vrijdag 19 april 2013

Op het eerste gezicht … in de berm (5)


Speur ik afgelopen week al fietsend naar bloeiende planten, ik vind het toch allemaal nogal traag gaan ... maar dan zie ik opeens bij berm2 paardebloemen en paarse dovenetel.


Paardebloem (5)
Paarse Dovenetel (6)
Het groot hoefblad is alweer bijna uitgebloeid en dan komen de bladeren aan de beurt.


Groot hoefblad (4)

Pinksterbloem (7)
Dotterbloem (8)
Koolzaad (9)


Toen ik vanmorgen langs berm1 fietste viel me nog niks bijzonders op, als ik eind van de middag terugfiets, hè … zie ik kleine pinksterbloemen, staat er een hele pluk dotterbloemen, ook al wat bloeiend koolzaad en zijn de meerkoetjes plots uit het ei gekropen!
Nu gaat het hard...

Filmpje



woensdag 17 april 2013

Stamppot raapsteeltjes en radijsblad met vegetarische spekjes en vegan-jus


Er zijn mensen die de stronken van broccoli weggooien en alleen de roosjes net zoals bij bloemkool gebruiken. Dat vind ik echt jammer, want de stronken smaken eigenlijk beter dan de roosjes zelf (vind ik). Maar weggooien? Heb je de geldpest? Doe ze dan in soep!
Laatst sprak een vrouw me aan in de supermarkt en we hadden het over de prijs van prei. Zei die vrouw: — En je gebruikt alleen dit stuk, terwijl ze ongeveer 15 cm van het witte gedeelte aanwees, — en de rest gooi je weg. Toen liet ik toch even merken dat ik dat vreemd vind, waarom gooi je dat groen weg? Daarin zitten juist de vitamientjes!
Gek vind ik dat, die vrouw was zeker tegen de 70 jaar, die generatie was toch nog niet zo van het weggooien?

Ik gebruik alles van een prei en van een broccoli. Toen ik een bosje biologische radijs kocht vroeg ik me dus ook af … moet dat groen eigenlijk weggegooid?
Het antwoord vond ik op de leuke site Vegetus … het is eetbaar en nog erg gezond ook. Zij maakt er een geweldig lekker groentegerecht van, gesauteerd radijsgroen, zie hier het recept op haar site. Ook heeft ze een recept voor het groen van bospeen. Kijk, dat vind ik nou leuk om ook eens uit te proberen.

Ik had nog een bosje biologische radijs en vandaag stond stamppot raapsteeltjes op het menu, ik besloot het te combineren met het radijsblad.

Eerst maak ik de vegan-jus zoals hier beschreven.


Ingrediënten (voor twee personen):
aardappels, gekookt en fijngestampt met  een scheutje olijfolie en amandelmelk (houdt warm)
een half bakje vegan spekjes
olijfolie
2 teentjes knoflook, kleingesneden
1 bosje raapstelen, gewassen en fijngesneden
1 bosje radijsgroen, goed gewassen en uitgelekt
1 scheutje sojasaus
peper en zout

Verhit de olie en bak de knoflook even, laat niet bruin worden. Voeg de raapsteeltjes en het radijsblad toe, en laat al omscheppend in een paar minuutjes slinken, voeg de sojasaus toe en naar smaak wat peper en zout

Bak ondertussen in een kleine koekepan in wat olie de spekjes knapperig.

Voeg de groente bij de gestampte aardappels, roer goed door.
Warm de jus op.
Schep de stamppot op een bord, een lepel jus erover en daarop wat gebakken spekjes strooien.
Lekker hoor!




zondag 14 april 2013

Eerste echte lentedag

De eerste mooie dag, 14 april … hoewel ik het een beetje vond tegenvallen … temperatuur wel goed, maar nog weinig zon in de morgen, de afgelopen kou vond ik niet zo vervelend, maar dat grijze … dat bewolkte … dat is wat ik zo zat ben … blauwe lucht wil ik zien!
Maar goed … er zijn vandaag allerlei leuke dingen te doen, maar we besluiten toch maar te 'kärcheren’, een jaarlijks terugkerend fenomeen … de vlonderplanken zijn na de winter groen en gevaarlijk glad. Het kan maar alvast gebeurd zijn!

