Texelse Kievitbonen

Tijdens onze vakantie op Texel in april 2015 kocht ik langs de weg een zakje met Texelse kievitbonen. Ik neem me telkens voor om minder bonen in potjes te kopen en zelf te weken, maar ook dit zakje verdween in de voorraadkast. Het komt er gewoon niet van.
Vandaag kwam ik het zakje weer tegen. Wat zonde eigenlijk hè, sommige bonen zagen er niet goed uit en roken wat muf. Ja, wat wil je na anderhalf jaar?
Ik besloot ze gelijk uit te zoeken, te wassen en in de week te zetten.
Volgens info op internet moet je kievitbonen 8 uur weken. Mooi, dan kunnen we ze nog vanavond eten.

Volgens de een moet je er helemaal niks bij doen, volgens een ander juist wat olie, tegen het schuimen en overkoken, weer een ander doet er zuiveringszout bij omdat er teveel kalk in het water zit.
En iemand doet er een laurierblaadje bij. Ik doe al die dingen ook maar.
Na een uur koken, steeds even eentje proeven en na ongeveer een uur en 20 minuten zijn ze echt heerlijk. Jammer alleen dat de mooie tekening verdwenen is, ze zijn nu allemaal bruin.

De helft vries ik in en van de andere helft maak ik een bonenschotel.

Texelse kievitbonen

10 g gedroogde paddestoelen

2 sjalotjes, fijngesneden

3 stengels bleekselderij, kleingesneden

1 preitje, kleingesneden

100 g champignons, in plakjes

olijfolie

2 teentjes knoflook, geperst

¼ groene kool, in reepjes gesneden

1 el provencaalse kruiden,

1 tl bouillonpoeder

3 el tomatensaus

Week de gedroogde paddestoelen een kwartiertje in heet water, laat uitlekken en snij fijn. Bewaar het weekwater.

Bak de sjalot, bleekselderij en prei een paar minuten in olijfolie. Voeg de knoflook, de kruiden, de gedroogde paddestoelen en de champignons toe. Doe de fijngesneden kool erbij met een scheut weekwater van de paddestoelen en de tomatensaus, en laat het geheel zachtjes smoren tot alles gaar is. Voeg naar smaak peper en zout toe.

Lekker hoor, en wat is er nou eigenlijk zo ingewikkeld aan gedroogde bonen?
In ieder geval smaken ze beter dan uit een potje!

Fietsen

Met een vriendin ga ik vandaag fietsen, in de Krimpenerwaard. Het is een prachtige dag ... en het is appeltijd. Bij een dijkje staan heel veel appelbomen. Ze vallen van de boom en rollen de dijk af in de berm. Die kun je dus gratis en voor niks oprapen, en geoorloofd!
Het zijn allerlei soorten door elkaar, groene, rode, zure, zoete, kleine en grote.
Ook enkele peren.
Al rondfietsend vinden we dat het hier wel heel mooi is, maar ook wel druk. Het vele (sluip) verkeer drukt ons regelmatig de berm in. Als we een mooi klein weggetje zien, dat we allebei niet kennen ... gaan we dat natuurlijk in, de Zuringkade.

We gaan ook zwemmen in de IJssel. Normaal ben ik niet zo'n held ... en heb eerst allerlei tegenwerpingen ... is het niet vies, zitten hier geen rivierkreeftjes. Uiteindelijk durf ik en vind het geweldig!

Het was heerlijk! Gelukkig was er een klein trappetje, anders was ik er denk ik niet meer uitgekomen.
We waren de enige mensen hier. Hele bijzondere gewaarwording. Ik ben blij dat ze me overgehaald heeft.

Op de terugweg kopen we bij een boerderij nog sperziebonen en vinden we ook nog een grote bramenstruik, vol met prachtige bramen. Vlierbessen vinden we niet, pas weer in de buurt van huis wist zij nog een grote vlier staan. Het is een slecht vlierjaar volgens mij, maar gelukkig hangen er nog wat mooie trossen.
Heerlijke dag! Dit is de oogst:

De bramen en de vlierbessen gaan in de jam. Van de valappels maak ik superlekkere appelstroop die geweldig smaakt op havermoutpannekoekjes.
En de peren worden gestoofd in rode wijn, met een kaneelstokje, steranijs en laurierblad.
Dat is nog eens leuk boodschappen doen!

