van een challenge. Ik weet dat ik me zo supergoed ga voelen als het me weer lukt om consequent te zijn. En natuurlijk hoop ik stiekem dat het daarna  gewoon doorgaat.

Maar thuis gaat het prima en m'n volledig plantaardige Eet Lekker Mee-dinertjes zijn telkens weer geslaagd. Dus ik ben wel op de goede weg.

Vandaag de eerste dag van de Vegan Challenge. Ik had geen lunch meegenomen, maar er was nog wel wat te vinden op het werk.

Ontbijt:

Cappucino met sojamelk

Vers sap van sinaasappel en wortel

1 appel

Lunch:

Crackers, 2 met pindakaas, 4 met appelstroop

Tussendoor: handje paranoten en pompoenpitten en veel water

Diner:

Aardappels uit de oven en veganaise

Gekookte wortel, Salade, Gebakken champignons

Lupineworstje gewikkeld in bladerdeeg

Witte wijn

Bijna goed, de lupineworstjes bevatten kippenei-eiwit.

Maar zelf tevreden over deze eerste dag.

Morgen wordt helemaal makkelijk … of moeilijk … ik ga heel de dag vasten, dus hoef ik er niet over na te denken wat ik moet eten.

Noten-champignonpaté

Ik had geen broodbeleg meer en vond dit recept op de Vegan Challenge site: Walnoten-champignonpaté.

Nu had ik geen walnoten, witte bonen en dragon in huis, dus maakte ik een versie met wat er wel voorhanden was.

Noten-champignonpaté:

75 g notenmengsel (ik gebruikte ong. gelijke hoeveelheden van macadamia, cashew, pompoenpitten en hazelnoten)

1 rode ui

2 teentjes knoflook

olijfolie

2 tl tijm

1 tl italiaanse kruiden

1 tl zout

snuf cayennepeper

400 g champignon

40 g erwten (diepvries)

1 eetl balsamico azijn

Gaar de erwten in een laagje water. Rooster de noten kort in een droge pan, doe ze in de hakmolen met een eetlepel olie, maal tot kruimels

Snipper de ui en knoflook en fruit in de olie met de kruiden. Voeg de kleingesneden champignons toe en bak tot ze zacht zijn

Voeg het champignonmengels toe, met de afgegoten erwten en de balsamico azijn en pureer tot een spread. Proef en voeg zo nodig nog peper en zout toe.

Lekker op een desemboterham!

‘Eet Lekker Mee’ (3)

Gisteravond de laatste ‘Eet Lekker Mee’ avond tijdens de Vegan Challenge in november.

Helaas hadden twee deelnemers afgezegd, zodat er maar 1 gast was. Maar daarom was het niet minder gezellig! Een erg leuke vrouw, die toch een flinke reis ondernomen had om bij mij te komen eten. Bijzonder vind ik dat, bedankt dat je er was J!

De ELMeD gaat deze keer naar de Familie Bofkont! 

Het menu ‘Eet Lekker Mee’ nr. 3 bestond uit:

*Artisjokbodem met Pesto en geroosterde Cashewnoten

*Pompoensoep met homemade Pompoenbrood

*Stamppotje van Pastinaak en Mandarijn met Paddestoelensaus

*Duindoornpannacotta

stamppotje pastinaak

Omdat ik het zo leuk vond om voor onbekenden te koken heb ik besloten om er mee door te gaan, twee keer per maand, in de even weken op donderdag. Vooralsnog blijf ik die dagen zeker plantaardig koken ... om me meer te bekwamen in die kookstijl.

Ook heb ik een nieuwe facebookpagina aangemaakt, bestemd voor mijn huiskamerrestaurantje. 

Ben benieuwd!

Vegan Challenge, week 3

Drie weken Vegan Challenge … als ik even verlang naar dierlijke producten, dan helpt het om een stukje nare film te kijken (Earthlings o.i.d.) … o, ja, dat was de aanleiding dat ik hiermee begon.

Ik denk veel aan hoe het verder moet na deze maand. In de facebookgroep beschreef iemand het zo: ‘Je bent voorgoed je onschuld kwijt.’

Want bij elk dierlijk voedingsmiddel weet je inmiddels welk leed er achter zit … hoe daar mee te dealen?

Als je met een eetwijze doorgaat die een culinaire verrijking is, zonder dierenleed, beter voor aarde en milieu en gezonder … dan zal je jezelf bijna dagelijks moeten ‘verantwoorden’.

Lastig om mee om te gaan … niet het koken en eten van vegan-maaltijden thuis, maar wel buitenshuis.