 

De ‘paastak’, een gesnoeide tak van een kronkelwilg die nog in de huiskamer staat, heeft zoveel mooie wortels ontwikkeld dat ik hem een nieuwe start in een pot op het dakterras gun. Terwijl hij nog even in de achterkamer staat, vliegen er opeens twee koolmezen naar binnen en gaan in die tak zitten.
Heel voorzichtig kijken we daar naar, niet teveel bewegen, als de dood zijn we dat ze zich van schrik te pletter vliegen, tegen de ruit of de wand. 
Wel jammer dat ik geen fototoestel kon pakken, wat een schitterend gezicht, twee koolmezen die op hun gemak in de kamer in de wilgetak zitten.
Buiten, op het dakterras zit een Vlaamse Gaai, waarschijnlijk de reden dat ze naar binnen zijn gevlucht. Als de gaai vertrekt, vliegen de meesjes gewoon weer naar buiten ... nou ja zeg.

Kärcheren dus … omdat alles van z'n plaats moet is er gelijk aanleiding om dode planten uit de potten te halen, potten schoon te maken en planten die wel weer opnieuw willen beginnen krijgen verse grond en wat mest. Ook het pantykousje om de afvoer in de regenton wordt vervangen en in de speciekuip komt een dakpan … als reddingsmogelijkheid voor Gerald … er zijn al twee muisjes verdronken in die bak water, en dat vind ik zielig, hopelijk kunnen ze er nu wel uitkruipen.


Onbewust kijken we ook steeds naar boven … het zou zomaar kunnen dat ze vandaag arriveren … de gierzwaluwen … elk jaar -al meer dan twintig jaar- kijken we er naar uit en hopen elkaar af te troeven met wie ze het eerst ziet.

Als het dak weer 'zomerklaar' is ga ik nog even de stad in. Hier in Gouda is dit weekend de Kunstmoment-Atelier route. Ik had op de folder met ruim 60 locaties een aantal aangekruist om even te gaan kijken, maar het is al tegen vieren en ik besluit alleen bij de expositie van vriendin Joanna te gaan kijken, met haar mooie water-ruimte-horizon schilderijen, dat was erg leuk.

klik op de foto voor vergroting

Naast haar schilderijen heeft Joanna ook een fotoserie gemaakt van toeristen (met of zonder gids) die in dat mooie straatje naar de poort van het Oude Mannenhuis Spartam Nacti kijken, en dus precies met hun achterkant voor het raam van Joanna staan. Een bijzondere serie!


Weer thuis maak ik een snelle, simpele maaltijd en … ja, jippie we kunnen buiten eten, op ons schone dakterras.


Terwijl we ons net zitten te verbazen over het grote aantal vliegtuigstrepen in de lucht … zegt man opeens … Ha DAAR zijn ze!
Inderdaad, wow … vier gierzwaluwen scheren op hun karakteristieke manier hoog boven ons dakterras door de lucht!
Gek is dat hè, dat ik dan zo'n geluksgolf door me heen voel gaan!






vrijdag 12 april 2013

Gerald


I know a mouse, and he hasn't got a house.
I don't know why. I call him Gerald.
He's getting rather old, but he's a good mouse. 

Pinkfloyd

Onze buren, een paar jaar geleden (waren wat burgerlijk, o sorry, zijn wij ook hoor), weinig contact, maar opeens vertelden ze ons over het balkonhek heen … weten jullie dat er muizen op jullie dakterras lopen, waarop ik antwoordde … ja, dat zijn onze huisdieren!
 — Daar moet je iets aan doen hoor …
Ik haalde m'n schouders op … waarom?

Ach, we wonen hier al 23 jaar en we hebben al 23 jaar muizen … eerst door de stroopwafelbakker schuin onder ons, die muizengif strooide … en de muisjes kwamen bij ons boven om te sterven … zielig vonden we het.


Toen de stroopwafelbakker ermee stopte kwam er een Turkse bakker, en ook zijn voorraad meel trekt muizen aan. De muizen op ons dakterras deelden de zonnepitjes met de kool- en pimpelmezen … we vonden het best zolang ze niet IN huis kwamen.
Het extreme koude voorjaar deed ze mogelijk toch besluiten om binnen te komen … we hoorden gekrabbel tussen de gipsplaten en leerden wat hun route door de huiskamer was.

