Claw Boys Claw

Men zegt wel eens ‘het dak ging er af’ maar in dit geval leek het eerder of we door de vloer zouden zakken. 

Het concert hier in Rotown is uitverkocht, de zaal is propvol en dan stapt die Peter de Bos op een gegeven moment nog het podium af en loopt dwars door het publiek … de microfoonkabel is alleen wat te kort.

We staan vooraan bij het podium en hoe John Cameron met zijn exploderende gitaarspel opeens op het uiterste randje van het podium komt staan … kippevel!

Als het publiek gaat meeklappen zegt Peter: ‘Je mag bij ons niet meeklappen, dat doe je thuis toch ook niet’ …  en men stopt gelijk, haha.

Ik verbaas me wel over het aantal jongeren in het publiek … en als ze gaan dansen, ik dacht even dat het een vechtpartij was, springen en duwen. Een pit legt mijn zoon me later uit. Vooral de mannen doen dat. Ik ging maar een beetje aan de kant. Ook fijn om de inhoud van een flesje bier dat Peter over het publiek zwiept te ontwijken.

Het publiek is enthousiast en brult de teksten mee.

Knallen, hard, ruig … maar ook minder ruige nummers zoals ‘Rosie’ uiteraard. 

Ik vond het te gek om mee te maken, geweldige band, super optreden … ben alleen nog een beetje doof.

Peter te Bos (zang)

John Cameron (gitaar)

Marcus Bruystens (bas)

Jeroen Kleijn (drums)

9 Wildekruidenbouillon en Zevenbladpesto

N.a.v. de workshop bij de Mengelmoestuin gisteren, ben ik weer zo geïnspireerd dat ik vandaag ook met kruiden wil kokkerellen.

Ik ga naar de plaatselijke heemtuin om te plukken en tref een beheerder aan. Ik voel me bekeken en stap op hem af. Ik vertel dat ik brandnetels en zevenblad pluk. Hij zegt dat er hier eigenlijk helemaal niet geplukt mag worden, maar hij is het met me eens dat brandnetel en zevenblad geen kwaad kan. Look-zonder-look liever niet, dat is een waardplant voor het Oranjetipje.

Ik had al drie stengels geplukt en beloof plechtig het daar bij te laten.

Wat moet het heerlijk zijn als je dit allemaal in je eigen tuin kan plukken.

Ik heb een brandnetel geplant in een pot op m'n dakterras (haha) en hier en daar komt veldzuring op … sinds ik weet dat het eetbaar is wordt onkruid gekoesterd en hoort het bij m'n dakmoestuintje, maar een maaltijd kan ik er nog niet van maken. Dus ben ik afhankelijk van wildplukken.

Ik maak voor de lunch dezelfde kruidenbouillon en zevenbladpesto als in de workshop van gisteren, tenminste met de planten die ik kan vinden. Daslook niet, dat groeit hier niet en indien wel, dan mag je het niet plukken, want het is beschermd.

9 Wildekruidenbouillon

1 sjalot, fijngesnipperd

1 knoflookteen, kleingesneden

1 liter kokend water

2 groentebouillonblokjes

1 el koolzaadolie

ik had de volgende negen soorten: brandnetel, duizendblad, paardebloemblad, hondsdraf, koolzaad, zevenblad, look-zonder-look, paarse dovenetel, weegbree

Verhit de olie en fruit de ui en de knoflook kort, voeg de gewassen en grofgesneden kruiden toe, roer goed om en voeg het water met bouillonblokjes toe, laat een klein kwartiertje trekken, voeg naar smaak peper en zout toe en klaar is je kruidige bouillonnetje, reinigend, versterkend en vol vernieuwende energie!

Zevenbladpesto

een bosje zevenblad, gewassen, steeltjes verwijderd

een handje pijnboompitten, even in droge pan geroosterd

edelgist naar smaak

1 knoflookteen, kleingesneden

olijfolie
peper en zout

ik heb niks afgewogen, gewoon op gevoel doen ...

In de hakmolen alles fijnmalen, olijfolie in gedeelten toevoegen tot het smeuïg is en steeds even proeven of het goed van smaak is.

Lekker dik op stukjes geroosterd desembrood en bij de soep serveren.

Mengelmoestuin

Perenbloesem

Vandaag kan ik twee leuke dingen combineren … ik ben uitgenodigd door het Red Hat chapter de Rode Waterjuffertjes om mee te gaan naar een workshop bij de Mengelmoestuin, dus een Red Hat-uitje en een leerzame wilde kruiden-workshop.

Samen met een lady van mijn eigen chapter sluiten we ons aan bij de Rode Waterjuffertjes.