Morgen wordt wat lastiger … een teamuitje met een etentje … jawel Wokken. Nog nooit gedaan, maar wel veel enthousiaste reacties gehoord en wokken is een gezonde manier van bereiden … toch?

Veel oosterse gerechten, ik dacht nog dat moet toch wel te doen zijn zonder dierlijke ingrediënten? Dat hele concept van dat wokken blijkt me toch niet aan te spreken. Het is nogal massaal.

Op een bordje allerlei dingen verzamelen, die dan of gewokt (de rij links) of op de plaat (de rij rechts) klaargemaakt worden.

Voor op de plaat kies ik vooral groenten, paddestoelen, stukken ui en besluit ook een klein stukje zalm toe te voegen.

Ook wat hapjes met garnalen. Het blijft lastig als er zoveel eten te grijp staat om consequent te blijven. Het lukt me niet helemaal.

Het is druk en je staat in de rij met je bordje … daar ben ik al niet zo weg van.

Dan gaat de inhoud van mijn bord op de plaat en worden er wat speklappen van de volgende gast tegenaan gelegd. 

Bij de volgende gang besluit ik maar naar de wok te gaan. Ik neem alleen maar groenten, maar als ik aan de beurt ben, gaat mijn maaltje eerst in een pan niet kokende bouillon (of was het afwaswater), waar een paar minuten eerder vlees en vis in zat. Had ik het moeten zeggen dat ik vegetarisch wil (vegan bestaat hier niet)? Het gaat supersnel en voor je het weet sta je weer met je bordje in je hand.

Tot slot langs het toetjesbuffet … ik moet toegeven dat het er allemaal fraai uitziet. Maar behalve vers fruit is er niks zonder dierlijke ingrediënten, ik vermoed veel gelatine.

Ik geef me over en neem wat schaaltjes die er lekker uitzien.

Met verbijstering kijk ik wat mensen allemaal op hun bord stapelen, sommige mensen zie ik drie keer voorbij komen … kan een mens dat werkelijk verstouwen?

Na afloop word ik door een collega thuisgebracht … in de auto begon het al … opgeblazen uitpuilende buik.

Thuisgekomen kom ik bijna de trap niet op … ik klap dubbel van de krampen.

De hele nacht slecht geslapen, buikpijn, niet normaal.

Komt dat van dit eten, zoveel was het eigenlijk niet ... kan ik daar niet meer tegen na drie weken puur eten?

Apart hoor, normaal gesproken heb ik een ijzersterke maag, maar nu … algehele malaise …

De volgende dag -gelukkig zondag, dus hoef ik niks- veel muntthee gedronken, en pas tegen de avond is het weer over.

Dat hebben we dan ook weer meegemaakt.

Met het hele team samen was supergezellig … en daar ging het in de eerste plaats om!

Thuis gaat het verder experimenteren gewoon door met allerlei nieuwe ingrediënten en recepten!

‘Eet Lekker Mee’ (2)

Vanavond was er weer een ‘Eet Lekker Mee’ avond in het kader van de Vegan Challenge bij ons thuis

Het menu van ‘Eet Lekker Mee’ 2:

*Humuschips met ‘Tonon’

*Artisjokbodem met Pesto en geroosterde Cashewnoten

*Gele en witte bieten met Balsamicodressing en Granaatappelpitjes

*Oosterse wokgroenten met Quinoakoekjes en Kipstuckjes

*Yoghurttaartje met Vlierbloesemgelei en Mango

Twee amuses om mee te beginnen, de humusschips met ‘tonon’ was een succes. 
(Ook lekker als broodbeleg.)

De tweede amuse was met artisjokbodems uit blik, met de pesto van AH (die is vegan) en wat geroosterde cashewnoten. Simpel te maken, maar erg lekker, en zo hebben de gasten even een hapje terwijl ik het volgende gerecht kan klaarmaken.

De mooie kleurtjes van de gele en witte bieten, met de smaken van balsamicodressing en granaatappelpitjes maken dit tot een bijzonder gerecht. Onderaan deze bladzijde vind je hoe je een granaatappel ‘slacht’.

Hoewel de deelnemers lovend waren, was ik zelf wat kritisch. Altijd heb ik mooie rulle quinoa … maar vanavond was het keer plakkerig uitgevallen, even paniek … oplossing gevonden: ik vormde ik er koekjes van en bakte ze in wat olie. Gelukkig viel dat in de smaak.

Het recept van het nagerecht van de Groene Meisjes was erg lekker, de bodem was prima, alleen de vulling was erg kwetsbaar, het had wat steviger mogen worden … moeilijk om mooi op het bordje te krijgen … de punten vielen al vrij snel om. Ik maakte het ietsje anders, misschien had dat ermee te maken. Maar met Vlierbloesemgelei en wat mango zag het er toch nog aardig uit, en zoals gezegd smaakte heerlijk!