Een beetje jaloers was ik op Dirk Moerbeek in het Noorden, zijn hoesmoes liet zich zomaar op de foto zetten …  in de boekenkast of op z'n sok ...

Grunneger hoesmoes van Dirk Moerbeek
bij onze Gerald lukt dat nooit. Ik heb alleen deze foto bij de pinda's:


Maar vanmiddag betrapte ik Gerald weer op het dakterras, fototoestel in de buurt, wel door het raam … en ja ik had 'm op de foto! We weten niet hoeveel muizen we hebben, maar we hebben het altijd over Gerald...



Wat zien ze er toch lief uit. Ik heb nooit begrepen dat iemand daar bang voor kan zijn, ik meen het … hoe kun je nou panisch worden van zoiets schattigs? Je kunt wel schrikken van hun plotsklapse snelheid, maar wat kunnen ze je verder doen? Ik zou ze wel een kusje willen geven!
Ongelofelijk lief vind ik ze en zal ze nooit iets aandoen d.m.v. muizenval of gif en dergelijke.

Vaak hoor ik, pas maar op …  ze knagen je kabels door, maar in al die 23 jaar heb ik daar nog niets van gemerkt. Het enige wat ze ooit gesloopt hebben is de rubberen tochtstrip onder de huiskamerdeur, anders konden ze er niet onderdoor.

Mus, mees en muis, ze zijn me allemaal even lief!





donderdag 11 april 2013

Gratis vleesvervanger


Klanten van Jumbo krijgen van Natuur & Milieu een gratis vleesvervanger bij aankoop van een willekeurig product uit het vleesassortiment (vers vlees of vleesvervanger van de slagerijafdeling). De actie geldt zolang de voorraad strekt. 
Klik op de link voor de data van de uitdeeldagen.

Eerst wat aanloop problemen, personeel was niet goed geïnstrueerd, zij dachten dat je vlees moest kopen om een gratis vleesvervanger te krijgen. Maar het bleek dat je ook bij de aankoop van een vleesvervanger kon kiezen uit gratis groenteburgers of vegetarische kipstukjes van DVS.
Ik kies uiteraard voor de laatste.

Ik heb er al vaker mee gekookt, dus bedacht ik voor vanavond weer wat anders, in Het Kookboek van de Vegetarische Slager vond ik de tip om van de kipstukjes ‘kipkaantjes’ te maken (blz. 96).

Witte kool met couscous en vegetarische kipkaantjes
1 bakje vegetarische kipstukjes (bij Jumbo gratis)
kokosolie
halve rode paprika, in stukjes gesneden (2e gratis bij appie)
bosui, in ringetjes gesneden
halve rode peper, in kleine stukjes gesneden
een halve witte kool, fijngesneden
1 tl smoked paprikapoeder
1 tl kurkuma
1/2 tl korianderpoeder
peper en zout
60 gr couscous

Giet kokend water bij de couscous en laat afgedekt staan.

Snij de kipstukjes heel fijn, wentel ze door de specerijen en bak ze in een koekepan in de kokosolie, hou ze in beweging tot ze heerlijk bruin en knapperig zijn.

Verhit wat kokosolie in een wok en roerbak de kool, paprika en bosui.
Giet er een scheutje kokend water bij en laat nog 10 minuutjes zachtjes smoren. Voeg peper en zout toe.

Roer de couscous door, schep op bord (ik gebruik een ijsbolletjestang), leg de kool ernaast en strooi de kipkaantjes erover. Erg smakelijk moet ik zeggen en de kosten … ver onder de euro per persoon, dat is nog eens budgetkoken!



zaterdag 6 april 2013

Op het eerste gezicht ... in de berm (4)


Mooie futen zwemmen langs de bermen. Hoe gaat het verder met de groei en bloei? De eerste week van april al weer bijna voorbij, nog steeds lage temperaturen.
Door de knieën gaand, zie ik, nog wat aarzelend, een beetje kleur verschijnen …

Speenkruid (2)
Madeliefje (3)
Dat is in ieder geval gelukt ...
Opeens zag ik langs de waterkant al van die wonderlijke knotsen verschijnen, de bloemen van het Groot Hoefblad (Petasites hybridus).

