Eet Lekker Mee (15)

De vijftiende keer dat ik mijn eetkamer openstel. Deze avond vind in mijn vakantie plaats, dus heb ik veel tijd om te kokkerellen. De weersverwachtingen zijn goed, grote kans dat we op het dakterras kunnen eten en dan heb ik voor wat weer mensen plaats.

Tien mensen hebben zich opgegeven en we hebben een muzikant kunnen regelen.

Gedurende de dag heb ik wel om het uur op weeronline gekeken, het zag er steeds niet goed uit, ik bleef hopen op een mooie avond. Met z'n allen binnen zitten kan wel, maar is natuurlijk niet zo leuk als buiten.

Ik doe het in buffetvorm, iedereen kan dan zelf pakken. De gerechten zijn op een na allemaal plantaardig, in de kant-en-klare vegaballetjes zit kippe-eiwit.

Wat ik gemaakt heb: 

Salade van sperziebonen, witte bonen, tomaten en olijven

Pastasalade met pesto

Artisjokdip

Kikkererwten-noridip

Veganaise

Paté van cashewnoten

Griekse paddestoelen

Linzenburgers

Minipizza met Wilbersburger kaas

Olijven, stokbrood, broodjes, nacho's, gedroogde abrikozen en vijgen

en voor toe een Bosvruchtentaart

Ebrima, de muzikant kwam wat later (naar goede Afrikaanse gewoonte) en toen barstte het feest los. Hij had twee snaarinstrumenent en een djembe meegenomen. Zie hier op facebook.

Het was een heerlijke zwoele avond, veel kaarsjes aan… en de sfeer was heel bijzonder.

En tot slot ook nog een prachtige tekst in m'n gastenboek!

Familie Koolwit (2)

Zoals je in de vorige vlinderblog kon lezen zijn de eerste vijf poppen van het pakket allemaal uitgekomen: Annie, Bennie, Cockie, Dicky en Elly hebben hopelijk hun taak in het leven kunnen vervullen, namelijk zich voortplanten in de grote boze wereld.

Want niemand houdt van rupsen en iedereen houdt van vlinders. Het schijnt trouwens dat koolwitjes meestal maar twee weken leven.

Van de rupsjes zijn er drie doodgegaan, de rest is verpopt.

Dagelijks kruipen er nu vlinders uit, het is steeds een blijmakend ritueel om ze vrij te laten. Nakijkend hoe ze de hoge blauwe lucht invliegen geeft het me telkens weer een geluksgevoel.

Het hele alfabet gaat ins Blauwe hinein:

10/06 Annie, Bennie

11/06 Cokkie, Dicky

12/06 Elly

24/06 Fiffy, Gompie

25/06 Henkie, Inki, Jannie, Kiki

26/06 Lenny, Manni, Nonni, Ottie, Peppie, Quinty, Ronnie

27/06 Sammy, Tommy, Ukkie

28/06 Vicky, Wimpy, Xanti

29/06 Ypsy, Ziggy

Zo wonderlijk, een rups die verpopt en dat er dan een compleet ander insect uitkruipt.

Op de foto hieronder zie je links een lege pop, de pop rechts daarvan komt bijna uit, je ziet de opgevouwen vleugels er al doorheen schemeren. De drie poppen rechtsonder hebben nog wat meer tijd nodig.

O, o, wat is dit fascinerend leuk!

Deze kunnen elk moment uitkomen:

Als ze nog niet helemaal klaar zijn om weg te vliegen, kan ik ze mooi van alle kanten op de foto zetten, hier Lenny:

Ottie had ik misschien iets te vroeg vrij gelaten … haar vleugels waren nog niet helemaal glad, nog wat plooitjes. Ze zat zo lekker naast de kleine zeemeermin, maar was te ongeduldig. Ottie was de eerste van alle vlinders die niet omhoog vloog, maar omlaag. Tot twee keer toe vloog ze naar de grond en zakte naar opzij. Geschrokken liet ze zich oppakken en op een veilig plekje zetten. Nu was ze wel verstandig en bleef nog zeker een half uur zitten. Ik hield het terras in de gaten, want ook al zoeken de vogels ook een lekker hapje voor hun kids, liever niet in het zicht mijn vlindertje opeten.

Ottie zocht na ruim een half uur vol zelfvertrouwen de hoogte op.

Er is nog een vlindertje met een geplooide vleugel, Peppie, die blijft maar mooi nog een nachtje thuis wonen. Samen met net uit de pop gekropen Quinty en Ronnie.

Van de rupsjes die uit de eitjes kwamen (die naar de pleegmoeder gingen) heb ik er vijf gehouden, daar zijn er vier van verpopt, eens zien of die nog op tijd uitkomen, anders gaan ze maar mee op vakantie in Groningen.

