Gerald

I know a mouse, and he hasn't got a house.

I don't know why. I call him Gerald.
He's getting rather old, but he's a good mouse. 
Pinkfloyd

Onze buren, een paar jaar geleden (waren wat burgerlijk, o sorry, zijn wij ook hoor), weinig contact, maar opeens vertelden ze ons over het balkonhek heen … weten jullie dat er muizen op jullie dakterras lopen, waarop ik antwoordde … ja, dat zijn onze huisdieren!

 — Daar moet je iets aan doen hoor …

Ik haalde m'n schouders op … waarom?

Ach, we wonen hier al 23 jaar en we hebben al 23 jaar muizen … eerst door de stroopwafelbakker schuin onder ons, die muizengif strooide … en de muisjes kwamen bij ons boven om te sterven … zielig vonden we het.

Toen de stroopwafelbakker ermee stopte kwam er een Turkse bakker, en ook zijn voorraad meel trekt muizen aan. De muizen op ons dakterras deelden de zonnepitjes met de kool- en pimpelmezen … we vonden het best zolang ze niet IN huis kwamen.

Het extreme koude voorjaar deed ze mogelijk toch besluiten om binnen te komen … we hoorden gekrabbel tussen de gipsplaten en leerden wat hun route door de huiskamer was.

Een beetje jaloers was ik op Dirk Moerbeek in het Noorden, zijn hoesmoes liet zich zomaar op de foto zetten …  in de boekenkast of op z'n sok ...

Grunneger hoesmoes van Dirk Moerbeek

bij onze Gerald lukt dat nooit. Ik heb alleen deze foto bij de pinda's:

Maar vanmiddag betrapte ik Gerald weer op het dakterras, fototoestel in de buurt, wel door het raam … en ja ik had 'm op de foto! We weten niet hoeveel muizen we hebben, maar we hebben het altijd over Gerald...

Wat zien ze er toch lief uit. Ik heb nooit begrepen dat iemand daar bang voor kan zijn, ik meen het … hoe kun je nou panisch worden van zoiets schattigs? Je kunt wel schrikken van hun plotsklapse snelheid, maar wat kunnen ze je verder doen? Ik zou ze wel een kusje willen geven!

Ongelofelijk lief vind ik ze en zal ze nooit iets aandoen d.m.v. muizenval of gif en dergelijke.

Vaak hoor ik, pas maar op …  ze knagen je kabels door, maar in al die 23 jaar heb ik daar nog niets van gemerkt. Het enige wat ze ooit gesloopt hebben is de rubberen tochtstrip onder de huiskamerdeur, anders konden ze er niet onderdoor.

Mus, mees en muis, ze zijn me allemaal even lief!

Gratis vleesvervanger

Klanten van Jumbo krijgen van Natuur & Milieu een gratis vleesvervanger bij aankoop van een willekeurig product uit het vleesassortiment (vers vlees of vleesvervanger van de slagerijafdeling). De actie geldt zolang de voorraad strekt. 
Klik op de link voor de data van de uitdeeldagen.

Eerst wat aanloop problemen, personeel was niet goed geïnstrueerd, zij dachten dat je vlees moest kopen om een gratis vleesvervanger te krijgen. Maar het bleek dat je ook bij de aankoop van een vleesvervanger kon kiezen uit gratis groenteburgers of vegetarische kipstukjes van DVS.

Ik kies uiteraard voor de laatste.

Ik heb er al vaker mee gekookt, dus bedacht ik voor vanavond weer wat anders, in Het Kookboek van de Vegetarische Slager vond ik de tip om van de kipstukjes ‘kipkaantjes’ te maken (blz. 96).

Witte kool met couscous en vegetarische kipkaantjes
1 bakje vegetarische kipstukjes (bij Jumbo gratis)

kokosolie

halve rode paprika, in stukjes gesneden (2e gratis bij appie)

bosui, in ringetjes gesneden
halve rode peper, in kleine stukjes gesneden

een halve witte kool, fijngesneden

1 tl smoked paprikapoeder

1 tl kurkuma

1/2 tl korianderpoeder

peper en zout

60 gr couscous

Giet kokend water bij de couscous en laat afgedekt staan.

Snij de kipstukjes heel fijn, wentel ze door de specerijen en bak ze in een koekepan in de kokosolie, hou ze in beweging tot ze heerlijk bruin en knapperig zijn.

Verhit wat kokosolie in een wok en roerbak de kool, paprika en bosui.

Giet er een scheutje kokend water bij en laat nog 10 minuutjes zachtjes smoren. Voeg peper en zout toe.

Roer de couscous door, schep op bord (ik gebruik een ijsbolletjestang), leg de kool ernaast en strooi de kipkaantjes erover. Erg smakelijk moet ik zeggen en de kosten … ver onder de euro per persoon, dat is nog eens budgetkoken!