Groot Hoefblad (4)

Nog mooier dan die aparte bloemen vind ik de grote bladeren, die na de bloei verschijnen.
Jaren geleden heb ik -tijdens een creabea aanval-  van zo'n blad met beton een vogeldrinkbak gemaakt.
Helaas kon er geen vogel uit drinken, want hij was niet erg waterdicht.  Nu, na al die jaren blijft er wel wat water in staan. Inmiddels is hij wel mooi met mosjes begroeit, net een landschapje.



Hier kun je alle ‘Op het eerste gezicht ... in de berm’ nog eens terugkijken.

vrijdag 5 april 2013

Broâdje shoarma ...eh Karma

Hadden de Hagenezen al geluk dat daar een vegetarische slager is gevestigd, krijgen ze ook nog de eerste vegetarische snackbar.

Wij hebben dan het geluk dat Den Haag voor ons makkelijk bereikbaar is.
Vandaag is de feestelijke opening van de Vegetarische Snackbar, ik heb het hele proces op facebook gevolgd, en we besluiten even de trein te pakken om te gaan kijken.


Het is bomvol, ook veel pers aanwezig. We krijgen koffie, thee, vegan koekjes, bijzondere limonade. Marianne Thieme van de Partij van de Dieren doet de officiële opening en introduceert ‘Karma’.
Er staat een shoarmagrill, natuurlijk niet van vlees, en Marianne snijdt het shoarmavlees aan en we mogen proeven van een broodje ... karma. Echt heel lekker, de basis is soja en de knoflooksaus is ook veganistisch, prima! De eigenaar Jürgen en zijn team staan er stralend en enthousiast bij.



Later mogen we ook nog lupinebitterballen proeven, vind ik bijna lekkerder dan de echte!
Geweldig een snackbar met allemaal vleesloze snacks, biologische frisdrank en patat gebakken in rijstolie.

Allemaal vega/vegan!
Buiten staat een kraam van Professor Grunschnabel ijs. Dat is echt zulk ongelofelijk lekker ijs, waar niks dierlijke aan te pas komt, ook geen soja. IJs van kokosmelk, vers fruit en verse kruiden in de meest bizarre combinaties, ik proef o.a. Fresas del Habanero, aardbei met Madame Jeanette en Habanero chilipepers. Lekker gek en gek lekker.
Ondanks de kou is het een reuze gezellige bedoening!
Dit verdient echt navolging, voor de dieren en het milieu, maar ook dat je vrij gezond kunt snacken zonder dat er dier/huisdier in zit verwerkt.
Jammer dat die snackbar niet wat dichterbij zit. Hier kun je een mooi blog lezen over de opening.


Daarna wandelen we nog door dit voor mij onbekende Den Haag naar een cafeetje voor een glas wijn en dan weer terug via het prachtige station Den Haag Holland Spoor.





donderdag 4 april 2013

Jackfruit

bron foto
Ik had nog wat in de schil gekookte aardappels en een restje gekookte wortels in de koelkast staan. Omdat hier nooit eten wordt weggegooid bedacht ik wat ik daarbij zou kunnen maken met wat ik verder nog in de voorraadkast had staan.
In mijn zoektocht naar lekker koken zonder vlees en vis kom ik leuke websites tegen met aparte recepten.
Zoals Vegetus, een site met spannende recepten, daar vond ik een recept met ‘Jackfruit’.
Ik had n.a.v. dit recept een poosje geleden in de toko een blik Jackfruit gekocht. Toen de eigenaar vroeg wat ik zocht kwam hij met jackfruit op siroop aan, maar voor dit gerecht moet het onrijpe zijn, die wordt meer als groente gegeten.
Dit is het blik. Het kost 3,80. 

Ik had nog nooit van Jackfruit gehoord en kijk eens rond op het net.
De boom, oorspronkelijk uit India, uit de moerbeifamilie, op zich is dat al grappig want de moerbei heeft heel kleine besjes en de jackfruitboom heeft enorme vruchten, groter dan watermeloenen, wat … deze vruchten kunnen wel tot 40 kg wegen! 

