Chiamakronen

Dit tijdschrift kocht ik op het station toen ik een trein miste. Er staan veel vegan-recepten in en de vegetarische zijn makkelijk te veganiseren.

Op blz. 55 staat een recept van koekjes, dat doe ik zelden, koekjes bakken, want mijn ervaring is dat ze dan allemaal achterelkaar opgegeten worden.

Dit vond ik een erg leuk recept, zag er makkelijk uit en ik had alles in huis, dus toch maar weer eens aan de koekjes.

Het zijn een soort kokosmakronen en er worden Chiazaadjes gebruikt. Ik heb ze in huis maar verder dan een handje in m'n smoothie ben ik nog niet gekomen. Terwijl je er zulke leuke dingen mee kunt doen.

Chiazaadjes was een belangrijk onderdeel van het dieet van de oude volken van Midden- en Zuid-Amerika. In de oude taal van de Maya's betekent chia kracht. De chiaplant is een Salvia-soort.

Door het vermogen van chia om in water tot een gel te vormen is het een prima vervanging van ei.

Ze hebben een gunstig effect op de bloedsuikerspiegel, geven een verzadigd gevoel, bevatten omega-3 vetzuren en aminozuren. Tevens bevatten ze drie keer zoveel ijzer als spinazie en vijf keer zoveel calcium als melk.

Zijn er ook nadelen? Als je bloedverdunners of bloeddrukverlagende middelen moet gebruiken, dan is het oppassen met chiazaad, want chiazaad werkt ook als bloedverdunner. En net zoals met allerlei andere zaden en noten, zijn er mensen allergisch voor.

Ze hebben weinig smaak van zichzelf, dus kun je ze toevoegen aan allerlei gerechten, zoals eivervanger, maar ook gemalen als meelvervanger.

Chiamakronen

1 flinke eetl chiazaadjes

155 ml water

Laat de zaadjes 20 minuten wellen in het water

65 g plantaardige boter (provamel bakken&smeren)

130 g suiker

1 tl bakpoeder

snufje zout

90 g bloem

100 g geraspte kokos

Roer de boter schuimig met de suiker, voeg de chiagel toe. Roer goed door elkaar.

Zeef de bloem met bakpoeder en zout en meng dit met het botermengsel. Roer er de kokos door.

Verwarm de oven voor op 170 °C.

Schep steeds een lepeltje beslag op een bakplaat met bakpapier. Druk een beetje plat. Bak de koekjes ongeveer een kwartiertje. Steeds even kijken, elke oven is verschillend. Bak tot ze licht verkleuren.

Van buiten knapperig en van binnen zacht, echt heerlijke koekjes … en ja ze zijn zo weer op!

Moestuincursus (8)

Vanmorgen stond er nog een stevige wind, maar in de middag wordt het steeds zachter.

Ik besluit vanmiddag na het werk naar de tuin te gaan, het plan was eerst om komende zaterdag, te gaan, maar dan is er wel regen voorspeld.

Ik arriveer tegen vieren en vertrek weer tegen negenen.

Het is heerlijk rustig, een praatje maken met de enkele medecursisten en verder gewoon dromerig schoffelen, planten en zaaien. 

In plaats van overal tegelijk bezig te zijn, besluit ik vanmiddag om het iets gestructureerde aan te pakken en wel per plantvak.

Dus eerst schoffelen en dan kijken wat er nog geplant en gezaaid moet worden. Dan naar het volgend vak. Ik heb zo alle zes de vakken gedaan en dit werkt goed voor mij!

Leuk, de tuinbonen bloeien en zien er grappig uit met blaadjes met schulprandjes, boosdoener is een kevertje waar ik even de naam van kwijt ben, maar het schijnt geen kwaad te kunnen. Bij de peultjes ontdek ik ook het eerste bloemetje.

Ik proef een blaadje van m'n rucola, oei dat smaakt honderd keer beter dan uit een zakje van de supermarkt. Ik zaai nog weer een rijtje met raapstelen en rucola, en een nieuwe soort: paarse mosterd, geen idee wat dat is, maar klinkt goed. Verder zaai ik nog sperziebonen en pastinaken.

Volgens mij kan ik ook al heel snel een kropje sla oogsten. Ze zien er prachtig uit!

Ik spotte vanavond deze deugniet …

… en deze helpt daar helaas niet tegen:

Als ik klaar ben realiseer ik me dat ik niks gegeten heb. Totaal niet aan gedacht.

Voordat ik tram en trein terug pak neem ik nog even in het restaurant een kleine soep met wat brood en een wijntje. Dit is nou een restaurant waar ik toch in mijn eentje op mijn gemak zit.

Lekker hoor, voldaan en tevreden ga ik naar huis.

Geeraerdtscruyt

Domies Toen in Pieterburen, september 2011

Zevenblad, als ik het noem beginnen tuinbezitters gelijk te zuchten of te schelden. Iemand vertelde mij dat ze er zelfs gif opgespoten heeft. In een achtertuintje! Verdiep je eens in die plant, er zijn zoveel leuke weetjes op internet te vinden. 
Het is eigenlijk een groente en zo gebruik ik het ook. Ik ben blij als ik bij iemand mag plukken, vooral nu in het voorjaar, dan heeft het nog kleine blaadjes.

Het blad smaakt wat kuidiger dan spinazie, de smaak zit een beetje tussen peterselie en selderij. Ik heb al eens eerder zevenbladpesto van gemaakt, toen nog met kaas.

Nu maak ik een stevige plantaardige versie als pastasaus.

een vergiet vol zevenblad, gewassen, steeltjes verwijderd

100 g cashewnoten, een uurtje of wat in water geweekt en afgegoten

een handje pijnboompitten, even in droge pan geroosterd

1 sjalotje

3 eetl. edelgist

2 knoflooktenen

halve tl paprikapoeder

1 tl italiaanse kruiden

flinke scheut olijfolie
sap van 1 citroen
peper en zout naar smaak

zoveel water als nodig, in kleine scheutjes toegevoegd

Doe alle ingrediënten in een keukenmachine en draai tot een smeuïg geheel. 

Kook pasta gaar, giet af en schep de zevenbladpesto erdoor en warm nog even goed door.

Ik serveer het met notenstrooisel, in rodewijnazijn gemarineerde rode ui, pijnboompitten en pinksterbloemen en koolzaadbloemen.

Kool

22 maart

De moestuintjes van de moestuincursus zijn 7x7, dus 49 m2 en verdeeld in zes vakken.

Aan de kant van de parkeerplaats, rechts zit mijn Koolvak.

Het eerste dat ik plant op 22 maart is spitskool (blz. 442 van mijn handboek)

28 maart

Kruisbloemenfamilie
Brassica oleracea convar. capitata var. alba subvar. conica
Spitskool

Spitskool is een sluitkool, dat zijn kolen die met hun bladeren een gesloten krop of kool vormen. Spitskool heeft een spitse vorm. Het is geen bewaarkool, maar een verse zomergroente. Ik hou er wel van, ik vind het minder zwaar dan bijvoorbeeld witte kool, gewoon roerbakken met specerijen vind ik het lekkerst.

Spitskool is (net als alle soorten kolen) een gezonde groente.

Voedingswaarde per 100 g spitskool (Voedingswaardetabel)

Energie (kcal) 33

Eiwit  3.0 g

Koolhydraten 4.0 g

Vet 0,6 g

Voedingsvezel 2.2 g

Natrium 10 mg

Calcium 50 mg

IJzer 0,5 mg

Verder bevat spitskool vitamine B2, B6, B11 en C.

22 maart, links spitskool en koolrabi, rechts kapucijners en peultjes

Nu plant ik dus mijn eigen spitskolen. Spannend, want hoe zal het gaan? Vindt de koolvlieg mijn kool, of de koolwitjes. Grappig, vorig jaar had ik nog Koolwitjes als pleegkinderen en die voerde ik spitskool. Wat ga ik nu doen als ik nu rupsen ontdek op mijn kool?

12 april, vogelnet over het koolvak

2 mei, spitskool

Maar nu nog weinig kleine rovers, de houtduiven hebben de kooltjes ontdekt, allemaal hapjes uit de bladeren. Er worden zwarte vogelnetten overheen gelegd. Ook schijnen er veel konijnen te leven op dit gebied.

22 maart, koolrabi

Brassica oleracea var. gongylodes
Koolrabi

De tweede soort die ik plant is koolrabi (Handboek blz. 457).

De stengel wordt een verdikte knol en groeit boven de grond. Vroeger heette het raapknol, maar dat gaf verwarring met koolraap, die onder de grond groeit. Daarom gebruiken we nu de oorspronkelijk Duitse naam koolrabi. 

Koolrabi smaakt wat naar bloemkool, je kunt er van alles mee doen.

Voedingswaarde per 100 g koolrabi (Voedingswaardetabel)

Energie (kcal) 29

Eiwit  2,0 g

Koolhydraten 4.0 g

Vet 0,6 g

Voedingsvezel 2,5 g

Natrium 10 mg

Calcium 100 mg

IJzer 1 mg

Verder bevat Koolrabi vitamine B2, B6, B11 en C.

Paksoi 7 mei

Brassica campestris var.chinensis
Paksoi

De derde soort die ik in het koolvak plant is paksoi (Handboek blz. 470)

Een koolgewas van Aziatische origine, alles is eetbaar, de witte stelen, het groene blad evenals eventuele bloemknoppen en bloemen.
Verder las ik op internet dat de gangbare paksoi veel nitraat bevat omdat er ruim kunstmest gebruikt wordt. Dus is mijn paksoi ook nog eens stukken gezonder!

Voedingswaarde per 100 g paksoi (Voedingswaardetabel)

Energie (kcal) 9

Eiwit  1,0 g

Koolhydraten 4.0 g

Vet 0,6 g

Voedingsvezel 2,5 g

Natrium 10 mg

Calcium 50 mg

IJzer 0,5 mg

Verder bevat paksoi vitamine B2, B6, B11 en C.

Moestuincursus (7)

Vandaag de derde lesdag. Met een nieuw plantoverzicht gaan we weer planten en zaaien. Aan het zaaien ben ik niet toegekomen, want er moest eerst veel geschoffeld worden.

Overal melde-kiemplantjes en ook klein loof van aardappels. Vorig jaar zijn in het gebied waar mijn tuin is aardappels geteeld.

Het ziet er wel goed uit, de kool groeit als kool en de kapucijners zijn zich aan het herstellen. Waar ik dacht dat ik de snijbiet had gezaaid stond het vol met melde. Ik kon daar niet schoffelen. Maar ik had ze naast de sla gezaaid, en zodoende dus waarschijnlijk een halve rij snijbietkiempjes weggeschoffeld. Beginnersfout, haha. Telkens neem ik me voor om net als sommige medetuiniers stokjes met draad te spannen en betere naambordjes plaatsen.

Maar ik doe het niet, in het moment vind ik dat zoveel tijd kosten, en er is al zo weinig tijd. Een dag op de tuin is in een windzucht voorbij.

Als ik om we heen kijk zie ik tuintjes, zulke strakke lijnen, netjes opgeruimd, griezelig perfect, modeltuintjes. Ook rommelige, slordige tuintjes. Ik zit er tussen in. Ik streef wel naar strak en netjes, maar het lukt me gewoon niet. Als ik op mijn knieen zit te planten, denk ik dat het recht gaat. Als ik ga staan loopt het toch weer met een bochtje.

Zo gaat dat vaak. Ik kan geeneens recht knippen. Ik heb het geaccepteerd.

Je komt jezelf wel tegen bij het moestuinieren, ik herken mijn eigen natuur ... ik ben niet rechtlijnig.

Verder weer theorie over de opbouw van een plant, zelfbestuiving en kruisbestuiving, welke soorten zaden er bestaan, geprimed, als pillen en hybridezaden.

Vandaag is ook tijdens de moestuinborrel de uitreiking van ons studieboek: Handboek Ecologisch Tuinieren.

Een grote dikke pil van 700 pagina's met een complete visie over tuinieren, prachtig!

Dat wordt lezen aan de eettafel, in bed niet zo handig, haha.

Een groepje besluit hierna te blijven eten. Mijn Architect komt ook, we eten Chef's special: Frittata van quinoa, prei, rode ui en wortel en de Zoete proeverij Uit je eigen stad als toetje.

Het is een gezellig etentje, ook nog met prachtige Argentijnse muziek, zang van Mirre en Alvaro op de guitalile. Wat een leuke avond!

De verschillende groenten die ik plant en zaai krijgen, net als in hun eigen vak, vanaf nu ook elk een eigen blogje.

Moestuincursus (6)

Op 15 april even naar de tuin. De volgende dag gaan we een weekje op vakantie naar Texel en het wordt mooi weer. Dus nog een beetje schoffelen.

Vandaag kijken hoe het erbij staat. De wilde planten groeien weelderig.

Vooral tussen de uien staan heel veel ongewenste kiempjes. Ik weet niet precies wat het is, bij navraag is het mogelijk perzikkruid. Een ongewenste woekeraar, het schijnt ook een medicinale plant te zijn … maar hier niet, ik schoffel zoveel mogelijk weg. Niet overal, want ze staan ook tussen de gezaaide biet en ik zie het verschil niet.

Ook tussen de uien staat er veel van.

Toch vind ik het al met al meevallen, er staan in andere tuinen veel distels, die zie ik bij mij niet.

De kapucijners zien er zielig uit, een rare kleur hebben ze en ondanks het net lijkt het toch dat er nog van gevreten wordt. Het frisse groen ertussen is dus ook onkruid. Hopelijk komt het nog goed, want eigengeteelde kapucijners vind ik echt heerlijk.

In 2013 heb ik er een paar op m'n dakterras geteeld. 

De aardbeien beginnen te bloeien, dus dat is goed nieuws!

De tuinbonen zien er ook wel goed uit.

De soorten sla gaan goed, de spinazie komt op. Eigenlijk ziet alles er wel redelijk uit, zover ik dat kan beoordelen, behalve dan de kapucijners en de zomerprei, dat blijven ook nog van die zielige sprietjes.

