Partij voor de Dieren Congres

Nu we allebei lid van de Partij voor de Dieren zijn, gaan we ook een keer naar het congres. Het vindt plaats in Doorn. Op het station van Driebergen-Zeist staan al veel deelnemers te wachten op de pendelbus naar landgoed Zonneheuvel. De bus is vol, we moeten wachten tot hij weer terugkomt.
Geeft niks, het is mooi weer. Ondertussen raken we in gesprek met medecongresgangers, waaronder een kleurrijk figuur, de pelgrim Ernst. Iemand met een sterke hang naar de middeleeuwen. Hij en zijn broer Peter heb ik ooit gezien bij Joris' Showroom.
Dat is het leuke van zo'n dag, dat je onder gelijkgestemden bent, maar toch allemaal zo verschillend.
De omgeving is hier ook schitterend, tussen de middag even de benen strekken:

Er komen zo'n 600 mensen op deze dag. Bijzonder is natuurlijk dat er nu 5 kamerleden zijn.
Bevlogen verhalen, het voor en tegen stemmen met groene en rode kaartjes, pleidooien, jaaroverzicht, financiën, felicitaties en een overheerlijke lunch, geheel plantaardig uiteraard.

Tot slot een motiverende speech van Marianne Thieme.
Hoewel het een lange, warme zit was, vond ik het geweldig om eens mee te maken.

Eet Lekker Mee (64)

Wat een leuke avond weer! We begonnen op het dakterras, maar later toch maar naar binnen gegaan. Leuke mensen, goede, eeuwige vrienden uit Vlaardingen en we hadden een bnb-gast die ook graag wilde deelnemen. Ze had de avond van haar leven, haar eerste in the Netherlands.

Uit haar recensie: Angelika and Henny were very warm and welcoming. I was lucky enough to stay during "Restaurant Night" and had a very lovely vegan dinner complete with a cocktail hour beforehand and several courses. I got to meet some local residents of Gouda, and everyone was very nice. The room was comfortable and the view was spectacular. Gouda was a very pretty city. The day I was there (Sunday) all the shops were closed, but I could tell it is normally a lively place to visit. Thank you, Angelika and Henny, for making my first night in Holland a comfortable and memorable one! 
Hoe leuk is dat!

Ik had het volgende menu gemaakt:

Courgette met rode uienconfituur en daslook-zevenbladcrème

Pastinaak-courgette-kokossoep met stokbrood en bloemen-kruidenboter

Vegagehakt met champignons in bladerdeeg
Bloemkool uit de oven
Witlofsalade met bleekselderij, rozijnen en appel
Friet

Citroentaart

Diner op Verzoek (3)

De medewerkers van het restaurant van het zorgcentrum waar ik werk wilden dat weleens meemaken: een geheel plantaardig diner. Best moedig!

Menu:
Kikkererwt-zeewierhapje
Courgette met rode uienconfituur en daslook-zevenblad-notencrème
Wortel-linzensoep
Pasta met brandnetelpesto
Chocolademousse met frambozencoulis èn een bosbessentaartje

High Tea met live muziek

Weer een hightea, voor tien personen, maar nu bij mij thuis. Ter ere van de 60ste verjaardag van de opdrachtgeefster.
Zij had zelf de zangeres geregeld. Heel erg leuk zo, met livemuziek erbij.

HighTea

Opdrachtje in het verpleeghuis waar ik werk; een high tea voor de 94e verjaardag van een deelneemster van mijn kookclub en haar familie, totaal 14 personen.
Niet helemaal vegan, anders werd het te begrotelijk, maar voor een groot deel wel.
Erg leuk om te doen en heel gezellig!

Plantaardige cakejes 

  Vegan lemonpie

 Sandwiches met komkommer en creamcheese

Doorkijk (3)

Finsterwolde, klokkentoren uit 1822, waar vroeger de brandslangen te drogen werden gehangen. Deze toren heeft een paard als windvaan.

*Doorkijk is een serie foto’s die ik zomaar maak, niet alleen doorkijkjes, maar ook in de zin van door kijken, verder kijken … en met mijn eigen blik er soms iets anders in te zien.

So What!

Hier in Gouda staat een bijzonder gebouw, een voormalige Asschuur.
De asschuur werd gebouwd in1844 en diende voor opslag van haardas. Toen er nog met turf gestookt werd werd de as gebruikt bij de productie van zeep en glas.
In 1922 werd de gemeentelijke reinigingsdienst er gehuisvest met paardenstallen.
Sinds 1970 zit poppodium So What! in het gebouw.

Vanavond treedt daar een band op die we tijdens de Popronde tegenkwamen, Stillmode, die vond ik leuk, dus gaan we daar heen.
Wij zijn natuurlijk van de generatie die niet standaard oordopjes bij zich heeft, maar met propjes papieren zakdoek gaat het ook wel.
Wat moet het allemaal loeihard tegenwoordig. En donker. Maar leuk was het!

Pandaberen

Vandaag ruimte voor een paasblog van Remco Stunnenberg, omdat ik het zelf niet beter kan zeggen:

Pic: ©RemcoStunnenberg

Kosten nog moeite werden/worden/zijn gespaard om twee pandaberen vanuit China naar hier te halen. Eenmaal geland op Schiphol kregen deze dieren een onthaal dat zijn weerga niet kent…
Voorpaginanieuws was het!