Ik besluit het recept van Vegetus te halveren, we zijn maar met z'n tweetjes en stel dat we het niet lekker vinden. Hier vind je het originele recept. 


Mexicaans ‘draadjesvlees’ met bonen


Zo maakte ik het:
De meeste zaken had ik wel in huis, behalve zwarte rietsuikermelasse, dat werd dadelstroop en chipotle pepers in adobo saus, daarvoor gebruikte ik sambal en tabasco. Verder heb ik het recept van Vegetus aangehouden:

1 blik onrijpe jackfruit
1/2  theelepel gemalen korianderzaad
1/2 tl gemalen komijnzaad
1/2 tl paprikapoeder
1/2 tl knoflookpoeder
1/4 theelepel uienpoeder
1/2 theelepel zout

1 kop water
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 laurierblad
1/2 klein blikje tomatenpuree
1 el limoensap
2 tl dadelstroop
2 tl sambal
drupje tabasco
1 tl liquid smoke
1 potje witte bonen

Bereiding
Open het blik jackfruit en giet af.
Zo ziet het eruit als het uit het blik komt:


Scheur de stukken vruchtvlees in kleinere snippers, tot ze het gewenste formaat hebben (je kunt zelf kiezen of je hele fijne of wat grote snippers wilt). Doe de snippers in een vergiet of zeef en spoel ze goed af, zodat de 'ingeblikte' smaak minder wordt. Knijp de jackfruit nu goed uit zodat het meeste vocht eruit is en doe het in een kom.
En zo ziet het eruit als het in stukken gescheurd is:


Strooi de koriander, komijn, paprika, knoflookpoeder, uienpoeder en zout erover en schep alles goed om, zodat alle stukjes bedekt raken met een laagje kruiden.
Meng in een steelpan het water, knoflook, laurier, tomatenpuree, limoensap, stroop, sambal en liquid smoke. Doe de gekruide jackfruit erbij en roer even door. Ik heb het geheel één uur laten marineren.

Breng het vruchtvlees in de marinade aan de kook, laat even stevig doorkoken en draai dan het vuur laag. Schep het mengsel af en toe even om en laat het half afgedekt met een deksel een klein uurtje zachtjes sudderen, tot er nog maar een klein beetje ingekookte saus over is. Voeg in de laatste 15 minuten van de kooktijd de bonen toe, en laat die ook meesudderen.

Het was een smaakvol gerecht, vooral door de kruiderij, de onrijpe jackfruit heeft weinig smaak van zichzelf. Het is niet echt een vleesvervanger, het bevat weinig eiwit, maar dat maken de bonen weer goed.


Tja, en daar waren nog die restjes wortel en aardappel … dat hoort er niet echt bij, maar ach, die wortels roerde ik door het gerecht en de aardappels heb ik gebakken in de oven en die aten we erbij. 
Ik ga zeker nog eens experimenteren met Jackfruit!




maandag 1 april 2013

Nog steeds geen lente ...


Pasen, ondanks de zeer lage temperatuur, schijnt de zon en is de hemel blauw … kom op we stappen op de fiets om een frisse neus te halen!
We fietsen naar de plaatselijke heemtuin en ook daar valt nog weinig lente te bespeuren. Het lijkt eerder nog herfst hier. Weinig groen, veel droog riet. Pas als je van heel dichtbij kijkt zie je wat bottende knoppen.

Toch hangt de lente in de lucht, er heerst een bepaalde onrust onder de vogels, zoals de prachtige balts van de futen en allerlei andere drukdoenerij.
De vogels hebben paartjes gevormd, ik hoop voor hun dat het gauw wat warmer zal worden, trouwens voor ons ook.



Als ik de superlichte pluizen van de lisdodde voel, kan ik me voorstellen hoe comfortabel dat voor jonge vogeltjes in een nest moet zijn.
Vroeger schijnt het ook gebruikt te zijn voor vulling van kussens.


Ik speur ook naar brandnetels. Toen ik ze vorig jaar plukte waren ze al iets groter dan nu. Toch pluk ik een zakje vol, omdat ik opeens zin krijg om een gerecht met brandnetels te maken. Ook al zijn het nog piepkleine plantjes, bij brandnetels is dat niet erg, ze overleven het wel.

Ik maak er een heerlijke risotto van, hier het recept.