Want, hoe waardevol is het leven van een rupsje … een vlinder … een hondje … een dolfijn, een kalfje?

Ottie bij de kleine zeemeermin

Klik hier voor deel 3.

Thuisvakantie (3)

Waar ik wel voor moet uitkijken bij zo'n vakantie thuis ... dat ik niet alleen maar nuttige dingen ga doen. Die neiging heb ik wel, maandag bijvoorbeeld een kast opgeruimd, knopen aangezet die daar al maanden op wachten enz. enz. Sommige dingen zouden ook wel een grote poetsbeurt kunnen gebruiken. Maar ik neem me voor verder echt vakantie te houden, anders is het toch wel zonde.

Vandaag ben ik naar de markt in Rotterdam aan de Binnenrotte geweest. Dat is denk wel meer dan tien jaar geleden. Het is prachtig weer en ideaal in m'n eentje, hoef ik niet steeds rond te kijken waar anderen blijven en heb de tijd helemaal aan mezelf.

Lekker over de markt slenteren.

Toch was de markt in mijn herinnering vroeger leuker, er zijn veel kramen met (in mijn ogen) zinloze troep, hoeveel plastic sportschoenen heeft een mens nodig?

De kramen met tweedehands goederen ter hoogte van de St. Laurenskerk waren in mijn beleving ook veel uitgebreider.

Vlakbij is een Marqt-winkel, daar was ik nooit geweest, die ga ik even bekijken. Mooie biologische supermarkt. Ik koop alleen niks, ik heb geen zin in gesjouw.

Ik ga ook nog even naar de Bijenkorf. Vroeger kon ik daar uren dwalen, kijken op alle verdiepingen wat er allemaal te koop stond. Raar is dat, dat is helemaal weg ... eerder irritatie over al die overbodige zooi. Ik ga gauw weer naar buiten en pak de tram naar de West-Kruiskade, ik wil exotische supermarkten bekijken en het sfeertje proeven van al die verschillende culturen. Eerst op de Nw. Binnenweg een verse smoothie drinken bij Buiten, ik zat inderdaad buiten in de achtertuin, wat leuk zeg!

Daarna ga ik naar een oosterse supermarkt en ga eens alles bekijken, wat er allemaal bestaat. Net of je inderdaad op vakantie bent. Ik koop er een citroengrasplantje.

Deze supermarkt staat naast het Wijkpark Oude Westen en in dit park staat een beeld van De Reus van Rotterdam, Rigardus Rijnhout, de langste man van Nederland aller tijden. Hij was 2,37 m, woog 230 kg en had schoenmaat 62. Het standbeeld is op ware grootte.

Fijn dagje Rotjeknor!

Thuisvakantie (2)

Ondertussen op het dakterras …

Toen ik het boek Green Delicious van Natascha Boudewijn in april opensloeg en de pagina met tuinbonen zag, ben ik gelijk een zakje zaad gaan halen. Vooral dubbelgedopt ben ik er gek op.

Ze groeien in de zinken teil samen met de aardperen. Geen idee of dat samengaat, maar beide groeien vooralsnog goed.

Gewaarschuwd door Maarten's Moestuin( heerlijk TV- programma) voor de zwarte bonenluis, bekijk ik mijn jonge bonenplantjes dagelijks met argusogen.

Een paar keer schrik ik, maar het zijn zwarte vlekjes op de bladeren, dat hoort blijkbaar zo.

Als je de plant zo nauwkeurig bekijkt zie je pas hoe bijzonder hij eigenlijk bloeit. Prachtige lathyrusachtige bloemen, kenmerkend voor de vlinderbloemenfamilie, maar de tuinbonen hebben nog extra mooie zwarte vlekken en streepjes op het wit.

Op de Oostindische kers zie ik wel al wat luisjes verschijnen, misschien blijven ze dan weg van de bonen. Voordat ze helemaal onderzitten eten we de bloemen maar op.

Linzenburger

Als de tuinbonen drie verdiepingen bloemen hebben, haal ik de toppen eruit, die trouwens erg lekker zijn ... kort roerbakken met wat knoflook, hier als garnering op de pasta:

Lekker tijd om wat te rommelen op het terras, beetje verpotten, opruimen, herschikken, onkruidjes weghalen (waarvan sommige in de groene smoothie terechtkomen) en gewoon kijken hoe hier alles groeit, bloeit en zoemt.

Het zegekruid (Nicandra physalodes) heeft zich dit jaar zo tomeloos uitgezaaid dat er in elke pot in elke hoek wel een paar zitten. De lavatera is ook een uitbundig bloeiend feest in roze.

