Zuurkoolschotel met vegan-worst

Vandaag maakte ik m'n tweede versie voor bij deze simpele vegetarische zuurkoolschotel, waar geen pakje aan te pas komt en voor iedereen makkelijk te maken. Easy peasy zou Jamie zeggen. Ik zal het stapsgewijs illustreren met foto's.

Zuurkoolschotel

vegetarisch, voor vier personen, of in ons geval voor twee personen voor twee dagen

500 g verse zuurkool

1 kilo aardappels

1 rode paprika, in stukjes gesneden

1 sjalot, fijngesnipperd

olijfolie

half bakje vegan spekjes

wat paneermeel

paar eetlepels geraspte vegankaas

plantaardige boter

plantaardige melk

1 tl (gerookte) paprikapoeder

Verwarm de oven voor op 200° C

Kook de geschilde aardappels gaar.

Bak de sjalot en de paprika in wat olie, schuif wat opzij en voeg de vega-spekjes toe en bak knapperig.

Doe de zuurkool in een ovenschaal en verdeel het paprika-spekjesmengsel over de zuurkool.

Als de aardappels gaar zijn stamp ze dan tot een grove puree met een klontje boter en wat plantaardige melk. Breng in een laag aan op de ovenschaal, strijk glad.

Maak een mengsel van paneermeel, geraspte kaas en het paprikapoeder. Verdeel dat over de ovenschotel. Nog wat kleine stukjes boter toevoegen en dan de oven in.

Ongeveer een half uurtje, tot de bovenlaag mooi goudbruin is.

Vegan-worst

Bij deze schotel heb ik ook weer vegan-worst gemaakt, experiment 2.

Ik heb dezelfde ingrediënten als bij experiment 1 gebruikt, maar heb deze keer de bloem vervangen door quinoa, dat ik tot poeder heb gemalen in m'n koffiemolen. daar heb ik ook een gedroogd chilipepertje meegemalen.

Verder heb ik een eetlepel gemalen lijnzaad met water tot papje geroerd, als bindmiddel i.p.v. ei.

Ook heb ik nog fijngesneden stukjes tomaat op olie en geweekte gedroogde paddestoelen extra toegevoegd.

Deze worst was ook weer lekker geworden en goed pittig.

Binnenkort experiment 3 met rookaroma en glutenpoeder.

Fris en Fruitig

In januari 2013  ga ik meedoen met het project Fris en Fruitig. 
Dat betekent dat ik drie weken lang leef zonder dieren of planten te hinderen, beschadigen of te doden. Dat doe ik om aandacht te vragen voor onze westerse eetgewoonten en stil te staan bij de gevolgen van ons consumptiegedrag. Omdat wij het zo goed hebben en alles voor het grijpen ligt, is het zo vanzelfsprekend om dagelijks dingen te eten die we eigenlijk niet nodig hebben, waar andere levende wezens en onze medemensen in ontwikkelingslanden de prijs betalen.

Nu is het een beetje onhandig om dit in januari te plannen, er zijn dan geen vruchtgroenten, behalve pompoen. De winter is de tijd van de kolen, maar die mogen in dit project niet. 
Mijn instelling van 'Eet groente van het seizoen, koop biologisch, bij voorkeur uit Nederland' moet ik dus even loslaten.Toch ga ik de uitdaging aan. Omdat de achterliggende gedachte me aanspreekt en ik gewoon van interessante experimenten hou wat betreft eten. Ik zal hierna geen fruitariër worden, daarvoor woon ik op de verkeerde plek op aarde. Als ik nou in Californië zou wonen. Maar hier in onze streken is het een beetje mal. Alsof een Inuit-kind tegen z'n moeder zegt, ik wil fruitariër worden.

Op 2 januari starten we met een groep van -op dit moment- zo'n zeventig deelnemers. We eten alleen dingen die je kunt plukken van bomen, struiken en planten. Drie weken lang bijna fruitarisch leven, op vruchtgroenten, fruit, peulvruchten, noten, zaden en granen is niet gemakkelijk. Geen vlees, melk, boter, kaas, eieren, suiker, brood. Geen koffie, thee, wijn, geen blad- en wortelgroenten. 

