Dagje Amsterdam

Ik had een poosje geleden schoenen bij Vega-Life besteld, maar helaas pasten ze niet, mijn voeten zijn aan het veranderen. We gingen naar Amsterdam om ze te ruilen. 
Wat een leuke winkel! Omdat ik niet kon slagen, besloot ik dat Mijn Architect ook wel aan dierleedvrije schoenen toe was. Vegetarische schoenen zijn gemaakt van een bijzonder materiaal. Van de website:

In principe komt het er op neer dat de schoenen gemaakt zijn van een mix van Polyurethaan en Polyester gecombineerd met een katoenvezel. Alle schoenen zijn in principe waterresistent, maar ademen in tegenstelling tot goedkopere kunststof (vaak plastic) schoenen wel!

Dus wel alle voordelen van leer, maar niet het grote nadeel dat er iemands huid voor nodig is.
Er was veel keus, maar uiteindelijk koos hij voor deze:

Omdat we niet alleen voor schoenen naar Amsterdam wilden, had ik iets gezocht om te eten. Via facebook vond ik een brunch, een initiatief van de zusjes Loulou en Isabella van Go With The Glow en dat vond plaats in restaurant Bo Cinq. Dat is geen vegan restaurant, maar deze brunch was dat wel. Het was niet alleen brunch, maar tussen de gangen door werden er filmpjes vertoond en uitleg over veganisme gegeven, voornamelijk gebaseerd op de documentaire Cowspiracy.

foto's van Go with the glow

We werden ontvangen met een smoothie van de JuiceBrothers en raw chocoladeballetjes van Chocodelic. Daarna zochten we een plekje in het restaurant.

Erg leuk gedaan. Er waren 85 mensen, wij waarschijnlijk de oudsten. Mijn Architect zei op een gegeven ogenblik: “Het lijkt wel of ik tussen allemaal fotomodellen zit”.
Opvallend was het wel, allemaal jong, mooi en zelfbewuste vrouwen. Vegan is blijkbaar een trend aan het worden. Om met de deelnemers te spreken: deze brunch was awesome.

Dit was het menu:

• Brood met Dukkah
• Marrakech Roll
• Arabic Millefeuille
• Let's go Banana's!

Daarna nog even wandelen door Amsterdam, we komen een badeendjes-winkel tegen en een koeienmuseum, haha.

Tot slot nog naar de Vegabond voor ‘boter, kaas en worst’.

Weed up your life

Er zijn duizenden soorten zeewieren en ze komen over de hele wereld voor.

In 2011 nam ik deel aan een workshop over wildplukken op de kwelders en leerde zeekraal, zeemelde en lamsoor kennen en proeven. Naar zeewier is weer een stapje verder.

Zeesla heb ik wel eens zien liggen, nooit geweten dat dat eetbaar is. Trouwens, dat er zoveel zeewier eetbaar is en vooral gezond had ik nooit kunnen denken.

Nu is het nog belangrijker dat we onze zeeën schoon houden. 

Zeewier wordt ook al gekweekt bijvoorbeeld in de Oosterschelde. Je hebt er geen landbouwgrond voor nodig, dus zou het een duurzame bijdrage kunnen leveren aan het voedselprobleem.

We horen altijd dat je voor essentiele vetzuren vis moet eten. Nu maken vissen zelf geen vetzuren aan, ze krijgen deze binnen door hun voeding: namelijk plankton (micro-algen). Dat is interessant, dus als het goed is kom je door zeewier te eten toch aan je voedingstoffen en kan je die vis lekker laten leven. Want de zeeën zijn bijna leeggevist.

Er zijn heel veel eetbare wieren: groenwieren, bruinwieren en roodwieren. Micro-algen en zeeplanten in net zo veel vormen als landplanten. Er gaat een wereld (oceaan) voor me open.

Met een vriendin ga ik op pad naar Amsterdam. We worden ontvangen door Lisette in een leuk winkeltje, met zeewier thee en een zeewier cupcake.

