Vasten 2012, dag 1

Algarve, oktober 1999

Een keer (soms twee) per jaar ga ik sapvasten. Daar ben ik in 1999 mee begonnen, in Portugal.

Daarna heb ik het jaren achtereen in Zeeland gedaan, bij het heerlijke kuuroord de Schouw, en een keer vasten & wandelen in Schoorl met Kolibrievasten.

De laatste keer 'georganiseerd vasten' was tijdens een gezondheidsvakantie in Montenegro. Dat is een verhaal apart.

Tegenwoordig doe ik het gewoon thuis, ivm de kosten, het is een prijzige hobby!

M’n eerste ervaring in Portugal vond ik geweldig. Wonderlijk was het om te ervaren dat je zo makkelijk een weekje zonder eten kunt en toch sportief bezig kunt zijn.

Je verliest wel een paar kilo, maar daar gaat het niet om. Weer bewuster met voedsel en je lijf omgaan.  Ik voelde me tijdens het vasten en lang daarna geweldig fit en vitaal. Alsof er echt iets opgeruimd is.

Alles voelt daarna weer beter. Huid lijkt beter, nagels mooier, haar minder gauw vet, oogwit lijkt witter, tong rosser, geen opgeblazen gevoel.

Maar vooral die energiekick, echt weer lekker in je vel zitten, kunnen loslaten, en weer bergen kunnen verzetten, dat zijn de hoofdredenen voor mij.

Ook stop ik een of twee keer per jaar met alcohol, die periodes variëren van een week tot drie maanden. Dat doe ik vooral om te kijken of ik nog wel zonder kan (ik ben namelijk ‘erfelijk belast’), want ik vind het ook wel erg lekker, al die wijntjes.

Het beste is in het voorjaar, omdat er dan ook meer fruit is. Na het schilderen en het opruimen van het huis heb ik nu ook behoefte om lijf en hoofd op te ruimen. Deze week is het  zover. De afgelopen week heb ik al wat afgebouwd: minderen met brood, vlees, wijn, koffie en zwarte thee.

Vandaag begin ik. Zonder de begeleiding van een kuuroord, zonder de rust en stilte, zonder de massages en andere verwennerij. Gewoon thuis en tijdens de werkweek. Omdat ik ervaring genoeg heb met vasten gaat dat wel lukken. De fantastische uitwerking is de beloning.

Dus deze zaterdag start ik voor 5 dagen sapjes en soepjes. Maandag wordt lastig, want dan heb ik op het werk de Kookclub. Donderdag het vasten breken en daarna weer langzaam naar normaal.

Komt goed.

Eerste sapje van sinaasappel, appel, bleekselderij, wortel en gember

Op het eerste gezicht (1)

Op AnneTannes Kruidenklets las ik over het maandelijks foto’s zetten van je tuin, een erg leuk idee, en hoewel ik geen tuin heb, gebeurt er ook van alles in mijn stadse natuurgebiedje: mijn dakterras.

Dus doe ik graag mee, vandaag met een foto van een pot waar al allemaal groene puntjes verschijnen: sneeuwklokjes en nog iets, wat ik niet meer weet.

Stoofperen

Stoofperen naar een recept van Levine, maar ik had alleen rode wijn in huis, i.p.v. witte. De saffraan heb ik dan maar weggelaten, de steranijs heb ik wel gebruikt, naast de kaneel, en dat gaf een erg lekker smaakje!

Cake met kaneel en chocolade

Binnenkort ga ik een cliënt thuis helpen met het bakken van een cake. De dag daarna, op zijn verjaardag, wil hij trakteren op de groep.

Ik zocht een eenvoudig, maar wel erg lekker recept. Waar je niet teveel verschillende ingrediënten voor moet aanschaffen, of veel keukenspullen moet hebben. 

Ik dacht eerst aan een tulband, maar hij heeft een klein los oventje en daar past geen tulbandvorm in. Dan maar iets in een lage ovenschaal. In ieder geval genoeg stukken om iedereen te trakteren.

Uit de recepten van Levine koos ik voor de cake met kaneel en chocolade.

Zie de link voor het recept. Heel makkelijk en geen mixer nodig.

Een flinke cake, mijn schaal was iets groter dan die van Levine, ik denk dat er wel 20 stukken uit gaan.

Heerlijk veel chocolade, alleen wat lastig te fotograferen.

Waterkerssoep

Of zoals de kok het noemt: Cressonsoep.

In de Odintas van deze week zit een zakje met 100 gram waterkers .

Ik neem het recept van Piet Huysentruyt als leidraad, daarin zit ook tuinkers, maar dat heb ik niet.

Ik maak er op de volgende manier een vegan-versie van:

100 g waterkers

1 gesnipperde sjalot

2 bosuitjes in ringetjes

1 prei, in halve ringetjes gesneden (ik gebruik het groen wel, in tegenstelling tot wat het recept zegt)

2 aardappels in kleine stukken

1 liter groentebouillon

scheutje olijfolie

zout en flink peper

(eventueel) een beetje sojaroom

Stoof de sjalot, prei en aardappelen even in de olie, voeg de bouillon toe, breng aan de kook en laat zachtjes koken tot de groente gaar is.

Voeg de waterkers toe en pureer met de staafmixer. Peper en zout naar smaak toevoegen. Roer er tot slot wat sojaroom door en serveer.

Schorseneren

In de Odintas zaten nog schorseneren. Vroeger werden ze wel winterasperges genoemd, maar meestal worden ze Keukemeidenverdriet genoemd omdat er bij het schillen een kleverige, melkwitte stof vrijkomt. Het  viel mee, ik heb ze eerst goed onder de kraan afgeborsteld en dan geschild. Dat plakken viel reuze mee, ik had ook maar 400 gram.

Ik vind het niet bijzonder, op asperges lijken ze niet.

Omdat ik nog een stukje blauwe kaas in de koelkast had, werd dat een sausje. Daar maak je alles wel lekker mee.

Voor de liefhebbers van schorseneren: kijk eens bij Coquinaria en bij Okke!

Pompoensoep

Heel lang geleden kreeg ik eens pompoensoep voorgeschoteld en ik vond er niets aan, een zoetige weeïge soep.

Eind jaren 90 kreeg ik van iemand een zelfgeteelde pompoen cadeau en ik deed weer eens een poging. Uit het boek van AH, de nieuwe kijk op koken, maakte ik de soep en toen was ik verkocht.

Nu ben ik helemaal gek van pompoen ... soep, jam, brood, puree, geroosterd ... het komt hier regelmatig op tafel. Kijk voor andere recepten van deze bijzondere vrucht onder het label ‘pompoen’.

Door de oosterse smaken is het een verwarmende soep voor koude dagen, een heerlijk zalvige troostende soep.

We eten hier samen een kop van en de rest gaat in 2-persoonsporties de vriezer in.

1 kg pompoen (= ongeveer 500-600 g pompoenvruchtvlees)

150 g winterwortel

300 g aardappel

1 ui

stukje gemberwortel (2 cm)

olijfolie

1 liter kruidenbouillon (van blokjes)

2 theelepels gemalen koriander (ketoembar)

1 theelepel gemalen komijn (djinten)

evt. zout, peper

1 courgette (fac.)

sojaroom

Schil pompoen, wortel en aardappels en snij in stukjes. Snipper de ui.

Schil de gemberwortel en hak fijn.

Verhit de olie en bak de ui, pompoen en wortel ca. drie minuten.

Voeg gember, koriander, komijn, bouillon en aardappels toe en laat de soep zachtjes 20 min. koken.

Snij de uiteinden van de courgette, snij in blokjes en kook ze de laatste 10 minuten in de soep gaar. Pureer de soep met de staafmixer, proef en breng zonodig met peper en zout op smaak.

Roer bij het serveren eventueel wat sojaroom erdoor of cashewnotenroom.

Update: Inmiddels schil ik de pompoen niet meer, bij biologische is dat helemaal niet nodig, alleen eventuele lelijke plekjs wegsnijden. De schil wordt gewoon zacht tijdens het koken, en het scheelt veel schilwerk en het gevaar van met je mes uitschieten tot bloederige taferelen!

Na mist komt zonneschijn

In de zonneschijn neemt de mist de gedaante aan van pareltjes op de laatste bloemen van november.
Gewoon onderweg naar 't station. Geen idee welke plant.