Ik zal hier uitgebreid schrijven over wat ik die dagen zal eten en hoe het gaat.
Wat zal ik het meeste missen? Yoghurt, kaas, eieren en uien denk ik. O, en kruiden!

Je kunt me sponsoren met een bedrag per dag dat ik mijn fruitige levensstijl volhoud. Na 21 dagen is het maximum sponsorbedrag bereikt en zamelen we het geld in en gaat het bedrag dat ik en de andere deelnemers inzamelen naar Wakker Dier. Deze stichting streeft naar een samenleving waarin de dieren uit de veehouderij met respect worden behandeld en zet zich daarvoor in met campagnes, voorlichting en juridische procedures.

Ik zoek mensen die mij en daarmee Wakker Dier willen steunen. Voor elk bedrag dat je wilt. Bij vijf cent per dag, als ik het 21 dagen volhoud, komt je bijdrage op ruim een euro. Of tien euro per dag (haha), alles daartussen is welkom. Je bijdrage gaat voor honderd procent naar het goede doel. 

Het zal even doorbijten (!) zijn. Maar als het makkelijk was, zouden jullie mij natuurlijk nooit willen sponsoren!
Het is maar drie weken en ik ben heel benieuwd hoe het me bevalt en welk proces het oproept. Hoe ik eventuele veranderingen in mijn leven ga inpassen.

Ik heb er wel al heel veel zin in om met de beperkte mogelijkheden lekker creatief te kokkerellen.

Knipselbonenschotel met vega-worst en vegan-jus

In Nieuweschans hebben we voor het eerst kennisgemaakt met Knipselbonen.

Ik heb een pakje besteld bij Knipselbonen.nl, en voor deze maaltijd een derde van de hoeveelheid gebruikt.

Een heerlijk winters recept, maar hoort origineel wel met spek en worst, want dat maakt juist de smaak.

Omdat wij geen vlees eten bedacht ik een plantaardige versie.

Vegan-jus heb ik vaker gemaakt, daar ben ik inmiddels zeer tevreden over, zelfs lekkerder dan echte jus! De worst was nog wel een uitdaging. Ik heb weleens vegetarische worst gekocht, maar vond het niet lekker.

Het wordt een spannend experiment om zelf vegan-worst te maken, ik heb een vrije dag, dus alle tijd om te kokkerellen.

Ik kom bij het zoeken op internet nieuwe, mij onbekende ingrediënten, tegen zoals liquid smoke (vloeibare rook), edelgist en glutenpoeder.

Edelgist vond ik maar liqued smoke en glutenpoeder niet. I.p.v. de liqued smoke nam ik gerookte tofu.

Ik heb lang getwijfeld wat ik als vervanging van dat niet verkrijgbare glutenpoeder zou doen. Het is tarwemeel waar het zetmeel aan onttrokken is en dus een heel hoog percentage aan gluten heeft. Het wordt gebruikt om brood elastischer te maken en om seitan te maken. De toko hier had het niet, natuurwinkel ook niet. Misschien kon ik het vervangen door boekweitmeel? Maar dat had ik ook niet. 

Uiteindelijk nam ik maar speltmeel, dus het resultaat zal wel anders zijn dan in het recept.

In het recept werd ook nog amandelmeel gebruikt, dat had ik ook niet in huis. Ik maakte mijn versie met de ingrediënten die voorhanden waren.

Ik heb van het recept de hoeveelheid van de meeste ingrediënten gehalveerd, ik dacht als we het niet lekker vinden, hoeven we niet zoveel met lange tanden te eten, want voedsel weggooien, dat komt in huize Engelwortel niet in frage.

