zondag 29 juli 2018

Eet Lekker Mee afscheidslunch (4)

De vierde en de allerlaatste ELM lunch in Gouda. Beetje weemoedig wel. Wat bijna vijf jaar geleden zomaar als proefje begon, werden fantastische avonden en middagen met vele verschillende mensen en een groot aantal vaste gasten.
Het mooie was dat iedereen mijn gerechten kon eten, of je nu carnist, flexitariër, vegetariër, lactose-intolerant of wat dan ook was. Een enkele keer kwamen ook veganisten, maar meestal omnivoren die gewoon voor lekker en gezellig eten kwamen. Sommige mensen raakten geïnspireerd en veranderden geleidelijk hun voedingspatroon.
We zullen elkaar missen!
Het menu was:
Komkommer-avocado-limoen smoothie en hartig bladerdeeghapje
Groentewraps met sojanande kruidenroomkaas, V-spread en kipstukcjes
Tortilla met aardpeersaus
Bonen-tomatensalade
In rode wijn gemarineerde aardbeien met bosvruchtensorbetijs en basilicumsuiker






Natuurlijk komt Eet Lekker Mee weer terug, dat kan even duren, maar zodra er een geschikte ruimte gereed is gaan we gewoon weer beginnen!
Voor nu heel veel dank aan alle deelnemers, voor de gezellige avonden, het plezier, de inspirerende gesprekken en de feedback!
En natuurlijk ook bedankt voor de leuke, lieve en bijzondere cadeautjes en kaartjes die ik mocht krijgen.💚


Alexandra, Ianthe, Renza, Karin, Marjolijn, Ellen, Sary.

donderdag 26 juli 2018

Eet Lekker Mee afscheidslunch (3)


De derde lunch in de serie afscheid. We gaan vandaan de 35° voorbijstreven. Eigenlijk is het tè warm ... maar afzeggen kan ook niet. Binnen zitten is ook geen optie, het lijkt koeler, maar zodra je met zoveel mensen in de eetkamer zit, wordt het ook gauw benauwd. 
Ik maan mijn gasten zo min mogelijk te bewegen en vooral veel water te drinken.
Ondanks de hitte is het een gezellige, vrolijke lunch.





Het menu was:

Komkommer-avocado-limoen smoothie en hartig bladerdeeghapje
Groentewraps met sojanande kruidenroomkaas, V-spread en gegrilde biefstuck
Tortilla met paprikasaus
Bonen-tomatensalade
Chocolademousse met frambozencoulis



Hiske en Ole, Willy, Claudia, Natasja, Mirte en Jolanda

dinsdag 24 juli 2018

Eet lekker Mee afscheidslunch (2)


De tweede afscheidslunch. Het wordt warmer en warmer. Ik ben voornamelijk 's nachts aan het voorbereiden.
Ook deze lunch was weer heel gezellig met lieve gasten.



Het menu was: 
Fris Wortel-Mangosoepje met hartig bladerdeeghapje
Broodje met courgette-wortelburger, cashew-amandelcreme, rode uienconfituur en pesto
Aardappelsalade

Chocolademousse met frambozencoulis, bosvruchtentaartje en verse bessen






Bente en Hans, Hanny, Willy, Kiki, Daantje en Alexandra B.

zondag 22 juli 2018

Eet Lekker Mee afscheidslunch (1)


Toen bekend werd dat ELM gaat stoppen in Gouda, kreeg ik vaak de vraag: maar we kunnen toch nog wel een keer komen? Vandaar dat ik deze maand 4 afscheidlunches organiseerde. Vandaag was de eerste.
Op een zonovergoten dakterras hadden we een gezellige lunch omlijst met gedichten van Sophie, die hier ook was ten tijde van Huiskamer van de Stad.
Lieve mensen van groot tot klein maakten er een fijne middag van.






Het menu was:

Fris wortel-mangosoepje en groentestengels met kwarkdip
Ciabatta met courgette-wortelburger, cashew-amandelcreme, rode uienconfituur en pesto
Aardappelsalade
Bosvruchtentaartje





Kirsten en Melvin met Fosse en Bowie, Petra en Onno, Lili en Joanne en natuurlijk Sophie.

dinsdag 17 juli 2018

Diner op Verzoek (6)

Vandaag komen de fractie en werkgroep van de Goudse Partij van de Dieren eten.
Bijzonder leuke avond en heerlijk buiten kunnen zitten, hoewel soms wat fris. 
Met prachtige songs van Hans Beck. Fijne avond met bevlogen mensen! 


Ik maakte ijsthee met munt & citroen, die ging hard.


Een zomers vegan menu:

•Cassavechips met kikkererwten-zeewierdip
•Fris wortel-mangosoepje met toastje ‘eier’salade
•Bloemkooltaart met antiboise, Aardappelsalade en Bietenwrap met biefstukc
•Chocolademousse en Mangotaartje








woensdag 4 juli 2018

Hartige bloemkooltaart met antiboise



Dit is een lekkere taart als voor- of bijgerecht.
Antiboise is een dressing, genoemd naar het Zuidfranse Antibes en geeft dit gerecht een heerlijke zomerse smaak en kleur.

Bodem:
250 g roggebrood
100 g ongebrande hazelnoten
1el fijngemalen lijnzaad met 3 el water, even laten staan
3 el olijfolie

Verwarm de oven naar 160°C. 
Maal roggebrood en hazelnoten in de keukenmachine, meng er olie en lijnzaadpapje door. Bekleed de bodem van een (vierkante) springvorm met bakpapier. Voeg het roggebroodmengsel toe en druk egaal aan. Bak 10 min. in het midden van de oven.

Vulling:
40 g cashew- en 40 g macadamiannoten, een paar uur in water geweekt
1 bloemkool
1 el citroensap
1 tl vegan worcestersauce (bionade)
1 tl uienpoeder
1 tl knoflookpoeder
4 tl maizena
½ tl gemalen mosterdzaad
1½ tl zout
peper uit de molen
50 g edelgist
30 g gesmolten kokosolie

3-5 bosui, het groene gedeelte in ringetjes, kort geblancheerd (het witte deel gaat in de antiboise)

Kook de bloemkool in roosjes in 10 min. gaar. Giet af, laat goed uitlekken en laat afkoelen. 
Spoel de geweekte noten af en pureer met de bloemkool. Voeg de zijden tofu toe en de rest van de ingrediënten (behalve de bosui). Pureer tot glad mengsel.
Spatel er de geblancheerde bosui door. Schenk de vulling over de bodem van de taart en bak ca. 45 min. in het midden van de oven. Neem de taart uit de oven en laat in de vorm 15 min. iets afkoelen.

Antiboise:
3 trostomaten
plukje saffraan
2 el witte wijn
3 el olijfolie
het witte gedeelte van de bosui, in ringetjes gesneden
rasp en sap van een ½ citroen
2 teentjes knoflook, fijngehakt
1 el peterselieblaadjes, fijngehakt
2 tl muntblaadjes, fijngehakt
2 el basilicumblaadjes, fijngehakt
1 el kappertjes
peper en zout

Ontvel de tomaten, verwijder zaadjes en snijd het vruchtvlees in kleine blokjes. Week de saffraan in de witte wijn. Rasp de citroen en pers het sap eruit.
Verwarm 2 eetlepels van de olie en fruit hierin de knoflook en ui een paar minuutjes.
Zet het vuur uit en roer tomaat, kruiden, kappertjes, rest van de olie, saffraanwijn, citroenrasp en -sap erdoor.

Snij de taart in vierkantjes, plaats op een bord en lepel er de antiboise over.
Warm, lauw én koud lekker!

Als je de taart een dag eerder maakt en een nacht in de koelkast zet, wordt hij wat steviger.
Weer opwarmen kan in oven of magnetron



woensdag 20 juni 2018

Vrachos (9)




Vandaag een autorit naar het bijzondere Glyki, eerst even tanken in Kanalaki. Aankomst over de brug, die nu een grotere moderne is. Destijds was het een vreselijk rammelende houten brug.  Langs de snelstromende rivier lunchen.


Een grote logge hond passeert traag onze tafel in het grind op de oever van de Acheron. Hij barst van de jeuk. Een beetje zielig. We wandelen naar de auto, de hond wurmt zich door een haag van struiken, die dienst doen als krabbelende handen. Als we de auto onder een boom geparkeerd hebben, wisselen van lichtvoetigheid en trekken onze wandelschoenen aan. 


De wandeling langs de koele en helder turquoise
bronrivier is indrukwekkend. De bomen worden steeds grilliger, je kunt er allerlei wezens in zien. Er komen hier trouwens ook otters en wolven voor, maar die zien we niet.
De terugreis voert door het achterland, prachtige omgeving. We rijden wat om, maar dat is niet erg.


Weer terug ga ik nog even zwemmen, het was een warme dag, een graad of 29, Mijn Architect blijf op het terras hangen. Ilse, de schoonmoeder van Jan, moeder van Margie, is een 85-jarige Indische vrouw. Ze staat wat hulpeloos aan de overkant van de weg. Wij wuiven. Ze komt bij ons aan tafel zitten. Ze zouden rond die tijd hier eten, maar ze zijn nog niet terug uit Parga. Dan eet je toch met ons mee.


Ik vraag aan Takis of ik een schotel met groente en wat spaghetti kan krijgen. Geen vlees? Nee, geen vlees. De kokkin maakt iets heerlijks voor me, wel met wat kaas en tzatziki. Het is ook lastig uitlegggen, dat vegan en ik doe geen moeite.
Als Jan en consorten arriveren wordt het heel gezellig. Afscheid van onze schuine benedenburen Michael en Anna uit Praag, Tsjechen dus en hij is ook nog architect. Het is hun laatste avond. Drukke, gezellige avond op het terras. 






dinsdag 19 juni 2018

Vrachos (8)


We zijn halverwege ons verblijf op Epiros. We hebben vreemde buren. Onze buurman met hoog voorhoofd en kleine oogjes maakt rare geluiden. Gisteravond zat hij keihard te winden en te boeren op het balkon, merkwaardige man, vrouw trouwens ook. Hij scheldt haar uit.  Net wakker en volgens mij hebben ze ook nog eens serieus ruzie, hij zuigt en treitert. Even denk ik er over om te vragen of het wat minder kan. Maar ik doe het niet. Misschien heeft die man wel een verschrikkelijke ziekte. Genoeg daarover. 
Evi en Efi zitten alweer in starthouding voor de dagelijkse schoonmaak. Het weer ziet er goed uit.
We rijden eerst even naar Parga, om bij Avis te vragen wat een irritant lampje op het dashboard betekent. No problem, staat voor bandentemperatuur, banden zijn goed, dus niks aan de hand.




We rijden naar Perdika en nemen Frappé op een terras. In 2008 of 2009 hebben we hier gegeten, op dit mooie pleintje. We zitten onder een grote zwarte moerbeiboom. Als Mijn Architect opstaat zie ik een grote paarszwarte vlek op ’n witte T-shirt. De moerbeien waren van de boom gevallen en op de rugleuning van de stoel blijven plakken. Ik denk, dat krijg je er nooit meer uit. De Griekse dame van het restaurant wil dat hij het T-shirt uittrekt, ze zal het schoonmaken. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar kreeg, maar het  shirt komt spierwit terug. Even in de zon laten drogen en we kunnen weer verder.


We rijden door en komen terecht in Plataria, destijds een favoriet plekje. Memory tour. We parkeren de Panda vlakbij de haven en wandelen over de brug naar het einde van de kade om te zien of de gigantische blauwe regen nog bestaat. Negen jaar gelden voor het laatst gezien, in september. Geen idee hoe zij er toen bijstond. Nog een paar bloemtrossen nu en nog altijd die S-bocht in de stam slingerend over de tak van een naast staande boom eindigend in een uitgewaaierde pergola van blad en bloem. Het erbij behorende restaurant is dicht.


We willen iets eten. Het geleur om klanten het terras op de loodsen is heel irritant. Uiteindelijk kiezen we toch de verkeerde. We worden behandeld als domme toeristen. Ik vraag om Retsina, (die ze niet hebben) maar de serveerster zegt dat witte wijn hetzelfde is. We worden omringd door Roemenen, een wat ouder stel waarvan met name de vrouw uitblinkt in het oefenen van ordinaire houdingen en een yuppengezinnetje, man, vrouw, twee kinderen, die zo’n twintig jaar in New York hebben gewoond en nu in Londen en daarom ook in het Engels met elkaar communiceren.
Terwijl Mijn Architect nog zit te eten, word ik al afgeruimd ... het Plataria van negen jaar geleden bestaat niet meer, men heeft plaatsgemaakt voor ordinair ondernemerschap. e krijgen de gasten die ze verdienen. Ik overdrijf. Hadden we maar naar de in het zwart geklede oudere dame geluisterd. Alleen Fabio, de hond, beantwoordde nog aan die norm van genegenheid.

Gauw weg hier. Door naar Syvota, langs de kustweg in een vreselijke stortbui. Even de wagen stilzetten en wachten tot de bui wat geluwd is. Het binnenrijden is heel herkenbaar. In Syvota  is niet echt veel veranderd. We parkeren de auto en als de regen nog slechts beperkt blijft tot overzichtelijk gespetter, wandelen we richting Bamboo Place, waar we met name in 2009 ouzo een hoofdrol vervulde. Een espresso en een jus d’orange. Andreas, the owner, komt pas om 17:00 uur.
Wandelingetje langs winkeltjes, ontmoeting met de man die mij destijds aan het infuus legde, was hij het echt? Korte ontmoeting met Andreas ‘the runner’, hij heeft zijn personeel goed geïnstrueerd, we zitten lekker op zijn terras, heerlijk windje, we bekijken hiervandaan hoe een schip moeizaam aanmeert, we nemen afscheid van Bamboo Place.
Onderweg naar de auto nog wat zwervertjes die wat aandacht willen:



Op de hoofdweg even vol op de rem, een kudde schapen steekt over:


Verder op de E55, terug naar Vrachos ... er komt alweer een bui aan!