Vlierbloesemsiroop 2012 (2)

In mijn vorige blogbericht schreef ik dat Ria Loohuizen in haar boek Van Nature de vlierbloesems drie dagen laat staan trekken.

Na een tijdje komt er echter een filmpje bovenop wat me niet aanstaat. Verder zijn er ook wat bloemetjes boven gaan drijven en die zijn bruin geworden, die gaan net anders ruiken, niet zo lekker. Ik durf het niet langer te laten staan. Ik ga het zeven, in plaats van drie dagen wordt het anderhalve dag. Misschien toch beter.

Okke waarschuwde ook, pas op dat het niet gaat gisten.

De bedoeling is siroop, geen wijn!

Ik heb het gezeefd, eerst door een vergiet, dan door een doek. Het sap heeft nu een mooie kleur en een heerlijke geur.

Dan ga ik het verwarmen met suiker en citroenzuur.

Ik gebruik op twee liter sap anderhalve kilo suiker en 22 g citroenzuur. Goed blijven roeren tot alle suiker is opgelost.

Ik had al flesjes verzameld voor dit doel. Goed afgewassen, uitgekookt met soda, naspoelen en in een warme oven laten drogen.

Het sap niet laten koken, maar net tegen de kook aan, iets afschuimen en dan met een trechter in de flesjes schenken.

Een beetje siroop, aangevuld met prikwater en voorproeven maar. Ik vind het lekker, heerlijk zelfs … ja waar lijkt het op? Het is apart, verfrissend, bijzonder.

Later deze week hebben Broer en Schoonzus ook geproefd. Ze vonden het ook erg lekker.

Experiment geslaagd! Ik heb een bijzonder drankje gebrouwd en ik kan wel even vooruit met m’n voorraadje.

(Dacht ik dus, maar ... weggevertjes en verslavend lekker in witte wijn of prosecco maakt dat m'n voorraad snel slinkt).

Vlierbloesemsiroop 2012 (1)

Vanmorgen werd ik wakker en hee de zon schijnt! Vlug opstaan en eindelijk vlierbloesem gaan plukken, voordat de wolken weer komen.

Ik ben al zeker twee weken van plan om vlierbloesem te plukken. Maar, of het was rotweer, of de zon scheen wel, maar was ik aan het werk.

We springen op de fiets en rijden naar een plek waar geen verkeer komt.

We trotseren hoge brandnetels en kleefkruid. Kriebelige kevertjes lopen over armen en in de nek. Ik blijf hangen aan de braamuitlopers.

Wandelaars en fietsers kijken verbaasd, wat doet die daar nou?

Een vrouw komt vragen wat ik er mee ga doen. Ze zegt dat ze zelf zo’n struik in de tuin heeft, maar nooit geweten dat je daar iets mee kon …!

Ik zag dat ze geïnspireerd raakte door m’n enthousiaste verhaal.

We plukken van iedere boom wat mooie geurende schermen, alle bloemetjes open, zonder bruine bloemen en met lekker veel stuifmeel. Niet teveel van een boom, er moeten ook nog bessen gevormd worden!

In mijn nieuwe, rode pluktas kunnen de  beestjes dankzij de gaten hun heil makkelijk elders zoeken.

In het boek ‘Van Nature’ van Ria Loohuizen staat veel geschreven over de vlier: Vlier is een heel bijzondere boom, omringd met legendes en bijgeloof, een symbool van ijver, van heidense verering, een levensboom, een huisapotheek en met Vliermoeder Vrouw Holle

De vlier valt onder de bescherming van godinnen als Diana, Hekate en Demeter, met het heilige getal vijf: elke vlierbloem heeft vijf blaadjes, vijf gele stampers en vijf kelkblaadjes die een miniatuursterretje vormen onder aan elk bloempje. De vlierbloemschermen hangen aan vijf stelen aan het eind van elke tak, die zich weer elk onderverdelen in vijf zijtakjes.

Ik hou van de verhalen die dit soort bomen met zich meedraagt.

Vorig jaar heb ik al vlierbessen gebruikt in de jam, nu ga ik vlierbloesemsiroop maken. Ik heb dat ooit geproefd en vond het zoo lekker!

Na het rissen hou ik 200 gram bloempjes over. Ik giet twee liter lauw water over de bloemen en voeg een biologische citroen in plakjes en een vanillestokje toe. Een gewicht erop zodat de bloemen onder water blijven, afdekken en dan maar afwachten.