Beestjes, allemaal beestjes

Nadat ik achter in het keukenkastje kort geleden een vergeten voorraadpot met levende inhoud vond, maak ik nu vaker het kastje leeg en schoon en ben strenger geworden wat betreft aangebroken verpakkingen. In huize Engelwortel wordt bij voorkeur geen voedsel weggegooid.

Ik streef ernaar om overal de datum van opening op te schrijven, op m’n werk doe ik dat tenslotte ook.

Toch vergeet ik het thuis nog regelmatig. Vanmorgen het etenskastje weer eens leeggehaald en schoongemaakt. Weer netjes ingeruimd en op datum gecontroleerd. Geen losse halfvolle verpakkingen meer in de kast, alles wat nu aangebroken wordt, krijgt direct een datum en gaat in een voorraadpot, alles is weer lekker spic en span. Rob Geus mag langskomen!

Die pot met beestjes … ik griezelde ervan maar het had ook iets interessants. Er zaten zonnebloempitten in, bovenin hing een fascinerend gordijn en daaronder krioelde het van het leven, van … ja van wat?

Ze zijn de GFT-bak ingegaan, want in die plasticpot was het ook geen diervriendelijk leven.

Mocht je wel tegen wat horror kunnen, hier een fimpje van die voorraadbus, ik heb er een muziekje onder gezet ... maar denk je iew, iew, jakkes … vind je beestjes echt te smerig, ga je gillen, dan beter niet kijken!

Pompoen-appeljam (1)

Bij de eerste hap denk je ... wat is dit ... abrikoos?

Nee, iets anders, lekker, apart. Iedereen die deze ‘jam’ proefde was aangenaam verrast.

1300 gram pompoen, (schoon gewicht), geschild en kleingesneden

700 gram appel, geschild en in stukjes

1 theelepel kaneel

1 theelepel gemberpoeder

2 zakjes Marmello nr. 2

500 gram suiker

sap van een halve citroen

1 theelepel vanille-extract

Doe een bodempje water in een grote pan en voeg de pompoen- en appelstukjes toe. Kaneel en gemberpoeder toevoegen.

Breng aan de kook en laat het zachtjes koken tot ‘appelmoes’dikte. Let op aanbranden, eventueel water toevoegen.

Fijner maken met staafmixer.

Meng de suiker met de Marmello en voeg dit langzaam toe. Weer al roerende aan de kook brengen. Citroensap en vanille-extract toevoegen. Flink laten borrelen. Druppeltest op koud schoteltje.

Potjes vullen en 10 min. op kop zetten.

8e dag No Impact Week - Eco Zondag

No Impact Week 2011

Doe maar lekker even niets… mijn idee. Helemaal niets zal het niet zijn. Als we thuis zijn is de zondag juist de dag om een beetje voor de buis te hangen, zeker voor Man. Ik mag graag blogjes schrijven en blogjes lezen. En als werkende mens moet er ook een beetje huisgehouden worden. Aj, en de koelkast moet gesopt, hij was nog nooit zo leeg.

Juist op zondag is er ook tijd voor lekker kokkerelen, dat vind ik zo ontspannend, iets uitproberen.

Boodschappen doen op zondag houden wij niet van.

Een cafeetje bezoeken (in Groningen) op z’n tijd, daar zijn wij wel voor. Dus misschien niet allemaal zo Eco zondag, wel een fijne zondag.

Dit was dus mijn No Impact Week:

Minder consumeren doe ik al zo’n twee jaar. Het komt nog wel eens voor hoor, dat ik schoenen zie die ik MOET hebben, maar al stukken minder. Niet veel geld te besteden hebben helpt sowieso om duurzaam te zijn.

Afval kan nog minder. Ik zie mezelf niet zo gauw met een tupperwaretje naar de winkel gaan, maar ik neem wel gebruikte plastic zakjes mee. Ik heb nog veels te veel plastic tasjes in huis. Ik zal in winkels nog duidelijker moeten zijn in het weigeren. Ik zag trouwens ergens op internet de tip om van die tasje iets te breien of haken. Misschien een goede boodschappentas J.