Vega worst

5 stuks

Specerijenmengsel: een half tl mosterdzaad, korianderzaad en karwijzaad, de zaadjes uit 1 kardamonpeul, 1 tl zwarte peperkorrels, een klein stukje foelie en een mespuntje gedroogde tijm, alles fijnmalen (doe ik altijd in mijn oude koffiemolen);

hier voegde ik een tl zout, een mespuntje komijnpoeder en 1 tl paprikapoeder toe

125 g tofu (Viana real smoked tofu) met
een sjalotje en een teentje knoflook
gepureerd in de hakmolen, in een mengkom gedaan en daar voegde ik achtereenvolgens toe:

het gemalen specerijenmengsel

1 el olijfolie

1 el sesamolie

2 eetlepels sojasaus

1 1/2 el edelgist

75 g speltmeel

1 el maizena

Na alles goed omgeroerd te hebben, begon ik te kneden. 

Na zo'n vijf minuten goed kneden vormde ik er vijf worstjes van. Deze strak in aluminiumfolie verpakt, de uiteinden goed vastgedraaid en in een vergiet boven een pan kokend water, in een klein uurtje gaar gestoomd.

Knipselbonenschotel
voor twee personen

60 g gedroogde knipselbonen, in stukjes geknipt en 24 uur geweekt in water
500 g aardappels in dobbelstenen gesneden
1 groentebouillonblokje
een half bakje vegan spekjes

De geweekte knipselbonen hebben ondertussen bijna drie uur zachtjes gekookt, omdat het nu zonder spek en worst van het gangbare recept gaat, heb ik een groentebouillonblokje toegevoegd. Dan de aardappels in dobbelstenen erbij.

Als de aardappels gaar zijn, het vocht niet afgieten, volgens de handleiding schep je met een schuimspaan het geheel in een dekschaal.

De vegaspekjes knapperig bakken in wat olie en over de knipselbonenschotel strooien.

Vegan jus

Laat wat gedroogde paddestoelen weken in warm water. Na tien minuten de paddestoelen afgieten, weekwater bewaren!

Dit weekwater door een koffiefilter schenken om eventueel zand te verwijderen.

Snij de geweekte paddestoelen in kleine stukjes.

Smelt een klont kokosolie, laat een gesnipperd sjalotje goudbruin worden, voeg de stukjes paddestoel toe en een theelepel tomatenpuree.

Voeg een eetlepel bloem toe, goed roeren en voeg het weekwater van de paddestoelen toe.

Voeg een paddestoelenbouillonblokje in stukjes, peper, zout en een scheut sojasaus toe. Zachtjes laten sudderen, zo nu en dan roeren. Ik heb er nog even de staafmixer in gezet.

Heel erg benieuwd pakte ik ze uit en sneed er een in plakjes. Dat ging goed.

Toen proeven … helemaal niet verkeerd, wat droog, ze hadden wat pittiger gemogen, iets meer zout misschien ook wel, maar voor dit eerste experiment was ik niet ontevreden. Misschien zou het nog lekkerder worden als de specerijen eerst geroosterd worden?

Mijn Architect bracht later uitsluitsel, hij is erg kritisch en vind de meeste ‘vleesvervangers’ niks. Hij vond ze lekker, vooral met jus erover en hij was het met me eens dat ze wat pittiger mogen.

Het was een heerlijke maaltijd, toch goed gelukt, zonder dat er een diertje voor gedood hoefde te worden.

De liquid smoke lijkt me een interessant ingrediënt (merk Colgin schijnt de beste te zijn)

en is te koop in Amsterdam en Utrecht. Ik heb inmiddels gevraagd of iemand daar het voor me wil kopen. Op internet is het ook wel te vinden, maar daar komen dan weer hoge verzendkosten bij. Voor glutenpoeder moet ik nog even verder zoeken.

Update: Glutenmeel heb ik inmiddels gevonden ... gewoon te koop bij de molen. Liquid smoke heb ik ook, maar als je dat niet hebt: gerookte paprika doet ongeveer hetzelfde.