Ria Loohuizen laat het geheel drie dagen staan. Maar zolang zal ik het niet doen.

Hier het vervolg.

Rabarberjam

Zorg voor brandschone potten en zet een klein bordje in de koelkast voor de stollingsproef.

Zo maakte ik het:

2 kilo rabarber, gewassen en in stukjes gesneden (1,5 cm)

1 zoete appel, geschild en in kleine stukjes

1 eetlepel geraspte citroenschil en sap van een halve citroen

1200 g suiker

2 zakjes marmello (nr. 2)

een scheutje rode port

Zet de rabarber, appel, citroensap en -rasp op met een glas water.

Breng langzaam aan de kook, regelmatig roeren, rabarber wil gauw aanbranden. Als de rabarber zacht is suiker en marmello toevoegen en weer al roerende aan de kook brengen.

Als de jam inmiddels ook tijdens het roeren blijft borrelen, een kleine hoeveeheid op het koude bordje scheppen. Wacht heel even, hou het bordje schuin, als de jam niet meer vloeit is het klaar, anders nog even door laten koken en proef herhalen.

De jam in de potten scheppen, deksels erop draaien en potten op de kop zetten. Na tien minuten weer omkeren en testen of de deksels niet meer ingedrukt kunnen worden. (Is dat wel zo, deze dan in de koelkast bewaren en eerst opmaken).

In de meeste recepten wordt vaakl 1 kilo suiker op 1 kilo fruit gebruikt, dan is het meer dan een jaar houdbaar.

Ik gebruik altijd minder suiker en gebruik het voor de zekerheid binnen een half jaar. Het is misschien wel langer houdbaar, maar zolang staan de potten hier toch niet.

Voor mijn doen heb ik nu ook vrij veel suiker gebruikt, 600 g op 1 kilo rabarber, te zoete jam vind ik niet lekker, maar te zuur ook niet.

De citroen heb ik gebruikt als tegenhanger voor de grote hoeveelheid suiker en ik heb ergens eens gelezen dat het voor een mooiere kleur zorgt.

Dat scheutje port was een spontane ingeving.

We vinden hem wel lekker zoet, maar je proeft ook nog een beetje zuur.

Van deze hoeveelheid rabarber heb ik 7 grote potten, 2 kleine en drie minipotjes.

Op het eerste gezicht (6)

In deze 'Op het eerste gezicht’ zie je toch hoe snel alles gaat.

De Amorpha heeft razendsnel z’n blad gekregen en de simpele bloemaren verschijnen ook al, feest voor bijtjes!

Liepen de rhododendron en de sering een maand geleden net uit, nu is het feest alweer op z’n eind.

De Heiligboontjes of Soldatenboontjes uit Groningen doen hun best en de tomaten krijgen ook al bloemetjes.

Meer 'Op het eerste gezicht' bij Anne Tannes Kruidenklets.

Time Flies

4 april 1990, naar de Grote Meneer Kaktus Show in Luxor Rotterdam

augustus 1990, net echt

Onze zoon is vandaag 27 jaar geworden!

Op het eerste gezicht (5)

De eerste van de maand, dus weer een ‘Op het eerste gezicht’.

Bij de rhododendron komen voorzichtig wat gekreukelde bloemblaadjes te voorschijn zoals meestal rond m’n verjaardag.

De sering is nog niet veel verder dan een maand geleden. Geeft niks, als hij eenmaal bloeit is het ook weer snel afgelopen. Nu is er nog de verwachting.

Enkele takken van de Amorpha’s, moeder en dochter, lopen toch heel langzaam uit. Ze zijn dus niet dood!

De Ginkgo Biloba, die ik vorig jaar in de Hortus van Leiden kocht, loopt gelukkig ook

weer uit.

Meer 'Op het eerste gezicht' bij AnneTanne.

Apus Apus … meer dan welkom!

Misschien waren ze er eergisteren al, toen was ik in Heerenveen, maar gisteravond zag ik de gierzwaluwen hier weer voor het eerst. Al dagen tuurde ik op m’n dakterras vol verwachting naar de hemel.

Vogeltjes van geluk, ze brengen de belofte mee van beter weer en het eerste vrolijke Srie Srie roept bij mij een ongelofelijk geuksgevoel op!