We worden ontvangen met kruidenthee en koek, vol interesse luister ik naar wat er verteld wordt.

Ik heb wel een klik met de eigenaresse van de tuin, zo zou ik mijn toekomstige tuin ook wel kunnen voorstellen. Ook met mooie kipjes.

Heerlijk zo'n wilde tuin, waar veel kruiden gewoon hun gang kunnen gaan, zoals bijvoorbeeld zevenblad; dat moet je niet zien als lastig onkruid, maar juist als gratis, gezonde groente … if you can't beat it, eat it!

Het schijnt dat de Romeinen het als groente aten, het heeft geen mest nodig, je hoeft het geen water te geven en slakken lusten het niet.

Zevenblad bevat vitamine C, caroteen, kalium, calcium, magnesium en kiezelzuur. De bladeren van zevenblad kunnen bijvoorbeeld bereid worden als spinazie. En de mooie witte schermbloempjes zijn ook nog eens lekker.

Vervolgens krijgen we een rondleiding door de Mengelmoestuin; een verrassende en gevarieerde natuurtuin. 

Zoekplaatje ...

 ... in deze compostbak nestelt een eend.

De dames in het rood en paars verzamelen onderweg allerlei wilde kruiden waarvan we een smakelijke, reinigende, energieke 9-kruiden-bouillon en zevenblad-pesto maken.

Als ik het goed onthouden heb, komen de volgende planten in de bouillon: brandnetel, paardebloemblad, berkenblad, look zonder look, daslook, hondsdraf, zevenblad, fluitekruidblad, zuring. Daarbij nog een rode ui, knoflook, peper, zout en wat tamari, en groentebouillonblokjes.

Van zevenblad maken we ook nog een heerlijke pesto, op een stuk brood lekker bij de soep.

Een aantal kruiden ken ik wel, ik experimenteer regelmatig met recepten met (on)kruiden. Toch leer ik weer bij, het jonge blad van fluitekruid is ook eetbaar, dat wist ik niet. Ook erg lekker in de soep is daslook.

Dit is zo leuk en alles smaakt geweldig en gezond. Ik besluit om morgen alles nog een keer thuis te maken, zodat Mijn Architect er ook van kan genieten.

Een heerlijke middag, reuze gezellig en na een klein buitje bij aanvang, bleef het verder droog.

Royal Limbourgh Klooster Tea

Elk jaar organiseren de ladies van de Red Hats Limbourgh op een donderdag in mei een bijzondere High Tea voor alle Red Hatters uit Nederland en België. Ik besloot er een keer naar toe te gaan en hoewel ik bijna drie uur onderweg was met OV, was het goed te doen, trein naar Utrecht, trein naar Venlo en dan de bus samen met een Red Hat lady van het chapter uit Antwerpen. Handig toch dat je elkaar zo herkent.

Er waren zo'n 80 Redhatters, het weer was prachtig en het was reuze gezellig. In het kloosterdorp Steyl, verborgen achter oude muren lag de Jochumshof met natuur, historie en rust en een prachtig uitzicht over de Maas. Er waren rondleidingen over de mooie locatie met prachtige botanische tuinen.

Een van de dames van de Limbostars nam mij en nog wat ladies even mee om de dichtstbijzijnde kloosters te bezoeken. Ze vond dat wij van zo ver kwamen, zonde om niet wat meer van de omgeving te kunnen zien, dus piepten wij er even tussen uit.

We gingen naar de Roze zusters, die met aflossing 24 uur per dag bidden, dan nog naar de Blauwe zusters, dat zijn missiezusters en wat wereldser.

Het was erg leuk om dat even te zien, een dorp vol met prachtig onderhouden kloosters, brandschoon en de planten in de tuinen leken wel naast een liniaaltje geplant. Erg mooi allemaal, jammer dat je toch een wat naar gevoel krijgt met wat er nu allemaal bekend is geworden …

Toch vond ik het bijzonder om te zien, een prachtige plek. De Limbostar Lady had ons nog veel meer willen laten zien, maar we moesten terug voor de Tea. Heerlijke zoete en hartige hapjes, het geld echt waard!

Ik kon mee terug rijden met de Queen van Woerden, zij zette me af op station in Woerden, zodoende kwam ik weer makkelijk thuis.

Ook al was het een end weg, ik vond het erg leuk om een keer mee te maken. Leuk hoor zo'n dagje op stap, lekker gek in het rood en paars.

Op het eerste gezicht ... in de berm (6)

Er bloeit veel in ‘mijn’ bermen. Mijn fototoestel is niet meer zo best, er zitten beschadigingen op de lens (zand van Ameland vermoed ik), dus willen de foto's  niet erg en die hele kleine bloemetjes van bijvoorbeeld Herderstasje gaan helemaal niet. 

