Weekje vasten 2018

Het is weer tijd ... er zitten net wat teveel winterkilootjes in het midden, maar belangrijker zijn de vage PHPD's (pijntje hier, pijntje daar). Ik had wel zin om het weer eens georganiseerd te doen, maar kon niets naar mijn zin vinden. En in de Schouw in Zeeland, hoe super ook, had ik geen zin in (en het geld er niet voor over). Hoewel ik dat ieder zou aanraden als je voor het eerst gaat sapvasten.
Samen met vriendin Alexandra naar het hoge noorden, naar Bad Nieuweschans. We gaan het heel budget doen en slapen niet in Fontana, maar gezellig in Motel Paradiso.
Omdat we ook wel wat actief willen zijn besluiten we om heel mild te vasten, dus ook wat fruit eten en voor Alexandra zo nodig een rijstewafel. We hebben een groot deel van sap en vruchten bij ons en de rest kunnen we bijhalen bij de supermarkt.
Wat vervelend is, is dat ik een griep voel opkomen. Maar we zetten gewoon door.
Het kleine appartement is komende week onze cocon. We voelen ons hier prima en elke dag hangt Het Dagblad van het Noorden aan de deurknop.

Jammer dat ik steeds zieker word, het komt wel goed uit dat het tijdens het vasten is, dan toch geen trek in eten en veel dutjes kunnen doen.
De nachten zijn lastig door het vele hoesten.
Maar wat genieten we, het is vrieskoud en zonnig, de enige echt koude, grijze dag is op donderdag, als we naar Jan Wilde een Tuin gaan.
Het is erg leuk om het samen met Alexandra te doen en zij verdiend een medaille om zonder klagen met iemand te zijn die de halve nacht aan het blafhoesten is.

Dag 1: We reizen beide met een keuzedag, dus dat scheelt alweer, de trein rijdt gewoon zonder hindernissen, we hebben een goede aansluiting naar Nieuweschans. We 'dineren' met sapsoep, lekker groentesap even warmgemaakt en wat komkommer en tomaatjes.
Ik ga dan naar bed en Alexandra gaat het dorp nog even bekijken bij maanlicht.

Dag 2: Als we opstaan licht er sneeuw. Naar Fontana, voor het onvolprezen mineralenbad en Alexandra een rondje sauna.
In de Brasserie nemen we een fruitbowl, helemaal naar onze zin.

Dag 3: Met de trein naar Winschoten en daar op de OV-fiets naar Jan Wilde een Tuin. Wat is het koud! Daar aangekomen krijgen we warme slofjes, lekker thee, kefir en sapsoep. Kefir is weer helemaal terug en we krijgen allebei een potje mee (kom ik nog op terug).
En natuurlijk een rondleiding door de wintertuin.

Dag 4: Weer het mineralenbad van Fontana, het schijnt ook goed te zijn voor de luchtwegen, dus hoop ik daar ook profijt van te hebben. Verder bezoek ik hier een huisarts, toch maar iets vragen voor het gehoest.

Dag 5: Vandaag komt Mijn Architect ook een nachtje, we gaan vanavond uit, hopelijk lukt dat met al het gehoest. Alexandra en ik huren fietsen en maken een klein Dollard rondje. Het is zulk prachtig weer en hopelijk geeft het me wat meer lucht. Getwijfeld, maar ik meld met toch maar ziek, ik kan a.s. maandag niet zo naar mijn bewoners, volgens mij jaag ik ze gelijk de dood in als ik ze aansteek. Wat meer foto's op de andere blog.

Dag 6: Vertrek naar huis, we gaan even langs de Oude Gasfabriek, daar is een Vegan Fair, maar het is te druk, te onoverzichtelijk en eigenlijk voel ik me te beroerd voor zoiets, dus gaan we gauw naar de Herbivoor, voor een troostvolle kom linzensoep en daarna naar huis.

Ik realiseer me dat ik, zover ik weet, voor het eerst griep heb. Ik had in het verleden wel verkoudheden of voelde me grieperig, maar dat was geen griep. Nu ik het echt heb, weet ik wat het is en hoop het nooit meer te krijgen. Wat een verschrikking!

Slapen in een Duitse Pipowagen (3)

Vanmorgen regent het, we blijven lekker lang in bed, beetje op de computer, beetje facebook. Tegen elven is het droog en kunnen we buiten ontbijten.

Vanmiddag ga ik met Caroline door haar tuin om allerlei eetbare kruiden en wilde planten te plukken. We gaan samen een wilde maaltijd maken. Dit is echt genieten!

We zien een bijzonder vlindertje, het is een Groot Dikkopje.

Wat groeit er toch veel eetbaars in een natuurlijke tuin, wat een rijkdom aan vitamientjes en andere waardevolle nutriënten.

