Sivota 2008, Dag 6

De tweede excursiedag begint met ontbijt. Vrouwen moeten een rok aan bij het bezoek aan de kloosters. Ik heb een jurkje bij me. Maar als men dat niet heeft, hangen er wat soepjurken te leen.

We zijn een van de eersten bij het klooster ‘de grote meteora’. Een uur is tijd genoeg om een en ander te bekijken, we zijn goed voorbereid, het museum, de wijnkelder, de reftus, de kerk ... het tweede klooster is makkelijker bereikbaar, is ook kleiner en veel minder indrukwekkend.

Vanaf de terrassen bekijken we de bergbekimmers die tegen de kale rotswanden omhoog kruipen. Ik word er een beetje duizelig van.

Het is allemaal heel indrukwekkend en onbegrijpelijk hoe men dit zo heeft kunnen bouwen.

Op de weg terug lunchen we in Metsovo en hebben we nog wat tijd het dorp te bekijken. In hetzelfde wegrestaurant bij Ioannina voert Tasso zijn tweede show op en vertelt hij de rest van de reis over de nieuwe Grieken, zichzelf, en waarom hij nog rookt. We sluiten zijn betoog af met een daverend applaus wat deze rappe prater toch in verlegenheid brengt. In Parga een dankwoord en zegt dat hij zo’n applaus nog nooit heeft meegemaakt. Gaandeweg loopt de bus beetje bij beetje leeg, is het afscheid hartelijk en dankt hij ons voor onze humor. Ook de bus terug naar Sivota is uiteraard geregeld. 

Sivota 2008, Dag 5

Erg vroeg opstaan. Om 06:40 uur versnellen we onze pas om niet de bus te missen. Twee oudere Engelsen zijn er al, bij het bankje tegenover de school. We stellen ons voor. Nog een stel Britten sluit zich bij ons aan. Met de bus, met Nikos de chauffeur, rijden we richting Parga, op topposities in de bus, die we ook niet meer hebben afgestaan. Ik zit graag voorin. Nikos rijdt door tot bij een tweede strandje in Parga. Daar staat een aantal mensen klaar om in te stappen. Het wachten is op de ‘guide’, voor die tijd stapt niemand in mijn bus, zo meent Nikos.

En daar meldt hij zich met helm, hoed, snelle bril en sigaret. Tassos. In Engels-Grieks legt hij uit dat Grieken altijd feestvieren, ook als Griekenland heeft verloren. Er zijn twee bussen, steeds meer excursiegangers worden op afgesproken standplaatsen opgepikt, de reis is begonnen. Onderweg vertelt Tassos zo nu en dan van de omgeving en de oude Griekse geschiedenis.

Door berenland, uitgestrekte bossen waar inderdaad de bruine beer leeft, en ook wolven huizen. De tocht gaat de eerste dag naar de ‘Gorge of Vikos’ , een soort Griekse Grand Canyon en de Zagoria Villages, traditionele, pittoreske dorpjes, mooi gelegen tussen kloven, rivieren, bossen en bergen.

Eerste koffiebreak net buiten Ioannina, Tasso’s eerste show in efficiency. En zoals gezegd bezoeken we net voor de lunch (wij met Pat en Brian de Britten) de gorge. We zijn in Monodendri.

We zien veel prachtige vlinders en bloemen, zoals deze Scharlei:

En een Icarusblauwtje:

De Vikos-kloof:

De eerste aanblik van de kale rotsen zo tegen het eind van de dag is indrukwekkend. We gaan naar ons hotel, checken in, drinken wat op het tegenoverliggende terras en maken ons klaar voor het avondeten. Maar daarvoor heeft Tassos de lumineuze gedachte om eerst nog een rondje langs de kloosters te maken, niet allemaal, maar de kloosters die we morgen zullen bezoeken, achtervolgd door een boekverkoper die van Tasso’s plannen weet. De man verkoopt nog wat boeken. Het is dan rustig en is er alle tijd voor het maken van foto’s.

Het avondeten is een groot feest en tot slot wordt er nog Grieks gedanst ...

Rechts onze gids Tassos:

Sivota 2008, Dag 4

Sivota is een vakantieplaats met een haven, die populair is bij zeilers. Het is een echte toeristenplaats, maar niet te druk. Rond Sivota zijn mooie stranden en de boulevard is erg gezellig met veel tavernes en bars. Sivota ligt 24 km vanaf Igoumenitsa, de hoofdstad van dit district. Igoumenitsa heeft een van de grootste verbindingshavens van Griekenland en wordt de poort naar Italië en West-Europa genoemd.

Het gebouw waar ons appartement in is, heet Huize Dina. Heerlijk rustig, want de andere kamers zijn niet bezet:

Dit is bij ons om de hoek:

We zitten op de begane grond, zodoende kunnen we makkelijk de tuin gebruiken om te ontbijten.