Het was al met al weer een erg geslaagde avond met vier lieve leuke deelnemers. Ik word hier erg blij van!

De opbrengst van vanavond (ELMeD) gaat nogmaals naar Wakibi, naar deze Fillipijnse vrouw met de prachtige naam Flordeliza, voor haar fruithandel, waarmee haar lening nu voor 100% bereikt is!

Humuschips met amandel-pompoenpit-nori-spread

Een lekker smeerseltje, hoe moet ik het noemen? Het heeft iets ‘vissigs’, Mijnarchitect noemde het Tonon!

Ik serveerde het als amuse in hummuschips tijdens een Eet Lekker Mee-diner.

100 g pompoenpitten

50 g witte amandelen

3 eetl. veganaise

1 eetl. kappertjes

1 norivel, tot poeder gemalen

1 knoflookteentje

1 tl. mosterd

1 eetl. citroensap

1 tl. tijm

snufje cayennepeper

peper en zout

Week de pompoenpitten en amandelen een paar uur in water, giet ze af, en pureer samen met alle ingrediënten tot een smeuïge spread. Proef regelmatig of er nog wat kruiden of zout bij moet.

Ook heerlijk als broodbeleg!

Vegan Challenge, week 2

De helft van de vegan maand is alweer voorbij (zie hier week 1). Wat is het makkelijk! Sociaal is het wat minder … mensen maken zich zorgen of je wel alle voedingsstoffen binnen krijgt, of vinden het apart, of vinden het juist goed, maar zouden het zelf nooit kunnen. Grappig hoe mensen opeens een mening hebben over mijn gezondheid, maar ondertussen zelf allerlei zooi kritiekloos in hun mond stoppen. Maar daar ga ik niets van vinden, ik kijk wel uit, haha.

Wat eet je dan is vaak de eerste vraag. En dan gaan sommigen ook zoeken naar argumenten om je onderuit te halen. Je draagt toch leren schoenen, heb je ook dingen van wol? Of de grapjurken: eet je wel vleestomaten? En ... planten hebben ook gevoel hoor!
Soms voelt men zich aangevallen, terwijl ik niet ga preken. Iedereen is zelf verantwoordelijk voor wat hij eet.

Het is fijn om op fb in een groep te zitten waar je over dit soort dingen met gelijkgestemden kunt praten.

sapje in de maak

Verder is het experimenteren met maaltijden erg leuk om te doen. Veel gerechten die ik maak zullen blijvertjes zijn, maar veel ook niet.

Ontbijt zonder yoghurt is inmiddels een gewoonte. Ik zet wat havervlokken, lijnzaad en/of chiazaad met wat water in de week en eet het met fruit, noten en wat diksap. Lekker en snel klaar. Met een flink glas sap uit de sapcentrifuge van fruit en groente en een cappuccino een prima ontbijt. De sojamelk krijg ik goed opgeklopt, de amandelmelk vind ik lekkerder, dus gebruik ik soms een mengsel van beide. Onderweg drink ik nu thee i.p.v. cappuccino.

ontbijt

Als ik thuis lunch maak ik wat lekkers met zadencrackers of avocado, als ik een lunchpakket meeneem zijn het meestal desemboterhammen met amandelpasta en banaan, of met m'n favoriet, de kikkererwten ‘tonijn’ salade. Ik kan me nu echt verheugen op m'n lunch i.p.v. die eeuwige boterham met kaas, wie had dat gedacht!

Avocado-Mango-Granaatappel

Ik heb weer eens een gerecht gemaakt met tempeh. Ik zag een recept van tempeh-rijst saté dat er wel lekker uitzag. Ik ben niet gecharmeerd van tofu, en tempeh zou beter zijn, want gefermenteerd, dus ik deed weer een poging. Het viel weer tegen. Met het recept van de marinade was niks mis mee, lekker ingrediënten als ui, citroengras, verse gember, knoflook, kokosmelk, peper.

niet alles is een succes ...

De in satéblokjes gesneden tempeh was na het roosteren vooral smaakloos, droog en melig.

Met veel pindasaus was het wel te eten … maar we werden er niet blij van.

De laatste keer dat ik tempeh gebruikte was in de veganworstjes, die waren wel aardig. Maar ik stop hier even mee. Ik denk dat ik ‘vleesvervangers’ maken beter aan anderen kan overlaten. De Vegetarische slager bijvoorbeeld, en er zijn in de supermarkt ook steeds weer nieuwe producten te koop die steeds beter worden. 