In het tijdschrift ‘Vogels’ wordt weer vermeld dat ze een ode komen brengen aan de koningin ... dat klopt niet helemaal, ze komen eigenlijk voor mijn verjaardag, een dag eerder.

Vorig jaar zag ik ze op 22 april, toen beschreef ik al wat ze bij me oproepen.

Ze hebben het moeilijk, want ze nestelen in de gaten en spleten van oude huizen, maar dankzij onze isolatiezucht worden alle openingen dichtgemaakt.

Toch is hier in de Goudse binnenstad blijkbaar nog wel genoeg woonruimte te vinden, want gelukkig zijn ze weer in groten getale gekomen.

In ieder geval scheelt het ook weer stukken minder muggen.

Er bestaat een informative website over de gierzwaluw, je kunt ze steunen voor maar een tientje per jaar.

Bakworkshop: Italiaans Brood

Vandaag ben ik weer naar een broodbakworkshop geweest bij Levine.

M’n broodbakmaatje Marina en ik hadden weer eens afgesproken, het is inmiddels onze vijfde keer samen.

De eerste keer was in juni 2010, bij Oldenhof in Hilversum, daar maakten we

batard en brood gevuld met zongedroogde tomaten, kaas en pijnboompitten.

De volgende workshops volgden we bij Levine zelf, kleine groepjes met maar drie deelnemers.

In de tweede workshop, september 2010, maakten we vloerbrood met lijnzaad en een cranberry-pecannoten swirl.

De derde, in maart 2011, stond in het teken van feestelijk brood: gevlochten brood met hazelnoten en amandelen en suikerbrood

De vierde, september 2011, leerden we stokbrood en brioche.

Nu, de vijfde keer Italiaans brood: ciabatta en focaccia.

We krijgen uitleg over ‘voordegen’, zoals poolish en biga.

Ook krijgen we gedegen les over de ‘bakkersformule’, wat inhoudt dat je werkt met percentages, zodat je alle recepten van over de hele wereld kunt herleiden, of in een recept nu ounces, grammen, kilo’s of wat dan ook gebruikt worden. 

Daarnaast krijgen we alle info, tips en recepten op papier mee naar huis.

Behalve dat je veel leert op zo’n dag, is het ook erg gezellig, met tussendoor een heerlijke lunch, met alweer nieuwe broodsoorten, zodat je eigenlijk gelijk alweer een volgende workshop wil afspreken. Wat we dan ook doen!

We beginnen met de focaccia. Voor de topping kunnen we kiezen uit kerstomaatjes of druifjes. We doen gewoon allebei. De topping van zoete druiven, zeezout en rozemarijn is een bijzonder lekkere combinatie.

Het deeg van deze soorten brood is vrij nat, maar Levine heeft geweldige standmixers, dus dat gaat vrij simpel.

Het tweede brood dat we maken is de ciabatta. Ik kan bijna niet van het deeg afblijven, zo poezelig, zijdezacht voelt het aan.

De gaten zijn het lekkerst, zo’n heerlijk luchtig brood met knapperige korst.

met mededeelnemer Wouter de gebakken focaccias bewonderen

met mededeelnemer Wouter de gebakken focaccias bewonderen

Thuisgekomen ga ik eerst een stuk foccacia en ciabatta bij m’n lieve buurvrouw brengen, dan een gedeelte in de diepvries en bij een kop groentesoep eten we samen de rest van de focaccia op. Echt heerlijk!

Creatief met afval

Zodra er weer bloemen in het wild verschijnen, pluk ik ze graag voor kleine vaasjes in huis. Dat vind ik veel leuker dan bloemen kopen.

Ik doe niet zo makkelijk glas weg. Ik bewaar van alles, van kruidenpotjes, leuke flesjes en natuurlijk potjes geschikt voor homemade jam. Ik heb al dozen vol.

Door alleen de bodems van kleine flesjes en potjes te verven met glasverf krijg je een leuk effect, vooral met water erin.

Het is weinig werk, goedkoop en nu past al dat verschillend glaswerk bij elkaar en staat mooi met wilde bloempjes erin.

