Kruisbessenlikeur

voor het eerst kruisbessen van eigen dakterras

Als ik op internet speur naar recepten voor vruchtenlikeurtjes, komt het allemaal een beetje op hetzelfde neer, maar geen eenduidige hoeveelheden van de ingrediënten. Ik doe maar een beetje op gevoel, ongeveer net als de Sleedoornlikeur vorig jaar.

Als de bessen gewassen zijn, verwijder ik de steeltjes en de bloemkroontjes, een rustgevend werkje in het zonnetje onder het genot van een Grieks wijntje. 

De oogst kruisbessen is zo'n 540 gram. Ik heb een liter brandewijn (Mispelblom 35%), ik gebruik 340 gram rietsuiker.

Ondertussen drogen ze in de wind. Dan prik ik ze met een cocktailprikker een paar keer in.

Ik gebruik vier flesjes, in de grote gaan ongeveer 160 g bessen, 100 g suiker en 275 ml brandewijn.

In de kleinere 110 g bessen, 70 g suiker en 125 ml brandewijn.

In alle flesjes stop ik een kaneelstokje, een steranijs en 1 kruidnagel.

Ik zie dat ik nog een biologische citroen heb liggen en verdeel ook nog wat rasp van de schil over de flesjes. In de twee kleinere flesjes stop ik ook nog wat kardamonzaadjes.

Zoals ik al zei … ik doe maar wat in dit experimentje, maar ik ben wel voorzichtig. Het moet ook weer niet té kruidig worden.

Op een donker plekje zetten en de komende twee weken dagelijks schudden.

Over drie maanden (of langer) klaar.

Kruisbes (3)

2 juli 2013

In de vorige blog over mijn kruisbes wist ik nog niet welke kleur de bessen zouden worden, ik dacht nog steeds aan groen. Maar opeens zag ik een zweempje rood verschijnen.

Toch rode!

Ik vind het prima, hij blijft m'n wonderstruikje … van een hoopje schijnbaar dode takken, tot een frisgroene struik vol met bessen.

9 juli 2013

12 juli 2013

17 juli 2013

25 juli 2013

Vandaag besluit ik ze te plukken, ik ben vrij vandaag en ben bang als ik tot het weekend wacht, de merel me misschien voor is. De meeste blauwe bessen mocht hij hebben, maar deze hou ik zelf.

Ik vind dat ik daar iets bijzonders van moet maken. Voor jam is het te weinig, een taart is zo weer opgegeten ... het gaat een likeurtje worden!

Zie hier hoe ik dat doe.

Bonen op het dakterras

Van Jan Wilde een Tuin kreeg ik vorig jaar wat Enorma-bonen, in mijn nieuwe plantenbak zaai ik er een paar. Ik ben benieuwd want ze kunnen wel drie meter hoog worden.

Vorig jaar had ik sperziebonen en het Heilig boontje. Dit jaar wil ik weer andere bonen zaaien.

Van de Floriade vorig jaar nam ik wat peulen mee van de Groninger Strogele en de Purple Teepee.

Van de Knipselbonen van vorig jaar zaai ik er ook een paar. Ook zaai ik wat Kapucijners (blauwschokkers) die ik hier in de heemtuin vond.

De Purple Teepee deden het niet, ze verwelkten al vrij snel na het kiemen. De rest doet het prima, vooral de Kapucijners gaan als een speer. En wat hebben de bloemen van deze Kapucijners mooie kleuren.

De paarse Enorma bonen krijgen ook prachtig koraalrode bloemen, wel vrij klein … wat een wonder is het dat daar zulke enorme bonen uitkomen. Sommige zijn wel 30 cm lang. 

uit nieuwsgierigheid maak ik een boon te vroeg open ...

De Knipselboon, ik weet natuurlijk niet welke soort het is, bloeit met zachtroze bloemen en de Groninger strogele heeft gewoon witte bloemen.

De bonen geven geen grote oogst, maar net genoeg om steeds wat boontjes te koken voor in de salade.

De Kapucijners geven meer peulen. Van de vijf zaadjes die ik geplant heb kunnen we wel drie keer eten. Ik kook ze drie minuutjes en ze hebben een ongelofelijk lekker zoetige smaak.

Inmiddels zijn ze uitgebloeid, maar ik heb ik direct weer een aantal gezaaid.