Groente-ovenschotel

Als er nog allerlei resten in de koelkast liggen is het altijd weer een uitdaging om daar een lekkere en voedzame maaltijd van te maken. Zeker als er geen tijd/zin/geld is om boodschappen te doen. Vanavond werd het een simpele groenteschotel met deze ingrediënten:

2 sjalotjes, kleingesneden

1 teentje knoflook, kleingesneden

een halve rode paprika, kleingesneden

drie wortels, grof geraspt (ik had witte wortels uit het Odinpakket)

een halve stronk chinese kool, fijngesneden

een half bakje vegetarisch gehackt

geraspte kaas

olie, cayennepeper, peper en zout

een kleine pompoen, in stukken gesneden

Verwarm de olie en fruit de sjalot en knoflook, voeg de groenten toe, peper en zout, een klein scheutje heet water en laat het ongeveer een kwartiertje smoren.

Schep in ovenschaal, verdeel het gehackt erover en bedek met een laagje geraspte kaas. Zet in oven, 200 °C, tot de kaas een mooi goudbruin kleurtje heeft.

Ik had nog een stuk pompoen, dat in stukken gesneden en met olie (over van een bakje olijven) roosteren in een andere ovenschaal naast de groenteschotel. Als het te hard gaat met aluminiumfolie bedekken. Ik vind het zo lekker, geroosterde pompoen, het wordt een beetje zoetig en knapperig.

Ik maak vaak dit soort gerechten, je kunt met allerlei restjes variëren.

En daarna -omdat het sinterklaas is- een blok pure chocolade aan een stokje laten smelten in hete mmmelk.

Op het eerste gezicht (12)

De laatste 'Op het eerste gezicht'. Wel een sombere op deze natte decemberdag.

Het had een leuke afsluiting geweest als het gesneeuwd had. Hoewel het wel in de lucht zat, op sommige plaatsen wat natte sneeuw, hier alleen veel regen.

Met spanning zal ik de kruisbes volgen. De knopjes naast de stekels zien er goed uit!

Maar van zo'n dakterras word ik niet echt vrolijk. Gelukkig fleuren de vogeltjes het nog wat op. 

Het laatste groen is van de klaver als groenbemester en (on)kruid wat vanzelf opkomt.

De korianderplantjes hebben goed dienst gedaan, zo makkelijk was het om dat te kweken. Helaas houdt Mijn Architect niet van de smaak.

Zo'n rondje over het terras roept wel gedachten op over hoe en wat ik volgend jaar wil. Plannetjes wel gelijk in het notitieboekje schrijven, anders vergeet ik ze. Ik krijg er gelijk zin in!

Hier vind je alle twaalf maanden van dit jaar van 'Op het eerste gezicht'.

Twee dagen later was het zover!

Het Kookboek van de Vegetarische slager

Soms MOET ik een boek hebben. Maar in het kader van de bezuiniging en plek in de boekenkast heb ik voor mezelf een erg strikt en kritisch aankoopbeleid bedacht.

Een boek zò graag willen hebben, maar er niet het volle pond voor willen (kunnen) betalen, hoe doe je dat?

Bibliotheek is geen optie, die loopt meestal achter hier.

Kijken bij Boekwinkeltjes.nl of iemand het al weer kwijt wil.

Of bij de Slegte of op MP … en ja hoor, bingo … een nieuw boek, bijna voor de helft van de prijs.

Helemaal happy ben ik met m'n nieuwe aanwinst: Het Kookboek van de Vegetarische Slager.

Lekker in bed lezen. Plakkertjes daar bij wat ik wil gaan maken. Er staan fantastische, feestelijke recepten in.

Maar vandaag een simpel gerecht. Niet helemaal volgens het boek, maar maken met wat er in huis is. 

Quiona wordt het (oer)graan van de Inca's genoemd. Het is geen graan, maar bestaat uit minuscule kleine zaadjes, van een plant van de Ganzevoetfamilie.  Het is rijk aan magnesium, koper, fosfor en vitamine B1,bevat alle eesentiële aminozuren en is een bron van ijzer, zink en kalium. 