We proeven diverse wiersoorten, er worden wierchips en wierpesto gemaakt. Het is allemaal erg lekker en vooral leuk.

We krijgen tot slot een zakje met gedroogd wakame mee.

Ook nog hele handige smaakmakers: Zeekraalzilt en Salade du Pêcheur:

Pesto van rucola en zeewier:

Kortom, een zeer inspirererende workshop en een goei aanleiding om me wat meer te verdiepen in dit (voor mij) nieuwe voedingsmiddel.

Het nieuwe boek van Lisette is vandaag helaas nog niet van de drukker, maar ik bestel het gelijk bij thuiskomst.

Binnenkort maar aan de slag met recepten uit dit boek!

Thuisvakantie (4)

Nu ik vakantie heb kan ik ook eens uitgebreid naar de Gouds Montmarte, een markt met antiek, curiosa en brocante, tijdens de zomermaanden elke woensdag.

Vaak vind ik het er te prijzig, maar rondkijken is altijd leuk. Soms vind ik wel een koopje, zoals afgelopen woensdag, in deze berg bestek …

 … dit mooie zilveren lepeltje uit Groningen:

En twee bordjes met tulp en gentiaan, voor een euro per stuk.

Vandaag ga ik met een kennis naar Amsterdam RAI, naar het Viva las Vegas Food Festival, een festival dat helemaal in het teken van plantaardige voeding en lifestyle staat. We hadden natuurlijk prachtig weer. Je kon van allerlei lekkers proeven, zoals dit kokoswater in jonge Thaise kokosnoten, super!

The Dutch Weedburger wilde ik nu ook eens een keer proeven, maar dat ging niet lukken, de hele dag een lange rij, wel leuk dat er zoveel belangstelling voor is, maar ik ga niet in een rij staan voor eten.

Ook hadden we ons ingeschreven voor een workshop Notenkaas maken.

Leuk om te leren hoe makkelijk je van noten bijvoorbeeld mozzarella en kaasfondue kunt maken. Met duidelijke recepten om thuis aan de slag te gaan, ik zal binnenkort over de resultaten schrijven.

Als workshop viel het wat tegen, het was meer een presentatie en daar 30 euro voor vragen vond ik wel veel geld.

Maar het was een erg geslaagde dag en leuk dat er steeds meer info over plantaardig leven komt.

De laatste dagen van mijn vakantie gaan we toch nog even weg, naar Groningen, dat staat beschreven op mijn andere blog.

Nieuwe Mac

Ik heb hem, m’n nieuwe macbook, eindelijk! De oude powerbook is nu bijna echt overleden. Hij kan niet meer zonder stroom. De (vierde) oplaadkabel is inmiddels ook geknakt, de vorige ging toen doorbranden, ik kijk met angst of ik al rookwolkjes zie.

Filmpjes kijken gaat ook niet meer, was alleen nog haperen.

Maar ja ... wat een geld. Waarom neem je dan zo’n dure appel werd me gevraagd.

1985, Zoon zit hier naast mijn eerste computer

Na de DOS-machines destijd op het werk was het een verademing om thuis een appeltje te hebben. M’n flowerpower iMac heb ik zelfs nog, daar kan ik geen afstand van doen, maar ik werk er nooit meer op.

We hebben hier altijd appels gehad. Ik heb meestal ruzie met andere soorten, kan het maar niet onthouden hoe het allemaal moet, al die verschillende systemen op de verschillende werkplekken.

Ach, het is veel geld maar ik doe er zooo lang mee. Ik gebruik ze echt helemaal op.

We zijn hem vanavond ‘even’ in Amsterdam gaan halen, in Rotterdam was hij steeds niet voorradig. Buiten zaten al mensen te wachten op de nieuwe iphone die morgen zal komen. Die moeten daar dus nog de hele nacht doorbrengen. Merkwaardig vind ik dat toch.

Het is weer even wennen ... al het nieuwe me weer eigen maken, alles overzetten ... hoe moet het met de foto’s? En wat is tie snel!

Het bloggen komt weer langzaam op gang!