zaterdag 16 september 2017

Veebeoordelen

Vandaag vindt er in mijn woonplaats het Nationaal Kampioenschap Veebeoordelen 2017 plaats. Tijdens dit NK Veebeoordelen beoordelen deelnemers uit heel Nederland roodbonte en zwartbonte koeien op hun uiterlijke kenmerken: frame, type, uier, beenwerk en het algemeen voorkomen. Degene die dit volgens de jury het best kan, mag zich Nationaal Kampioen Veebeoordelen 2017 noemen.
Omdat ik boodschappen op de Markt moest doen kwam ik er langs. Gelukkig stonden de dieren onder een tent en was er genoeg stro. Het waren 15 koeien en ze stonden of lagen er best relaxed bij.


Het idee achter dit evenement staat me erg tegen. Eerst dat gesleep met die dieren, hoewel ze gelukkig niet echt van ver kwamen, iets beoordelen dat voor (onbekend) dierenleed staat, we zijn nu toch wel wijzer, en dan dat beoordelen van frame, type, uier, beenwerk en het algemeen voorkomen!
Alsof het auto’s zijn ... of die universele Missverkiezingen, waar ook wordt gelet op frame, type, UIERS, beenwerk en of ze kunnen praten. Maar goed, die Missen kiezen daar zelf voor, alhoewel … MISSschien ook niet als je bedenkt dat ene Trump zich met de organisatie bemoeit en daar een lucratief aandeel in heeft. 


Zou het gaan om het beoordelen van de natuurlijke staat, de meest blije koe, zeg maar … dus met hoorns en niet van die giga uiers, geen kunstmatige inseminatie (is verkrachting) en geen wegnemen en doden van de baby’s, dan zou ik me er misschien nog wel in kunnen vinden, maar ik weet natuurlijk wel dat ik in een andere wereld leef.
We hebben geen melk van een andere moeder nodig, maar het is wel economisch belang. 
Heb je weleens uiers gezien van een koe die niet in die mallemolen meedraait. Ik wel … en je mond valt open van verbazing.
Die uiers zijn amper zichtbaar!  
De stakkers hier worden hooguit 5 jaar i.p.v. de ruim 20 jaar die ze kunnen worden.




We spraken een van de jonge, frisse, aardige en enthousiaste boerenknullen, deelnemers met hart voor de dieren.
Hij gaf net aan een van de koeien wat brokken en vroeg ons: Weet u waarom ik alleen deze koe brokken geef?
Nee, dat wisten wij niet.
Omdat deze zometeen gemelkt wordt … als ze die brokken krijgen, dan weten ze dat ze gemelkt worden, een bevrijding in dit geval vanwege die buitensporige uieromvang, neem ik aan. De gretigheid waarmee ook haar vriendinnen trachtten dat krachtvoer te bemachtigen, spreekt boekdelen.

Vinden ze het melken met die machine vervelend?
Nee, ik denk het niet, stel uzelf maar voor als u met een emmer water van 20 liter moet lopen zeulen.
Misschien zou ze liever zien dat er een kalfje aan dronk, probeerde ik nog.

Hij raakte zichtbaar op z’n hoede. Hij gooide het over een ander boeg. Woont u hier, is Gouda leuk om te wonen? Dè kaasstad?
Ik was echt niet van plan om hier de dierenactivist uit te hangen, maar het gaf wel een heel dubbel gevoel.




Ik vroeg nog hoe die hoorns verwijderd zijn.
Dat gebeurt door een dierenarts onder narcose als ze nog een kalfje zijn. Dat doen de boeren niet meer zelf.
Het is echt noodzakelijk, want anders is het veel te gevaarlijk, voor de koeien zelf en voor de boeren.

Ik slikte mijn verdere gedachten in. Deze knul was echt heel aardig en goed voor het dier. Kijk maar hoe ze glanst, zei hij nog, daar zie je aan hoe goed ze verzorgd is.
Ik geloof je, alleen staan onze ideeën over goede verzorging mijlen ver uit elkaar.



Conclusie: het blijft onnodig en raar om dieren op de markt in Gouda onder een partytent vast te binden en ten toon te stellen. IK kan me niet voorstellen dat iemand dat leuk vond.

dinsdag 12 september 2017

Blauwe boon

Dit jaar had ik maar 1 bonenplant. Ik had er in het voorjaar wel meerdere gezaaid, maar eigenlijk iets te vroeg. Ze groeiden hard en werden te groot voor het potje. Dus toch maar verpot en naar buiten, waar ze al snel doodgingen, op eentje na.
Dat was een zwarte boon, gekregen van Henk uit Groningen.