Bramen

Vanmiddag even naar de Goudse Hout gefietst, een plek waar ik jaarlijks bramen en vlierbessen pluk.
Vlierbessen zal wel niet, want in het voorjaar zag ik ook amper vlierbloesem. Waarschijnlijk was het noodzakelijk dat deze door overijverige gemeentegroenwerkers gesnoeid moesten worden. Tot de grond.
De bramen stonden er ook niet zo mooi bij, heel veel uitgedroogde/beschimmelde bramen. 

Verder viel het me op dat veel bramenstruiken overwoekerd waren door pispotjes. Een strijd tussen twee superwoekeraars. Wie wint? De ruige braam, met vlijmscherpe stekels of de lieflijke haagwinde, een fraaie moordenares?

Ik plukte hooguit een pondje, dat de diepvries in ging. Nog maar een keer terugkomen voor wat meer.

Het wordt tijd dat ik m'n eigen landje krijg waar ik bramen en vlierbessen kan plukken. Dat zou wat zijn!

Pissaladière

Een pissaladière is een Franse soort knapperige pizza van gekarameliseerde uien met tapenade en ansjovis.

Deze foto is trouwens genomen van het beeldscherm, het origineel kon ik om de een of andere reden niet downloaden.

Ik vind het ruitpatroon altijd zo mooi en dacht na hoe ik deze diervrij kon maken.

Ik maakte hem met in reepjes geknipte zeewierchips, de smaak is niet hetzelfde als ansjovis, maar de zeewier geeft wel een subtiel zee-smaakje.

Je kunt natuurlijk zelf pizzadeeg maken, maar voor nu gebruikte ik een pak pizzadeeg van de supermarkt.

1 pak pizzadeeg (het bijbehorende potje tomatensaus wordt hier niet gebruikt)

zeewierchips

peper en zout

3 takjes tijm

3 el olijfolie

1 kg uien, in dunne ringen

2 teentjes knoflook uit de pers

Ris de baadjes van de takjes tijm. Verhit de olie in een pan en voeg uien, knoflook en tijm toe. Laat de ui niet kleuren, maar op heel laag vuur zacht en gaar worden. Kan wel een uurtje duren.

Verwarm de oven voor op 180°C. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Rol het pizzadeeg erover uit en verdeel de uien erover.

Bak de pissaladière in 15-20 minuten gaar.

Haal uit de oven en leg er de reepjes zeewier in ruitpatroon op en verdeel de olijven erover. Doe de pissaladière nog ongeveer 5 minuten terug in de oven.

Serveer met een salade.

Bron: allerhande

Gnadenhof Melief Sommerfest 2016

Dit jaar ga ik weer mee met de busreis naar Melief, net als vorig jaar. Maar nu samen met een vriendin. De reis duurt dit jaar nog langer, omdat er omleidingen waren.Het is eigenlijk niet in verhouding, de tijd dat je in de bus zit en de tijd die er over blijft bij Melief, maar toch vind ik het weer een superleuke dag.

Dit is het varken Engel. Op de drukke weg langs de stichchting, rijden regelmatig vrachtauto's voorbij, met dieren die hun dood tegemoet gaan. Engel is uit zo'n vrachtwagen gevallen en heeft zo haar lot ontlopen. Ze moest wel eerst van alle schrammen en schaafwonden herstellen.

Toen ik dit verhaal en haar naam hoorde, kon ik niet anders dan haar petemoei worden. Samen met een facebookvriendin, om de kosten te delen, adopteerden we haar.

Engel is een van de grootste varkens en heel lui. Bijna niet wakker te krijgen, toen ik wilde kennismaken.

Net als vorig jaar weer een superleuke dag, met heerlijk eten en leuke ontmoetingen.

