Romige Gyoza-Ovenschotel met Spinazie, Zoete Aardappel & Edamame

Ik heb de Gyoza ontdekt. Heerlijke vegan dumplings in de diepvries. Er staat Korean style op, maar oorspronkelijk zijn gyoza Japans. De herkomst van dit merk is Duitsland. Gevulde deegpakjes. De eerste keer dat ik ze kocht bakte ik ze volgens de gebruiksaanwijzing in een pan. Dat vond ik niet zo geslaagd. Nu maak ik er een heerlijk voedzaam ovengerecht van.

De basis & groenten:

• 1 pak (450 g) biologische diepvriesspinazie (volledig ontdooid en heel goed uitgeknepen)
• 1 kleine biologische zoete aardappel (in kleine blokjes, om er zeker van te zijn dat ze gaar worden, heb ik ze kort voorgekookt)
• 100 g biologische edamameboontjes (sojaboontjes, diepvries)
• 1 pak vegan gyoza's bevroren)

De romige currysaus:

• 1 blik (400 ml) biologische kokosmelk (volvet)
• 1,5 tot 2 el milde groene currypasta (bijv. Fairtrade Original)
• 2 tenen knoflook (geperst)
• 1 cm verse gember (fijn geraspt)
• 1-2 el sojasaus 
• sap van een ½ limoen of citroen

Bereidingswijze:

1. Verwarm de oven voor op 200°C (het liefst op de heteluchtstand).
2. De saus mengen: Neem een ruime ovenschaal. Meng hierin direct de kokosmelk met de groene currypasta, geperste knoflook, geraspte gember en sojasaus met een garde of vork tot een gladde, romige saus.
3. De vulling toevoegen:
• Zorg dat het vocht écht goed uit de ontdooide spinazie is geknepen. Roer de plukjes spinazie door de saus.
• Voeg de blokjes zoete aardappel en de bevroren edamameboontjes toe. Roer alles goed door elkaar, zodat de groenten mooi verdeeld zijn over de bodem van de schaal.
4. Leg de bevroren gyoza's boven op het groentemengsel. Druk ze een klein beetje aan, zodat de onderkant goed in de saus staat en ze de smaak optimaal kunnen opnemen.
5. Dek de ovenschaal strak af met een vel aluminiumfolie. Bak de schotel 15 minuten in de oven. Door de folie stomen de gyoza's.
6. Verwijder na 15 minuten de aluminiumfolie van de schaal. Zet de schaal terug in de oven en bak nog 10 tot 15 minuten door. De saus gaat nu lekker pruttelen en indikken, en de bovenrandjes van de gyoza's worden heerlijk goudbruin en knapperig.
7. Serveren: Neem de schaal uit de oven en knijp direct het verse limoensap over het gerecht voor een frisse touch. Eventueel nog krokante topping (zoals gebakken uitjes of geroosterd sesamzaad).

 

Collage

Omdat het een regenachtige dag is èn ik last van mijn rug heb (omdat ik iets te lang doorging met verven van plafond en wanden in de nieuwe slaapkamer) besloot ik rustig aan te doen en me af te zonderen in mijn kamertje. Wat zal ik eens gaan doen? Ik besloot om een collage te maken, van papiersnippers, gescheurd uit een tijdschrift.

Inspiratie was een oudere foto met bloemen uit eigen tuin in mijn favoriete groene vaas (ooit gevonden bij een kringloopwinkel in Gouda). Deze vaas noem ik 'Tovervaasje', omdat alle zelfgeplukte boeketjes er mooi in staan:

De vaas is de basis, de bloemen werden fantasiebloemen. Ik scheurde uit de bladzijden van een tijdschrift (geen glossy) stukjes in de kleuren die me aanspraken. Plakken op een stevig stuk papier en voor je het weet heb je dit:

De textuur van de ruwe gescheurde randjes geeft een levendig effect, vind ik. De rustige achtergrond en donkere voorgrond contrasteren mooi met de kleurige bloemen.
Het is wel een geduldwerkje, maar heel rustgevend. Ik ga dit zeker vaker doen!

(Als ik de tijd er voor vind).