Op het eerste gezicht ... in de berm (4)

Mooie futen zwemmen langs de bermen. Hoe gaat het verder met de groei en bloei? De eerste week van april al weer bijna voorbij, nog steeds lage temperaturen.
Door de knieën gaand, zie ik, nog wat aarzelend, een beetje kleur verschijnen …

Speenkruid (2)

Madeliefje (3)

Dat is in ieder geval gelukt ...

Opeens zag ik langs de waterkant al van die wonderlijke knotsen verschijnen, de bloemen van het Groot Hoefblad (Petasites hybridus).

Groot Hoefblad (4)

Nog mooier dan die aparte bloemen vind ik de grote bladeren, die na de bloei verschijnen.
Jaren geleden heb ik -tijdens een creabea aanval-  van zo'n blad met beton een vogeldrinkbak gemaakt.

Helaas kon er geen vogel uit drinken, want hij was niet erg waterdicht.  Nu, na al die jaren blijft er wel wat water in staan. Inmiddels is hij wel mooi met mosjes begroeit, net een landschapje.

Hier kun je alle ‘Op het eerste gezicht ... in de berm’ nog eens terugkijken.

Broâdje shoarma ...eh Karma

Hadden de Hagenezen al geluk dat daar een vegetarische slager is gevestigd, krijgen ze ook nog de eerste vegetarische snackbar.

Wij hebben dan het geluk dat Den Haag voor ons makkelijk bereikbaar is.

Vandaag is de feestelijke opening van de Vegetarische Snackbar, ik heb het hele proces op facebook gevolgd, en we besluiten even de trein te pakken om te gaan kijken.

Het is bomvol, ook veel pers aanwezig. We krijgen koffie, thee, vegan koekjes, bijzondere limonade. Marianne Thieme van de Partij van de Dieren doet de officiële opening en introduceert ‘Karma’.

Er staat een shoarmagrill, natuurlijk niet van vlees, en Marianne snijdt het shoarmavlees aan en we mogen proeven van een broodje ... karma. Echt heel lekker, de basis is soja en de knoflooksaus is ook veganistisch, prima! De eigenaar Jürgen en zijn team staan er stralend en enthousiast bij.

Later mogen we ook nog lupinebitterballen proeven, vind ik bijna lekkerder dan de echte!

Geweldig een snackbar met allemaal vleesloze snacks, biologische frisdrank en patat gebakken in rijstolie.

Allemaal vega/vegan!

Buiten staat een kraam van Professor Grunschnabel ijs. Dat is echt zulk ongelofelijk lekker ijs, waar niks dierlijke aan te pas komt, ook geen soja. IJs van kokosmelk, vers fruit en verse kruiden in de meest bizarre combinaties, ik proef o.a. Fresas del Habanero, aardbei met Madame Jeanette en Habanero chilipepers. Lekker gek en gek lekker.

Ondanks de kou is het een reuze gezellige bedoening!

Dit verdient echt navolging, voor de dieren en het milieu, maar ook dat je vrij gezond kunt snacken zonder dat er dier/huisdier in zit verwerkt.

Jammer dat die snackbar niet wat dichterbij zit. Hier kun je een mooi blog lezen over de opening.

Daarna wandelen we nog door dit voor mij onbekende Den Haag naar een cafeetje voor een glas wijn en dan weer terug via het prachtige station Den Haag Holland Spoor.

Jackfruit

bron foto

Ik had nog wat in de schil gekookte aardappels en een restje gekookte wortels in de koelkast staan. Omdat hier nooit eten wordt weggegooid bedacht ik wat ik daarbij zou kunnen maken met wat ik verder nog in de voorraadkast had staan.

In mijn zoektocht naar lekker koken zonder vlees en vis kom ik leuke websites tegen met aparte recepten.

Zoals Vegetus, een site met spannende recepten, daar vond ik een recept met ‘Jackfruit’.

Ik had n.a.v. dit recept een poosje geleden in de toko een blik Jackfruit gekocht. Toen de eigenaar vroeg wat ik zocht kwam hij met jackfruit op siroop aan, maar voor dit gerecht moet het onrijpe zijn, die wordt meer als groente gegeten.

Dit is het blik. Het kost 3,80. 

Ik had nog nooit van Jackfruit gehoord en kijk eens rond op het net.

De boom, oorspronkelijk uit India, uit de moerbeifamilie, op zich is dat al grappig want de moerbei heeft heel kleine besjes en de jackfruitboom heeft enorme vruchten, groter dan watermeloenen, wat … deze vruchten kunnen wel tot 40 kg wegen! 

Ik besluit het recept van Vegetus te halveren, we zijn maar met z'n tweetjes en stel dat we het niet lekker vinden. Hier vind je het originele recept. 

