zondag 17 oktober 2021

Citroen


Ik heb al jaren een droogoven, maar heb hem amper gebruikt, omdat ik bang was voor het stroomverbruik. Hij stond weggestopt en ik vergat eigenlijk dat ik hem had. Nu heb ik me weer wat meer verdiept in het principe en het stroomverbruik blijkt reuze mee te vallen.


Dus van plan om toch maar meet te gebruiken, hoewel voor de meeste dingen het seizoen inmiddels voorbij is. Stom, ik had zo’n prachtige lavas plant, die had ik mooi kunnen drogen voor soepgroente.

Een paar weken geleden heb ik wat vlierbessen gedroogd, voor als het nodig mocht zijn bij griep of verkoudheid, en dat ging heel goed.



Voor een dessert heb ik citroenschijven gedroogd. Eerst laten trekken in siroop en daarna in de droogoven.



Recept:

1 biologische citroen

100 g suiker

200 ml water


Snij de citroen in dunne schijfjes. Breng het water met suiker aan de kook en leg de schijfjes er in. Laat het ongeveer een half uur op heel laag vuur trekken.

Haal de citroen uit de siroop en laat in een vergiet uitlekken, bewaar de siroop.


 

Ik droogde de schuifjes ongeveer twee uur in de droogoven op 70° C. Daarna bewaren tussen bakpapier en verder aan de lucht laten drogen. Tegen het plakken een klein beetje suiker op strooien.




Citroen-limoncello siroop


200 ml water

50 g suiker

siroop van de citroenschijfjes

1 biologische citroen

30 ml Limoncello


Schil de citroen heel dun, let op dat er geen wit aan zit, dat maakt het bitter. Hak fijn. Pers de citroen uit.


Breng water en suiker aan de kook met de schilletjes en het sap, vul aan met siroop van de citroenschijfjes. Laat 20 min. zachtjes koken.

Voeg de Limoncello toe en laat afkoelen.


Ik maakte het dessert net als deze frambozentiramisu, maar in plaat van de frambozen gebruikte ik de siroop. Voor de koekkruimels gebruikte ik Digestive biscuits.


De mooiste schijfjes uitgezocht en de toetjes daarmee gegarneerd. Erg lekker!










maandag 11 oktober 2021

Haverbrood

Voor als onverwachts het brood op is: een snel broodje van havermout en gemalen havervlokken (een pak van beide soorten van 500 gram kost net geen euro). Klaar in anderhalf uur. Kneden hoeft niet, gewoon mengen met de mixer met deeghaken. Smaakt heerlijk!

300 ml lauw water

7 g gist

1 el suiker

100 g havermout

100 g havervlokken, tot meel gemalen (ik doe dat in een koffiemolen)

100 g bloem

20 volkoren speltmeel

2 tl lijnzaad

1½ tl zout



Water, suiker en gist mengen en 10 min. laten staan. In een kom overige ingrediënten mengen, gistmengsel erbij schenken en mixen tot gladde massa. In een broodvorm doen, bedekken met theedoek en half uur laten rusten.

Oven voorverwarmen op 180°. Het brood in de oven 50-60 minuten bakken.

Het blijft een laag broodje, maar smaakt prima! Vóór het snijden helemaal af laten koelen.




dinsdag 28 september 2021

Eet lekker mee (19)

Sinds lange tijd weer een ELM met volle tafel. Omdat er zich acht i.p.v zes personen hebben aangemeld, brengen we de keuken in de ‘grote-groep’ opstelling, de tafels achter elkaar en de bar dwars.

Gisteravond de boel omgezet ... ook leuk zo! Nu kunnen we met z'n tienen zitten.


We begonnen met een klein hapje: Plantaardige feta, gemarineerd in sinaasappelsap met venkelzaad, op een prikkertje met olijf, komkommer en blaadje munt. Daarachter zie je het heerlijke haverbroodje voor bij de soep.

 
De soep was Vichyssoise, een Frans-Amerikaanse soep van prei en aardappels, die vaak koud geserveerd wordt. Wij aten hem wel warm met bieslookolie en een Oostindische kers-bloem.

 
Het hoofdgerecht bestond uit een puree van aardappels, pastinaak, selderijknol en chinese kool. Zeg maar de kelder even leeggemaakt.
Daarbij een stoofpotje van champignons en oesterzwammen. Ook weer de bieslookolie plus vlier-appelcompote en Engelse saus van vlierbessen. Als garneringeblancheerde chinese kool reepjes.


Het toetje was sinaasappelgelei met daarbovenop een romige crème met bessen. Bestrooid met kruimels van citroenkoekjes, die ik nog even snel bakte omdat ik geen vegan citroenkoekjes kon vinden.


Al met al een erg gezellige avond!





maandag 20 september 2021

Atjar Tjampoer


Atjar tjampoer is een heerlijk fris zoetzuur bijgerecht in de Indonesische keuken. Zelfgemaakt is lekkerder dan uit een potje en is niet moeilijk om te maken. Je kunt er allerlei soorten of resten van groente voor gebruiken. Deze maakte ik zo:

1 rode puntpaprika, in reepjes gesneden

1/2 spitskool, in reepjes gesneden

1/2 komkommer, gehalveerd, zaadlijsten verwijderd en in dunne plakjes gesneden

2 wortels, grof geraspt

Alle groente afzonderlijk 2 min. blancheren en in ijswater af laten koelen, dan uit laten lekken

stukje gember, geraspt

1el kurkumapoeder

1 tl zout

1/2 spaanse peper, heel klein gesneden

2 teentjes knoflook in dunne plakjes gesneden

300 ml azijn

120 g (basterd) suiker

Schenk azijn in een pan, voeg suiker toe en breng aan de kook. Voeg gember, knoflook, peper, zout en kurkuma toe. Laat nog 3 minuten koken. Vuur uit en voeg de uitgelekte groente toe.

Laat afkoelen, tussentijds regelmatig omscheppen. Serveren: eventueel teveel vocht afgieten.

Wij aten het bij nasi goreng en vegankip in pindasaus. Als Maandaghap werden hiervan vier maaltijden opgehaald!


woensdag 15 september 2021

Engelse saus van vlierbessen


Al een tijdje staat het in m'n planning om van vlierbessen Engelse saus te maken. Ik vond ooit hier dit recept.

Omdat ik niet wist of het lekker zou zijn, heb ik het recept gehalveerd (maar was niet nodig).

1 pond vlierbessen

250 ml appelciderazijn (ik had geen wijnazijn)

65 gepureerde ui

1 teentje knoflook, geperst

g zout

65 g donkere basterdsuiker

De vlierbessen met de azijn aan de kook brengen en een half uur zachtjes laten pruttelen.

Door de roerzeef halen en mengen met de rest van de ingrediënten en al roerende aan de kook brengen tot het indikt.

In flesjes doen en minstens vier weken in de kelder laten staan. Het is een ongelofelijk lekkere saus geworden.



dinsdag 6 juli 2021

Eet Lekker Mee (18)

Na alle coronaregels vandaag weer voor het eerst dit jaar, een Eet lekker Mee. Aangeboden aan een lief stel die in een moeilijke periode in hun leven zit.

Het menu:

Welkomstcocktail Sparkling rosé 0% met Vlierbloesemsiroop

Watermeloen met pit

Oesterzwammen in knoflookboter met Ciabatta

Bloemkooltaart met Antiboise en Parelcouscous in Bietensap

Bosvruchtentiramisu in glaasje








maandag 5 juli 2021

Slakken?

De vele regen van dit jaar zorgt voor nog meer slakken dan vorig jaar, terwijl ik toen al dacht wat veel! Mijn kleine moestuintje was zo'n zielig, aangevreten toestand dat ik van ellende een deel heb leeggehaald en de ruimte gegeven aan alle zaailingen van Oostindische kers en komkommerkruid. Dus eetbare bloementuin in plaats van moestuin. 


Braaf raap ik 's morgens en 's avonds emmertjes vol met naaktslakken en laat ze vrij in het bosje achter ons huis. De huisjesslakken mogen blijven, behalve de segrijnslakken, die gaan mee met de naaktslakken. Toch valt de schade in de tuin erg mee, de meeste planten zijn al groot en sterk. Maar stekjes en nieuwe plantjes zijn al gauw de sigaar. Hoe vies ze ook zijn, lees toch eens Ode aan de slak, ze hebben wel degelijk hun nut. De egels in mijn tuin kunnen de hoeveelheid naaktslakken niet aan, de kippen lusten ze niet en de lijsters eten liever huisjesslakken.

Iemand zei voor de grap: Je kunt ze zelf ook opeten! Nee, dank u! Ik werkte eind jaren 70 als serveerster in een bistro in Rotterdam, waar Escargots à la Bourguignonne op de kaart stond. Het werd vaak besteld, dus ik dacht dat het wel een delicatesse moest zijn.