Ik zaai ook nog de laatste Purple Teepee zaden, het moeten paarse bonen worden, misschien lukt het nu.

Over de andere groenten en bessen een volgende keer.

Bloemen en Beestjes op het dakterras

Lavatera

Ik heb dit jaar amper geld uitgegeven voor het dakterras. Twee plantjes, wat potgrond en een nieuwe gieter, want alle waren lek en de nieuwe zwarte ook …maar goed, hij lekt maar een klein beetje. De nieuwe aanwinsten zijn een Lavatera en een Petunia, die doet me altijd aan m'n vader denken.

Petunia

Door het natte en koude voorjaar bloeide de Rhododendron vrij laat, zo laat was hij nog nooit.

Meestal bloeit hij rond mijn verjaardag (eind april), maar dit jaar op 1 mei nog stevig in de knop.

Een week later piept er eindelijk wat kleur uit en pas eind mei staat hij in volle glorie. Een voordeel van dit koele weer is dat ik extra lang kan genieten van wolken roze.

Dit voorjaar ook weinig dieren gezien, naast de vaste merels en mezen alleen een paartje zweefvliegen en wat groenlingen op bezoek gehad. Veel minder zweefvliegen en bijen dan vorig jaar, maar gelukkig nog wel wat hommels.

De sering en de wilg worden ook weer mooi.

Een wild bosje Duizendblad dat ik vorig jaar plukte, heb ik na de bloei uitgeklopt boven een pot, met als resultaat gratis weer een pot vol fleur en kleur.

In een andere pot verschijnt tussen de klaver en andere kruiden zomaar een vlasleeuwenbekje:

Het Zegekruid zaait zichzelf elk jaar weer uit, ook erg welkom:

Normaal trekt de bloeiende munt veel vlinders, maar ook die zie ik weinig hier ...

Van mijn buurman kreeg ik deze prachtige bak, waar al een verrassende klimmer inzat:

Een clematissoort met klokjesvormige bloemen.

De rest van de bak is gevuld met bonen en kapucijners, zie bij het bonenblogje.

Deze twee prachtige bezoekers maken gelukkig het schamele dierbezoek op het dakterras weer goed:

Deze heeft net een groene vlieg verorbert ...

Toch net diamanten op die vleugels ...

Vlierbloesemgelei

Voor zulke mooie toetjes bedacht ik vlierbloesemgelei.

Vlierbloesemgelei

400 ml vlierbloesemsiroop

1 liter witte wijn

2 vanillepeulen

300 g suiker

1 zakje Marmello nr. 2

Zet een bordje in de koelkast.

Doe de wijn in een pan en verwarm langzaam.

Snij de vanillepeulen over de lengte open en schraap de zaadjes eruit en voeg deze toe aan de wijn.

(De peulen niet weggooien, maar in de suikerpot doen, of zoals in mijn geval in het flesje vanille-extract)

Voeg de vlierbloesemsiroop toe

Meng het Marmellopoeder door de suiker en voeg het geheel toe.

Breng al roerende aan de kook, laat even goed doorkoken.

Doe een druppel op het koude bordje, houdt het een beetje schuin, als het direct opstijft is het goed, als het nog vloeibaar blijft, dan de gelei nog even laten inkoken.

De gelei in brandschone potjes gieten en ondersteboven zetten.

Kersenclafoutis

Op de markt kocht ik een kilo kersen voor weinig. Van de helft maak ik een clafoutis, het voordeel daarvan is dat je iets lekkers hebt, waar veel fruit inzit en niet zoveel meel en suiker.

Warm de oven voor op 180°C.

500 g kersen, ontpit

wat boter om in te vetten

2 eieren

65 g suiker

65 g (spelt)bloem

150 ml melk

snufje zout

1 tl vanille-extract

poedersuiker

Vet een taartvorm in en leg hem vol met kersen (ik had iets meer dan een pond)

Klop een beslag van de eieren, suiker, bloem, melk en het vanille-extract.

Schenk voorzichtig het beslag bij de kersen.

Zet  ongeveer 35 min. in de oven. Laat iets afkoelen en bestrooi met poedersuiker.

Dit recept is hetzelfde als deze clafoutis met frambozen.

Doorkijk (1)

*Doorkijk is een serie foto’s die ik zomaar maak, niet alleen doorkijkjes, maar ook in de zin van door kijken, verder kijken … en met mijn eigen blik er soms iets anders in te zien.