We maken een heerlijke soep van brandnetel, weegbree en teunisbloemblad, gebonden met een bechamel van Wilmersburger.

Een ongelooflijk fantastische salade ... echt een Quer durch den Garten Salat. Wat er allemaal in zat?

Brandnetelbloemen, zuringbloem en -blad, hondsdraf, weegbreeblad, zevenblad en -bloem, bloemknoppen van de teunisbloem, meldetopjes, perzikkruid, majoraanblad en -bloem, pimpernel, hemelsleutelblad, klaproosbloem, kaasjeskruidbloem, goudsbloem, viooltjes, oostindische kers, smeerwortelbloempjes. Deze sla is zo kruidig, daar hoeft alleen een drupje olie en wat citroensap over.

Hemelsleutelblad is nieuw voor mij, wat lekker zeg. En de zaadkegeltjes van de weegbree, kort gebakken en met wat zout is een geweldige snack. Wat een ontdekking!

Daarbij had Caroline nog een stamppotje van aardappels met brandnetel en heerlijke mungbonenburgertjes gemaakt, ook weer met wilde kruiden zoals majoraan en hondsdraf.

Wat een feestmaal!

Slapen in een Duitse Pipowagen (2)

Heerlijk geslapen in het knusse bedje en met een lekker geluidje van de regen op het dak. Vanmorgen is het droog en we kunnen buiten ontbijten. Lekker met vers zelf afgebakken broodjes. De temperatuur is prima!

Gezellig als de hondjes langskomen.

Koevinkje, grappige naam voor een fraai vlindertje.

We fietsen even naar de dichtsbijzijnde supermarkt voor wat wijn.

Mijn broer woont hier maar een half uurtje rijden vandaan, en hij komt even langs.
We gaan eten in Kranenburg, bij Café NiederRhein, een restaurant in een voormalig station, heel erg leuk en zomaar vegan-opties op de kaart.

Henny neemt spaghetti met linzen en ik falafel met couscous en bulgur met lekkere sausjes en frietjes.

Fijn plekkie en leuk om samen met m'n oudste broer te eten!

Slapen in een Duitse Pipowagen (1)

We gaan nog even een paar daagjes weg, naar Duitsland, vlak over de grens bij Nijmegen... logeren in een Pipowagen. De weersvoorspellingen zijn niet heel erg goed, maar het is sowieso lekker om er weer even uit te zijn.

De reis er naar toe gaat van een leien dakje. Trein naar Utrecht, direct aansluiting naar Nijmegen en vandaar de bus naar de bestemming. Dat is lang geleden dat alles zo vlotjes gingmet OV. We worden door de eigenaresse Caroline van de bushalte opgepikt. 
Het is hier trouwens best mooi weer. We worden vrolijk begroet door een van de lieve hondjes, Pau.

En wat is het hier heerlijk stil!

Een fantastische tamme kastanje, vol gezoem van verschillende soorten bijen.

Het is zo leuk in een pipowagen, net een tiny-house. Maar alles is er, een koelkastje, een kookplaat, een oventje, zo nodig zelfs een houtkacheltje. Het is allemaal prima verzorgd, het koelkastje is goed gevuld en alles voor een lekker vegan ontbijt is er.

Met wat proviand van thuis meegenomen maak ik voor vanavond een simpel flansje van paprika, aubergine, ui en knoflook en brood. In de tuin staan volop aalbessen, frambozen en kruisbessen.

Berlijn (dag 2 en 3)

Omdat Mijn Architect de eerste dagen hier nog aan zijn presentatie werkt, moet ik mezelf vermaken. In een grote vreemde stad er alleen op uit … dat is lang geleden. Ik wandel eerst door de wat saaie wijk waar ons hotel is gevestigd, in een zijstraat van een zijstraat van de Kurfürstendamm. Bij een kiosk koop ik alvast wat ansichtkaarten en postzegels om elke dag een kaartje naar mijn zieke moeder te sturen.

Als ik daarna in de U-bahn zit heb ik een tijdje een knoop van de zenuwen in m'n maag. Zo spannend alleen op stap. Kijk dat provinciaaltje nou. Maar dat ebt al snel weg en gelukkig ben ik in een land waar ik me goed verstaanbaar kan maken ...

Koffie bij de buren

Op maandag zijn niet veel musea open, ik vind geen interessante om te bezoeken, het is nat guur takkeweer, dus na een koude stadswandeling besluit ik het Kaufhaus des Westens (KaDeWe) in te gaan. Een van de vooraanstaande warenhuizen van Europa, gesticht in 1907, een kapitalistische nachtmerrie … wat een decadentie!

De levensmiddelenafdeling moet je gezien hebben, vertelde een dame me in de bus, alle bestaande merken, alles wat er aan voedsel in de wereld verhandelt wordt is daar verkrijgbaar. Als ik de roltrap omhoog ga naar deze afdeling kom ik direct tussen de stukken dierlijken terecht, van welk dier je ook maar wilt. De klanten lopen in bont, jonge meisjes met dierleedkragen (oei zelfs mannen ook al).

Ik vind het decadent, maar ook fascinerend. Als je hier alles kunt kopen, is er dan ook een vegetarische of veganistische afdeling? Misschien wel, ik heb het niet gevonden, het is hier zo ongelofelijk groot. Duizenden soorten wijn, kaas, vis, chocola en ja, ook groente! Bij elke afdeling een bar met etende en champagne drinkende mensen.

Op de bovenste etage is een restaurant met een grote glazen koepel met mooi uitzicht over Berlijn. Het regent. Ach, laat ik ook even decadent doen … ik stop mijn verbijstering weg en ga hier zitten met een wijntje en een (niet veganistisch) taartje.

Even samen met al die lege koppen hier de illusie ophouden dat het leven uit drank en taartjes bestaat en er geen pech, ziekte en armoe bestaat.

Terwijl ik hier mijmerend van m'n karafje Riesling geniet besluit ik opeens mijn schoenen weg te doen. Een van de dingen die me nog steeds weerhield tot verdere veganisatie … mijn grote verzameling, voornamelijk leren, schoenen. Leer is eigenlijk hetzelfde als bont, maar dan geschoren, de huid van een wezen. Eens zien hoe ik dat ga aanpakken. Ik was een schoenenjunk en dat gaat in 2015 stoppen (hoop ik).

Verder is het raar hier zo te zitten, helemaal in Berlijn ... Mijn Architect die zich opvreet van de zenuwen, mijn moeder die haar laatste levensfase ingaat, vrienden die ondertussen overlijden. Ik voel me een beetje oud.
Ik stap weer op, ga richting hotel en na een douche en wat zaprondjes langs de Duitste TV-kanalen ga ik maar slapen, wakker blijven tot Mijn Architect thuiskomt gaat niet lukken.

Berlijn (dag 1)

Een weekje Berlijn. Mijn Architect moet daar zijn voor een presentatie. In eerste instantie wilde ik niet meegaan, genoeg redenen ... financiële situatie, tijd, moeder ernstig ziek, logeerkat ... maar uiteindelijk veranderde ik van gedachten ... ik wil bij hem zijn.

Dus op zoek naar zo goedkoop mogelijk: resultaat van een avondje internetten: een hotel voor de hele week gevonden voor de prijs van ...197 euro! Dat is 28 euro per nacht, super aanbieding, weliswaar exclusief ontbijt, maar toch! Een prima hotel vlakbij de Ku’damm.

Moderne witte kamer, compact, comfortabel, pretentieloos. Super bed en douche.

Dan het vervoer kiezen, bus, trein, vliegtuig? De trein won qua prijs (retour 118,—) èn comfort. We hoeven alleen in Amersfoort over te stappen en kunnen dus heerlijk blijven zitten tot Berlijn.

We arriveren met een uur vertraging, maar daarvoor werd ons een Fahrgastrechte-Formular overhandigd, kun je 25% van je geld terugvragen. Daar kan de NS nog wat van leren.

Als de trein Berlin Hauptbahnhof binnenrijdt voel ik een kriebel van opwinding in m’n maag. Toch een beetje last van zenuwen, sorry bedelaars, ik laat me even niet afleiden (toen wij jaren geleden op Gare du Nord in Parijs arriveerden was binnen 5 minuten mijn portemonnee gerold).

Het is lang geleden dat we in Berlijn waren, 33 jaar geleden toen we net verkering hadden.
We gaan naar de tourist info en worden daar uitermate plezierig geholpen door de vriendelijke en kundige medewerkster (getrouwd met een Nederlander).

We schaffen een weekkaart voor het OV aan en pakken de S-bahn naar ons hotel.

Na het inchecken een hapje gaan eten. Ik heb me nog niet verdiept in vegan opties in de buurt, dat komt morgen wel.

De hotelmedewerker raadt ons het dichtbij gelegen Xantener Eck aan, een walhalla voor carnisten, desondanks een aardig tentje. Keus uit honderden soorten drank en vlees en twee vegetarische gerechten op de kaart. Dat voldoet!

Ik kies de Maultaschen, machtige envelopjes van pasta gevuld met erwt-wortelpuree in roomsaus, met ui en champignons en flink bord salade. Mijn Architect koos de gegratineerde en met spinazie gevulde champignons, ook met een berg salade en brood erbij. We konden het niet allemaal op. Ik doe graag water bij de wijn, dus drink hier een Schorle (half wijn, half mineraal water). Und dann ab ins Körbchen.