Op mijn werk kan ik weinig doen, ik heb wel bij een activiteit de plastic bekertjes vervangen door glazen. Dat scheelt dus gemiddeld zo’n 20 bekertjes per week, 1.000 in een jaar. Het kost overleg, je moet collega’s en vrijwiligers meehebben en men moet er weer aan wennen.

Nieuw inzicht: niet meer ergeren aan zwerfafval, maar oprapen!

Vervoer doen wij goed, alles op de fiets en lopend, en met de trein. Paar keer per jaar een auto lenen of huren.

Voedsel. We zijn wel lekkerbekken. Ik wil kwaliteit. We hebben geen junkfood of frisdranken in huis. Geen kant en klaar. Ik let op toevoegingen en streef naar gezonde voeding. Biologisch heeft, zo mogelijk, de voorkeur. N.a.v. de No Impact Week heb ik weer een groenteabonnement genomen.

Gerechten uit andere landen hebben onze manier van eten toch ook verrijkt. Ik noemde het al, ik koop geen boontjes uit Kenia, wat lokaal verbouwd wordt heeft m’n voorkeur. Maar ik wil bijvoorbeeld wel peper en olijfolie in huis hebben.

Ik vind het knap hoor, mensen die geen vlees, geen vis, geen melk, geen kaas, geen eieren, geen suiker, geen granen, uitsluitend lokaal enz. eten.

Bij ons alles met mate, dan blijft het leuk.

Energie, streven naar zo zuinig mogelijk. Maar ook daar geldt: ik ga mijn was niet in een teil doen. Het huis hoeft niet erg verwarmd te worden, het is niet groot en redelijk geïsoleerd. Zodra het onder 18° komt zet ik de CV even aan.

Daarnaast kan je je er op kleden.

Ik werk in zorgcentra en bij mensen thuis … de temperatuur is daar meestal niet te harden, zo warm … wat is het heerlijk om thuis te komen in een lekker koel, fris huis.

Water doe ik ook zuinig mee, het kan nog beter door ietjes minder lang te douchen, loeiheet douchen hoeft voor mij niet. En emmers met opvangwater voor het toilet is hier ook niet nieuw. Wassen doe ik met het verkorte pogramma, de hoogste temperatuur is 40°. Een keer in het kwartaal een hete was, schijnt goed voor het apparaat te zijn, gaat dus langer mee.

Verder vraag ik altijd om kraanwater in een restaurant. Soms krijg ik het antwoord: Dat schenken wij niet. Vanaf nu laat ik het er niet meer bij zitten,

ik ben de klant … die was toch koning? En anders kom ik daar niet meer.

Conclusie: Ik weet dat ik al aardig bewust bezig ben.

Ik vond het vooral leuk om mee te doen, jammer dat er verder geen gelijkgestemden in mijn omgeving waren. Maar de nieuwe blogs die ik heb ontdekt en de reacties op Facebook vond ik erg inspirerend.

We nemen misschien muizehapjes, eh -stapjes in vergelijk met anderen, het kan altijd beter, dus we gaan gewoon door, gewoon, we zijn geen ‘fundamentalisten’.

7e dag No Impact Week - Doe iets goeds

Ik had grote plannen dit weekend om iets goeds te doen. Er is niks van terechtgekomen omdat ik veel gewerkt heb de afgelopen week, ik kwam er gewoon niet aan toe om iets te regelen, om te bellen. Bijna fulltime gewerkt deze week en dat gaat de komende weken zo door.

Vanmiddag nog wel even naar de plaatselijke zorgboerderij gefietst en gevraagd of ik nog wat kon betekenen. De begeleider die ik sprak kende No Impact Week niet.

Ik vertel wat de bedoeling is. Hij vond het een sympathiek plan, maar met alles aan me uitleggen zou hij juist meer tijd kwijt zijn, dan dat het iets opleverde. Dat is zo natuurlijk. We spraken af dat ik nog een andere keer contact zal opnemen.

De kleine dingen doe je toch wel, onderweg glimlachen naar mensen, groeten, iemand voor laten gaan bij de kassa.

Eergisteren nog: een scooter die in een hoop bladeren onderuit ging. Niemand ging even vragen of alles in orde was. Sommige jongelui fietsten zelfs joelend langs hem heen. De knul stond te trillen, maar vooral van de schrik. Zere knie, scooter kapot, maar lopen ging wel. Even een beetje aandacht geven doet toch goed.

