Bakworkshop: Croissants en zuurdesembrood

In deze zesde broodbakworkshop die ik bij Levine volg maken we croissants en zuurdesembrood. We zijn met drie deelnemers, ook weer m’n bakmaatje Marina.

Ik ben vooral geïnteresseerd in zuurdesem. Een croissantje op z’n tijd vind ik wel lekker, maar ik zal dat niet gauw thuis gaan doen. Van de helft van het croissantdeeg mogen we ook koffiebroodjes maken, dat is leuk.

We beginnen met het croissantdeeg, hoewel we het deeg in een standmixer mengen is het toch nog een heel werk. Het deeg uitrollen (in een rechthoekige lap, wat mij nooit lukt), vouwen, in de vriezer, weer uitrollen, plak boter ertussen, uitrollen, vouwen, koelen, uitrollen, vouwen, koelen. Uiteindelijk de plak deeg in driehoeken verdelen en croissants vormen.

Ondertussen beginnen we ook aan het zuurdesembrood. We krijgen uitgelegd wat zuurdesem eigenlijk is en dat het helemaal niet moeilijk te maken is, het kost alleen wat tijd. Er zwerven allerlei indianenverhalen op het internet over desem maken, maar Levine legt duidelijk uit hoe en wat en we krijgen ook een map mee waar alles in staat. Desem is een rijsmiddel voor brood en maak je van meel en water in 7 tot 10 dagen.

Desem is een levend wezen en moet verzorgt worden.

We krijgen aan het eind van de dag ook nog twee bakjes zuurdesem mee, we kunnen de opbouwfase dus overslaan. Als je je desem goed verzorgt kan je er jaren plezier van hebben.

Ik hou erg van zuurdesembrood Als klein kind in Duitsland at ik niet anders. Ik zie mijn grootmoeder nog met zo’n groot landbrood aan de borst gedrukt en daar dan grote sneden van snijden. Heerlijk met dik boter en kaas.

We maken driegranenbroden met drie zaden, lijnzaad,

sesamzaad en zonnebloempitten.

De ander helft van het croissant deeg wordt bedekt met gele room, lichte en donkere rozijnen en wat bruine suiker. Dan oprollen en in stukken snijden. We hebben veel lol om onze aparte modellen croissants en koffiebroodjes.

Als de broden gebakken zijn en de croissants en koffiebroodjes rijzen, maken we met z’n vieren even een wandeling door het gezellige Voorburg.

Bij terugkomst gaan de croissants en koffiebroodjes de oven in en tádá: 

We hebben ook weer uitleg gehad over de bakkersformule en hydratatie en hoe je kan bepalen of een recept klopt, want op internet maar ook in veel boeken kloppen broodrecepten niet.

Het was weer een ontzettend leuke en leerzame dag, en met een heerlijk ruikende volle tas en de bakjes desem kom ik thuis.

We eten vanavond brood, dus!

Vlier en braam

Net als vorig jaar maak ik nu ook weer vlierbessen-bramenjam. Die combi vind ik toch een van de lekkerste jams die ik ooit gemaakt heb.

Het is waarschijnlijk niet zo’n goed vlierbes- en bramenjaar … tenminste hier op mijn plukplek. De vlierbessen zijn kleiner en het zijn niet zulke mooie trossen als vorig jaar. De bramen zijn of nog groen, of uitgedroogd. De brandnetels die ervoor staan zijn wel gigantisch. Het is een klus om toch weer genoeg bij elkaar te plukken. In de diepvries heb ik zo nodig nog extra bramen, gekregen van een collega, uit haar tuin.

Ondertussen kreeg ik weer een aantal keer de vraag wat ik daar plukte.

Men kent de vlier wel, maar denkt toch dat de bessen giftig zijn. Dat klopt ten dele, rauwe en groene bessen zijn lichtgiftig.

Ik vond ooit de tip op het internet om de geriste bessen onder water te zetten. De groene en lichtrode gaan drijven, de bijna zwarte, rijpe bessen zinken. Die zijn goed. Gekookt tot jam of sap zijn ze niet meer giftig.

Er bestaan meerdere soorten vlier, omdat me niet duidelijk is welke wel of niet giftig zijn, gebruik ik alleen de bessen van de gewone vlier, de Sambucus Nigra.

Deze keer maakte ik het zo:

500 g vlierbessen

900 g bramen

100 g appel

400 g suiker

1 ½ zakje Marmello

sap van een citroen

1 tl vanille-extract

Ik heb vorig jaar veel weggegeven, maar deze potjes vlierbesssen-bramenjam houden we lekker zelf!

Bloemen - Floriade (3)

Veldbloemen in een vaas heb ik liever dan het meeste gekweekte spul, hoewel ik eigenlijk van bijna alle bloemen hou.

Orchideeën en dergelijke zal ik niet zo gauw in huis zetten, maar ik vind ze wel heel bijzonder.

In een kas op de Floriade maakte ik in september deze foto’s van aparte orchideeën.

Ook deze schoonheid kwam ik daar tegen, de passieflora:

De bloem van de haagwinde (Convolvulus sepium) die verstikkende schoonheid die je veel in het wild ziet, pispotjes noemden wij ze vroeger, lijkt wat op deze Ipomoea, ik weet niet of het familie is, maar wat een kleur!

Misschien ga ik die een keer proberen op m’n dakterras.