Deze boon deed het goed en gebruikte de kronkelwilg als bonenstaak.
Prachtige koraalrode bloemen.


In 2013 had ik ook zulke (pronk)bonen, met dezelfde kleur bloemen en de bonen bleken roze met paars. Ik had ze van Jan Wilde een Tuin gekregen en ze heetten Enorma:



Toen ik vandaag de bonen uit de boom plukte, waren ze al mooi gedroogd en prachtig zwart.
Enkele die nog niet helemaal gedroogd waren, bleken paarsblauw. Wat een aparte kleur!
En de onrijpe waren roze.






Wel bijzonder dat de oogst van 1 geplant boontje ruim 70 stuks oplevert!

Ze blijven helaas niet blauw na koken (linksonder een rauwe):


Het kookwater kleurde donkerrood, de bonen werden roodbruinig, van binnen groenig. De velletjes zijn heel taai ... dus niet lekker.
Het was een kleurrijk projectje. 😄

dinsdag 5 september 2017

Pâté - Empâté



De Petit Filet à l’Americain en de Petit Pâté van de Vegetarische Slager vinden wij ongelooflijk lekker!

Die kleine eenpersoons-porties staan ook heel leuk in een schaaltje bij het ontbijt in mijn bnb.

Maar Mijn Architect vindt ze wel erg lekker en ze verdwijnen als sneeuw voor de zon uit de koelkast.

Nu is de prijs niet heel erg een probleem, hoewel ze niet echt goedkoop zijn. Vijf porties van 24 gram in een zakje kost 2,19. Ook wel veel verpakking. Je hebt een scherp mes of schaar nodig om ze open te maken, bij altijd wordt het altijd een geklieder.
Maar wat meer speelt is dat ze in mijn buurt niet te koop zijn en ik er dus een kwartier voor moet fietsen naar een supermarkt in een andere wijk.

Ik ga het gewoon zelf maken, van kidneybonen ... die hebben al de goede kleur.

Ik heb natuurlijk niet de aroma's en extracten van DVS, maar ik gebruik gewoon heel veel soorten specerijen en kruiden uit mijn kruidenkastje, die heb ik toch staan.
Waarschijnlijk kun je het ook met andere (eigen) favoriete of minder kruiden maken, ik doe het een beetje op de gok, en ik was lekker op dreef.
Ik schrijf wel gelijk op wat ik doe, inmiddels wijzer geworden.

Zo maakte ik het:


1 potje kidneybonen, afgegoten en afgespoeld

100 g gerookte tofu (Taifun)
2 tl olijfolie
2 tl water
 ¼ tl balsamico azijn
1 tl miso
½ tl mosterd
¼ tl zout
snufje gemalen zwarte peper

½ tl uienpoeder

 tl knoflookpoeder
⅛ tl chilipoeder
⅛ tl gerookte paprika
⅛ tl gemalen foelie
⅛ tl gemberpoeder
¼ tl tijm
½ tl oregano
¼ tl marjolein
1 el vers gehakte peterselie

In de keukenmachine, regelmatig proeven of er nog iets mist ... zo werd het wat.
Mijn Architect was enthousiast en noemde het Empâté. Dat blijft de naam!











zondag 3 september 2017

ELM 70 Kaas fondue

Heerlijk vond ik het vroeger, kaasfondue ... ook al voelde ik me daarna nogal beroerd tot zelfs buikpijn aan toe.
Vorige maand gingen wij naar een ‘kaasproeverij’ van de websupermarkt VMarkt. We proefden allerlei creamcheese-achtigen en kregen tot slot een heuse kaasfondue!




De ontwikkeling van vegan kaasjes gaat maar door, en er komen steeds meer soorten die ik wel goed vind. Ook vind ik het fijn dat er meer keus komt wat betreft ingrediënten, dus niet alleen van soja, maar ook van amandelen of lupine.

De kaasfondue, van het merk Vegusto smaakt echt heerlijk. Het is ook lekker om te gebruiken als een kaassaus met pasta of als saus over groente.
De prijs voor 400 gram is € 8,50, dat is een verpakking van twee porties. Voor met z'n tweetjes is dat wel te doen, maar ik wil graag een Eet Lekker Mee fondue organiseren ... en dan is het best prijzig. Toch wilde ik het een keer proberen ... kijken hoe mijn gasten het zouden vinden. Ik had nog drie verpakkingen en bestelde voor de zekerheid wat bij.