Postcrossing

Nu precies een jaar doe ik aan Postcrossing, een internationaal project waarmee je ansichtkaarten kunt sturen naar willekeurige mensen van over de hele wereld. Je maakt een account aan en op je pagina vertel je iets over jezelf. Veel mensen zetten er ook bij welk soort kaart ze wel of juist niet willen; dat heb ik niet, ik vind eigenlijk alles wel leuk. Maar als men mijn profiel leest, ziet men al gauw waar mijn hart ligt.

Voor elke kaart die je verstuurt en die wordt geregistreerd, krijg je er één terug van een onbekende. Het is echt hartstikke leuk! Maar het kan een prijzige hobby worden. 

Een postzegel naar buitenland is inmiddels € 2,11. Dus doe ik ongeveer 1 kaart per week.  Sommige ansichtkaarten in winkels kosten al gauw € 1,50 per stuk! Daar begin ik niet aan.

Ik speur altijd naar gratis kaarten en bij een kringloop vond ik er 10 voor een euro. Het is leuk om verschillende onderwerpen te zoeken, zodat ik altijd wel iets in huis heb wat past bij de voorkeur van de geadresseerde.

Inmiddels heb ik er 68 verstuurd en 65 ontvangen. Het is echt geweldig om uit alle hoeken van de wereld post te krijgen. Sommige mensen schrijven enkele woorden, sommigen wat uitgebreider, en soms versierd men met tekeningen, stickers of prachtige postzegels.

De meeste kaarten komen uit Europa, het grootste deel uit en naar Duitsland. Als tweede in aantal staat de USA. Een kaartje uit Bahrein, Macau en Belarus blijft speciaal.

De blauwe lijnen zijn ontvangen kaarten en de rode verstuurde kaarten:

Ik kreeg laatst het adres van een Japanse, wonende in de USA. Bij haar profiel stond dat ze van anime en manga houdt. Er stonden de volgende namen bij: Pokemon, Kirby en Umamusume. Van Pokémon heb ik weleens gehoord, Pikachu is het gele poppetje, maar verder zei het me niets.

Ik speurde op google en vond het volgende:

Anime is een animatiestijl gebaseerd op Japanse stripboeken, manga.

Het viel me op dat in Japanse strips de personages meestal erg grote ogen hebben. 

De grote ogen zijn halverwege de 20e eeuw populair gemaakt door Osamu Tezuka (de 'vader van de manga'), die een groot fan was van vroege Amerikaanse animatie. Hij leende de grote ogen en hoofden van figuren zoals Mickey Mouse, Betty Boop en Disney-personages. Een combinatie van Westerse invloeden, emotionele expressie en culturele opvattingen over communicatie.

Kirby is een roze spelpersonage van Nintendo voor de Game Boy.

Umamusume is multimediafranchise met het absurde concept van paardenmeisjes met paardenoren en paardenstaart.

Daarnaast had zij ook interesse in bijzondere gebouwen en architectuur. Ik had helemaal niets wat in de buurt kwam in mijn collectie kaarten, dus besloot ik zelf iets te maken:
Ik printte wat van die poppetjes, zocht op 'manga-gebouwen' en maakte er een collage van:

Haar antwoord was: 

“Hello Angelika,

…  and thank you for the wonderful handmade postcard! I honestly would've been happy with anything but I'm stoked that you took time out of your day to make something with all of my interests on it!

Hoe leuk is dat?!

Ik heb niets met die stijl, maar ik kwam erachter dat ik het heel leuk vond om een collage te maken. Een nieuwe hobby is geboren!

Pastagerecht uit het groentepakket

Ik heb een proefabonnement bij No Shit Food. Een landbouwinitiatief dat 100% biologisch en 'biocyclic-vegan' teelt.

Dat houdt in dat er zonder dierlijke mest en zonder restanten uit de vee-industie geteeld wordt. De voeding voor de planten komt van een gezonde bodem, plantaardige compost en het werk van bodemorganismen.
Er wordt gewerkt met strokenteelt om het ecosysteem en de bodem gezonder te maken, zonder het klimaat te belasten.

Deze teeltmethode combineert strenge biologische eisen met een ethische, diervrije levensvisie. Het doel is om voedsel te produceren met respect voor mens, dier en natuur, en te zorgen voor een gesloten kringloop die volledig zonder de bio-industrie kan.

De groente wordt geteeld bij No Shit boerderij Zonnegoed in Flevoland. Het tweewekelijkse pakket wordt per post gestuurd. Het is wel jammer dat het niet in de buurt is om zelf op te halen. Maar ik vind dit zo'n fantastisch idee, dat ik het graag steun met een abonnement.

Vandaag ontving ik mijn eerste pakket.

De inhoud: 

Palmkool, 250 g

Peterselie,1 bosje

Aardappel vastkokend, 1 kg

Peen, 500 g

Pompoen oranje                      

Rode biet, 500 g

Koolzaadolie, 250 ml

En een boodschappentas

Voor vandaag maak ik een pasta met de palmkool en samen met de Franse boontjes die ik nog had van de Cloostertuin in Kloosterburen.

250 gram palmkool (nerven verwijderd en in reepjes gesneden)

250 gram Franse boontjes, geblancheerd

olijfolie

1 ui, gesnipperd

3 knoflookteentjes, fijngehakt

peper uit de molen

4-5 zontomaatjes op olie

1 volle theelepel miso

scheutje citroensap

5 walnoten

halve tl paprikapoeder

zo nodig wat water

250 gram pasta

zout

flinke scheut vegan kookroom

Plantaardige soepballetjes (supermarkt)

Pureer in het hakmolentje van de staafmixer de zontomaatjes met wat olie uit het potje, de miso, citroensap, walnoten en paprikapoeder tot een glad geheel. Zet aan de kant.

Verhit de olijfolie in een hapjespan en laat de gesnipperde ui zachtjes smoren met de knoflook.

Bak de soepballetjes even mee.

Breng ondertussen een pan met ruim water aan de kook, voeg zout toe, en kook de palmkool ongeveer 5 minuten. Voeg de pasta toe, breng weer aan de kook en kook tot de pasta gaar is. Schep een beker kookwater uit de pan en giet de pasta met kool af.

Doe de boontjes en het tomatenmengsel bij de ui met balletjes en schep door elkaar. Voeg wat kookwater toe en de pasta met kool. Roer de room erdoor.

Warm goed door en maal er wat zwarte peper over. 

Serveer met noten-edelgist-strooisel en kerstomaatjes.

Eet Lekker Mee (83)

Een gezellige avond met bijna hetzelfde menu als vorige keer:

Aperitief
Bruisende hibiscus mocktail

Amuse
Krokant cupje met een zilte salade
afgemaakt met zwarte mosterdkaviaar en Oost-Indische kers

Soep
Fluweelzachte soep van selderijknol

Hoofdgerecht
Romige ragout van venkel op een hartig bedje van speltkorrels
met peterselie coulis, vergezeld door
in miso en aminos* gemarineerde tuinboontjes uit eigen tuin

en zoetzuur van venkel steeltjes

Nagerecht
Zoet taartje met zomerfruit

Eet Lekker Mee (82)

Een extra diner op verzoek voor vijf personen. Erg leuke avond!

Het taartje maakte ik van kersen die ik in het bos achter ons huis plukte.

Aperitief
Bruisende hibiscus-gember mocktail

Amuse
Krokant cupje met een zilte salade
afgemaakt met zwarte mosterdkaviaar en Oost-Indische kers

Soep
Lichte, fluweelzachte soep van frisse zomercourgettes

Hoofdgerecht
Romige ragout van venkel op een hartig bedje van speltkorrels
met frisse salsa verde van dille, vergezeld door
in miso en aminos* gemarineerde tuinboontjes uit eigen tuin

en zoetzuur van venkel stelen

Nagerecht
Zoet taartje met wildgeplukte bosvruchten

* Coconut aminos is een donkere, hartige saus gemaakt van gefermenteerd kokosbloesemsap en zeezout. Het is een alternatief voor traditionele sojasaus, met een smaak die iets milder, zoeter en minder zout is. Het heeft een natuurlijke umami-smaak.

Je gebruikt het precies zoals sojasaus of tamari in marinades, wokgerechten, dressings, soepen en bij sushi.

Het bevat ongeveer 65% minder zout dan reguliere sojasaus en bevat daarnaast 17 verschillende aminozuren (de bouwstenen van eiwitten).

Omdat het volledig plantaardig en vrij van soja en gluten is, past het goed in veganistische en glutenvrije gerechten.