Op het eerste gezicht (4)

In de pot van de vorige ‘Op het eerste gezicht’ zag je een stuk van de stam van een dwergsering, de Syringa meyeri ‘Palibin’, die ik in 2004 voor m’n verjaardag kreeg. Ik ben niet zo dol op planten geënt op een stam, maar z’n lieflijke lila, geurige bloemen maken veel goed. Ook nu zit hij alweer vol in de knop.

Dwergsering op stam

In een andere pot zit mijn trots, de Rhododendron ‘Caroline’ Allbrook, die ik in 1990 kocht bij kwekerij Esveld.

Het was de eerste plant die ik voor mijn dakterras kocht, toen we in dit huis kwamen wonen. Hij kostte toendertijd 30 gulden, wat ik veel geld vond, want ik wist niet hoe lang hij het zou overleven in een pot.

Inmiddels dus 22 jaar, het ene jaar staat hij er wat armetieriger bij dan het andere, ook nu ziet hij er nog wat mottig uit, maar hij bloeit altijd, vaak rond mijn verjaardag.

Rhododendron ‘Caroline’ Allbrook

Van dezelfde kweker komt ook de Amorpha cyanostachya, die heb ik nu 14 jaar.

Regelmatig dacht ik weer: nu is tie dood. Elk jaar is het een verrassing wat hij gaat doen, hij loopt vrij laat uit. Hij zit in de grootste pot die ik heb, groter wil ik niet gaan voor het gewicht.

Er zal niet veel aarde meer in de pot zitten, voornamelijk wortels.

de stam van de Amorpha

Een paar jaar geleden heb ik voor de zekerheid een stek genomen, want elk jaar denk ik weer dit is vast z’n laatste jaar. Die stek, De Dochter noemen we die, is alweer bijna net zo groot als de ouderplant. Ik ben erg aan deze bijzondere boompjes gehecht. Ze hebben mooie fijne blaadjes, bloeien met grappige kleine paarsgele aren en lokken dan veel bijtjes.

Ook nu staan ze er nog kaal bij, geen enkel teken dat er nog leven in zit.

Ik spreek ze regelmatig toe: hou vol, hou vol, ooit komt de vrijheid, dan ga je de pot uit, zicht op vollegrond, dan krijg je alle ruimte die je verlangt.

Ik realiseer me dat ik dat eigenlijk ook een beetje tegen mezelf zeg.

Amorpha en De Dochter nog met kale takken

Meer ‘Op het eerste gezicht’ bij AnneTannes Tuin.

Dizzy

We zijn uitgenodigd om eind van de middag een verjaardag te vieren bij Dizzy in Rotterdam.

Dizzy, het roemruchte jazzcafé moest vorig jaar de deuren sluiten, maar is sinds een aantal weken weer open. Dizzy opende in 1976 en later kwamen Sjaan en Heavy erbij. We kwamen er vroeger wel.

Het is leuk om er na al die jaren weer eens te zijn, leuke mensen, er is livemuziek en de doppen van de pinda’s worden nog steeds op de grond gegooid.

Goeie plek voor een verjaardag!

Na afloop gaan we nog een hapje eten bij het Wester Paviljoen op de Nieuwe Binnenweg. Terug naar huis met metro en trein. Leuk weer eens een avondje Rotterdam.

Vlaamse vogelnestjes (ei in gehakt)

Voor twee personen:

3 ons gehakt, half om half

1 ei

2 hardgekookte eieren (gepeld)

zout en peper, kruiden naar eigen smaak

1 eetlepel paneermeel

1 lepel olijfolie

Meng het gehakt met de kruiden, het ei en paneermeel

Verdeel het gehakt in tweeën.

Rol een bal en duw er een kuiltje in. Leg een gekookt ei in het kuiltje en kneed het gehakt er omheen. Goed aandrukken en rollen tot het een mooie naadloze bal is.

Verwarm de oven op 180° C

Verhit de olie in een koekepan, braad de ballen rondom bruin, doe ze in een ovenschaaltje en bak ze in de oven in ongeveer 25 min. gaar.

Dit recept komt van de Vlaamse site Dagelijkse Kost van de kok Jeroen Meus. Een fijne website, je kan bij de recepten het aantal personen kiezen. En er staan duidelijke videos bij.
Ik heb zijn recept aangehouden, ik ben alleen niet zo dol op nootmuskaat in gehakt.

Inmiddels heb ik hier ook een vegetarische versie van gemaakt.