Kweepeer

Van Jan Wilde een Tuin kreeg ik kweeperen, niet moeders mooiste.
De botanische naam Cydonia is afkomstig van het Griekse Kydonia, tegenwoordig Chania, een stad die in het noordwesten van Kreta ligt.
Het is een harde, zure vrucht, die rauw niet eetbaar is. Heel lastig om door te snijden. Maar ruikt erg lekker! De kweepeer is een vitaminerijke, gezonde vrucht.
Het klokhuis bevat veel pitten en deze bevatten weer veel pectine. Als je die in alcohol legt, heb je al gauw een geweldige gel, te gebruiken als handcrème en zeer effectief bij kloven.

In 2013 volgde ik een leuke kweepeerworkshop en gelukkig vond ik de hand-out met recepten terug.
Maar eerst maak ik sap van een deel van de kweeperen, in mijn sappan. Gewoon de kweeperen in stukken hakken en met schil, klokhuis en al in de pan. Na enkele uren drupt er een mooi rood sap uit. Dat bewaar ik weer voor een volgend moment, om er gelei van te koken.

Kweepeer

Drie jaar geleden kocht ik bovenstaande kweepeer van 600 gram bij een marokkaanse winkel. Ik wist niet zo goed wat ik ermee moest, maar hij stond wel leuk in de kamer en geurde heerlijk.

Uiteindelijk heb ik hem gekookt tot dikke rode gelei, een mini-jampotje vol. Dat bleek wel zo geweldig lekker dat ik er meer van wilde.

Jammergenoeg ken ik in mijn buurt niemand die zo'n boom heeft. Bij de marokkaan vond ik ze te duur om in grote hoeveelheid aan te schaffen. Ik vergat de kweepeer weer.

Tot vorig jaar … ik vond een workshop bij Frutti Confetti. Helaas was deze vol en moest ik weer een jaartje wachten.

Maar vandaag is het zover. In Haarlem gaan we met een groepje van 9 aan de gang. 

Veel informatie over de kweepeer, over de vrucht en de boom, over herkomst en de grote verscheidenheid met wat je ermee kunt doen.

Een mooie hand-out met de recepten hoort er ook bij.

We maken sap m.b.v. een ontsapper of stoomextractor. Schil met lelijke plekjes maakt niet uit. Alles gaat daar in, ook afval als schillen en klokhuizen en resten pulp uit de draaizeef. Geweldig ding! (wil ik hebben)

De verkregen sap dient weer als basis van allerlei recepten.

En veel maken we:

Gelei, carne de membrillo, compote, tarte tatin, turks fruit, bonbons, likeur. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is te maken met kweepeer, die wonderlijk, knoerharde, schijnbaar oneetbare, maar gezonde en veelzijdige vrucht. Waar je niets van hoeft weg te gooien, want vooral de pitten bevatten veel pectine.

In de pauze was de tarte tatin klaar, dus die werd met plezier geproefd:

De plek waar deze workshop gegeven werd is ook heel bijzonder, in het restaurant Vlam in de Pan, waar je heel eigentijds kunt eten.

Dat mochten we mee maken met de maaltijd na de workshop, heerlijk inspirerende vegetarische gerechten. Een restaurantje om te onthouden!

Nagerecht: gekonfijte kweepeerschijfjes

Van de kweepeerbonbons ging ik bijna uit m'n dak.

Cokkie van Frutti Confetti en Femke van Vlam in de Pan hebben ons een een superleuke middag en avond bezorgd. Tevreden ging ik naar huis met een tas vol potjes met heerlijkheden en nog wat extra kweeperen.