Nasi van Quinoa

In het recept van de Vegetarische slager (blz. 90) wordt 'teriyaki' gebruikt, maar helaas niet te koop bij mijn natuursuper.

Ik heb nog een half pakje vegaspekjes en genoeg groente.

Dit werd mijn versie van de Nasi van Quinoa (voor 2 personen):

150 g quinoa

300 ml water

1/2 bakje gerookte vega-spekjes

olijfolie

een halve stronk Chinese kool

een halve groene paprika

een bakje Shiitake

een kleine prei

1 sjalot

1 tl sambal

2 el ketjap manis

1 el nasikruiden

zout en peper

Spoel de quiona goed en kook dan zachtjes in water, in ongeveer een kwartiertje gaar.

Bak de spekjes knapperig in wat olie en laat afkoelen op een bord met keukenpapier.

Snij de sjalot, prei en chinese kool fijn en snij de Shiitake in plakjes.

Roerbak alle groente in hete olie in een wok en voeg de nasikruiden, sambal en ketjap toe, en wat peper en zout.

Voeg tenslotte de gare quinoa toe en de spekjes. Schep goed door elkaar. 

Simpel, lekker, gezond en vegetarisch!

Boksdoorn of Gojibes?

Toen ik deze blog schreef zou ik nog teruggekomen op de toen aangeschafte plant, de Boksdoorn. Nu is het niet zo goed gegaan met deze plant, hij kreeg meeldauw en stak ook mijn peterselieplantjes aan. Die heb ik weggegooid, de boksdoorn heb ik afgeknipt en kijk volgend seizoen wel of hij weg moet of niet.

Maar wat is het nou, die boksdoorn? Volgens het kaartje wat er aan hangt:

Boksdoorn (Lycium barbarum), Goji Berry. Eetbaar, de bessen worden gebruikt in vruchtensappen, in gerechten en soepen, in de thee en hebben geneeskrachtige eigenschappen. Aha de boksdoorn is dus de Goji bes.

Als ik google krijg ik: De boksdoorn is een giftige plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). Het is een struik die oorspronkelijk afkomstig is uit Azië.

In België en Nederland komt de plant onder andere verwilderd langs de rivieren en in de duinen voor. Nachtschadeachtigen zijn ook aardappels en tomaten. De Belladonna is ook uit de Solanaceae-familie, waarvan de bessen bijzonder gevaarlijk zijn, ze bevatten de uiterst giftige stof atropine.

Op deze lezenswaardige site bij 'Gevaarlijke planten' krijg ik opmerkelijke informatie:

De boksdoorn behoort tot de uitgebreide familie van de nachtschades en deelt dus ook diens gifstoffen. De hele plant is dodelijk giftig met stofjes als atropine en dat levert u maag- en darmstoornissen, neurologische problemen en hartritmestoornissen op. Uiteindelijk kan een vergiftiging zeker fataal zijn voor mens en dier. Een plant om met een boog om heen te lopen, zo zou je denken en je zult hem zeker niet als heel gezond willen betitelen. Dat klopt, maar daar weet de commercie wel raad mee. Want die geven zo’n dodelijke plant gewoon een andere naam en vertellen de onwetende consument vervolgens dat hij werkt tegen allerlei lichamelijk ongemak.
Dat is bij de boksdoorn ook gebeurd en in je boodschappenmand liggen dus geen giftige boksdoornbessen, maar heerlijke gezonde goji-bessen. 

Alleen de bes is eetbaar en zit inderdaad vol met het gezonde vitamine C, calcium en magnesium. 

Verder zijn er nog een aantal meldingen van een gevaarlijke allergische reactie na het eten van boksdoornbessen. Gezond is toch wat anders.

Hè, nou dacht ik een bijzonder besje op het dakterras te kweken, waar ik misschien wel een aparte jam van zou kunnen maken.