Op de grens van de tuin plant ik zonnebloemen en goudsbloemen, dat wordt straks een fraai gezicht! Die mogen wel wat water na het planten.

Het is een erg leuke dag, prachtig weer en veel plezier met medecursist. 

We besluiten om samen een plantvak van een medecursist die weinig tijd heeft nog even te schoffelen en dan is het tijd voor een wijntje.

Komend weekend komt er regen … goed voor de tuin!

Het was een goede beslissing om deze cursus te gaan doen. Het enige minpuntje is dat er in de kas soms een lichaamsdeel van dood dier in stukken gesneden wordt en ik daar langs moet lopen ... nou ja, ik kan ook omlopen.

Drie x drie (9)

Zuid Texel

Zon!

Langzaamaan begint de groei en bloei op het dakterras, een enkel viooltje … daar wil ik er wel meer van. De hemelsleutel (sedum) doet het weer,

De Rhododendron Wendy, een asielzoekertje, begint dapper te bloeien.

En zo bracht ik de middag door ...

… ondertussen de lucht afspeuren of de gierzwaluwen al arriveren, ze zijn vast al onderweg.

Vrije dagen, het allerlekkerste brood en een stamppotje

Twee weekjes vrij. Deze dag achterstallige huishouding gedaan. Niet al teveel hoor, ik zag dit plaatje op internet en dat maakte me wel blij:

Hoe leuk mijn werk ook is, het is heerlijk om eens zonder tijdsbesef lekker thuis te fröbelen in eigen tempo.

Dus met een lekker muziekje op een beetje stoffen, stofzuigen, poetsen en opruimen. 

Toch vind ik meer plezier in het maken van (alweer) twee pompoenbroden!
Gewoon met wat ik toevallig in huis heb. In dit geval bloem, lijnzaad, boekweitmeel, pompoen en haverzemelen. O,o, wat een lekker brood.

Verder nog wat kleding van mijn moeder uitgezocht, het is vandaag twee maanden geleden dat zij is gestorven. Nog steeds heel raar, dat je geen moeder meer hebt.

Ik kom haar in mijn huis wel steeds tegen ... in de spulletjes die ik heb meegenomen van haar, kleding, stapels servetten en kaarsen in alle mogelijke kleuren.

In elke kledingzak zat wel een zakdoekje ...

Een deel van deze kleding ging naar het zorgcentrum waar ik werk. Daar is een winkeltje. Van de opbrengst van de verkoop krijgen de bewoners viooltjes in de balkonbakken. Dat had mijn moeder wel erg leuk gevonden denk ik.

Ik zou thuis wel wat gestructureerder willen zijn, ik heb zoveel knipsels van gerechtjes voor Eet Lekker Mee, maar het lukt me steeds maar niet om menu's en data vooruit te plannen. Telkens is het weer op het laatste moment deadline halen en dus een beetje stressen.
Wat zou het een rust geven als dat gewoon allemaal al klaar lag.

Vandaag wel weer heleboel knipsels van leuke recepten in plastic hoesjes en in een ordner opgeborgen. Ook veel recepten die nog geveganiseerd moeten. Voelt wel een beetje gestructureerd, hopelijk vergeet ik ze niet.

Dan aan het eten werken, het wordt vandaag:

Pompoen-aardappelstamppot met zilverui-chutney en speckjes

Voor het pompoenbrood had ik een flespompoen gekocht. Er is nog genoeg over, want in het brood gaat maar 200 gram.

Van het restant maak ik samen met wat aardappels en olijfolie een puree en dat wordt een stamppotje met raapstelen en speckjes. Prima maaltje voor Mijn Architect, hij was vandaag weer de Harde Werkert bij het uitzendbureau.

Ik had nog een potje zilveruitjes en tussen de knipsels van een allerhande vond ik dit recept:

Chutney van zilveruitjes

1 potje zilveruitjes

4 el ketchup

2 tl kerriepoeder (ik had hele lekkere: Vadouvan van Jonnie Boer)

2 el donkere basterdsuiker

Doe de zilveruitjes met ongeveer de helft van het vocht, ketchup, kerrie en suiker in een pannetje en breng aan de kook. Kook in 5 min. tot een chutney.

Bak ondertussen de speckjes van de vegetarische slager, met een fijngesneden sjalotje en een uitgeperst knoflookteentje.

Voeg kleingesneden raapsteeltjes bij de pompoen-aardappelpuree en schep goed door elkaar.

Serveer het stamppotje met de zilveruitjes-chutney en de gebakken speckjes.

Hoe simpel kan diervriendelijk leven zijn? Kost weinig ... en is vooral heel lekker!

Zo gaat deze vrije maandag voorbij ... en Bryan Ferry zingt ondertussen:

Slow baby, you can take your time

I can hear nothing, windswept is the tide

I'm feeling lonely or a state of mind

Gonna take me high mama, mama take me high ...