Mexicaans ‘draadjesvlees’ met bonen

Zo maakte ik het:

De meeste zaken had ik wel in huis, behalve zwarte rietsuikermelasse, dat werd dadelstroop en chipotle pepers in adobo saus, daarvoor gebruikte ik sambal en tabasco. Verder heb ik het recept van Vegetus aangehouden:

1 blik onrijpe jackfruit

1/2  theelepel gemalen korianderzaad

1/2 tl gemalen komijnzaad

1/2 tl paprikapoeder

1/2 tl knoflookpoeder

1/4 theelepel uienpoeder

1/2 theelepel zout

1 kop water

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 laurierblad

1/2 klein blikje tomatenpuree

1 el limoensap

2 tl dadelstroop

2 tl sambal

drupje tabasco

1 tl liquid smoke

1 potje witte bonen

Bereiding

Open het blik jackfruit en giet af.

Zo ziet het eruit als het uit het blik komt:

Scheur de stukken vruchtvlees in kleinere snippers, tot ze het gewenste formaat hebben (je kunt zelf kiezen of je hele fijne of wat grote snippers wilt). Doe de snippers in een vergiet of zeef en spoel ze goed af, zodat de 'ingeblikte' smaak minder wordt. Knijp de jackfruit nu goed uit zodat het meeste vocht eruit is en doe het in een kom.

En zo ziet het eruit als het in stukken gescheurd is:

Strooi de koriander, komijn, paprika, knoflookpoeder, uienpoeder en zout erover en schep alles goed om, zodat alle stukjes bedekt raken met een laagje kruiden.

Meng in een steelpan het water, knoflook, laurier, tomatenpuree, limoensap, stroop, sambal en liquid smoke. Doe de gekruide jackfruit erbij en roer even door. Ik heb het geheel één uur laten marineren.

Breng het vruchtvlees in de marinade aan de kook, laat even stevig doorkoken en draai dan het vuur laag. Schep het mengsel af en toe even om en laat het half afgedekt met een deksel een klein uurtje zachtjes sudderen, tot er nog maar een klein beetje ingekookte saus over is. Voeg in de laatste 15 minuten van de kooktijd de bonen toe, en laat die ook meesudderen.

Het was een smaakvol gerecht, vooral door de kruiderij, de onrijpe jackfruit heeft weinig smaak van zichzelf. Het is niet echt een vleesvervanger, het bevat weinig eiwit, maar dat maken de bonen weer goed.

Tja, en daar waren nog die restjes wortel en aardappel … dat hoort er niet echt bij, maar ach, die wortels roerde ik door het gerecht en de aardappels heb ik gebakken in de oven en die aten we erbij. 

Ik ga zeker nog eens experimenteren met Jackfruit!

Nog steeds geen lente ...

Pasen, ondanks de zeer lage temperatuur, schijnt de zon en is de hemel blauw … kom op we stappen op de fiets om een frisse neus te halen!

We fietsen naar de plaatselijke heemtuin en ook daar valt nog weinig lente te bespeuren. Het lijkt eerder nog herfst hier. Weinig groen, veel droog riet. Pas als je van heel dichtbij kijkt zie je wat bottende knoppen.

Toch hangt de lente in de lucht, er heerst een bepaalde onrust onder de vogels, zoals de prachtige balts van de futen en allerlei andere drukdoenerij.

De vogels hebben paartjes gevormd, ik hoop voor hun dat het gauw wat warmer zal worden, trouwens voor ons ook.

Als ik de superlichte pluizen van de lisdodde voel, kan ik me voorstellen hoe comfortabel dat voor jonge vogeltjes in een nest moet zijn.

Vroeger schijnt het ook gebruikt te zijn voor vulling van kussens.

Ik speur ook naar brandnetels. Toen ik ze vorig jaar plukte waren ze al iets groter dan nu. Toch pluk ik een zakje vol, omdat ik opeens zin krijg om een gerecht met brandnetels te maken. Ook al zijn het nog piepkleine plantjes, bij brandnetels is dat niet erg, ze overleven het wel.

Ik maak er een heerlijke risotto van, hier het recept.

Op het eerste gezicht ... in de berm (3)

De koudste Pasen sinds 1964 … tja dan wil het groeien ook niet erg, tergend traag werd er gezegd bij de vorige Op het eerste gezicht.

Ik wacht met smart op verse brandneteltopjes … ik heb weer ideetjes voor recepten, maar ik zie ze nog niet.

Wat wel weer leuk is dat ik nu, voor deze serie, onderweg beter om me heen kijk, er vallen me dingen op die ik eerder niet zag … zoals bijvoorbeeld deze mooie zwammen bij Berm 1

Verder dus maar gewoon geduldig afwachten!