De eigenaar vond dat ik het toch een keer moest proeven, om te weten wat ik serveerde. Nu is knoflookboter natuurlijk heerlijk, daar krijg je alles lekker mee, maar toen ik zo'n zwart stukje in mijn mond stopte was mijn eerste associatie ... stukje fietsband. Ik heb het bij dat ene stukje gelaten, toen wist ik het wel. Gelukkig heeft destijds geen gast aan me gevraagd hoe het smaakte. Nu zou ik het nooit meer proeven, niet omdat ik ze walgelijk vind, maar omdat ik sowieso geen dieren meer eet.

Wat ik wel leuk vond waren die schaaltjes met holletjes en het ziet er zo gezellig uit, dat dippen met stokbrood in die knoflookboter. Ik keek weleens of ze tweedehands te vinden waren, maar zag alleen een enkele en nooit allemaal dezelfde. Begin dit jaar zag ik ze opeens op marktplaats en nog wel tien stuks! Weliswaar wit porselein en niet van die mooie aardewerken, maar toch, ik moest ze hebben. Het lijkt me zo leuk om eens bij Eet Lekker Mee nep-escargots te serveren en dat ga ik morgen dus doen.

Als proef maakte ik ze eerst van reepjes champignon. Het zag er zo echt uit dat ik een paar keer tegen mezelf moest zeggen: het zijn paddestoelen hoor! Daarna maakte ik ze van oesterzwammen, ze smaakten heerlijk! Zo maakte ik het:

Escargots van paddestoel, voor ongeveer zes schaaltjes


1 bakje oesterzwammen 

1 eetlepel witte miso 

sap en rasp van ½ citroen

vers gemalen zwarte peper


Meng de miso pasta, citroen en 100 ml heet water in een pan op laag vuur. Snij de oesterzwammen in reepjes en voeg toe, laat 3 min. sudderen, zo nu en dan roeren. Maal wat peper erover. Vuur uit en laat marineren (kan ook hele nacht).


Knoflookboter


250 g plantaardige boter, op tijd uit de koelkast

3 tenen knoflook

handje peterselie

1 sjalotje

zout en peper


Knoflookteentjes en sjalot schillen en zeer fijn hakken. Hak de peterselie fijn, bewaar wat voor garnering (was ik vergeten). Roer knoflook, sjalotjes en peterselie door de zachte boter. Breng met wat zout en peper verder op smaak.



Oesterzwammen uit laten lekken (het vocht eventueel voor soep gebruiken), de reepjes over de holtes van de slakkenbordjes verdelen en bedekken met theelepel knoflookboter. Tot gebruik in koelkast bewaren.

In oven op 200 °C, 10-15 min.






zaterdag 24 april 2021

Brood zonder kneden

Ook al is de keuken nog niet helemaal klaar, ik kon toch niet wachten om de oven uit te testen. Of de deur nu naar beneden, links- of rechtsdraaiend was bij eerdere ovens, hij stond altijd in de weg en ik verbrandde vaak mijn arm. Nu heb igekozen voor een oven met een inschuifbare deur, een Slide & Hide van het merk Neff. Geweldig hoor!



Als eerste maak ik een brood zonder kneden. Dat lijkt me wel wat, o
mdat ik soms pijn in mijn handen heb en kneden dan niet gaat.

De meeste pannen die ik heb zijn geschikt voor de nieuwe inductie kookplaat, op drie pannen na. Ik heb ook nog een oude gietijzeren braadpan, nog van de kookclub bij mijn eerste werkplek, maar die ga ik niet op die mooie plaat zetten! Ik ga hem gebruiken als een soort Dutch Oven voor het brood.


Eindelijk heb ik ook een Deense klopper aangeschaft, zo handig! 

Het is een vochtig deeg. Normaal moet je brooddeeg kneden om de gluten (eiwitten) te activeren. Dat zorgt er voor dat brood luchtig en elastisch wordt. Bij het niet-kneden brood gebruik je heel weinig gist en door de lange rijstijd ontstaat een fermentatieproces en vindt een voorverteringsproces plaats en dat maakt het brood veel lichter verteerbaar (... las ik hier).  

Na verschillende probeersels ben ik tevreden over deze ingrediënten:

300 g biologische tarwebloem

150 g biologisch volkoren speltmeel

25 - 50 g pitten, zaden en/of noten


350 ml water op kamertemperatuur

¼ tl droge gist

8 g zout


Dag 1:

Zout in een kom, daarop meel, gist en evt. zaden e.d. met het water door elkaar roeren (met m'n Deense klopper). Dek af met plasticfolie en theedoek en laat 18 uur staan.


Dag 2:

Volgens de meeste recepten moet je nu het werkvlak met bloem bestuiven. Ik vind dat niet goed werken omdat het nogal onhandelbaar deeg is. Ik smeer het werkvlak in met wat olie en de schrapers ook. Schraap het deeg uit de kom en vouw het met behulp van twee schrapers een paar keer dubbel. Leg een groot stuk bakpapier in een schone kom, til het deeg in de kom en bedek met theedoek en laat nog 2 uur rijzen.


Verwarm een half uur van te voren de oven voor op 230°C. Zet de gietijzeren pan met deksel in de oven. Ik gebruik de onderste richel.

Als het deeg klaar is, neem de pan uit de oven (Pas op, zeer heet!)

Til het deeg met het bakpapier en al op en laat het in de hete pan zakken. Knip het bakpapier zonodig bij. Doe de deksel er weer op en zet in de oven. Ongeveer 30 min.


Na 30 min het brood eruit tillen, bakpapier wegnemen (dan wordt de bodem ook knapperig) en brood weer teruin de pan doen, zonder deksel terugzetten voor nog 15 à 20 min. voor een mooi bruin kleurtje. Ik zet de oven dan terug naar 200 °C omdat het bij mij te donker werd.

Klop op de bodem, als het hol klinkt is het brood gaar.


Het is een mooi brood met een knapperige korst geworden. Het brood niet in plastic bewaren, dat wordt het zacht. Ik stop het in een katoenen zak als het helemaal afgekoeld is. Of gewoon los in de broodtrommerl. 

Dezelfde dag opeten is het beste, maar de volgende dagen is het ook nog prima te eten. Invriezen gaat ook goed.

Het smaakt heerlijk! Inmiddels heb ik al verschillende soorten gemaakt, met een beetje roggemeel of lijnzaad, pompoenpitten, zonnebloempitten, gehakte cashewnoten enz. Ik maak er nu elke dag een en koop zelden nog brood.


Volgens allerlei info op internet is Jim Lahey (eigenaar van Sullivan Street Bakery in New York), de bedenker van het No Knead bread, in 2006.

Maar ene Suzanne Dunaway, ook uit de VS, schreef in 1999 het boek No Need to Knead: Handmade Italian Breads in 90 Minutes.

Verder speurend blijkt British food writer Doris Grant in 1943 al een boek met een recept voor een Grant Loaf, zonder kneden heeft geschreven.

Volgens weer andere bronnen deed men het al zo in de 18e eeuw en wie weet wel veel eerder. Mogelijk deden de Romeinen het al met een Römertopf. Niks nieuws onder de zon … het is gewoon het allerlekkerste, makkelijke brood. En niet kneden, dat is toch fantastisch!



 

maandag 22 maart 2021

Daslook


In Rieks Leegtebos, het leeggekapte bos achter ons huis, staat het vol met heerlijke daslook. 
Als ik er voorzichtig doorheen loop, ruik ik onmiddellijk die sublieme knoflookgeur … heerlijk!


Omdat je er maar zo kort van kunt genieten pluk ik een paar handenvol, want zodra ze gaan bloeien is het blad niet meer lekker.

Dit jaar maak ik een pasta van het blad, om in te vriezen. Vorig jaar had ik het verse blad ingevroren, maar dat was geen succes, bij het ontdooien is het een natte kledder, alleen nog bruikbaar voor soep.

Ik maak drie variaties met de daslook.




1. Daslookpasta

Ik pureer een deel van het blad, dus geen pesto maar een pasta. Kleine jampotjes vul ik voor driekwart en zet een deel in de koelkast en een deel in de vriezer. Met bovenop nog een klein laagje olie zodat er geen zuurstof bij kan.

Deze gepureerde daslook is bruikbaar voor pastasauzen, soep en stoofpotjes. 


100 g daslookblad zonder steeltjes, gewassen en gedroogd

100 ml olijfolie

sap van een halve citroen

1/2 tl zout



2. Hogelandse pesto

30 g daslookblad zonder steeltjes, gewassen en goed gedroogd

30 g walnoten

30 g pompoenpitten

20 g edelgist

2 teentjes knoflook

2 el koolzaadolie

1 el citroensap

snufje zout


Alles samen pureren, indien te dik, klein beetje water toevoegen.

Direct gebruiken is het lekkerste.


3. Daslookolie

Handje daslook, gewassen en goed gedroogd

100 ml goede olijfolie (ik had versgeperste, biologische uit Griekenland)

1/2 tl zout en snufje peper


Daslook kleinsnijden, met staafmixer pureren met peper en zout.

Door fijne zeef/roerzeef en in een flesje schenken.

Direct gebruiken, deze olie blijft niet lang goed.