Zoon was vandaag wel blij, z’n vader kwam helpen met klussen, z’n moeder heeft een tasje schone was meegegeven.

Maar die grote plannen … nee daar komt vandaag niks van.

Wat dan voor nu? Ik heb nog wat lege blikjes opgeraapt in mijn straat, tussen het winkelende publiek. Het is zoals Peter Smith zegt: eerst voel je je opgelaten, daarna voelt het goed. Gewoon glimlachen naar de mensen die je verbaasd aankijken.

En een boodschapje voor iemand meegenomen en ze was zo blij: Ik heb nog wat voor je … en pakt iets uit haar koelkast, jij bent toch zo gek op bessen? Een plasticbakje blauwe bessen werd me aangeboden … uit Uruguay!! Wat zeg je dan, tijdens de No Impact Week, met die verwachtingsvolle blik naar je? 

O, … wat lekker, wat lief van je, dankjewel!

Blauwe bessen uit Uruguay … ik wist niet eens dat ze daar groeien. Hopelijk heeft de teler een eerlijke prijs gekregen en ze zijn toch wel per boot hier gekomen?

Die bessen … ze moeten na alle moeite toch op, ze verdwijnen in een zelfgebakken koek.

Man genoot ervan na deze toch wel karige week op het gebied van lekkers in huis. Dus dat is ook weer goed!

O, ja en ik steun ook wat goede doelen, zoals bijvoorbeeld

Vogelbescherming

Greenpeace

Groninger Landschap

Domies Toen,

en nog meer die ik even niet weet, ik moet eens uitzoeken welke allemaal automatisch worden afgeschreven en daar misschien eens kritisch naar kijken.

6e dag No Impact Week - Water

Vandaag 11-11-11.

Behalve dat het Dag van de Duurzaamheid is en Sint Maarten en ook iets met carnaval, geven veel mensen in love vandaag op deze bijzondere datum ook elkaar het Ja-woord.

Voor ons No Impacters is het dag zes, dag van het Water.

Ik denk en hoop dat ik minder gebruik dan die 120 liter die gemiddeld door de Nederlander gebruikt wordt.

Onze CV-ketel is op de 1e verdieping, de douche op de tweede. Als we willen douchen komt er eerst een heleboel koud water, maar dat vangen we op, in een emmer. In de zomer ging dat naar de moestuin op het dakterras, nu spoelen we het toilet er mee door. Het blijft natuurlijk belachelijk dat wij hier ons toilet met drinkwater doorspoelen. Schamen jullie je niet? Ik wel. In een volgend huis wil ik dat anders regelen.

Nu niet na elk plasje zoveel liter drinkwater erdoorheen jagen.

We hebben ook geen bad. Ik ben wel een mens om elke morgen te douchen, maar als proef sla ik vanaf nu een dagje over, dus om de dag en ook wat korter. Kijken hoe dat bevalt.

Tandenpoetsen, niet meer met lopende kraan, maar een bekertje.

Afwasmachine is al jaren kapot, dus doen we met de hand, in de gootsteenbak.

Vleesproductie schijnt giga veel water te gebruiken. We eten wel vlees, maar zo weinig, meer als smaakmaker dan als hoofdzaak, paar keer in de week.

Deze week heeft de wasmachine nog niet gedraaid, maar na noodkreet Zoon: geen sokken en onderbroeken meer, morgen toch een wasje draaien.

Zelf let ik erop dat iets soms na 1x dragen heus niet gelijk in de was hoeft. We werken tenslotte niet in de mijnen!

Tijdens deze natte zomer was de regenton voldoende gevuld. Pas in september raakte hij een beetje leeg. Het water uit de regenton is alleen voor de planten. Ik heb wel een pantykousje om de toevoer gebonden, toch ligt er op de bodem altijd een laagje zwarte drab, dus dat is niet bruikbaar voor andere doeleinden. Maar toen was het ook wel klaar met zelfgeteelde tomaatjes en courgettes.

Heel erg peotserig ben ik ook niet meer, toch geen tijd voor.

Spaart ook water. Alles kan altijd beter, maar we zijn redelijk tevreden over ons watergebruik.