De courgettes gaan ook bloeien, altijd weer spannend of bevruchting gaat plaatsvinden.

Dit jaar ook weer een paar kapucijners, omdat ze van die prachtige bloemen hebben.

Met wat oude knikkers van m'n zoon maak ik een drinkplaats voor bijen, zweefvliegen en ander nuttig gespuis. Door de knikkers verdrinken ze niet.

De dakgoot is hernoemd naar badgoot, merels komen dagelijks een bad nemen, met een hoop gespetter ... zo leuk en aandoenlijk om naar te kijken.

Ondertussen kijken ze al met een schuin oog naar de blauwe bessen … zal ik er een net overheen doen? Ach nee, laat ze maar … ik gun het ze!

Thuisvakantie (1)

De tafel binnen gedekt voor het ontbijt … maar het werd zulk mooi weer, dus de hele boel naar buiten verhuisd. Heerlijk, buiten eten geeft echt een vakantiegevoel.

Ik maak een stadswandeling met mijn gasten uit Groningen en laat wat leuke plekjes en straatjes zien van centrum Gouda. Kringloop en brocantewinkels.

Het is bij zo'n wandeling een beetje alsof je het ook door hun ogen ziet en het daarom zie ik het ook weer alsof het de eerste keer is.

De fotografe gefotografeerd

Origineel beschilderd paaltje bij plateelwinkel

en dit is vlakbij mijn huis, handig!

Achter de kerk is een boekenmarktje, we gaan wat drinken bij Zoet en Zalig, bij de voormalige bibliotheek.

Zo'n dag vliegt om. Leuk hoor, dames uit Groningen!

Dan nog 's avonds naar het feest van mijn zoon. Een bak met herrie! Toen een band begon te spelen zag ik dat alle jongelui oordopjes indeden. Ik zeg nog tegen mijn zoon: Had je niet even kunnen zeggen dat we die nodig hebben? Het is snoeihard. Ik ga wat wc-papier halen en Mijn Architect en ik doen propjes in onze oren, dat hielp wel. Speel gewoon wat zachter zouden wij denken ...
Verder was het een superfeest hoor. We hebben zelfs nog een stel van onze leeftijd gespot, haha.

Eet Lekker Mee (14)

Vanmorgen nog gewerkt, maar vanmiddag is m'n vakantie begonnen. Sinds lange tijd weer eens thuis vakantie vieren. Beetje raar wel. Zelfs tijdens financieel moeilijke tijden lukte het meestal wel om op stap te gaan, weliswaar niet naar 't buitenland, maar toch altijd geweldige leuke vakanties in eigen land, vooral in Groningen.

We gaan nog wel een weekje weg, volgende maand, we gaan dan op een huis met tuin passen, daar heb ik veel zin in.

Ik heb nu twee weken vrij, Mijn Architect kan lekker doorarbeiden bij het uitzendbureau en kiest daar dan ook voor.

Vanavond heb ik een Eet Lekker Mee-avond en ben dus vooral aan het kokkerellen.

Er komen vanavond ook twee mee-eters helemaal uit Groningen, dus mogen ze blijven slapen.

Het is een erg gezellige avond.

Dit was het menu:

Nachos met Kikkererwten/Artisjokdip

Bonensalade

Pasta met dubbelgedopte tuinboontjes en gegrilde courgette

Mango-citroentaart met sojaslagroom

Bonensalade

Vroeger maakte ik regelmatig een salade van sperziebonen, tomaten, olijven en fetablokjes.

Nu maak ik hem zonder de feta en is het nog steeds een lekkere salade.

Op de site van Vegetus vond ik echter een tip om er witte bonen in te doen, niet dat het op feta lijkt, maar het geeft net even een andere bite. Het voegt zeker iets toe aan deze salade. Ik liet me inspireren door haar recept.

1 blik cannelline bonen (afgegoten en afgespoeld),

omscheppen met een scheut olijfolie, wat balsamicoazijn, een eetl. gedroogde kruiden (provencaals of italiaans). Een paar uur laten intrekken. Ik liet ze een nacht in de koelkast.

Voeg er de volgende dag bij:

3 ons gekookte sperziebonen

1 sjalot, gesnipperd

4 pruimtomaten, zaad verwijderd, in stukjes gesneden

zwarte olijven (neem de ‘gerimpelde’, die zijn niet gekleurd)

1 knoflookteentje, fijngesneden

peper en zout

wat geroosterde pompoen- en pijnboompitjes

basilicum

Meng alles door elkaar en strooi er de pitjes over en garneer met de basilicum.