Bonen op het dakterras

Van Jan Wilde een Tuin kreeg ik vorig jaar wat Enorma-bonen, in mijn nieuwe plantenbak zaai ik er een paar. Ik ben benieuwd want ze kunnen wel drie meter hoog worden.

Vorig jaar had ik sperziebonen en het Heilig boontje. Dit jaar wil ik weer andere bonen zaaien.

Van de Floriade vorig jaar nam ik wat peulen mee van de Groninger Strogele en de Purple Teepee.

Van de Knipselbonen van vorig jaar zaai ik er ook een paar. Ook zaai ik wat Kapucijners (blauwschokkers) die ik hier in de heemtuin vond.

De Purple Teepee deden het niet, ze verwelkten al vrij snel na het kiemen. De rest doet het prima, vooral de Kapucijners gaan als een speer. En wat hebben de bloemen van deze Kapucijners mooie kleuren.

De paarse Enorma bonen krijgen ook prachtig koraalrode bloemen, wel vrij klein … wat een wonder is het dat daar zulke enorme bonen uitkomen. Sommige zijn wel 30 cm lang. 

uit nieuwsgierigheid maak ik een boon te vroeg open ...

De Knipselboon, ik weet natuurlijk niet welke soort het is, bloeit met zachtroze bloemen en de Groninger strogele heeft gewoon witte bloemen.

De bonen geven geen grote oogst, maar net genoeg om steeds wat boontjes te koken voor in de salade.

De Kapucijners geven meer peulen. Van de vijf zaadjes die ik geplant heb kunnen we wel drie keer eten. Ik kook ze drie minuutjes en ze hebben een ongelofelijk lekker zoetige smaak.

Inmiddels zijn ze uitgebloeid, maar ik heb ik direct weer een aantal gezaaid.

Ik zaai ook nog de laatste Purple Teepee zaden, het moeten paarse bonen worden, misschien lukt het nu.

Over de andere groenten en bessen een volgende keer.

Bloemen en Beestjes op het dakterras

Lavatera

Ik heb dit jaar amper geld uitgegeven voor het dakterras. Twee plantjes, wat potgrond en een nieuwe gieter, want alle waren lek en de nieuwe zwarte ook …maar goed, hij lekt maar een klein beetje. De nieuwe aanwinsten zijn een Lavatera en een Petunia, die doet me altijd aan m'n vader denken.

Petunia

Door het natte en koude voorjaar bloeide de Rhododendron vrij laat, zo laat was hij nog nooit.

Meestal bloeit hij rond mijn verjaardag (eind april), maar dit jaar op 1 mei nog stevig in de knop.

Een week later piept er eindelijk wat kleur uit en pas eind mei staat hij in volle glorie. Een voordeel van dit koele weer is dat ik extra lang kan genieten van wolken roze.

Dit voorjaar ook weinig dieren gezien, naast de vaste merels en mezen alleen een paartje zweefvliegen en wat groenlingen op bezoek gehad. Veel minder zweefvliegen en bijen dan vorig jaar, maar gelukkig nog wel wat hommels.

De sering en de wilg worden ook weer mooi.

Een wild bosje Duizendblad dat ik vorig jaar plukte, heb ik na de bloei uitgeklopt boven een pot, met als resultaat gratis weer een pot vol fleur en kleur.

In een andere pot verschijnt tussen de klaver en andere kruiden zomaar een vlasleeuwenbekje:

Het Zegekruid zaait zichzelf elk jaar weer uit, ook erg welkom:

Normaal trekt de bloeiende munt veel vlinders, maar ook die zie ik weinig hier ...

Van mijn buurman kreeg ik deze prachtige bak, waar al een verrassende klimmer inzat:

Een clematissoort met klokjesvormige bloemen.

De rest van de bak is gevuld met bonen en kapucijners, zie bij het bonenblogje.

Deze twee prachtige bezoekers maken gelukkig het schamele dierbezoek op het dakterras weer goed:

Deze heeft net een groene vlieg verorbert ...

Toch net diamanten op die vleugels ...

Vlierbloesemgelei

Voor zulke mooie toetjes bedacht ik vlierbloesemgelei.

Vlierbloesemgelei

400 ml vlierbloesemsiroop

1 liter witte wijn

2 vanillepeulen

300 g suiker

1 zakje Marmello nr. 2

Zet een bordje in de koelkast.

Doe de wijn in een pan en verwarm langzaam.

Snij de vanillepeulen over de lengte open en schraap de zaadjes eruit en voeg deze toe aan de wijn.

(De peulen niet weggooien, maar in de suikerpot doen, of zoals in mijn geval in het flesje vanille-extract)

Voeg de vlierbloesemsiroop toe

Meng het Marmellopoeder door de suiker en voeg het geheel toe.

Breng al roerende aan de kook, laat even goed doorkoken.

Doe een druppel op het koude bordje, houdt het een beetje schuin, als het direct opstijft is het goed, als het nog vloeibaar blijft, dan de gelei nog even laten inkoken.

De gelei in brandschone potjes gieten en ondersteboven zetten.

Kersenclafoutis

Op de markt kocht ik een kilo kersen voor weinig. Van de helft maak ik een clafoutis, het voordeel daarvan is dat je iets lekkers hebt, waar veel fruit inzit en niet zoveel meel en suiker.

Warm de oven voor op 180°C.

500 g kersen, ontpit

wat boter om in te vetten

2 eieren

65 g suiker

65 g (spelt)bloem

150 ml melk

snufje zout

1 tl vanille-extract

poedersuiker

Vet een taartvorm in en leg hem vol met kersen (ik had iets meer dan een pond)

Klop een beslag van de eieren, suiker, bloem, melk en het vanille-extract.