Eet Lekker Mee (81)

Een extra ELM. Erg gezellige avond weer, met leuke mensen. Het menu was:

Amuse: Tonon

Courgettesoep

Rijstnoedels met brandnetel-spinazie-pesto

Bloemkoolsaus en vegan bacon

Tuinboontjes dubbelgedopt

Mango-Stroopwafel ijs met caramelsaus

Zoete aardappelmuffin (voor gast die geen suiker mag)

De gasten wilden eerst raden wat het toetje was ... waar ruikt het naar?

Eet Lekker Mee (80)

Een leuke avond met leuke mensen. Soms heb je aan een tafel met 10 persenen twee gesprekken, soms een. Vanavond begon een ieder enthousiast met zijn buur te praten. Dan heb je al gauw 5 gesprekken en dan moet iedereen steeds harder praten. Op een gegeven moment was het zo'n kakefonie dat ik me afvroeg hoe grijp ik hier in?

Gelukkig kwam het uit de groep zelf. Uiteindelijk besloten we een talking stick (praatstok) in het leven te roepen. In ons geval een pollepel.

Zo werd het nog gezelliger voor iedereen.

Het menu was:

Salade van gepofte rode biet met gemarineerde tofu

Courgettesoep

Rijstpasta met spinazie-brandnetel-pesto met witte bonen-miso saus, plantaardige bacon en notenpittestrooiesel

Stroopwafelijs met karamelsaus (recept van 'Wat eet je dan wel?')

Sering-rabarber cheong (1)

Ik vond weer een leuk recept op internet. Van allerlei bloesems kun je een bijzondere siroop maken, genaamd chenong. Ik heb het even opgezocht wat het precies is:

Cheong (청) is een traditionele Koreaanse siroop die wordt gemaakt door vers fruit, kruiden of groenten in een gelijke hoeveelheid suiker te leggen zonder dit te koken.

Door de hoge concentratie suiker trekt via osmose al het vocht en de aroma's uit de ingrediënten. Dit resulteert in een extreem pure, intense vruchtensiroop waarin alle vitaminen en verse smaken behouden blijven. 

Je weegt het fruit (en bloemen) en gebruikt exact hetzelfde gewicht aan suiker (een 1:1 verhouding).

Koude extractie: Omdat er geen verhitting aan te pas komt, blijven de verse smaak en de vitamines optimaal behouden.

Lichte fermentatie: Door het mengsel langere tijd (van een paar weken tot zelfs 100 dagen) te laten staan, vindt er een natuurlijke, lichte fermentatie plaats die de smaak complexer maakt. 

Houdbaarheid: De hoge suikerconcentratie werkt als een natuurlijk conserveringsmiddel, waardoor de siroop maandenlang goed blijft in de koelkast. 

Omdat je de siroop wekenlang laat staan (zowel op kamertemperatuur als in de koelkast), gaan natuurlijke gisten en bacteriën op de ingrediënten aan de slag.

De fermentatie zorgt ervoor dat de siroop na verloop van tijd minder mierzoet wordt en meer diepgang, een licht zuurtje of zelfs een heel subtiele tinteling krijgt. 

Probiotica: Omdat de siroop niet wordt verhit, kunnen er gunstige micro-organismen in blijven leven die goed zijn voor de spijsvertering.

Rijping: De ingrediënten gaan in lagen in een glazen pot. Het extractie- en lichte fermentatieproces duurt vervolgens enkele weken tot maanden. Hoe langer je een cheong laat staan (traditioneel soms wel 100 dagen), hoe meer het fermentatieproces de smaak en textuur verandert. 

Je kunt het verdunnen in drankjes met (bruis)water, of in de thee. Ook kun je het gebruiken in marinades en dressings. Of in een Spritz met prosecco.

Omdat het rabarbertijd is en de sering uitbundig bloeit, gebruik ik deze in mijn eerste recept.

Ik woog ongeveer 30 gram bloemetjes van de sering, zonder groene deeltjes (die maken het bitter), 270 gr rabarber in dunne schijfjes en 300 gram suiker. Ik had niet genoeg kristalsuiker, maar vulde het aan met witte basterdsuiker.

In laagjes in de pot en op het aanrecht (niet in de zon) met een theedoek erover een week laten staan. Elke dag omroeren.

Ik begon op 10 mei:

Dit was de tweede dag, 11 mei:

Vandaag, op 18 mei heb ik het in afgesloten weckpot in de koelkast gezet. 

Nu maar geduld hebben!