5e dag No Impact Week - Energie

Sinds twee jaar verdiep ik me al in ons energieverbruik.

Wij hebben een “slimme meter” en ik kan dagelijks op internet kijken wat het geschat verbruik en wat het werkelijke verbruik is. We hebben groene stroom.

Afgelopen winter ging de koelkast uit, hoewel dat minder besparing opleverde dan ik verwachtte. Als het volgende week koud genoeg is ga ik het nog eens proberen. Wasmachine en oven zijn veel duurder in verbruik. Ik probeerde wel eens te wassen met nachtstroom, maar lig dan naar dat geluid te luisteren en slaap niet, dus dat is ook niks.

Een wasdroger heb ik niet, daar is in dit huis geen plek voor, dus de was hangt buiten, of binnen op een rekje. We hebben steeds meer spaarlampen en ledlicht.

Het is elk jaar de sport om toch weer geld terug te krijgen van het energiebedrijf, ook al gaat de maandtermijn naar beneden, en dat lukt nog steeds. Kind het huis uit scheelt ook bergen stroom.

We trekken bij het naar bed gaan de stekker eruit bij apparaten die altijd standby blijven, zoals TV, DVD-speler en CD-speler.

De TV onder protest, want bij het weer aanzetten reageert hij steevast met de kreet: STROOMSTORING - Controleer tijd en datum!

Maar we zetten niet alle elektriciteit uit, zoals de echte avontuurlijke No Impact deelnemers doen … het digitale kastje laten we aan, ik ben bang dat ik anders alle instellingen kwijt raak ... en de router voor internet blijft aan. Koelkast ook en natuurlijk de pomp van CV-ketel.

Deze avond hebben we heel weinig licht aan en veel kaarsjes.

Geen TV. We kijken trouwens vrij weinig TV.

Wij koken op een keramische kookplaat, maar vanavond alleen de rest bonenschotel van gisteren in bouillon opwarmen. Dat gaat prima op het petroleumstel.

Romantisch eten bij kaarslicht. Iets minder romantisch, maar wel hilarisch: twee dagen bonen eten wil wel wat geluid geven ... wij zingen dan altijd: Wat ruist daar door het struikgewas?

Zo moeilijk is het niet om minder energie te gebruiken.

De verwarming hoeft niet aan, de thermostaat staat op 15°, maar het is in de huiskamer 18,5°. Komt zeker door de boekenkast en de kaarsjes. Dat is prima met een vest aan. Op de bovenverdieping zijn alle radiatoren dichtgedraaid. Ik slaap het lekkerste in een koude slaapkamer, met een raam open. Een voordeel van de overgang is dat ik het zelden koud heb.

Verder scheelt het ook als je de hele dag niet thuis bent.

Het zou een vrije dag zijn, maar als oproepkracht kan dat zomaar veranderen.

Gewerkt van half 9 tot half 3 uur en nog van half 5 tot zes overleg. Kijk, werken bespaart veel energie thuis!

Weer vijf dingen waar ik blij mee ben:

Met de overvloed in mijn leven

De natuur dichtbij

Dat ik toekomstplannen kan maken

Dat Man en ik samen zo de slappe lach kunnen hebben

Dat ik gelukkig ben

 Nog even snel op de laptop, blogje plaatsen en vroeg naar bed. Welterusten!

Bonenschotel in de No Impact Week

Het is niet echt een recept, meer een samenstelling van wat voorhanden is,

ik gebruikte:

4 soorten gedroogde bonen, de avond tevoren in de week gezet (ik weet niet hoeveel het was, geweekt bleek het een pannetje vol)

een halve prei, gesneden in ringetjes

1 ui, kleingesneden

1 kleine rode puntpaprika

1 knoflookteen

een halve courgette

een restje gekookte broccoli

een restje chorizo, in stukjes gesneden

een half pakje sugo pasta saus

peper, zout, pikante paprikapoeder, oregano

ik bak in een mengsel van kokosolie en olijfolie (niet lokaal, wel biologisch)

De bonen en de groenten zijn lokaal en biologisch.

Het smaakte zowaar goed!

Er is ook nog voor morgen, dan wordt het soep.

Hier vind je informatie over week- en kooktijden van peulvruchten.