Nou ja, ik moet het er maar mee doen.

Hieronder een Zeggesoort, die zo mooi met zwarte pluimen begint:

rechts Fluitekruid (10)

Zuring (11)

Boterbloem (12)

Smeerwortel (13)

uitgebloeide Paardebloem (5)

Pinksterbloem (7)

Vergeet-me-nietjes (14)  en Paardebloem (5)

Vogelmuur (15) en Vergeet-me-nietjes (14)

Hondsdraf (16)

Van namen van grassen e.d. heb ik geen verstand, de namen van de bloemen wist ik tot zo ver. Mocht ik het niet goed hebben en eventuele aanvullingen zijn welkom!

Koeien (2)

Als kind was ik al dol op koeien … we begrepen elkaar, dacht ik. Ik was een verlegen kind en bij die koeien voelde ik me fijn. Ik heb er hier al eens wat over geschreven.

Toen Man en ik tijdens NL-Doet vorige maand als vrijwilligers een wand van een koeienstal wit verfden, vroeg ik aan de boerin of ze me een seintje wilde geven als de koeien naar buiten mochten.

Ik kreeg een mailtje van haar en vandaag was het zo ver! Gelukkig hoefde ik pas om 17.00 uur te werken, dus genoeg tijd om er naartoe te gaan. Ik sprong op de fiets en reed naar de zorgboerderij. 

Ik heb de weidegang wel eens op TV gezien of op youtube, maar in het echt is het nog veel leuker om te zien hoe blij en gek ze de wei in springen en huppelen. De wat bonkige koeien hier zijn melkkoeien en helaas hebben ze geen horens meer. 

Daar gaan ze, de grond dreunde ervan. Wat een energie! Met rare bokkesprongen en soms met de wangen over het gras schuiven. Verbaasd rondkijken en dan smullen van het frisse gras en genieten van de buitenlucht.

Ondanks hun lieve koppen vind ik ze er zonder horens toch een beetje mismaakt uitzien. Ik voel ook vaak een soort medelijden met koeien. Deze grote, sterke en lieve dieren die alles wat wij van ze willen maar lijdzaam ondergaan, zonder verzet, altijd vriendelijk.

Het houd me erg bezig de laatste tijd. Met vleeseten stoppen valt me niet zwaar, zo nu en dan ga ik in de fout met wat bitterballen of zo.

Maar helemaal overstappen op plantaardig eten, dat vraagt meer.

In gesprekken met mensen om me heen hoor ik vaak, dat geeft toch niet, daar worden ze toch niet voor gedood? Dat is dus niet waar.

Als je je, net als ik, meer in die materie verdiept, kom je tot de schokkende ontdekking dat de zuivelindustrie eigenlijk nog erger is dan de vleesindustrie, het is verschrikkelijk. Ik ga hier nu niet in detail, ik wil niet als extremistisch of radicaal te boek staan. Ik wil anderen ook helemaal niets voorschrijven. 

Ik weet gewoon zelf niet zo goed meer hoe ik op dit moment verder wil/moet. In januari heb ik met het Fris&Fruitig project drie weken plantaardig gegeten, zonder moeite. Maar om voor altijd alle dierlijke producten af te zweren, daar is heel wat meer daadkracht en kennis voor nodig.

Ik wil niet meer meewerken aan al die dierenmishandeling, maar zo'n omschakeling doe ik ook niet ‘even’, om verschillende redenen:

• ik ben nog steeds te verknocht aan yoghurt, kaas, boter en eieren;
• ik draag liever schoenen van leer dan van kunststof;
• met vegan maaltijden experimenteren kan ik als er genoeg tijd is, als ik laat of moe thuiskom is het toch makkelijker om even iets met kaas of eieren te maken;
• ik ben nog niet erg tevreden over vervanging zoals No-egg of cappuccino van bijvoorbeeld amandelmelk;

Ik zie nu wel in dat een koe of een varken niet anders is dan een hond, dus die wil ik niet meer eten, maar ik moet het allemaal niet in een keer willen heb ik besloten. Niet met alles tegelijk rigoureus stoppen, steeds een stapje verder. Vlees van koe, varken of kip koop ik niet. Betere zuivelproducten kopen (Bijv. Zuiver Zuivel) en langzaamaan de hoeveelheden afbouwen en dat lukt al aardig. Dit krijgt nog een vervolg.

Maar ... het was erg leuk om mee te maken, die koeien die de stal uit mochten op deze zonnige dag! 

Op de terugweg fiets ik nog langs dit groepje koeien van een andere soort.

Die kalfjes lagen zo te genieten van de zonnewarmte, heerlijk om te zien.