Ik zoek nog verder op het internet. Het lijkt of er heel veel info te vinden is, maar dat is voornamelijk van commerciële sites die je die besjes proberen te verkopen. Als je de informatie mag geloven zijn de besjes de allergezondste supervruchten, goed voor en tegen alles. Krachtige anti-oxidanten tegen veroudering, Alzheimer, goed voor je weerstand, bloeddruk, geheugen, bloedsuiker, gewicht, spijsvertering, ogen, symptomen van de overgang, ook tegen tumoren enz. Als ik het goed begrijp kan je minstens 200 jaar worden als je dagelijks een handjevol van deze besje eet. Op andere sites schrijven ze elkaar voornamelijk na.

Het is allemaal nogal tegenstrijdig wat ik lees. Ik besluit een zakje gedroogde gojibesjes te kopen.

Ik had er wat meer van verwacht, zo bijzonder smaken ze eigenlijk niet. Ik week er ook een aantal in wat water. Ze zwellen mooi op en smaken naar … water. Op het zakje staat verder niks, geen herkomst, hoe ze gedroogd zijn etc. De plant is giftig, die eet ik niet, net zomin ik het loof van een aardappelplant zou eten. Maar kan iemand mij het bewijs leveren dat er GEEN atropine in de besjes zit? Me overtuigen waarom ik deze besjes zou moeten eten?

Pompoenbrood

Dit brood maak ik elke herfst weer. Ooit gevonden bij Oetker.

Het lukt meestal goed, is erg lekker en het blijft lang vers, als het de kans tenminste krijgt.

Je kunt het ook prima invriezen. 

Zo maakte ik het deze keer:

Oven voorverwarmen op 200 °C

350 g tarwebloem

500 g speltbloem

50 g pompoenpitten, iets fijner gehakt, bewaar wat pompoenpitten om te bestrooien

200 g geraspte pompoen

15 g zout

10 g suiker

14 g droge gist

1/2 l lauw water

Meng alle ingrediënten met een houten lepel door elkaar in een kom, voeg in gedeeltes het water toe.

Stort het daarna op je werkvlak en ga kneden. Het is een zeer plakkerig deeg, maar het gaat al knedende minder plakken en krijgt steeds meer samenhang, dus gebruik geen extra bloem.
Ik gebruik deze methode, van Richard Bertinet, hij maakt daar een fougasse, meer daarover vind je hier.

Vorm een bal van het deeg en laat het in een ingevette kom ongeveer een uur rijzen, tot het volume verdubbeld is.

Na de eerste rijs het deeg verdelen in twee gelijke stukken. Plet het deeg voorzichtig met de muis van je hand. Vouw 2/3 naar binnen en druk licht aan. Vouw het onderste deel daarover en druk weer aan. Draai het geheel om en vorm het in een ovaal, of doe het zo.

Dek af met ingevet plastic folie en laat nog ongeveer een half uur rijzen. 

Maak er wat snedes in, bestrooi met de rest pompoenpitten en zet onderin de oven, ongeveer 30 - 45 minuten (in de gaten houden).

Laat op een rooster afkoelen, doe er dan gelijk één in de vriezer, want je kan er niet van af blijven en op is op!

Rode Hoeden lunch

Zoals jullie wellicht weten ben ik lid van de Red Hat Society. Jaarlijks wordt er door een chapter een Queenslunch georganiseerd. Dit jaar vond dat plaats in Den Haag. Queens mogen dan hun vice-queen meenemen.

Ons chapter heeft geen officiële vice-queen meer, maar ik vergezelde onze Kwien in de hoedanigheid van Vice-Queen Ada Interim.

We waren met een flink koppeltje. Erg gezellig altijd deze hoedenbijeenkomsten. Vooral leuk ook altijd de verbaasde/verbijsterde blikken van onwetende passanten. We zitten met z'n allen in restaurant Gember dat naast het Gemeentemuseum zit, het mooie Art Deco gebouw van Berlage. Uiteraard bezoeken mijn Kwien en ik na de lunch het museum nog even en genieten we van de tentoonstelling Fabulous Fifties, Fabulous Fashion.