Het brengt me bij deze foto die ik vorige week maakte vanuit mijn auto voor de “poort” van een zuivelbedrijf in Brabant. Daar waar kalfjes bruut worden weggerukt bij hun moeder en worden opgesloten in krappe plastic kisten…

En waarom? Omdat de melk die eigenlijk voor hen is bestemd in handen valt van de mens. Die drinkt er gretig van. En is het niet in vloeibare, dan in eetbare vorm: kaas, yoghurt, kwark, chocolade, taarten, koekjes, pastasauzen… Je kunt het zo gek niet bedenken of er zitten sporen in van dit van de dieren gestolen product…

Ondertussen doen de immorele marketeers van deze al even immorele industrie (de Campina’s van deze wereld) er alles aan de consument een heel andere, vrolijke waarheid te doen laten geloven; vrolijke, dansende, springende koeien in de wei…. Kijk maar eens op dat pak melk of yoghurt in uw koelkast!

Ik zeg u: de werkelijkheid is veel minder sexy! Koeien die jaarlijks op onnatuurlijke wijze worden bevrucht, kalfjes die worden opgesloten en worden vetgemest voor de slacht. En wat te denken van de moeders, zuivelslavinnen zoals ik ze noem. Na max 5 jaar zijn ze letterlijk uitgemolken en gaan ze op transport richting slachthuis. Stank voor dank! Om over de enorme vervuiling die deze sector veroorzaakt nog maar te zwijgen… En over stank gesproken!

En denk niet dat het er in de biologische zuivelsector heel anders aan toe gaat. Ook daar eindigen de slachtoffers na max 5/6 jaar in datzelfde slachthuis. Ook daar worden de kalfjes gescheiden van de moeders. Maar daarover lezen of zien we zelden tot nooit iets op het Journaal of in de kranten.

Die berichten liever over twee schattige pandaberen. Dat verkoopt! Net als gestolen zuivel!

Uitmelken noemen we dat. Letterlijk en figuurlijk! En eenmaal uitgemolken door de mens, dan wacht de vergetelheid/slacht…

Remco Stunnenberg

Eet Lekker Mee (63)

Weer een volgeboekte avond, gezellig en vrolijk!

Menu:
Courgette met rode uienconfituur en peterselieroom

Wortel-linzensoep

Falafel met brandnetel en Tahin-pindasaus
Tomatenbulgur met erwtjes
Bloemensalade

Bosbessentaart

Bosbessentaart

Ik ben grote fan van de video's van de Peaceful Cuisine. Zelfs als je niet van plan bent het gerecht te maken, of niet van koken houdt, dan nog is het heerlijk om deze filmpjes te bekijken. Heel rustgevend.

Voor het ELM-diner maakte ik deze Blueberry Cake. Ik heb de hoeveelheden uit het oorspronkelijke recept verdubbeld omdat ik een grote (vierkante) springvorm gebruikte.

Blauwe bessen zijn van binnen licht van kleur, diepvries bosbessen van de Natuurwinkel zijn kleiner en wel door en door gekleurd, vandaar de prachtige diepe kleur van deze taart.

Voor de bodem:
60 g amandelen
80 g havermout
60 g kokosolie
60 g dadels

Meng de ingrediënten fijn in een keukenmachine. Leg een stuk bakpapier op de bodem van de springvorm. Verdeel het mengsel over de bodem en druk aan met een lepel. Bak de bodem 10 minuutjes in een oven op 180 °C.

Voor de vulling:
300 g cashewnoten (geweekt)
300 g bosbessen (Heidelbeeren, diepvries)
260 g suiker
400 ml kokosmelk
400 ml water
3 tl agar-agar
2 el maizena

200 g verse blauwe bessen

Blender de ingrediënten voor de vulling (behalve de verse bessen). Doe het mengsel over in een pan en breng het al roerende aan de kook, op laag vuur, tot het dikker wordt.
Verdeel de verse bessen over de bodem. Giet de vulling er overheen. Laat afkoelen en laat enkele uren opstijven in de koelkast.

Eerste dakterrasdagje

Sinds vandaag heb ik er weer een leefruimte bij, het dakterras is (hopelijk) de plaats waar we veel tijd gaan doorbrengen.
Heerlijke dag vandaag. Er kwamen al bijtjes, hommels en vlinders (zelfs een boomblauwtje) kijken of er al wat te halen valt. Helaas heb ik ze nog weinig te bieden.
De bloemen van Rhododendrom Wendy zijn bijna open, ruim twee weken eerder dan vorig jaar. 

Ik heb de groentebak opgeruimd. De zuring en andere wilde planten eruit en kapucijners er in.

De zuring gooi ik niet weg, het is net genoeg voor een lekker dipsausje, geïnspireerd op een recept uit het leuke boek Eetbare wilde planten.

Ik pureerde de zuring met wat zonnebloempitten, scheutje olie, citroensap, agavesiroop, peper en zout. Lekker met groente- en cassavechips.

Verder lekker lezen in het zonnetje!

Snelle zoetzure Courgette

Dit is bij heel veel gerechten lekker en het ziet er ook mooi uit!

100 ml appelciderazijn

30 ml water

50 g suiker

1 tl korianderzaad

1 tl roze peperkorrels

1 tl venkelzaad

snufje gedroogde rode pepervlokken

2 courgettes

1 tl gedroogde dille

bosui, in dunnen ringetjes gesneden

Verwarm azijn, water, suiker en specerijen in een pannetje. Laat 5 minuten trekken en giet door een zeef in 

Schaaf de courgettes in flinterdunne plakjes en leg ze in een afsluitbare bewaarbak.

Schenk het vocht door een zeef over de courgette en voeg de gedroogde dille toe.

Sluit af en draai de bak rond zodat het vocht goed verdeeld wordt. Doe dit een paar keer en bewaar na afkoelen tot gebruik in de koelkast.

Serveren:

Laat de courgette uitlekken (bewaar het vocht voor een dressing), en drapeer de courgetteplakjes op een bord.

Strooi er de bosui overheen.