zaterdag 27 juli 2013

Kruidige karnemelk panna cotta met linzen-saffraancrème



Een gerecht van Angélique Schmeinck, meesterkok en Lady-Chef of the Year 1998.
In 24Kitchen, waar ik trouwens zelden naar kijk, had zij de serie ‘Impress your Friends’.
Op de website vind je veel van haar gerechten met duidelijke video's. Dit gerecht met video staat hier.
Door haar uitleg durf ik ook wat bewerkelijke gerechten aan.

Ik heb me in grote lijnen aan de beschrijving gehoudent, alleen gedroogde morieljes had ik niet, een zakje koste 12 euro hier, dat vond ik te duur. Ik weet niet hoe die morieljes smaken, maar het was zo'n lekker gerecht, dat ik denk dat het niet zoveel uitmaakte dat ik gewone gedroogde paddestoelen heb gebruikt. Ook had ik geen cognac in huis, wel nog wat rum …
Ik gebruik hier bij uitzondering karnemelk en eiwit, omdat ik daar nog geen vegan vervanger voor heb.
Ik vond het erg leuk om een keer zo'n uitgebreid recept te maken. De vier onderdelen maak je achterelkaar, dus ingewikkeld was het eigenlijk niet. 


Linzen-saffraancrème

2 sjalotjes, gesnipperd
1 teentje knoflook, gesnipperd
1 kleine stengel bleekselderij, in dunne plakjes
olijfolie
150 g rode linzen, afgespoeld
plukje saffraan
200 g tomatenblokjes uit blik
500 ml kruidenbouillon van blokje

Verwarm olijfolie in een pan en fruit hierin de ui, knoflook en bleekselderij glazig. Voeg de saffraan, linzen, tomatenstukjes met sap en bouillon toe. Breng langzaam aan de kook en laat circa 25 minuten zacht koken tot de linzen gaar zijn. Beng op smaak met een beetje zeezout en peper uit de molen. Pureer de linzen fijn met de staafmixer.


Karnemelk-specerijen panna cotta
250 ml room
2 kardemompeulen
halve el venkelzaadjes
halve el korianderzaadjes
4 g agar agar
200 ml boerenkarnemelk

Klop de helft van de slagroom op tot yoghurt dikte en bewaar in de koelkast.
Vijzel de kardemom, venkelzaad en korianderzaad fijn. Voeg toe aan de rest van de slagroom, breng aan de kook en zet het vuur uit. Laat 2 minuten van het vuur af staan met een deksel op de pan, zodat de specerijen hun aroma’s kunnen afgeven.
Voeg de agar agar toe en laat al roerende 1 minuut koken tot het goed opgelost is. Voeg de karnemelk toe, schenk het mengel door een fijne zeef en voeg dan een beetje zeezout en peper toe. Roer de geklopte room erdoor. Schenk in glazen en laat opstijven in de koelkast. Het opstijven duurt circa 15 minuten.


Spicy-zeezoutwafel
35 g eiwit
40 g bloem
1 sinaasappel
20 ml sinaasappelsap
20 g zachte boter
2 tl zeezoutflakes (ik had gemalen zeezout)
1 tl paprikapoeder pikant (of cayennepeper)


Verwarm de oven voor op 185 °C.
Kluts het eiwit in een kom. Voeg bloem toe en meng met een garde door elkaar. Rasp een kwart van de sinaasappelschil bij het bloemmengsel, pers de sinaasappel uit, voeg 20 ml sap toe en meng goed door. Spatel er vervolgens de zachte boter door. Breng op smaak met zeezout en zwarte peper uit de molen. Strijk met een lepel of paletmes lange banen beslag op bakpapier. Bestuif met een theezeefje licht met paprikapoeder en strooi er zeezout over.
Bak in 10-12 minuten krokant in de oven.

Gedroogde paddestoelen
16 gedroogde paddestoelen
4 el cognac (ik had alleen rum)
8 sprietjes bieslook

Wel de paddestoelen 15 minuten in lauw water. Halveer ze over de lengte. Spoel ze goed schoon op een zeefje en dep ze droog. Verwarm een halve eetlepel olijfolie in een kleine koekepan en bak de morieljes tot ze warm zijn. Blus af met cognac. Breng op smaak met zout en peper uit de molen. Snijd de bieslook fijn en meng door de morieljes.

Opmaken
Verwarm de rode linzencrème tot net onder het kookpunt.

Leg de paddestoelen in de glazen op de karnemelk panna cotta.
Schep de linzencrème voorzichtig op de panna cotta. Leg de wafel dwars over het glas.

Dit is voor vier personen, wij aten het twee keer!



Een bijzonder gerecht, de panna cotta is koud en de linzencrème is warm, een aparte ervaring en ... heel erg lekker!


vrijdag 26 juli 2013

Kruisbessenlikeur

voor het eerst kruisbessen van eigen dakterras
Als ik op internet speur naar recepten voor vruchtenlikeurtjes, komt het allemaal een beetje op hetzelfde neer, maar geen eenduidige hoeveelheden van de ingrediënten. Ik doe maar een beetje op gevoel, ongeveer net als de Sleedoornlikeur vorig jaar.


Als de bessen gewassen zijn, verwijder ik de steeltjes en de bloemkroontjes, een rustgevend werkje in het zonnetje onder het genot van een Grieks wijntje. 


De oogst kruisbessen is zo'n 540 gram. Ik heb een liter brandewijn (Mispelblom 35%), ik gebruik 340 gram rietsuiker.
Ondertussen drogen ze in de wind. Dan prik ik ze met een cocktailprikker een paar keer in.