Geel - Floriade (2)

Geel, een zonnige vrolijke kleur. Toch gek dat ik er zelden voor kies. Niet in de bloempotten op mijn dakterras. Ik heb geen kleding in die kleur. Gele bloemen koop ik eigenlijk weinig, soms gele tulpen. Ik heb niks geels in m’n huis. Maar buiten vind ik het prachtig: koolzaadvelden, zonnebloemen enz.

Op de Floriade een mooie combinatie, toch zal ik die zelf niet gauw kiezen, denk ik. Als ik een hele grote tuin zou hebben ... ja misschien dan wel?

Je wordt toch vrolijk van voorjaarsgeel … winterakoniet, dotterbloemen, paardebloemen, narcissen en ook het najaarsgeel van bladeren vind ik mooi.

Ik had ooit een vriendje die me zelfs Geel(tje) noemde … ik heb geen hekel aan die kleur, maar heb hem weinig om me heen … gek hè. Misschien moet ik maar eens aan een gele fase beginnen.

Floriade (1)

Ik wil een keer naar de Floriade. We bedachten dat een maandag wel de beste dag zou zijn. Hopelijk is het dan niet zo druk. Ik had al enthousiaste verhalen gehoord en er op verschillende blogs over gelezen. Man gaat meer voor de gebouwen en ik voor het groen.

Het begint wat somber als we op station Venlo aankomen, maar in de middag trekt de lucht open en krijgen we zon.

Man is wat teleurgesteld, de Innovatoren is niet te bezichtigen, er zitten bedrijven in en is niet openbaar. We vinden het een mooi gebouw.

Mooi materiaal, cortenstaal

We bestuderen de plattegrond en bedenken dat we in een middag nooit alles kunnen zien. We maken een keuze. We gaan niet naar shows, attracties enz. en proberen de ‘kidsdingen’ te vermijden. Daar is ook de meeste drukte, dat komt ons dan weer goed uit. Ook de aanwezige winkeltjes laten we links liggen.

Na koffie met vlaai gaan we van start.

Groendaken van sedumsoorten en de verschillend manieren om groene wanden te maken vond ik interessant. En natuurlijk historische groenten. De Wilde Weelde tuin vond ik mooi,

maar vooral ook The Easy Prairie Garden:

De duurzame tuin:

Nog wat indrukken:

Een doorzichtige bijenkast in het Bijenpaviljoen, fascinerend.

Prachtige constructie

Kunst van Sjer Jacobs

Op een bankje van dezelfde kunstenaar

Gekke spiegels

We vonden het toch een beetje tegenvallen. Het had soms een hoog Efteling-gehalte. Ik kan niet zeggen dat je er geweest moet zijn, je mist niet echt wat als je niet gaat. Ik had ook wat meer tuinen verwacht, meer over (stads)moestuinieren en ook wat meer willen proeven in het Huis van de Smaak dan weer de zoveelste nieuwe tomaat. Slimme dingen om de honger nu eindelijk de wereld uit te helpen. Maar we hebben natuurlijk niet alles gezien en het is wel erg veel lopen.

We hebben van deze dag genoten, ook veel leuks gezien en sommige dingen stemden tot nadenken, zoals groente telen met kunstlicht en op water.

Als we tegen zevenen bij station Venlo aankomen gaan we, daar tegenover, bij hotel Wilhelmina eerst nog een hapje eten. Rond elf uur zijn we weer thuis. Een hele reis. Over tien jaar weer een Floriade, wie weet waarvandaan we dan moeten reizen (ik hoop op Groningen).

Op het eerste gezicht (9)

Veel verschil in een maand tijd na de Op het eerste gezicht van augustus.

Herfstkleurtjes verschijnen nu al. De allerlaatste tomaten en bonen.

Laatste soldaten- (of heilig) boontje

De Amorpha krijgt al gele blaadjes en de blauwe hortensia wordt roodpaars, de blauwe bes en de rhododendron krijgen rood blad.

Amorpha

Hortensia

Blauwe bes

Rhododendron

Sedum

mooie zaaddoosjes van het Zegekruid

Ook een nieuwe aanwinst, een Boksdoorn, (Lycium barbarum) beter bekend als Goji-bes, waarover meer in een later blog.

Ketchup

Nog waren de tomaten van gisteren niet op. Ik besloot er ketchup van te maken.

Zo maakte ik het:

2 kg tomaten (allerlei soorten)

2 uien, 1 rode en 1 zoete witte

1 groen pepertje, zonder zaad

overgebleven steeltjes van basilicum, fijngehakt (niks wordt hier weggegooid)

500 ml appelazijn

1 tl korianderzaad

1 gedroogd chilipepertje

1 stukje foelie

1 tl zwarte peperkorrels

1 tl rode peperkorrels

2 kruidnagels

takje tijm

1 laurierblad

stukje verse gember

50 g witte basterdsuiker

50 g bruine basterdsuiker

zout en peper

1 zakje Marmello nr. 2

Snij de tomaten, uien, pepertje in stukjes en hak de basilicumsteeltjes fijn, zet op in een pan met een bodempje water, laat het een half uurtje pruttelen.

In een andere pan de azijn met alle kruiden en specerijen opzetten, aan de kook brengen en op laag vuur een half uurtje laten trekken.

De tomaten door een roerzeef doen, in omgespoelde pan doen, de azijn zeven en bij de tomaten gieten.

Suiker toevoegen en onder zo nu en dan roeren laten inkoken.

Naar smaak peper en zout toevoegen. Ik gebruikte de Marmello omdat ik hele dikke ketchup wilde.

In schone flesjes gieten, dop erop en tien minuten op de kop zetten (in een vaas).

Je wilt nooit meer ketchup uit de winkel!