Na het ontbijt rijden we via de kustweg naar Parga, om te kijken hoe lang we erover rijden. Mogelijk worden we niet in Sivota opgehaald voor onze excursie morgen, maar moeten we naar Parga. Ik word toch wat misselijk van de bochten, ramen dicht en airco helpt, zeker als we achter een vrachtwagen zitten. Parga is erg toeristisch. We drinken wat op een terrasje en gaan weer terug, over de E55 dat rijdt toch prettiger.

Thuisgekomen gaan we naar het plaatselijke strandje, even lekker de zee in en een beetje zonnebaden.

Het water is heerlijk. Ondanks dat het tegen vijven loopt is de zon nog erg heet. We gaan geld pinnen en naar het kantoor van Isabella om de excursie te betalen. We horen daar dat we morgenochtend toch in Sivota opgehaald worden met een klein busje en naar Parga gebracht. 

We gaan eten bij Andreas, crepes en omelet champignons. Nederland-Italië 3-0. 

Sivota, 2009, Dag 3

We gaan vandaag naar het Nekromanteion, een meer dan 2000 jaar oud heiligdom. We rijden door Karteri en gaan een sterke bak koffie drinken bij de mannetjes, met een chocokoekje. Als we een vreemd klepperend geluid horen, zien we het ooievaarsnest, vlak naast het cafe. De tweede ooievaar vloog net weg.

 

We rijden verder naar het plaatsje Mesopotamos wat ‘tussen de rivieren’ betekent.

Daar aangekomen lopen we naar het heiligdom.

Men ging ervan uit dat de rivier de Acheron in verbinding stond met de Styx, de rivier die naar het dodenrijk leidde.

Van het dodenorakel zijn nog muren en fundamenten bewaard gebleven met offerruimtes e.d. Een smal trapje gaat naar een ondergrondse ruimte, het domein van Hades en Persephone.

Indrukwekkende ruimte.

 

Na het bezoek aan het Nekromanteion rijden we richting kust, naar het plaatsje Amoudia, waar de monding is van de Acheronrivier. Het is een vreemd gebied met rivier en zee bij elkaar. Langs de rivier is een camperplaats waar we een Amsterdammer spreken over zijn camper. We mogen in die knoepert van een camper even binnenkijken.

We gaan lunchen bij een terras aan de rivier, waar ook een grote familie met heel veel kinderen neerstrijkt. Het is er gezellig, we hebben er geen last van.

 

We rijden terug langs grote groene vlaktes tussen de bergen.

Het weer is prachtig, met soms nog donkere wolken boven de bergen. We rijden langs een soort Everglades-achtig gebied, vol met waterplanten.

Het is hier zo compleet anders dan de ons bekende eilanden! We rijden via Plataria terug naar Sivota.

We houden siësta tot Madelijn om 6 uur komt. We willen mee met de excursie naar de Meteora-kloosters en bespreken dit.

Daarna gaan we naar de haven en gaan bij Andreas, de vlotte ober, op het terras zitten. We gaan aan de Ouzo, zo gastvrij die Grieken, we krijgen er allerlei hapjes bij. Omdat dat zo veel is  besluiten we niet meer uit eten te gaan. Veel mensen komen af op de grote TV-schermen met voetbal. We kijken naar de wedstrijd Nederland-Italie (3-0).

Sivota 2008, Dag 2

Goed geslapen, heerlijk stil hier. Er hangt nog wel wat bewolking en er valt nog een bui. We gaan naar het dorp en halen brood bij de bakker en bij de supermarkt de gebruikelijke benodigdheden. We zien een nest zwaluwen met vijf jongen erin. Op een terras langs de haven nemen we een kopje cappuccino. De lucht wordt al blauwer, alleen boven de bergen hangt nog een donkere lucht.

Na een dutje de rest van de rode wijn soldaat gemaakt op ons balkonnetje.

We wandelen naar de haven, gaan eerst rechtsom naar het eind van de haven en lopen een pad op dat leidt naar een strandje. Een mooi plekje. Ik vind een kiezel met een gat er in.

We lopen terug naar de andere kant van de haven, aan het eind zien we een restaurant met een mooi terras, Restaurant Filokas. Het is er alleen erg leeg.

Voor Griekse begrippen zijn we misschien wat vroeg voor het avondeten. We gaan er toch heen omdat het terras zo mooi ligt, ook ten opzichte van de zonsondergang.

Een tafeltje in het uiterste hoekje bij het water. We bestellen tzatziki, griekse salade, frites en giant beans. Met een halve kilo witte wijn weer een perfect maaltje.

Tot slot krijgen we nog een heerlijk zoet hapje, een soort koek met noten en rozijnen en dat voor het luttele bedrag van 25 euro incl. tip.

Als de zon in zee is gezakt gaan we terug naar het appartement en begin ik in het boek De botanica van het verlangen van Michael Pollan.