Ik gebruik vier flesjes, in de grote gaan ongeveer 160 g bessen, 100 g suiker en 275 ml brandewijn.
In de kleinere 110 g bessen, 70 g suiker en 125 ml brandewijn.


In alle flesjes stop ik een kaneelstokje, een steranijs en 1 kruidnagel.
Ik zie dat ik nog een biologische citroen heb liggen en verdeel ook nog wat rasp van de schil over de flesjes. In de twee kleinere flesjes stop ik ook nog wat kardamonzaadjes.
Zoals ik al zei … ik doe maar wat in dit experimentje, maar ik ben wel voorzichtig. Het moet ook weer niet té kruidig worden.



Op een donker plekje zetten en de komende twee weken dagelijks schudden.
Over drie maanden (of langer) klaar.


donderdag 25 juli 2013

Kruisbes (3)

2 juli 2013
In de vorige blog over mijn kruisbes wist ik nog niet welke kleur de bessen zouden worden, ik dacht nog steeds aan groen. Maar opeens zag ik een zweempje rood verschijnen.
Toch rode!

Ik vind het prima, hij blijft m'n wonderstruikje … van een hoopje schijnbaar dode takken, tot een frisgroene struik vol met bessen.

9 juli 2013
12 juli 2013
17 juli 2013
25 juli 2013
Vandaag besluit ik ze te plukken, ik ben vrij vandaag en ben bang als ik tot het weekend wacht, de merel me misschien voor is. De meeste blauwe bessen mocht hij hebben, maar deze hou ik zelf.



Ik vind dat ik daar iets bijzonders van moet maken. Voor jam is het te weinig, een taart is zo weer opgegeten ... het gaat een likeurtje worden!
Zie hier hoe ik dat doe.


Bonen op het dakterras


Van Jan Wilde een Tuin kreeg ik vorig jaar wat Enorma-bonen, in mijn nieuwe plantenbak zaai ik er een paar. Ik ben benieuwd want ze kunnen wel drie meter hoog worden.

Vorig jaar had ik sperziebonen en het Heilig boontje. Dit jaar wil ik weer andere bonen zaaien.
Van de Floriade vorig jaar nam ik wat peulen mee van de Groninger Strogele en de Purple Teepee.
Van de Knipselbonen van vorig jaar zaai ik er ook een paar. Ook zaai ik wat Kapucijners (blauwschokkers) die ik hier in de heemtuin vond.


De Purple Teepee deden het niet, ze verwelkten al vrij snel na het kiemen. De rest doet het prima, vooral de Kapucijners gaan als een speer. En wat hebben de bloemen van deze Kapucijners mooie kleuren.


De paarse Enorma bonen krijgen ook prachtig koraalrode bloemen, wel vrij klein … wat een wonder is het dat daar zulke enorme bonen uitkomen. Sommige zijn wel 30 cm lang. 



uit nieuwsgierigheid maak ik een boon te vroeg open ...
De Knipselboon, ik weet natuurlijk niet welke soort het is, bloeit met zachtroze bloemen en de Groninger strogele heeft gewoon witte bloemen.
De bonen geven geen grote oogst, maar net genoeg om steeds wat boontjes te koken voor in de salade.


De Kapucijners geven meer peulen. Van de vijf zaadjes die ik geplant heb kunnen we wel drie keer eten. Ik kook ze drie minuutjes en ze hebben een ongelofelijk lekker zoetige smaak.




Inmiddels zijn ze uitgebloeid, maar ik heb ik direct weer een aantal gezaaid.
Ik zaai ook nog de laatste Purple Teepee zaden, het moeten paarse bonen worden, misschien lukt het nu.


Over de andere groenten en bessen een volgende keer.

woensdag 24 juli 2013

Bloemen en Beestjes op het dakterras

Lavatera
Ik heb dit jaar amper geld uitgegeven voor het dakterras. Twee plantjes, wat potgrond en een nieuwe gieter, want alle waren lek en de nieuwe zwarte ook …maar goed, hij lekt maar een klein beetje. De nieuwe aanwinsten zijn een Lavatera en een Petunia, die doet me altijd aan m'n vader denken.


Petunia

Door het natte en koude voorjaar bloeide de Rhododendron vrij laat, zo laat was hij nog nooit.
Meestal bloeit hij rond mijn verjaardag (eind april), maar dit jaar op 1 mei nog stevig in de knop.



Een week later piept er eindelijk wat kleur uit en pas eind mei staat hij in volle glorie. Een voordeel van dit koele weer is dat ik extra lang kan genieten van wolken roze.



Dit voorjaar ook weinig dieren gezien, naast de vaste merels en mezen alleen een paartje zweefvliegen en wat groenlingen op bezoek gehad. Veel minder zweefvliegen en bijen dan vorig jaar, maar gelukkig nog wel wat hommels.
De sering en de wilg worden ook weer mooi.


Een wild bosje Duizendblad dat ik vorig jaar plukte, heb ik na de bloei uitgeklopt boven een pot, met als resultaat gratis weer een pot vol fleur en kleur.


In een andere pot verschijnt tussen de klaver en andere kruiden zomaar een vlasleeuwenbekje:


Het Zegekruid zaait zichzelf elk jaar weer uit, ook erg welkom:


Normaal trekt de bloeiende munt veel vlinders, maar ook die zie ik weinig hier ...


Van mijn buurman kreeg ik deze prachtige bak, waar al een verrassende klimmer inzat:




Een clematissoort met klokjesvormige bloemen.
De rest van de bak is gevuld met bonen en kapucijners, zie bij het bonenblogje.

Deze twee prachtige bezoekers maken gelukkig het schamele dierbezoek op het dakterras weer goed:

Deze heeft net een groene vlieg verorbert ...
Toch net diamanten op die vleugels ...