Schenk voorzichtig het beslag bij de kersen.

Zet  ongeveer 35 min. in de oven. Laat iets afkoelen en bestrooi met poedersuiker.

Dit recept is hetzelfde als deze clafoutis met frambozen.

Doorkijk (1)

*Doorkijk is een serie foto’s die ik zomaar maak, niet alleen doorkijkjes, maar ook in de zin van door kijken, verder kijken … en met mijn eigen blik er soms iets anders in te zien.

Salade met geroosterde biet

Ik heb nog zes stevige, kleine zomerbieten van langs de weg en in plaats van koken ga ik ze deze keer roosteren in de oven. Inspiratie vond ik hier.

Oven voorverwarmen op 180 °C

Draden wegsnijden, wassen en droogdeppen. De bieten inkwasten met olijfolie en met wat zeezout per stuk in aluminiumfolie inpakken.

In een ovenschaal ongeveer anderhalf uur bakken.

De bieten uitpakken, wat laten afkoelen, schillen en in blokjes snijden. Op deze manier gegaard zijn ze wat droger, bloeden niet en hebben een lekker kruidige, aardse smaak.

De salade die ik vorige keer van bieten maakte was erg lekker, vooral de dressing dus zoiets maak ik nu ook van deze geroosterde bieten, met net weer wat andere ingrediënten.

Vinaigrette:

1 el mosterd

2 tl eigen jam (ik had deze) 

1 el balsamico azijn

zaadjes van 1 kardamompeul, fijngemaakt in de vijzel

olijfolie

peper en zout,

Goed roeren tot gewenste dikte

Salade:

Gemengde sla op twee borden leggen,

een sjalotje snipperen en over de sla strooien,

de blokjes biet ertussen leggen,

Plantaardige feta in blokjes snijden en ook over sla verdelen,

wat pijnboompitten roosteren in droge koekenpan en over sla strooien

en tot slot de vinaigrette erover druppelen.

Omdat de oven toch aanstaat, maak ik de clafoutis die je bovenin de foto ziet, die gaat tegelijk met de bietjes in de oven. Morgen het recept.

Risotto met dubbelgedopte tuinbonen

Onderweg naar het werk kom ik een stalletje tegen met groente, dan dacht ik oh, op de terugweg even kijken … en dan was alles al weg. Nu was ik slimmer en nam het gelijk mee, geld achtetlaten in een kistje … geweldig, een grote zak tuinbonen en een zakje met 6 kleine bietjes (recept morgen). 

Ik ben gek op risotto … om te eten, maar vooral ook om te maken, dat langzame koken, roeren, mijmeren, zo rustgevend.

Met de tuinbonen maak ik de volgende risotto:

1 kg tuinbonen

200 g Arboriorijst

1 gele paprika

1 sjalot, gesnipperd

2 bosuitjes, in ringen gesneden

1 liter groentebouillon

1 tl kurkuma

1 tl karwijzaad

citroenrasp en -sap van een halve citroen

boter

50 g geraspte Grana Padano (o.i.d.)

Dop de tuinbonen en kook ze drie minuten in water. Laat uitlekken, spoel af met koud water en verwijder de plastic-achtige velletjes (ook een meditatief werkje).

Smelt wat boter in een pan en smoor op laag vuur de uien een paar minuten, voeg de paprika, kurkuma en karwijzaad toe, laat 10 minuten smoren.

Voeg de rijst toe en roer tot de korrels rondom bedekt zijn met boter.

Voeg nu steeds met een soeplepel de bouillon toe, en laat al roerende opnemen.

Voeg dan weer een lepel bouillon toe. Bij de laatste lepel de tuinboontjes toevoegen

Roer het citroenrasp en -sap toe, nog een klont boter en de kaas. Goed doorroeren.

Op het eerste gezicht ... in de berm (9)

Ik loop hopeloos achter met m'n bermprojectje. Omdat sommige bermen al vroeg gemaaid werden en andere helemaal op de schop gingen omdat de beschoeiing vernieuwd moest worden dacht ik niet aan nieuwe blogjes plaatsen. Ik fotografeerde hier en daar wel bloemen, maar stopte deze in een mapje met het idee dat komt wel. Nu ik ze eens bekeek bleek ik toch ongemerkt zo'n 24 nieuwe soorten te hebben en is er zomaar een maand voorbij sinds de laatste Op het eerste gezicht …

Wat een werk … ik kan van een heleboel de namen niet meer noemen, dus maar speuren op internet en in mijn boeken. Wat ik trouwens wel erg leuk vind om te doen.

Lastig benoemen vind ik de bloemen die paardebloemachtig zijn. En het benoemen van de vele schermbloemigen heb ik maar helemaal losgelaten.

Toen ik dit Robertskruid wilde fotograferen, zwom daar plots een ringslang voorbij, dat was een extra cadeautje!

Hier een gedeelte van de gefotografeerde bloemen van de afgelopen weken, de nummers verwijzen naar de hele lijst die telkens bij het laatste blogje geplaatst wordt (mochten namen toch niet kloppen, hoor ik het graag):

Beemdkroon (38)

Biggekruid (39) 

Gewone Brunel (40)

Gewone rolklaver (41)

Kaal knopkruid (42) met daaronder Hopklaver (43)

Kamille (44)

Kattestaart (45)

Verbaasd en verrukt ben ik wel over de grote hoeveelheid bloemen die ik spot tussen huis en werk. 

En er is nog veel meer dat ik niet eens op de foto zet. Sommige zijn te klein voor mijn gehavende lens en mijn toestel heeft ook moeite met gele bloemen, dat wordt soms een vage gele vlek. Ik blijf knippen met de hoop dat er nog een duidelijke foto bijzit en anders laat ik het maar.