Pasta pesto

Een zomerse dag met temperatuur van tegen de 30 graden. Hoe leuk koken ook is, dan wil je niet lang in de keuken staan.

Dit is een heerlijk, makkelijk en snel maaltje, de oven doet het meeste werk.

Voor twee personen:

1 venkelknol

1 bakje champignons

1 sjalot

1 teentje knoflook

olie

zeezout

tijmblaadjes

italiaanse kruiden

half potje pesto (AH biologisch is vegan)

150 g pasta

klein potje bruine bonen

peterselie, basilicum en kerstomaten

(vega spekjes)

Verwarm de oven op 200°C

Snij de champignons in tweeën en de venkel in schijfjes. Snipper de sjalot en snij de knoflook fijn. Doe alles in een ovenschaal met drie eetlepels olie, wat zeezout en italiaanse kruiden. Zet voor ongeveer 30 min. in de oven, tussendoor enkele keren omscheppen.

Kook de pasta gaar en meng met de pesto en de uitgelekte bruine bonen.

Schep op een schaal en verdeel er het venkel-champignonmengels over. Garneer met fijngesneden peterselie, wat in stukken gescheurde blaadjes basilicum en kerstomaten.

Ik serveerde het met een restant van de facon van gisteren, wat er superlekker bij was, maar vega spekjes zou ook goed kunnen.

Pannekoeken met spek

Als je googelt op vegan bacon kom je allerlei soorten tegen. Ik vond zelfs een recept waarvoor rijstpapier werd gebruikt. Dat lijkt me leuk om uit te proberen. En is het mogelijk om deze facon in pannekoeken te gebruiken?

Het originele recept komt uit Denemarken!

Ingrediënten:

6-8 vellen rijstpapier
2 el olijfolie
2 el edelgist
3 el tamari of sojasaus
½ tl knoflookpoeder

¼ tl liqued smoke

½ el maple syrop

¼ tl gemalen zwarte peper

¼ tl Hongaarse paprikapoeder

evt. snufje zout

In dit filmpje wordt het precies voorgedaan:

Ik knip de vellen met een schaar, dat gaat makkelijker dan snijden met een mes, omdat ze dan gauw breken.

Het resultaat is verbluffend. Ik weet niet in hoeverre het naar bacon smaakt, maar het smaakt wel erg lekker en krokant. Ik zal het binnenkort eens omni's laten proeven.

Voor de pannekoeken gebruik ik het recept van Vegetus van simpele pannekoeken. Ik voeg er wat havermout aan toe voor wat voedzamere pannekoeken.

1½ cup bloem

½ cup havermout

1½  à 2 cups water

1 cup sojamelk

1 el koolzaadolie

½ tl zout

zonnebloemolie om te bakken

Pannekoeken zonder ei hebben wat meer tijd nodig.
Als ik een stuk bacon in het beslag in de pan stop, verbrandt het voordat de pannekoek gaar is.
Bij de tweede poging laat ik de pannekoek eerst helemaal gaar worden en leg er dan de bacon op. Dit bedek ik met een dun laagje beslag en bak het nog heel even, zodat de bacon vast zit. Dit werkt prima!
Met een scheutje maple syrop eten we dus vegan pannekoeken met spek en stroop.

Eet Lekker Mee (55)

Eindelijk weer eens op het dakterras kunnen eten. Wat een gezelige avond!

Menu:

• Amuse - Mini Caprese
• Wortelsoep
• Lasagne met Spinazie
• Chocolademousse met Frambozencoulis

Flans

Zondag ... echt een dag om allerlei werkjes in huis te doen ... en ook de koelkast weer eens schoon te maken.
Zodra dat klaar is, maar gelijk bedenken wat ik met de aangebroken levensmiddelen ga maken.
Wat zijn er nog voor restjes?

Het valt mee:

• half blok tofu
• blad en nerf van bloemkool
• 1 zielig bosuitje
• restant van twee gekookte aardappels
• 1/2 courgette

Van de tofu maak ik Engelwortel’s zeewierburger, precies genoeg voor vier kleine ...  twee voor vanavond en twee voor morgen bij de lunch.