Omdat er iets niet helemaal goed ging met de bestelling en ik bang was dat ik niet voldoende had, besloot ik er zelf wat bij te maken en zocht een recept op internet.
Dat pakte verrassend heel goed uit. Het recept plaats ik nog.


Uiteindelijk had ik een grote pan vol kaasfondue, ik had de kant-en-klare en de mijne gewoon bij elkaar gegooid en het was echt superlekker ... en was heel erg kaasachtig!


Ik heb leuke fonduestelletjes aangeschaft, 1x een vier-persoons en 2x een twee-persoons.

Extra cadeautje was dat we op het dakterras konden eten. Hoewel de waxinelichtjes wel vaak uitwaaiden, was het fijn om buiten te fonduen.
We begonnen met een soepje van wortel en rode linzen, m'n favoriete ‘Nuis’-soep.



Dan de kaasfondue, behalve brood om te dippen had ik er nog bij:
Geblancheerde Romanesco
Geblancheerde Broccoli
Rode puntpaprika
Ananas
Druiven
Meloen
Olijven
Tomaatjes
Gebakken aardappel
Gebakken Champignons
Geroosterde Courgette
Amsterdamse uien




Als toetje een frisse frambozen-tiramisu, naar een recept van Zuiversap, alleen heb ik mijn eigen cakerecept gebruikt.


Echt heel leuk weer eens te kaasfonduen ...










donderdag 31 augustus 2017

Eet Lekker Mee (69)

De laatste dag van augustus, geeft altijd het gevoel dat de zomer voorbij is. Hoewel het in september nog steeds drie weken zomer is.

De weersvoorstellingen waren niet best, dus dekte ik de tafel binnen. Maar de zon ging schijnen en we konden toch nog even buiten zitten




De laatste keer van het zomermenu:

Courgettesoep
Moussaka & Tzatziki & Kikkererwtensalade
Lemonpie




n.


donderdag 24 augustus 2017

Pasta met broccoli, spekjes en paddestoelen "Funghi Trifolati"

Er is een nieuw kruidenmengsel aan het assortiment van Jonnie Boer's Original spices toegevoegd, genaamd Fungi Trifolati. 

Ik kom nog steeds mensen tegen die de stronk van broccoli wegdoen ... onbegrijpelijk, voedsel weggooien.
Je kunt het gewoon eten, ik vind de stelen eigenlijk lekkerder dan de roosjes. Meestal kook ik roosjes en de stronk, geschild en in plakjes, bij elkaar in de pan.
Maar als je alleen roosjes wilt, kun je van de stronk ook soep maken.
Vandaag maak ik er een saus van.
Dit gerecht maakte ik voor twee personen.

1 stronk broccoli
halve liter water
1 bouillonblokje

100 g zonnenbloempitten, een paar uur geweekt in witte wijn
1 tl zout
1 tl appelciderazijn
1 tl mosterd
gemalen peper
gemalen nootmuskaat
2 el edelgist

200 g paddestoelen
olijfolie
1 tl funghi trifolata kruiden
1 takje tijm
zout
scheutje witte wijn
fijngehakte peterselie

1 pakje vegan spekjes
160 g pasta (fusilli)
zout
2 el zonnebloempitjes

De broccoli


Haal de roosjes van de stronk en doe ze in het stoomgedeelte van een stoompan.
Schil de stronk en de kleine stelen en snij alles in plakjes.
Leg deze in de onderste pan met heet water en het bouillonblokje.
Breng aan de kook en laat ongeveer 5 minuten garen.
Spoel de roosjes af met koud water en laat uitlekken. 
Pureer de bouillon met plakjes stronk met de staafmixer. Nu heb je een lekker soepje, maar die bewaren we voor de saus.


De saus

Doe de geweekte zonnebloempitten met weekvocht, peper en zout, mosterd en azijn in de blender, en blend tot een dikke creme. Doe in een pannetje, verdun met de broccolibouillon en verwarm al roerende op laag vuur. Roer het edelgist erdoor, proef of er nog wat zout bijmoet en voeg de broccoliroosje toe.

De paddestoelen

Je kunt champignons of andere soorten nemen, ik heb deze keer een mengsel van witte beukenzwam, mini-shiitake, kastanjechampignon en buidelzwam. Maak de paddestoelen schoon.
Verhit wat olijfolie en voeg (eerst de grote) paddestoelen toe, en roerbak ze kort. Pers er een knoflookteentje boven uit. Voeg het Fungi Trifolati mengsel toe, wat zout en een extra takje tijm.
Giet er een scheutje kokend water bij, en een scheutje witte wijn en laat op laag vuur nog een paar minuten zachtjes stoven.
Verwijder het takje tijm en strooi er de peterselie over.