Zoals deze lupine roerbakstukjes, het ziet er op het eerste gezicht wat raar uit, ik heb de stukken ook wat kleiner gesneden, dan zijn ze bij het bakken eerder knapperig dacht ik en ze zijn absoluut lekker!

Door de rijst was het een prima gerecht geworden.

De zaden van de lupine (lupinebonen) bevatten veel eiwitten en vezels, net als soja, maar worden in Nederland geteeld.

In het begin zei ik nog wel dat ik nooit veganist zal worden, nu begin ik te twijfelen. Ik moet zeggen dat het wel heel goed voelt dat ik nog amper meedoe aan dierenleed en massamoord. Wat ook leuk is aan dit project … dat ik best veel eet, daar hou ik ook wel van, maar dat ik toch niet aankom! Ik ben zelfs een paar kilo afgevallen! Ondanks de grote porties, de toetjes (tiramisu!), nootjes, snoepballetjes en wijntjes.

Vegan Tiramisu

Die wijn koop ik trouwens niet altijd vegan i.v.m. met ons huishoudbudget, dus dan is het wel onzeker of er bij het klaren dierlijke stoffen zijn gebruikt. Het schijnt bij wijn vanaf 2012 niet meer gebruikt te worden, maar het blijft een onduidelijke materie, het hoeft niet op het etiket te staan.

De tweede ‘Eet Lekker Mee’ avond op donderdag had ik jammergenoeg geen gasten, maar heb wel veel geëxperimenteerd in m'n keukentje, zoals de tiramisu. Hij blijft trouwens lang goed ... de komende zondag eten we er nog van! Misschien dat er volgende week weer mee-eters zijn.

Wel had ik nog een borrel met de Red Hat Giebels, notoire vleeseters … maar ze vonden alle vegan hapjes geweldig lekker!

En buiten op het dakterras wordt ook weer mee-gegeten. Zonnebloempitjes, die mezen weten wat lekker is!

Vegan ‘Tiramisu’

Een lekker toetje van de Vegan Challenge site: hier vind je het originele recept.

In plaats van de gebruikelijke lange vingers wordt in dit recept een vegan cake gebruikt … ik was benieuwd of je een cake zonder boter en eieren kon bakken en ik was erg verrast door het smaakvolle resultaat.

de cake:

150 g suiker

250 ml sojamelk

4 eetlepels zonnebloemolie

1 el appelciderazijn

300 g tarwebloem

2 tl bakpoeder

1/2 tl zout

1tl amandelextract 

de koffie:

3 el espressepoeder met 300 ml kokend water

1 tl vanille-extract

de room:

500 g soja yoghurt

150 g cashewnoten (half uurtje laten weken in wat water)

3 eetlepels bloem

125 gram poedersuiker

75 ml geurloze kokosolie

Bereiding

Verwarm de oven voor op 175 °C en vet een rechthoekige ovenschaal (de mijne was 24x18 cm) in met wat olie. Meng suiker met sojamelk, olie en azijn. Voeg bloem, bakpoeder en zout toe en klop met een garde. Doe het beslag in de ovenschaal en bak de cake in 40 minuten gaar (test even met een satéprikker, als die er niet schoon uitkomt moet de cake nog wat langer bakken).

Laat de cake afkoelen en snijd dan horizontaal in 2 lagen. (Als de cake meer gerezen is kun je drie lagen doen). De hard geworden bovenkant er dun afsnijden (mocht Mijn Architect van snoepen).

Maak de koffie en laat afkoelen.

Maak nu de room. De cashewnoten afgieten en pureren met staafmixer, dan de sojayogurt toevoegen. Voeg dan de overige ingrediënten toe en pureer glad.

Leg de onderste cakelaag in de ovenschaal. Hierop giet je de helft van de koffie. Dit bestrijk je met de helft van de room. Leg er de tweede laag cake op, giet rest koffie op en bestrijk weer met room. Met een zeef kun je de tiramisu bestuiven met cacaopoeder. Laat minimaal 4 uur in de koelkast opstijven en snijd dan in stukken.

Mijn Architect vond alleen dat je het beter geen tiramisu moet noemen omdat je dan de verwachting kweekt naar mascarpone en daar lijkt het niet op, maar … we vonden het absoluut een goddelijk lekker toetje! We deden er erg lang mee, maar hij werd alleen maar lekkerder. De derde dag was hij op z'n lekkers!
Nog een voordeel denk ik, dat er niks dierlijks inzit, blijft lang goed!

De cashew-yoghurtroom is trouwens ook goed in andere recepten te gebruiken.