Het blad en de nerf van een bloemkool, nog bewaard in een zakje in de groentela. Ik heb pas gelezen dat je dat niet moet weggooien, want je gooit toch ook geen geld weg!
Ik schaaf het in kleine stukjes en roerbak dit samen met een sjalotje, het bosuitje en twee geperste knoflookteentjes in wat olie. Blus af met een scheutje bouillon en voeg naar smaak peper, zout en een snuf paprikapoeder toe.

De halve courgette snij ik in plakken en doe in de grillpan. Wegzetten met een dressing van olijfolie, appelciderazijn, mosterd en agavesiroop.

De aardappels in blokjes snijden, mengen met wat veganaise, een klein sjalotje, ik had geen augurkjes in huis maar wel een potje zilveruitjes, dus daar ook wat van en verder een scheutje limoensap en een paar blaadjes zuring van het dakterras.

Ik had ook nog een afgeprijsd potje van parels met balsamicio azijn staan, weet alleen niet zeker of het 100% vegan is, maar goed ...
Deze maaltijd kost dus echt heel weinig, paar cent denk ik … bijna niks 😄, maar smaakt prima. Dat is pas consuminderen! 

Mijn Architect helemaal blij met dit maaltje, hier houdt hij wel van. En morgen weer als lunch.

Dus m.a.w. Engelwortel’s zeewierburger met geroerbakte bloemkoolnerven, kartoffelsalat en gegrilde courgette.

Verkoop huis (1)

Onze woning gaat in de verkoop, het gaat eindelijk gebeuren. We praten en denken er al lang over en nu is het dan zo ver. Niet dat we haast hebben, we willen ook geen bord Te Koop aan de gevel. Dat kan na een jaar altijd nog.

Vandaag komt de fotograaf. Zij gaat foto’s van onze woning maken voor Funda.

Zo schoon en opgeruimd is het huis nog nooit geweest. We stellen voor om eerst het dakterras te fotograferen, nu schijnt de zon nog, maar er dreigen al donkere wolken.

Mevrouw de fotograaf is streng … alle persoonlijke zaken moeten weg, foto’s van de muur en gordijnen wijd open.

Ik moet spullen steeds uit beeld houden als zij ergens bezig is. Alleen als ze de film maakt gaat het per verdieping, dus moeten dingen eerst naar boven, en als zij boven verder gaat, alles weer naar beneden. 

Maar ze weet wat ze doet. Het is best een enerverend gebeuren.

Ook foto’s van de straat en in de steeg horen erbij. Het resultaat is prachtig, de foto’s zien er schitterend uit, smaakvol ook.

Stukken beter dan wat ik soms op Funda zie … dan denk je soms, waarom laten mensen al die zooi staan?

We vroegen nog wel of het niet zonder dat groothoek-effect kan, dat vind ik altijd zo nep op Funda, ga je in het echt kijken is het altijd kleiner of smaller.

Maar dat hoort zo, en als iedereen dat doet, moet je meedoen, want men gaat er dus al vanuit dat er groothoeklenzen zijn gebruik. Het ziet er wel lekker ruimtelijk uit.

Bij een volgende blogpost de foto's van de tweede verdieping en de dakterrassen.

Eet Lekker Mee (54)

Net als afgelopen zondag, was het toch weer te fris om buiten te eten. We dronken wat op het dakterras en daarna lekker binnen eten. In het gastenboek schreef een van de gasten: “De humor ligt op jouw tafel”.

Het was ook wel een zeer vrolijke, uitbundige avond ... ik kreeg zelf ook even de slappe lach 😄. Geweldig om weer superleuke gasten te mogen ontvangen.

Het menu van deze avond was:

• Tortillachips met cashewkaasdip

• Prei-venkelsoep mat anijsroom (gebaseerd op een recept van Angélique Schmeinck, maar dan geveganiseerd)

• Risotto met spinazie, erwtjes, artisjok en een spicy zeezoutwafel

• Gemarineerde aardbeien met citroensorbetijs en basilicumsuiker