Kook de pasta gaar en schep deze door de saus.
Bak de spekjes volgens de gebruiksaanwijzing.
Rooster de zonnebloempitjes.

Schep de pasta op een bord, verdeel er de paddestoelen en spekjes bij en bestrooi met de zonnebloempitjes.










zondag 20 augustus 2017

‘Ongeplukt’ - Lunchconcert

We gaan vandaag naar Utrecht. Om te lunchen én om Hugo van Wordbites weer te zien. We zagen hem voor het eerst op het Festival in Hongerige Wolf.

Wordbites is een poëtische mix van gesproken woord met live muziek, zang, filosofie of moderne dans. Een krokant soort levens-bespiegeling die kraakt, bijt of streelt.
Pakkende woordkunst, subtiel op smaak gebracht met een scheut humor en een mespunt stilte.

De voorstelling is in De Kas eet en kweekplek, een grote, onverwarmde kas waar bevlogen mensen bewustwording over en herkomst van voedsel willen bevorderen. En zoals ze zelf zeggen: Tegelijkertijd willen we een broedplek zijn voor creatief talent en activiteiten die verband houden met ambacht.
Zij organiseren allerlei activiteiten rond de gekweekte producten. Echt een aanrader om eens heen te gaan!

‘Ongeplukt’ - Lunchconcert vond ik dus op Facebook, anders had ik het nooit geweten.
De woordkunst van Hugo en de lunch van producten uit de kas is een smakelijke combinatie op een bijzonder leuke plek. En het eten is plantaardig!
We worden hartelijk ontvangen door Meike en Kevin, de gedreven krachten hierachter, en begroeten Hugo, hebben het nog even over Hongerige Wolf, hoe geweldig dat was en dat we volgend jaar weer gaan.



We zijn in totaal met 17 personen en gaan aan een lange tafel zitten, midden in de kas, tussen vele tomaten, pepers, meloenen en aubergines. Boven ons hangen (dreigend) grote pompoenen, maar ons wordt verzekerd dat ze niet zullen vallen.


We starten met een heerlijk soepje van courgette en snijbiet, gegarneerd met amaranth, prachtig die rode kleur.
Daarna gaan we naar het podium voor een eerste ronde met Hugo. We zetten de koptelefoon op en je laat al dat moois gewoon over je heen komen.





Ik kende de witte aubergine alleen van plaatjes. Nu weet je gelijk waarom hij in Het Engels eggplant heet.
Het hoofdgerecht bestaat uit frisse salade met gegrilde witte aubergine en gele courgette. Met verschillende soorten tomaten, als ik het goed onthouden heb ... de Negro Asteca, de Russische Gypsy en de Gelbe Rise. Wat een smaak!
Bovenop lag een rode peper, die wilde ik al opzij leggen, maar hij is niet scherp, hij is heerlijk zoet, meer als een paprika, hel erg lekker. Later vraag ik er naar, de naam is Lombardo. Verder heerlijk brood erbij en, kikkererwten geroosterd met ras-el-hanout, wat een goed idee, dat ga ik ook eens doen. Heel erg lekker!



Dan is Hugo weer aan de beurt. Je kijkt naar hem en hoort hem door de koptelefoon. Dat geeft een aparte sfeer en zodoende schrik ik als hij je opeens iets vraagt. Alsof ik even van onder de dekens moet terugkomen.



Foto De Kas eet en kweekplek
Het nagerecht was een vegan cheesecake en ik heb de bundel van Hugo aangeschaft.


Nog nagepraat met de kokende tuinier of tuinierende kok, Kevin, over het kweken, eten en koken. Anders, puur ... met de groente als uitgangspunt, geen ingewikkelde sauzen, soep niet passeren, want hoe lekker is het als het nog wat beet heeft. Ik hang aan zijn lippen geniet van zijn enthousiasme. Over de soorten pepers die hij kweekt, over de Scoville schaal. Er bestaan pepers die heter zijn dan pepperspray! Een heel klein beetje heet vind ik wel lekker, meer ook niet.
Maar ze zien er allemaal prachtig uit, hij laat me ook verschil in geur ruiken.

Het was een erg fijne middag. Omdat we geen zin hebben om op de bus te wachten èn omdat het prachtig weer is, gaan we lopen naar het centrum van Utrecht, en pakken daar nog een terrasje. Tussen studenten en blije FC Utrecht supporters.