Quinoa-kikkererwtburgers met salade van witlof, appel en rode ui

Ik hoor mensen vaak zeggen — Ik wil wel biologisch kopen, maar het is te duur. Nu klopt dat wel voor sommige voedingsmiddelen, maar sinds ik meer biologisch koop, geef ik toch minder uit aan de boodschappen. Dat komt vooral omdat ik heel veel dingen uit de supermarkt niet meer koop en er dus geld overblijft om beter spul te kopen.

Ook laat ik me veel minder verleiden tot lokkertjes als ‘in de bonus’ of ‘tweede gratis/voor de helft’. Je denkt dat je goedkoper uit bent, maar dat is een misvatting, vaak heb je die aanbiedingen helemaal niet nodig, of moet je er weer allerlei dingen bij kopen om het te kunnen gebruiken.

In de Natuursuper let ik wel goed op aanbiedingen, vooral bij groente en fruit en deze zijn vaak zelfs voordeliger dan bij ah (de enige supermarkt bij mij in de buurt)!

Ik heb weer een leuke website ontdekt: Biobudget, een handige site met biologische recepten waarvan de ingrediënten minder kosten dan drie euro per persoon.

Ik heb het recept quinoa-kikkererwt-koekjes gemaakt, al noem ik ze geen koekjes, dan denk ik toch aan wat anders, ik noem ze ‘burgers’, ook een raar woord eigenlijk … en bij salsa denk ik aan saus, dus dat noem ik gewoon salade.
Nog goedkoper is natuurlijk gedroogde kikkererwten gebruiken i.p.v. een potje.

1 potje kikkererwten, afgespoeld en uitgelekt

120 g quinoa (eerst goed afspoelen en uit laten lekken), koken volgens aanwijzing verpakking en door zeef afgieten

4 stuks lente-ui, in ringetjes gesneden

stukje gember (geraspt)

2 tenen knoflook (fijngehakt)

1 el olijfolie

1 eetl.gemalen lijnzaad met wat water tot papje geroerd

1 tl kerrie

mespunt chilipeper

100 gram speltbloem

peper en zout

Verhit de olijfolie in een kleine koekenpan en fruit de ui, gember en knoflook op een zacht vuur gaar en geurig.

Prak de kikkererwten grof met een vork of pureestamper, voeg de gare quinoa toe en schep het lente-ui mengsel erbij. Voeg vervolgens het lijnzaadmengsel, kerrie, chilipeper en de bloem toe. Breng op smaak met peper en zout. Kneed alles even goed door en zet het kikkererwten/quinoa-mengsel minimaal een half uur in de koelkast om op te stijven.

Schenk wat olijfolie in de pan. Vorm platte schijfjes van het kikkererwten/quinoa-deeg. Zet een koekenpan op middelhoog vuur. Bak ze in ongeveer zes minuten aan beide kanten goudbruin.

Ik serveerde ze met een simpel sojayoghurt-knoflooksausje en de volgende salade:

Salade van witlof, appel en rode ui

2 rode uien, gesnipperd

1 appel, in kleine blokjes

1 stronk witlof, in fijne reepjes gesneden

3 el witte wijnazijn

1 el olijfolie

rasp en sap van ½ citroen

2 el fijngehakte peterselie

½ rode Spaanse peper, fijngesneden

peper en zout

Schep de ui, appel, witlof en Spaanse peper in een schaal, giet azijn en olie erbij.

Voeg citroenschil, -sap, peterselie, peper en zout toe. Laat het even staan zodat de smaken goed intrekken. 

Net als in het recept serveer ik de salade in een glas, staat leuk en is weer eens wat anders.

Op het eerste gezicht … in de berm (2)

Toen ik na de vorige ‘op het eerste gezicht’ dacht dat de lente was begonnen en wij ons, tijdens die fantastische lentedagen van 4 en 5 maart, op Texel bevonden, kreeg ik nadien wel het heen en weer van het weer.

Hopelijk is het gauw klaar met de winter want wie kijkt inmiddels niet reikhalzend uit naar de zon?

Behalve sneeuwklokjes, krokussen en narcissen zie ik nog niet veel wilds verschijnen in mijn drie gekozen bermen.

Maar is dat wel zo? Als ik door de knieën ga en het wat lager bij de grond bekijk zie ik dat er toch al het een en ander gebeurt. Zie ik hier het begin van Fluitekruid?

Hier het blad van Speenkruid?

En is dit de dovenetel?

Behalve dit ene bloeiend bloemetje van het Klein Hoefblad zie ik nog weinig kleur in de betreffende bermen:

Klein Hoefblad (1)

Maar ik weet … nog even en ik zal het bijna niet kunnen bijbenen met wat er allemaal verschijnt.

Terwijl ik weer op de fiets wil stappen, zie ik opeens toch nog iets heel kleurrijks in de berm, geen bloem, maar deze prachtige fazant: