zondag 13 januari 2013

Fris en Fruitig dag 12, Familie Bofkont


Vandaag een uitje naar de Familie Bofkont Ik heb toestemming aan m'n sponsors gevraagd, want vandaag kan ik me hoogstwaarschijnlijk niet helemaal aan de F&F-regels houden.
Je mag daar geen eten bij je hebben, want de varkens ruiken alles.
Het is een koude dag, dus tussendoor moet er even iets warms genomen worden.
Eerlijk opbiechten: ik heb twee koppen groene thee op, een plak kruidkoek en twee koppen soep.
Die soep was niet zo verkeerd, vooral bonen en vegetarische soepballetjes. Maar er zat wel o.a. prei en wortel in. Tot slot een glaasje cider (van appels gemaakt). Dus de schade valt reuze mee.
Zeus
Dit was m'n tweede keer bij de familie Bofkont en het was weer net zo'n geweldige ervaring als de eerste keer. Hier vind je het verslag van de eerste keer.
Een mooie plek waar gedumpte, verwaarloosde en mishandelde dieren een nieuwe kans krijgen.
Ik zou iedereen aan willen raden er een keer naar toe te gaan. Het is een onvergetelijke ervaring. Wees niet bang dat men je wil ‘bekeren’ tot vegetariër of veganist. De groep die er vandaag was bestond bijna geheel uit vleeseters. Dafne is van mening dat je een zwaar onderwerp als de bio-industrie juist licht moet brengen, positief en met respect voor alle betrokken partijen. Dan pas komt er een bewustwording op gang. De agressieve aanpak van extreme dierenrechtenclubs zorgt er alleen maar voor dat de bioindustrie zich nog meer afsluit en we helemaal niet meer te weten komen wat zich in die loodsen afspeelt. Zo houden ze elkaar in stand.




Op de boerderij van Dafne zie je een heel andere kant van varkens, van koeien én imposante stieren, en, hilarisch, van een verwende gans.
Je ziet hoe een varken eruit ziet dat gewoon door mag leven, hoe groot ze eigenlijk worden, hoe een bejaarde koe er uit ziet. En vooral hoe lief ze eigenlijk zijn.
Er is zelfs een ‘verpleeghuis’ met twee stokoude varkensopaatjes.
Hoe deze dieren zich gedragen als ze zelf mogen bepalen waar ze gaan en staan. Je schrikt bijna van de wetenschap hoe intelligent deze dieren zijn. Ook de verschillen in karakter … het zijn net mensen.
Mooi is dat de dieren daar bepalen wat er gebeurt, op hun veilige woonplek, jij bent de bezoeker en zij wonen daar, de rest van hun leven.
De mensen waar ik vandaag mee was wisten niet precies waar ik ze mee naar toe nam. Ze zagen er een beetje tegenop, maar ik zag ze ontdooien en loskomen. Wat je ook vindt, hoe je ook eet, zo'n middag brengt je wel tot overpeinzingen.


Herman



De foto's zijn van de website van Het Beloofde Varkensland, behalve deze, die is van mezelf ... als kind had ik al iets met varkens:






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen